การเงินคืออาวุธหลัก

เสียงเคาะแป้นพิมพ์ของระบบรัวเร็วราวกับเสียงฝนตกกระทบบนหลังคาสังกะสีในคืนพายุใหญ่ แสงสีฟ้าอมม่วงจากหน้าจอโฮโลแกรมส่องสะท้อนกับกรอบแว่นโลหะของรินทร์ ดวงตาหลังเลนส์คู่นั้นไม่ได้มีความตื่นตระหนกหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มีเพียงความเยือกเย็นดั่งหุบเขาน้ำแข็งหมื่นปี และประกายความกระหายในอำนาจที่ถูกกดทับไว้มาเนิ่นนาน ข้อความแจ้งเตือนจากหน้าจอก่อนหน้านี้... คำขู่จากสมาคมฮันเตอร์ที่คิดว่าตนเองคือกฎหมายสูงสุดของโลกใบนี้ ช่างเป็นเรื่องที่น่าขันเสียจริงในสายตาของคนที่ถือครองระบบหมอเทวะแรงก์ SSS "คิดจะใช้มาตรการทางภาษีบีบให้ฉันคายทรัพยากรในมือออกมาอย่างนั้นหรือครับ... พวกสวะที่อาศัยอยู่ใต้เงาตึกระฟ้าของสมาคม ช่างไม่รู้อะไรเลยว่ารากฐานที่พวกมันยืนอยู่ มันถูกฉันซื้อไว้หมดแล้ว" รินทร์พึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่มันกลับทรงพลังพอที่จะทำให้บรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวอุณหภูมิลดฮวบลง อาช่าที่ยืนกอดอกพิงผนังอยู่ไม่ไกล เผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ดวงตาคู่สวยที่เคยเต็มไปด้วยความหยิ่งทะนงยามเป็นหัวหน้าปาร์ตี้ฮีโร่ บัดนี้กลับฉายแววความหวาดหวั่นระคนทึ่งยามมองแผ่นหลังของชายหนุ่มที่เธอยอมจำนน "นายท่าน... ทางคณะกรรมการควบคุมสมาคมประกาศระงับใบอนุญาตปาร์ตี้ของเราแล้วนะคะ... เอ๊ย... ครับ" อาช่าเผลอหลุดคำพูดเดิมออกมารีบแก้คำอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเนียนเฉี่ยวซับสีเรื่อด้วยความประหม่าปนหวาดกลัว เพราะเธอรู้ดีว่าบทลงโทษของรินทร์สำหรับความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ นั้นคืออะไร รินทร์ไม่ได้หันกลับมามอง เธอเป็นเพียงเครื่องมือชิ้นหนึ่ง... เครื่องมือที่มีประโยชน์และใช้งานได้คุ้มค่าเท่านั้น "ปล่อยให้พวกมันประกาศไปสิครับ อาช่า" รินทร์ปัดมือเบาๆ หน้าจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่ขยายออกกลางอากาศ เผยให้เห็นผังโครงสร้างทางการเงินระดับมหภาคของสมาคมฮันเตอร์แห่งชาติ "กฎหมาย ความยุติธรรม และอำนาจ... สิ่งเหล่านี้เป็นของคนที่ถือเงินสดมากที่สุดในห้องประชุมต่างหาก ไม่ใช่ของไอ้พวกแก่ใกล้ตายที่นั่งชูคออยู่บนบัลลังก์นั่น" บนหน้าจอแสดงพอร์ตโฟลิโอการลงทุนมูลค่ามหาศาล ตัวเลขเงินสดจากการฟอกเงินผ่านดันเจี้ยนระดับ S ที่ถูกชำระล้างจนสะอาดเอี่ยมผ่านเครือข่ายบริษัทบังหน้า พุ่งทะยานขึ้นหลักหมื่นล้านเครดิตในเวลาเพียงชั่วพริบตา ระบบการแพทย์เทวะไม่ได้มีดีแค่การรักษาชีวิตและการตัดต่อพันธุกรรม แต่มันคืออัลกอริทึมที่สามารถคำนวณตลาดหุ้นและการไหลเวียนของเงินตราได้อย่างแม่นยำยิ่งกว่าซูเปอร์คอมพิวเตอร์ "คุณจะทำอะไรครับรินทร์..." อาช่าเดินเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมจางๆ จากเรือนร่างของหญิงสาวปะปนกับกลิ่นอายความตึงเครียดในห้อง เธอมองตัวเลขที่กระพริบระยิบระยับบนหน้าจอด้วยความตื่นตะลึง "นั่นมัน... หุ้นสามัญของสมาคมฮันเตอร์เกือบสี่สิบเปอร์เซ็นต์ที่กระจายอยู่ในมือรายย่อย..." "ถูกต้องครับ" รินทร์หันกลับมาสบตาเธอ มุมปากยกยิ้มขึ้นอย่างช้าๆ รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของอดีตฮีโร่สาวกระตุกวูบ "ในเมื่อพวกมันกล้าพอที่จะส่งจดหมายขู่มาหาผม ผมก็จะซื้อกิจการที่พวกมันภาคภูมิใจนักหนา... แล้วไล่พวกมันออกทีละตัว เริ่มจากประธานสมาคมคนปัจจุบันเป็นคนแรก" จังหวะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบธนาคารกลางดังขึ้น *ติ๊ง!* [การทำธุรกรรมซื้อขายหุ้นล็อตใหญ่เสร็จสิ้นสมบูรณ์] [ท่านได้กลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดอันดับ 1 ของสมาคมฮันเตอร์อย่างเป็นทางการ] [อำนาจการควบคุมสิทธิ์เบ็ดเสร็จถูกโอนย้ายสู่บัญชีของท่านแล้ว] รินทร์ถอดแว่นสายตาออกช้าๆ ใช้ปลายนิ้วเช็ดเลนส์อย่างใจเย็น ราวกับเหตุการณ์สั่นสะเทือนวงการฮันเตอร์ทั่วโลกเมื่อครู่ เป็นเพียงแค่การซื้อกาแฟสักแก้วข้างทาง "อาช่าครับ..." รินทร์เอ่ยขึ้นโดยไม่ละสายตาจากผ้าเช็ดแว่น "เตรียมชุดสูทตัวเก่งของคุณให้พร้อม เราจะไปประชุมสามัญผู้ถือหุ้นนัดพิเศษกันในอีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า" อาช่ายืนนิ่งค้าง เธอมองหน้าชายหนุ่มผู้พลิกสถานะจากฮีลเลอร์ไร้ค่าที่เธอเคยเหยียบย่ำ สู่การเป็นเจ้าของสถาบันที่กุมชะตากรรมของฮันเตอร์ทั่วประเทศในเวลาไม่ถึงเดือน ความรู้สึกหวาดกลัวและเลื่อมใสผสมปนเปกันจนแยกไม่ออก เธอคุกเข่าลงข้างหนึ่งอย่างสัญชาตญาณ ก้มศีรษะลงต่ำเพื่อแสดงความจงรักภักดีต่อ 'พระเจ้า' องค์ใหม่ของเธอ "รับทราบครับ... นายท่าน" เสียงประกาศจากระบบเสียงตามสายของอาคารสมาคมฮันเตอร์ดังขึ้นอย่างกะทันหันในอีกสี่สิบนาทีต่อมา ด้วยน้ำเสียงสั่นเครือของผู้ประกาศที่กำลังตื่นตระหนกสุดขีด *[ประกาศด่วนที่สุดถึงคณะกรรมการบริหารทุกท่าน... มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างผู้ถือหุ้นครั้งใหญ่... ผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับหนึ่งคนใหม่เดินทางมาถึงชั้นบนสุดแล้วครับ]* ประตูลิฟต์แก้วพิเศษที่เชื่อมตรงจากลานจอดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวเปิดออกอย่างไร้เสียง รินทร์ก้าวเท้าออกมาในชุดสูทตัดเย็บพิเศษเข้ารูป รองเท้าหนังขัดมันวาวสะท้อนแสงไฟหรูหรา ด้านหลังคืออาช่าที่เดินตามมาในฐานะเลขาธิการส่วนตัวด้วยท่าทีองอาจและเย่อหยิ่งกว่าที่เคย ภายในห้องประชุมใหญ่ บรรดาคณะกรรมการบริหารและเหล่าหัวหน้ากิลด์ผู้ทรงอิทธิพลที่เคยนั่งไขว่ห้างด้วยความเย่อหยิ่ง บัดนี้ต่างหน้าซีดเผือดผ่าว เมื่อเห็นเงาร่างของชายหนุ่มที่พวกมันเคยส่งคนไปตามล่าและกดขี่ เดินเข้ามานั่งลงที่เก้าอี้ประธานกลางห้องประชุมอย่างสง่างาม รินทร์ประสานมือทั้งสองข้างวางไว้บนโต๊ะกระจกใส ดวงตาสนเท่ห์มองกวาดไปรอบห้อง ก่อนจะหยุดสายตาอยู่ที่ประธานสมาคมผู้กำลังตัวสั่นเทาด้วยความตกตะลึง "ยินดีต้อนรับสู่การประชุม... ที่ผมเป็นคนจ่ายค่าสถานที่นะครับ ทุกท่าน" ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "หมอเทวะแรงก์ SSS" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ