เปิดฉากปะทะคารมที่กองปราบ

“สารวัตรครับ! ผมเตือนด้วยความหวังดี อย่าให้ผู้หญิงคนนี้เข้าไปในห้องทำงานสารวัตรเลยครับ! ไม่งั้นคดี ‘ค้ายาข้ามชาติ’ ที่เรากำลังตามรอยอยู่ อาจจะกลายเป็นข่าวหน้าหนึ่งพรุ่งนี้ก่อนที่เราจะจับตัวการใหญ่ได้เสียอีก!” หมวดชินตะโกนไล่หลังร่างเพรียวบางที่ก้าวฉับๆ ตรงไปยังห้องกระจกบานใหญ่ใจกลางกองปราบฯ ด้วยท่าทางไม่สะทกสะท้าน มือหนึ่งถือสมุดจด อีกมือถือเครื่องอัดเสียงที่สั่นไหวเล็กน้อยด้วยแรงอารมณ์ รินลดาไม่ได้ฟังคำทัดทานนั้นเลยแม้แต่น้อย เธอมุ่งหน้าสู่เป้าหมายด้วยความมั่นใจเกินร้อย ปัง! เสียงประตูห้องทำงานของสารวัตรปกรณ์ถูกผลักเปิดออกโดยไม่ได้ขออนุญาต กลิ่นกาแฟคั่วเข้มอบอวลไปทั่วห้อง ตัดกับบรรยากาศเคร่งขรึมของชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบเต็มยศที่กำลังก้มหน้าอ่านสำนวนคดีอย่างเคร่งเครียด “คุณเป็นใคร? แล้วใครอนุญาตให้คุณพรวดพราดเข้ามาในนี้” เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้นโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้ามอง สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่เอกสารตรงหน้า “รินลดา จากสำนักข่าวเดลี่อินไซด์ค่ะ” เธอเน้นเสียงหนักแน่น พร้อมเดินไปยืนประจันหน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ “และที่เข้ามาแบบนี้ ก็เพราะสารวัตรไม่ยอมเซ็นใบอนุญาตให้ดิฉันเข้าทำข่าวคดีนี้สักที ทั้งที่ท่านผู้กำกับอนุมัติแล้ว” ปกรณ์เงยหน้าขึ้น สายตาคมกริบดุจเหยี่ยวของเขาปะทะเข้ากับดวงตากลมโตที่วาวโรจน์ด้วยความท้าทาย เขาวางปากกาหมึกซึมลงช้าๆ ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาอย่างข่มอารมณ์ “นักข่าว… ยัยตัวแสบที่ชอบทำคดีพังด้วยการเสนอข่าวตัดหน้าตำรวจน่ะเหรอ?” มุมปากของสารวัตรหนุ่มกระตุกยิ้มหยัน “กลับไปบอกบ.ก. ของคุณนะว่าที่นี่กองปราบฯ ไม่ใช่ที่เล่นขายของ และผมไม่มีวันอนุญาตให้คนปากเปราะอย่างคุณมาเดินเพ่นพ่านในคดีระดับชาติแบบนี้” “ปากเปราะ?” รินลดาแค่นหัวเราะก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานจนแทบชิด “ดิฉันเรียกว่า ‘ความจริงที่น่าตกใจ’ ค่ะสารวัตร หรือว่าที่สารวัตรไม่อยากให้ดิฉันทำข่าว เพราะกลัวว่าความหละหลวมของท่านจะถูกเปิดโปง?” บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงถนัดตา ปกรณ์ลุกขึ้นเต็มความสูง ความสูงที่เหนือกว่าของเขาทำให้รินลดาต้องแหงนหน้ามองเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่ยอมถอยหลังแม้แต่นิ้วเดียว เขาก้มลงมาจนลมหายใจอุ่นๆ รดใบหน้าของเธอ “คุณนี่มันรนหาที่จริงๆ นะรินลดา” ปกรณ์กระซิบเสียงเย็น “ถ้าคุณก้าวเข้ามาในโลกของผมแล้ว คุณจะไม่มีวันออกไปได้โดยที่หัวใจยังอยู่ครบหรอกนะ” “คำขู่ของสารวัตรน่ะเก็บไว้ใช้กับอาชญากรเถอะค่ะ ดิฉันเป็นนักข่าว ไม่ใช่นักโทษ” รินลดาจ้องตากลับอย่างไม่ลดละ “และบอกไว้ก่อนเลยนะ ไม่ว่าสารวัตรจะทำตัว ‘มาดเยอะ’ หรือปิดบังอะไรอยู่ ดิฉันจะขุดมันออกมาให้หมด” “งั้นก็ลองดู” ปกรณ์เอื้อมมือไปคว้าข้อมือเล็กของเธอแน่น “ในเมื่ออยากรู้นัก ก็อยู่ดูให้เห็นกับตาก็แล้วกัน แต่จำไว้… ห้ามห่างจากตัวผมแม้แต่นิ้วเดียว ถ้าไม่อยากตายก่อนได้ทำข่าว” ในจังหวะที่การปะทะคารมกำลังถึงจุดเดือด หมวดชินที่ยืนเก้ๆ กังๆ อยู่หน้าประตูก็ตัดสินใจโผล่หน้าเข้ามาพอดี “สารวัตรครับ! ท่านผู้กำกับเรียกพบด่วน! แล้วก็...เอ่อ...คุณรินลดาครับ คือว่า...” หมวดชินชะงักไปเมื่อเห็นภาพตรงหน้า สารวัตรปกรณ์ที่ขึ้นชื่อว่าเย็นชาและเกลียดการรบกวนที่สุดในกองปราบฯ บัดนี้กลับกำลังกุมข้อมือของนักข่าวสาวไว้แน่นราวกับกลัวเธอจะหนีหายไปไหน ทั้งคู่หันมามองที่หมวดชินด้วยสายตาประสานกันโดยไม่ได้นัดหมาย “หมวดชิน” เสียงของปกรณ์เรียบสนิทจนน่ากลัว “พาผู้หญิงคนนี้ไปที่ห้องพักคอย แล้วห้ามให้คลาดสายตา… ถ้าเธอหายไปแม้แต่นิ้วเดียว ฉันจะจัดการหมวดเป็นคนแรก” รินลดากระชากมือออกทันที เธอขยับเสื้อสูทให้เข้าที่ก่อนจะเชิดหน้าใส่สารวัตรหนุ่ม “ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะสารวัตร ดิฉันจะตามติดชีวิตคุณไปจนกว่าความจริงจะปรากฏ ไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม” เธอกำลังจะหันหลังเดินออกจากห้อง แต่เสียงทุ้มที่ไล่หลังมากลับทำให้เธอต้องหยุดกึก “ถ้าอยากรู้ความจริงนัก คืนนี้ตอนเที่ยงคืนไปที่ท่าเรือร้างหลังโกดังเก่าสิบสาม... แล้วคุณจะได้เห็นสิ่งที่ไม่มีใครในโลกนี้เคยเห็น” รินลดาหันกลับไปมองเขาด้วยความสงสัย หรือนี่จะเป็นการเปิดเผยความลับบางอย่าง หรือเป็นเพียงกับดักที่สารวัตรจอมเย็นชาเตรียมไว้ให้เธอเดินเข้าหาความตายกันแน่? หัวใจของเธอเต้นระรัว ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะนี่คือจุดเริ่มต้นของสิ่งที่เธอตามหามาตลอดชีวิต จอมยุทธ์เสื้อแพรหวังว่ารี้ดเดอร์ทุกท่านจะสนุกไปกับความแสบของรินลดาและความร้ายของสารวัตรกรณ์ในตอนแรกนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ!