การประลองเลือด

"ถ้าแกมั่นใจในฝีมือตัวเองขนาดนั้น ทำไมไม่ลองเอาหัวเน่าๆ ของแกมาให้มีดผ่าตัดของฉันสะกิดดูสักทีล่ะครับ ฮันเตอร์หน้าอ่อน" เสียงหัวเราะเยาะหยันดังสะท้อนก้องไปทั่วลานประลองกลางแจ้งของกิลด์ฮันเตอร์ระดับประเทศ ฝูงชนนับพันต่างส่งเสียงฮือฮาด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ แสงไฟนีออนสาดส่องกระทบกับเวทีประลองที่ย้อมไปด้วยคราบเลือดเก่าๆ กลิ่นอายของความตายและอะดรีนาลีนคละคลุ้งอยู่ในบรรยากาศ ร่างของ "รินทร์" ยืนสงบนิ่งอยู่ในชุดกาวน์สีขาวสะอาดตา ตัดกับความโหดร้ายและดิบเถื่อนของสังเวียนได้อย่างสิ้นเชิง ในมือขวาของเขาไม่ได้ถือดาบเวทมนตร์หรือโล่อันทรงพลังเหมือนฮันเตอร์ทั่วไป มีเพียงมีดผ่าตัดเคลือบสารนาโนเทคโนโลยีสีเงินยวงที่สะท้อนแสงไฟเป็นประกายวาบ ทุกย่างก้าวที่เขาก้าวเดินเปี่ยมไปด้วยความเยือกเย็น ราวกับมัจจุราชที่กำลังเดินตรวจความเรียบร้อยของห้องดับจิต ตรงข้ามกับเขาคือ "ลี오" ฮันเตอร์หน้าใหม่ไฟแรงเลเวล 78 ผู้โด่งดังมาจากกระแสโซเชียลมีเดีย ดวงตาของเด็กหนุ่มเต็มไปด้วยความกระหายชื่อเสียงและความหยิ่งทะนง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ถูกชายผู้ใช้ฉายา "ฮีลเลอร์ขยะ" เมินเฉยใส่เมื่อครู่ "แกมันก็แค่ไอ้เศษสวะที่เกาะปาร์ตี้ฮีโร่กินไปวันๆ!" ลี오ตะโกนก้อง เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความเดือดดาล ดาบใหญ่ในมือเรืองแสงสีแดงฉานด้วยมานาธาตุไฟระดับสูง "วันนี้ฉันจะประกาศให้คนทั้งโลกเห็นว่า ฮีลเลอร์อย่างแกไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะยืนหายใจบนสังเวียนเดียวกับฉัน!" อาช่า ซึ่งยืนกอดอกอยู่ตรงมุมอัฒจันทร์ VIP ขมวดคิ้วมุ่น ดวงตาคู่สวยมองเหตุการณ์เบื้องล่างด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ความทรงจำอันเจ็บปวดเมื่อครั้งที่รินทร์เคยปกป้องเธอจากฝูงมอนสเตอร์ระดับ SSS ย้อนกลับมาในหัว ราวกับภาพยนตร์ย้อนอดีตที่คอยตอกย้ำความโง่เขลาของตนเอง เธอกัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด หัวใจเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัว... ไม่ใช่กลัวว่ารินทร์จะเพลี่ยงพล้ำ แต่เธอกลัวว่าไอ้เด็กหน้าอ่อนคนนั้นจะไม่เหลือแม้แต่ซากให้เก็บต่างหาก "รินทร์... ถอยออกมาเถอะนะ" อาช่าพึมพำเบาๆ กับตัวเอง ถึงแม้ปากจะบอกแบบนั้น แต่ลึกๆ แล้วเธอกรู้ดีว่า ไม่มีพลังใดบนโลกนี้ที่จะหยุดยั้งหมอเทวะผู้นี้ได้เมื่อเขาตัดสินใจลงมือแล้ว บนเวที รินทร์ไม่ได้แสดงสีתรีใดๆ ออกมาเลยแม้แต่น้อย ใบหน้าของเขาเรียบเฉย ไร้อารมณ์ ราวกับกำลังมองดูแมลงเม่าที่บินเข้ากองไฟ สายตาคมกริบวิเคราะห์โครงสร้างร่างกายของลีโอได้อย่างทะลุปรุโปร่งด้วย "เนตรแพทย์สวรรค์" ระบบอัปเกรดเลเวลที่มองเห็นจุดอ่อน เส้นเลือดใหญ่ และจุดตายของทุกสิ่งมีชีวิตเป็นตัวเลขดิจิทัลสีแดงฉาน [เป้าหมาย: ลีโอ (เลเวล 78)] [จุดอ่อนที่ 1: เส้นประสาทคอทับซ้อน (ความเสียหาย x50)] [จุดอ่อนที่ 2: ลิ้นหัวใจห้องล่างขวาตีบเล็กน้อย (ความเสี่ยงหัวใจวายเฉียบพลัน)] [คำวินิจฉัย: สมควรได้รับการผ่าตัดปรับปรุงโครงสร้างกระดูกสันหลังใหม่โดยไม่ต้องใช้ยาชา] "เข้ามาสิครับ" รินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวล แต่กลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก นิ้วเรียวยาวขยับแว่นตากรอบเงินเล็กน้อย "เวลาของผมมีค่ามากกว่าจะมาเสียให้กับเด็กอมมืออย่างคุณนะ" สิ้นคำพูด ร่างของลีโอก็พุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วสูง เสียงแหวกอากาศดังหวีดหิว ดาบยักษ์ฟาดฟันลงมาด้วยพละกำลังมหาศาล หวังจะผ่าร่างของรินทร์ออกเป็นสองซีกในดาบเดียว เสียงเชียร์จากผู้ชมดังสนั่นหวั่นไหว หลายคนถึงกับหลับตาเพราะไม่อยากเห็นภาพความสยดสยอง ทว่า... รินทร์กลับไม่ขยับเขยื้อนหนีแม้แต่น้อย เสี้ยววินาทีที่คมดาบกำลังจะถึงตัว รินทร์ก้าวเท้าหลบอย่างแนบเนียนราวกับล่องหน ปลายมีดผ่าตัดในมือสะกิดเข้าที่จุดชีพจรใต้รักแร้ของลีโออย่างแม่นยำราวจจับวาง *ฉึก!* เสียงเนื้อถูกเฉือนเบาหวิว แต่ผลลัพธ์ที่ตามมากลับรุนแรงเกินคาด แรงกระแทกจากการโจมตีของลีโอกลับสะท้อนย้อนกลับเข้าสู่ร่างกายของตัวเอง เส้นประสาททั่วร่างถูกตัดขาดในชั่วพริบตา ความเจ็บปวดระดับสิบกะโหลกแล่นพล่านไปทั่วไขสันหลังจนเด็กหนุ่มทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้น เลือดสดๆทะลักออกจากปากอย่างควบคุมไม่ได้ "อาร์คกกก! แขน... แขนฉันขยับไม่ได้!" ลีโอแผดเสียงร้องด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เมื่อพยายามขยับตัวแต่พบว่าร่างกายไม่ยอมเชื่อฟังคำสั่งอีกต่อไป รินทร์ก้าวเข้าไปใกล้ ชายเสื้อกาวน์สีขาวสะบัดตามแรงลม เขาคุกเข่าลงข้างๆ เหยื่อผู้เคราะห์ร้าย ใช้ปลายนิ้วแตะที่คางของลีโอเบาๆ ด้วยท่าทางสุภาพราวกับแพทย์กำลังตรวจอาการไข้หวัดใหญ่ "ฝีมือแค่นี้... กล้าดียังไงมาท้าทายหมอเทวะ?" รินทร์กระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แต่ทรงพลังจนลีโอรู้สึกเหมือนตกนรกทั้งเป็น "คุณไม่ได้ป่วยทางกายหรอกครับ... แต่คุณป่วยทางสันdān ที่ต้องได้รับการผ่าตัดดัดนิสัยเสียใหม่" ลีโอตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว น้ำตาซึมไหลพราก เขาเพิ่งตระหนักในวินาทีนี้เองว่า ฮีลเลอร์ที่เขาเคยดูถูกเหยียดหยาม แท้จริงแล้วคือปีศาจจำแลงมาในคราบมนุษย์ ผู้กุมอำนาจความเป็นความตายไว้ในกำมืออย่างแท้จริง บนอัฒจันทร์ ความเงียบกริบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เสียงฮือฮาด้วยความตกตะลึงจะดังขึ้นระลอกใหญ่ บรรดาฮันเตอร์รุ่นพี่ที่เคยร่วมดูถูกรินทร์ต่างหน้าซีดเผือด ขາแข็งทื่อจนแทบก้าวหนีไปไหนไม่ไหว ในขณะที่สถานการณ์บนเวทีกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด จู่ๆ เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวรุ่นท็อปก็คำรามก้องฟ้าสะเทือนเลื่อนลั่น แรงลมมหาศาลพัดกระโชกจนฝุ่นตลบอบอวล เฮลิคอปเตอร์หรูหราติดตราสัญลักษณ์ตระกูลขุนนางใหญ่ร่อนลงจอดกลางลานประลองอย่างอวดดี ประตูห้องโดยสารเปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างระหงในชุดสูทสั่งตัดพิเศษชั้นดี รองเท้าส้นสูงเหยียบลงบนพื้นคอนกรีต เสียงก๊อกแก๊กของส้นเข็มดังชัดเจนท่ามกลางความเงียบ หญิงสาวผู้มาใหม่ถอดแว่นตากันแดดสีชาออก เผยให้เห็นใบหน้าคมคายเย็นชาและดวงตาที่เต็มไปด้วยอำนาจล้นเหลือ เธอคือ "เซราฟิน" ทายาทมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งผู้กุมสัมปทานดันเจี้ยนทั่วทวีป และเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ที่สุดของกิลด์แห่งนี้ เซราฟินกวาดสายตามองสภาพอันน่าเวทนาของลีโอ ก่อนจะคลี่ยิ้มมุมปาก เดินตรงดิ่งเข้าไปหารินทร์ด้วยท่าทีนอบน้อมผิดคาด ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของคนนับพัน เธอยื่นแฟ้มเอกสารสีดำสนิทพร้อมกับบัตรเครดิตสีดำขอบทองฝังเพชร (Black Card อภิสิทธิ์ไร้ขีดจำกัด) ให้แก่รินทร์ด้วยสองมือ "คุณรินทร์คะ..." เซราฟินเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อยจากความตื่นเต้น "ตามที่คุณต้องการ... หุ้นทั้งหมดของกิลด์นี้ และสิทธิ์การผ่าตัดผูกขาดดันเจี้ยนระดับ SSS ถูกโอนเป็นชื่อของคุณเรียบร้อยแล้วค่ะ... กรุณารับบริการพิเศษนี้ด้วยนะคะ" รินทร์รับบัตรเครดิตสีดำมาถือไว้ในมือ หมุนเล่นเบาๆ ก่อนจะเหลือบมองไปยังกลุ่มฮันเตอร์ระดับสูงที่เคยเหยียดหยามเขาในอดีต ซึ่งตอนนี้ต่างพากันคุกเข่าลงกับพื้นอย่างหมดรูป ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวต่ออำนาจเงินและพลังอันไร้ขีดจำกัดของชายตรงหน้า มุมปากของหมอเทวะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่งดงามแต่กลับแฝงไปด้วยความอำมหิตที่ชวนให้ขนลุกซู่ไปถึงขั้วหัวใจ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "หมอเทวะแรงก์ SSS" มาโดยตลอดนะครับ