“คำประกาศิตของพระองค์คือความตาย... ข้าจะถือว่านั่นคือของขวัญชิ้นสุดท้ายที่ท่านมอบให้ก็แล้วกัน เจ้าชายเอเดรียน”
เสียงกระซิบแหบพร่าดุจใบไม้แห้งกรอบท่ามกลางความเงียบงันของคุกใต้ดินแห่งวังหลวง เอเลน่า วอน โรเซนเบิร์ก ผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นนางร้ายผู้ชั่วช้า กัดฟันแน่นจนโลหิตสีสดไหลซึมจากมุมปาก เธอไม่ได้ร้องขอชีวิต ไม่ได้อ้อนวอน แววตาของเธอว่างเปล่าราวกับหลุมศพที่ไร้ก้นบึ้ง ขณะที่คมดาบของเพชฌฆาตสะบัดลงมาในวินาทีถัดมา กลิ่นสนิมเหล็กและมวลอากาศที่บิดเบี้ยวคือความทรงจำสุดท้ายก่อนที่ความมืดมิดจะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง
ทว่า... ความตายไม่ใช่จุดจบ แต่มันคือการเริ่มต้นของนรกที่ถูกชำระล้าง
*พรึ่บ!*
เอเลน่าลืมตาโพลงขึ้นบนเตียงผ้าไหมสีมุกในห้องนอนที่คุ้นเคย กลิ่นหอมจางๆ ของดอกกุหลาบพันธุ์หายากลอยอบอวลไปทั่วห้อง เธอรีบยกมือขึ้นกุมลำคอของตนเอง ความรู้สึกเย็นเยียบของคมดาบยังคงหลอกหลอน แต่สัมผัสของผิวพรรณที่เนียนละเอียดและจังหวะการเต้นของหัวใจที่กลับมาเต้นเป็นปกติทำให้เธอตระหนักได้ทันทีว่า ‘เธอได้ย้อนเวลากลับมาแล้ว’
เธอกลับมาในร่างของเอเลน่าผู้งมงาย ผู้ที่กำลังจะถูกเจ้าชายเอเดรียนเขี่ยทิ้งในอีกสามเดือนข้างหน้า เพื่อไปหา ‘นักบุญหญิง’ จอมปลอมคนนั้น
“โง่เง่า...” เอเลน่าพึมพำกับตัวเอง เสียงของเธอเย็นชาและทรงพลังกว่าอดีตหลายเท่า เธอเดินไปที่หน้ากระจกบานใหญ่ ดวงตาสีไพลินที่เคยฉายแววหม่นหมองบัดนี้กลับเป็นประกายเจิดจ้าดุจอัญมณีน้ำงามที่ผ่านการเจียระไนด้วยความแค้น
“ในเมื่อพวกท่านอยากได้ความร้ายกาจนัก ข้าก็จะมอบให้จนพวกท่านกระอักเลือดตายไปข้างหนึ่งเลย”
เอเลน่าไม่ได้เสียเวลากับการโศกเศร้า เธอเริ่มจัดการกับสมบัติล้ำค่าในคลังส่วนตัวที่ถูกมองข้าม เธอมีพรสวรรค์—พรสวรรค์ในการมองเห็น 'พลังเวท' ที่ไหลเวียนอยู่ในอัญมณี ซึ่งไม่มีใครในอาณาจักรนี้ทำได้ อัญมณีเวทมนตร์เหล่านี้ไม่ใช่แค่เครื่องประดับ แต่มันคือแหล่งพลังงานมหาศาลที่ใช้ขับเคลื่อนเศรษฐกิจของโลกใบนี้ และเธอรู้ดีว่าเหมืองแร่ที่ตระกูลโรเซนเบิร์กครอบครองอยู่ คือขุมทรัพย์ที่ใครต่างก็ต้องการแย่งชิง
เช้าวันต่อมา...
ห้องโถงจัดเลี้ยงของวังหลวงเต็มไปด้วยเหล่าขุนนางที่คอยจ้องจะเหยียบย่ำเธอ เอเลน่าปรากฏตัวในชุดราตรีสีดำสนิทปักดิ้นทอง ลวดลายดอกกุหลาบพริ้วไหวดูเย่อหยิ่งและทรงอำนาจ ทุกสายตาที่เคยมองเธอด้วยความดูแคลนเปลี่ยนเป็นความงุนงง เธอไม่ได้เดินก้มหน้าเหมือนเคย แต่เดินด้วยท่าทางที่สง่างามดุจราชินีผู้ครองบัลลังก์
“เอเลน่า? เธอกล้าดียังไงถึงมาปรากฏตัวที่นี่หลังจากที่ทำเรื่องน่าอับอายไว้?” เจ้าชายเอเดรียนก้าวเข้ามาหาด้วยสีหน้าดูหมิ่น มือของเขาควงแก้วไวน์อย่างถือดี ข้างกายคือหญิงสาวในชุดขาวที่ทำตัวใสซื่อราวกับดอกไม้ป่า
เอเลน่าหยุดฝีเท้าลง สายตาของเธอปะทะกับเจ้าชายอย่างไม่เกรงกลัว เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะแค่นยิ้มที่มุมปาก “อับอายหรือคะ? ฝ่าบาท... ที่น่าอับอายคือการที่ท่านคิดว่าข้ายังจะหลงเหลือความรู้สึกโง่ๆ ไว้ให้ท่านต่างหาก”
บรรยากาศในห้องโถงเงียบกริบ คำพูดที่คมคายและหนักแน่นของเธอดังพอที่จะทำให้ทุกคนได้ยิน
“ท่านคิดว่าตำแหน่งเจ้าชายจะค้ำคลังสมบัติของท่านไปได้นานแค่ไหน? ถ้าหากวันหนึ่งบริษัทอัญมณีของท่านไม่มี 'วัตถุดิบ' ส่งออก แม้แต่ก้อนกรวดหน้าวังก็คงไม่มีปัญญาซื้อหรอกค่ะ”
“นี่เจ้า!” เจ้าชายเอเดรียนชะงัก สีหน้าเปลี่ยนเป็นโกรธจัด “เจ้ากล้าขู่ข้าหรือ?”
ในจังหวะนั้นเอง ประตูโถงใหญ่ก็ถูกผลักออกอย่างรุนแรง ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีน้ำเงินเข้มขัดกับบุคลิกที่ดูดุดันก้าวเข้ามา เขาคือ ‘ดยุกคาลอส ดาร์คเนส’ คู่แข่งทางการค้าที่อันตรายที่สุดในอาณาจักร ทุกคนในห้องถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว
คาลอสเดินตรงมาหาเอเลน่าโดยไม่สนใจใคร เขาหยุดลงเบื้องหน้าเธอ ก่อนจะควัก 'การ์ดเวทมนตร์สีดำสนิท' ที่มีตราประทับตระกูลดาร์คเนสวางลงบนมือของหญิงสาวอย่างนุ่มนวล
“ถ้าข้อเสนอของเจ้าชายเอเดรียนทำให้คุณต้องหงุดหงิด...” คาลอสเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ดังก้อง “ทำไมไม่ลองมาทำธุรกิจกับคนที่มีปัญญาจ่ายมากกว่าล่ะ? วงเงินในบัตรนี้ ไม่มีวันหมด... ถ้าคุณต้องการจะกว้านซื้อเหมืองทั้งอาณาจักรเพื่อฝังพวกที่ชอบเห่าหอน ก็เชิญได้ตามสบายเลยครับ เอเลน่า”
เอเลน่ามองดูการ์ดสีดำในมือแล้วหันไปสบตากับเจ้าชายเอเดรียนที่หน้าซีดเผือดด้วยความสะใจ เธอทำเพียงแค่รูดการ์ดผ่านเครื่องอ่านเวทมนตร์ที่พนักงานต้อนรับถืออยู่ เสียงสัญญาณตอบรับดังขึ้นอย่างกังวาน ‘ยืนยันการทำธุรกรรมวงเงินไม่จำกัดสำเร็จ’
วินาทีนั้นเอง เสียงเครื่องยนต์คำรามก้องมาจากนอกหน้าต่างโถง ทุกคนหันไปมอง เห็นเฮลิคอปเตอร์เวทมนตร์ลำยักษ์สลักตราตระกูลดาร์คเนสกำลังร่อนลงจอดกลางสวนหลวง ท่ามกลางความตื่นตะลึงของเหล่าขุนนาง คาลอสขยับเข้ามาใกล้กระซิบข้างหูเธอ “เตรียมตัวให้พร้อมนะครับ... เพราะจากนี้ไป โลกทั้งใบจะหมอบราบอยู่แทบเท้าคุณ”
เอเลน่าเผยรอยยิ้มที่แท้จริงออกมาเป็นครั้งแรก—รอยยิ้มของนางร้ายที่เพิ่งจะเริ่มเกมล่าชีวิต
ม่านหมอกโรแมนซ์หวังว่าทุกท่านจะตกหลุมรักความเด็ดขาดของเอเลน่าในบทนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!
คุณหนูตัวร้ายผู้เพิกเฉย กับเหล่าชายหนุ่มที่หันมาคลั่งรัก•ตอนที่ 1
จุดจบของคนโง่และเช้าวันใหม่ที่รุ่งโรจน์
ผลงานโดย ม่านหมอกโรแมนซ์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ม่านหมอกโรแมนซ์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหนูตัวร้ายผู้เพิกเฉย กับเหล่าชายหนุ่มที่หันมาคลั่งรัก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
