ฮีลเลอร์ผู้แบกโลก

"ถ้าแกยังก้าวเท้าเข้ามาใกล้กว่านี้อีกก้าวเดียว เลือดในตัวของหัวหน้าหน่วยพวกแกจะได้กลายเป็นสายน้ำพุสีดำที่ไม่มีวันรักษาหายแน่ครับ" น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ทรงพลังอำนาจดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัดของโถงใต้ดินดันเจี้ยนระดับ SSS กลิ่นคาวเลือดและสนิมเหล็กคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ รินทร์ยืนไขว่ห้างอยู่บนบัลลังก์หินออบซิเดียน ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นไร้ขอบทอประกายเย็นชาเยือกเย็นราวกับเทพมรณะกำลังมองดูฝูงมดปลวกที่กำลังดิ้นรนอยู่เบื้องล่าง รอบตัวของเขามีร่างของเหล่าฮันเตอร์ระดับแนวหน้าของประเทศนอนร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด กระดูกหักผิดรูป อวัยวะภายในเหลวแหลกจากการโดนบอสระดับเทพเจ้าขยี้จนแทบไม่เหลือเค้าเดิม แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในวินาทีนี้ ไม่ใช่ความไร้ปรานีของอสูรกายตรงหน้า... แต่คือความจริงที่ว่า ไม่มีฮีลเลอร์คนไหนในทวีปนี้สามารถรักษาบาดแผลระดับคำสาปเทวะได้เลย ยกเว้นคนเดียวที่พวกมันเคยเหยียบย่ำและถีบหัวส่งเมื่อหลายเดือนก่อน อาช่า ในชุดเกราะนักรบเวทมนตร์ที่บัดนี้แตกละเอียดจนแทบไม่เหลือชิ้นดี เธอกัดริมฝีปากจนเลือดซึม นัยน์ตาสفฟ้าคู่สวยที่เคยเต็มไปด้วยความหยิ่งทะนงและเหยียดหยาม บัดนี้สั่นไหวระริกด้วยความหวาดกลัวและสำนึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง ร่างกายของเธอกำลังสูญเสียมานาและเลือดอย่างรวดเร็ว แผลฉกรรจ์ที่หน้าอกขวาแผ่ไอสีดำแห่งความตายออกมาทุกวินาที "รินทร์..." เสียงของอาช่าแหบพร่าและสั่นเครือ เธอยันกายขึ้นด้วยเข่าข้างหนึ่ง มือเรียวบางที่เคยตบหน้าเขาด้วยความรังเกียจ บัดนี้สั่นเทาขณะเอื้อมมาควชายเสื้อคลุมสีขาวสะอาดตาของชายหนุ่ม "ช่วย... ช่วยลูกทีมของฉันด้วย... นายต้องการอะไร ฉันยอมแลกทุกอย่าง..." รินทร์ก้มมองหญิงสาวผู้เคยสูงส่งด้วยหางตา รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างช้าๆ เขาขยับกรอบแว่นเล็กน้อย แสงสะท้อนจากเลนส์บังคับให้สายตาของเขาดูน่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจตนใดในดันเจี้ยนนี้ "แลกทุกอย่างงั้นหรือครับ อาช่า?" รินทร์ทวนคำ น้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ตอนที่พวกคุณโยนผมลงไปในหลุมศพมอนสเตอร์เพื่อใช้ผมเป็นเหยื่อล่อ คุณเคยคิดถึงคำว่า 'แลกทุกอย่าง' บ้างไหมครับ? ตอนที่ขาของผมหักและคุณเหยียบซ้ำเพื่อแย่งชิงคริสตัลมานา... ตอนนั้น ความเมตตาอยู่ที่ไหน?" ความเงียบเข้าปกคลุม บรรดาลูกน้องของอาช่าที่นอนหายใจรวยรินต่างเบิกตากว้างด้วยความสิ้นหวัง พวกเขาไม่เคยรู้ความจริงด้านนี้มาก่อน สิ่งที่พวกเขารู้มีเพียงคำโกหกคำโตที่อาช่ากุขึ้นเพื่อขับไล่ฮีลเลอร์ไร้ประโยชน์คนหนึ่งออกจากปาร์ตี้ แต่ในวันนี้ วันที่ความตายอยู่ห่างแค่เอื้อม ความจริงอันน่ารังเกียจได้ถูกเปิดเผยต่อหน้าธารกำนัล "ฉัน... ฉันขอโทษ..." น้ำตาหยดใสไหลรินผ่านใบหน้าที่เปื้อนฝุ่นและคราบเขม่าของอาช่า ศักดิ์ศรีทั้งหมดที่เธอสะสมมาตลอดชีวิตพังทลายลงในพริบตา เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบของการเอาชีวิตรอด เธอซบหน้าลงกับรองเท้าหนังราคาแพงของรินทร์ ยอมลดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าคนที่เธอเคยเหยียบยละทิ้งไว้อย่างไม่ใยดี "ได้โปรด... รินทร์... ทุกคนกำลังจะตาย... นายคือคนเดียวในโลกที่แบกรับความหวังนี้ไว้ได้... ช่วยพวกเราด้วยเถอะนะ" รินทร์ไม่ได้ขยับหนี เขาก้มลงมองหญิงสาวผู้เคยคุมชะตาชีวิตของเขาด้วยสายตาที่ว่างเปล่าราวกับกำลังมองดูแมลงตัวหนึ่งที่กำลังจะหมดลมหายใจ พลังงานออร่าสีทองบริสุทธิ์เริ่มหมุนวนรอบปลายนิ้วเรียวยาวของเขา มันคือพลัง "ฮีลเลอร์แรงก์ SSS" ที่สามารถพลิกฟื้นแม้กระทั่งคนที่ก้าวขาเข้าไปในยมโลกแล้วครึ่งหนึ่ง ตรรกะของโลกใบนี้ช่างโหดร้ายและเรียบง่าย ผู้ที่มีพลังคือผู้กุมอำนาจ และในตอนนี้ ชะตากรรมของเหล่าฮันเตอร์ระดับท็อปของประเทศนับร้อยชีวิต อยู่บนฝ่ามือของชายที่พวกมันเคยตราหน้าว่าเป็นแค่ "ขยะ" รินทร์ย่อตัวลงช้าๆ ใช้ปลายนิ้วเชยคางของอาช่าขึ้นมาบังคับให้เธอมองสบตาเขา ดวงตาของเขาคมกริบและเต็มไปด้วยจิตสังหารที่กดดันจนอาช่าแทบหยุดหายใจ "จำไว้นะครับ อาช่า... ชีวิตของพวกคุณในตอนนี้ ไม่ได้เป็นของพวกคุณอีกต่อไปแล้ว" รินทร์กระซิบเสียงแผ่วข้างใบหูของเธอ "แต่มันเป็นสินค้า... และผมคือนักธุรกิจผู้ผูกขาดความเป็นความตายทั้งหมดในโลกใบนี้" ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบสีทองอร่ามก็พุ่งพรวดขึ้นตรงหน้าของรินทร์ พร้อมกับเสียงเฮลิคอปเตอร์รบส่วนตัวนับสิบลำที่บินแหวกเพดานดันเจี้ยนลงมาจอดสนิท พร้อมกองกำลังพิเศษติดอาวุธหนักที่กรูเข้ามาล้อมรอบพื้นที่ทั้งหมดไว้ในกำมือ... ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมติดตามความสะใจและเดินทางมาด้วยกันจนถึงตอนนี้นะครับ