กลิ่นอับชื้นของห้องใต้ดินผสมผสานกับกลิ่นไอฟายของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ราคาแพง ทำเอาประสาทสัมผัสของสารวัตรสาวตึงเครียดจนแทบขาดผึ่ง ปราณินกัดฟันกรอด ดวงตาคู่คมกวาดมองร่างสูงโปร่งของอดีตแฮกเกอร์หนุ่มที่กำลังรัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์อย่างบ้าคลั่ง แสงไฟสีฟ้าจากหน้าจอสะท้อนใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยเหงื่อกาฬ ไรผมชื้นเปียกแนบติดกรอบหน้า ขณะที่เสียงฝีเท้าหนักหน่วงของกองกำลังนับสิบชีวิตด้านนอกกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ประตูเหล็กหนาขึ้นทุกที
"ถ้าไม่อยากโดนเป่าหัวจนสมองกระจายคาห้องนี้ เลิกทำตัวเป็นพ่อมดไอทีแล้วบอกฉันทีว่านายกู้ไฟล์บ้าบออะไรนั่นเสร็จหรือยัง คินน์!" ปราณินกระซิบลอดไรฟัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหงุดหงิดระคนร้อนรน มือเรียวตวัดกระชับปืนพกในซองแนบสะโพกอย่างเตรียมพร้อม
"หุบปากแล้วยืนเงียบๆ ให้ผมมีสมาธิสักสามวินาทีไม่ได้หรือไงครับ สารวัตรปากจัด" คินน์ตอบกลับทันควันโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง ปากหยักสวยเหยียดยิ้มเยาะเย้ยทั้งที่มือยังคงพับโค้ดรัวเร็วราวกับดีดพิณ "ถ้าคุณยังส่งเสียงน่ารำคาญแบบนี้ ไฟล์ลับที่แลกมาด้วยความเสี่ยงโดนยิงไส้แตก อาจจะกลายเป็นแค่เศษขยะดิจิทัลในพริบตาเดียวนะครับ"
"นายอยากลองโดนฉันยิงก่อนที่ตำรวจพวกนั้นจะพังประตูเข้ามาไหมล่ะ คินน์!"
ปราณินถลึงตาใส่ร่างสูงด้วยความหมั่นไส้ระคนระอา แม้สถานการณ์ตรงหน้าจะบีบคั้นจนลมหายใจติดขัด แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเคมีประหลาดระหว่างเธอกับพ่อหนุ่มปากร้ายคนนี้ยังคงทำงานอย่างมีประสิทธิภาพในยามวิกาล ท่ามกลางความตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก เขากลับเป็นคนเดียวที่ทำให้เธอรู้สึกว่า... ตัวเองไม่ได้เผชิญหน้ากับความเน่าเฟะของกรมตำรวจอยู่เพียงลำพัง
*ติ๊ง!*
เสียงสัญญาณเตือนเบาหวิวจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ดังขึ้น ตัดผ่านความเงียบงัน รอยยิ้มกวนประสาทบนใบหน้าของคินน์หายวับไปในพริบตา แววตาคมกริบเปลี่ยนเป็นความจริงจังเคร่งเครียดอย่างที่ปราณินไม่เคยเห็นมาก่อน นิ้วเรียวยาวคลิกเปิดไฟล์ที่ถูกเข้ารหัสไว้ถึงเจ็ดชั้น
หน้าจอคอมพิวเตอร์ปรากฏโฟลเดอร์สีดำสนิท ไร้ชื่อเรียกขาน แต่กลับมีขนาดไฟล์มหาศาลเกินกว่าจะจินตนาการ
"เจอแล้ว..." คินน์พึมพำเสียงเบา ดวงตาจับจ้องตัวเลขและเอกสารที่ไหลทะลักออกมาบนหน้าจอ "ไฟล์ลับบัญชีส่วยและการซื้อขายยาเสพติดข้ามชาติ... ที่มีลายมือชื่ออนุมัติโดยตรงจาก 'นายตำรวจใหญ่' คนที่กำลังเดินยิ้มร่าอยู่หน้าตึกในตอนนี้ไงครับ สารวัตร"
ปราณินก้าวเข้าไปชิด โน้มตัวลงมองหน้าจอจนไหล่แทบชิดกับแผ่นอกของอีกฝ่าย กลิ่นกายสะอาดเจือกลิ่นบุหรี่จางๆ ของคินน์ลอยเข้ามารบกวนสติ แต่นาทีนี้ไม่มีเวลามาใส่ใจเรื่องระยะห่าง สายตาของเธอเบิกกว้างเมื่อกวาดอ่านรายชื่อและเส้นทางการเงินที่โยงใยไปถึงบุคคลระดับสูงในกรม ปมในอดีตเกี่ยวกับพ่อผู้ล่วงลับที่เคยถูกตราหน้าว่ารับสินบนพรั่งพรูเข้ามาในหัว ภาพเอกสารเหล่านี้คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่พิสูจน์ว่า... พ่อของเธอคือแพะรับบาปในเกมการเมืองสีเทานี้!
"สารเลวเอ๊ย..." สารวัตรสาวพึมพำ มือเรียวสั่นเทาด้วยความโกรธเกรี้ยวจนต้องกำหมัดแน่น เล็บจิกเข้ากับฝ่ามือจนเจ็บแปลบ
"อย่าเพิ่งโกรธจนตัวสั่นครับคนสวย เก็บแรงไว้เคลียร์กับคนที่กำลังจะพังประตูเข้ามาโน่นดีกว่า" คินน์เอื้อมมือมาคว้าข้อมือของเธอไว้ สัมผัสอุ่นจัดจากปลายนิ้วของเขาแผ่ซ่านเข้ามาในความเย็นเยียบของห้อง ปราณินสะดุ้งเล็กน้อย เงยหน้าขึ้นสบตาคู่คมที่มองมาด้วยความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ภายใต้คำพูดกวนประสาท "เซฟข้อมูลลงแฟลชไดรฟ์เรียบร้อย... ตาคุณแล้วนะ สารวัตร จะพาผมหนียังไงดีล่ะทีนี้?"
ก่อนที่ปราณินจะได้ตอบโต้อะไร เสียงกระแทกประตูดังสนั่นหวั่นไหว แรงกระแทกจากด้านนอกทำให้บานประตูเหล็กบุบยุบลงมาอย่างน่ากลัว เสียงตะโกนสั่งการด้วยความเกรี้ยวกราดดังลอดเข้ามา
"พังประตูเข้าไป! จับตัวมันไว้ให้ได้ ใครขัดขืนยิงได้ทันที!"
เสียงนั้นไม่ใช่ใครอื่น... แต่เป็นเสียงของรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ผู้ทรงอิทธิพลและเป็นเงาเบื้องหลังความชั่วร้ายทั้งหมดที่เธอกำลังตามล่า
ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย คินน์ดึงร่างบางของปราณินเข้ามาแนบอกโดยไม่ทันตั้งตัว แรงดึงกระชากทำให้เธอล้มลงไปปะทะกับแผงอกกว้าง ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดอยู่ใกล้ใบหู จนสารวัตรสาวหัวใจเต้นรำอย่างบ้าคลั่งไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะสัมผัสแนบชิดและกลิ่นอายความอบอุ่นที่อีกฝ่ายจงใจมอบให้ท่ามกลางพายุ
"เกาะผมแน่นๆ นะครับ สารวัตรปากจัด... เพราะเรากำลังจะไปนรกด้วยกัน" คินน์กระซิบเสียงพร่าข้างริมฝีปากเธอ ก่อนจะใช้มืออีกข้างคว้าท่อระบายอากาศขนาดใหญ่ที่ซ่อนอยู่หลังตู้เอกสาร
*โครม!*
ประตูเหล็กด้านหน้าพังทลายลง พร้อมๆ กับแสงไฟฉายกราดส่องเข้ามาในความมืด และในจังหวะที่คมกระบอกปืนนับสิบคู่วางแนวเล็งตรงมายังจุดที่พวกเขายืนอยู่ คินน์ก็กระชากฝาท่อระบายอากาศออกแล้วดึงร่างของปราณินหายลับเข้าไปในความมืดเบื้องล่าง พร้อมกับเสียงปืนนัดแรกที่ดังสนั่นกึกก้องไปทั่วตึกร้าง!
ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับความสัมพันธ์และปมปริศนานะคะ โรสแมรี่พิษสัญญาว่าจะเสิร์ฟความฟินและดราม่าขի้นเข้มข้นในตอนหน้าอย่างแน่นอนค่ะ!
เซนเซอร์ปากร้ายกับยัยนักแกะรอยจอมกวน•ตอนที่ 7
ความลับใต้เงา
ผลงานโดย โรสแมรี่พิษ
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (โรสแมรี่พิษ)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซนเซอร์ปากร้ายกับยัยนักแกะรอยจอมกวน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!