หน้ากากของพระเจ้า

"ตายจริง... สีหน้าของเจ้าดูตกตะลึงเสียจริงนะ คินน์" เสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังลอดออกมาจากรอยแยกมิติที่บิดเบี้ยว อากาศรอบตัวพลันลดฮวบลงจนเกิดเกล็ดน้ำแข็งเกาะกุมตามพื้นผิวหิน แสงสีม่วงเข้มจากแกนมานาสะท้อนเข้ากับใบหน้าครึ่งหนึ่งที่เคยถูกฝังกลบไว้ใต้ซากปรักหักพังของดันเจี้ยนระดับ S เมื่อสามปีก่อน ร่างของ 'มาร์ค' อดีตรองหัวหน้ากิลด์ผู้เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเขา ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ดวงตาสีดำสนิทไร้ซึ่งแววตาของมนุษย์ เส้นเลือดสีดำปูดโปนเลื้อยพันไปทั่วลำคอราวกับมีชีวิต รังสีอำมหิตระดับแรงก์ SSS แผ่พุ่งออกมาจนทำให้คินน์ต้องหรี่ตาลงเพื่อปรับโฟกัส คินน์ไม่ได้ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว ฝ่ามือที่ชะงักค้างอยู่เหนือแกนมานาค่อยๆ กำเข้าหากันจนเกิดเสียงข้อต่อลั่นกรอบ ความเย็นชาในดวงตาของเขาคมกริบยิ่งกว่าใบมีดโกน "แกไม่ใช่ 'มาร์ค' คนนั้น" คินน์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่ทรงพลังจนกดดันบรรยากาศรอบข้างให้เงียบงัด "ไอ้สวะนั่นไม่มีทางมีพลังมานาที่สะอาดและน่าสะอิดสะเอียนขนาดนี้... แกเป็นตัวอะไรที่สวมรอยเข้ามาต่างหาก" มาร์ค—หรือสิ่งที่ใช้ร่างของมาร์คยิ้มกว้างจนมุมปากฉีกออกถึงใบหู เผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมนับสิบซี่ที่ซ้อนอยู่ด้านใน น้ำลายเหนียวหนืดหยดลงบนพื้นหินจนเกิดควันสีขาวพุ่งขึ้นมา "ฉลาดสมกับที่เป็นคนกวาดล้างดันเจี้ยนหลักสิบล่ะนะ..." เสียงของมันเปลี่ยนเป็นเสียงประสานกันของสัตว์ประหลาดหลายตัว "พวกเราคือ 'ผู้กลืนกินห้วงมิติ' ร่างกายของมนุษย์ผู้นี้ช่างอ่อนแอ แต่ก็น่าใช้งานเป็น 'ภาชนะ' ในการต้อนรับแก... คินน์ ผู้ครอบครองระบบเทคโอเวอร์" ฉับพลัน ร่างของมาร์คก็พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วเหนือเสียง แรงปะทะทำให้มิติรอบตัวปริร้าวราวกับกระจกแตก คินน์เบี่ยงตัวหลบเสี้ยววินาที กรงเล็บสีดำสนิทเฉียดผ่านแก้มของเขาไปเพียงเส้นยาแดง ปล่อยให้ลมกรดจากการโจมตีแผดเผาผนังดันเจี้ยนจนหลอมละลาย *ตูมมม!* เศษหินกระเด็นว่อน รินะที่ยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลังพุ่งทะยานเข้ามาพร้อมกับหอกแสงมานาสีทองอร่าม เธอยื่นมือซ้ายออกไป ปลดปล่อยบาเรียป้องกันแรงกระแทกเพื่อคุ้มกันหลังให้คินน์ ดวงตาคู่สวยฉายแววเด็ดเดี่ยว ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของความหวาดกลัว "คินน์ ระวังตัวด้วยครับ/นะคะ... เอ๊ย ระวังตัวด้วยนะครับ!" รินะส่งเสียงเตือนพลางประสานอินน์ปล่อยเวทมนตร์ซัพพอร์ต "ระบบตรวจจับพลังงานแจ้งว่า มันกำลังดูดกลืนมานาจากดันเจี้ยนรอบด้านเพื่อเพิ่มระดับพลัง!" คินน์สะบัดข้อมือ เรียก 'ดาบพิฆาตเนตรสวรรค์' ไอเทมระดับ SSS ออกมาจากช่องเก็บของไอเทม แสงสีทองเจิดจ้าตัดกับความมืดมิดของดันเจี้ยน เขาหันไปมองคู่ชีวิตที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาในยามที่เขาเป็นแค่ฮันเตอร์แรงก์ขยะ รอยยิ้มบางเบาแต่เต็มไปด้วยความมั่นใจปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่ม "รินะ... จำสัญญาที่เราให้ไว้เมื่อสามปีก่อนได้ไหมครับ" คินน์กล่าวเสียงนุ่ม แต่หนักแน่น รินะยิ้มรับ ดวงตาคู่สวยประกายแสงแห่งความเชื่อใจ "จำได้ดีเลยล่ะครับ... ไม่สิ, ค่ะ... เอ๊ย ครับ!" รินะปรับสรรพนามตามความเคยชินอย่างรวดเร็ว "เราจะกวาดล้างพวกมันให้สิ้นซาก แล้วสร้างอาณาจักรของเราขึ้นมาใหม่ไงครับ" "ถูกต้องครับ" สิ้นคำพูด ร่างทั้งสองก็พุ่งทะยานออกไปพร้อมกันราวกับเงาและแสง คินน์ซัดดาบผ่ากลางอากาศเข้าใส่ร่างของมาร์คที่แปลงกลายสภาพเป็นสัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ หนวดสีดำนับร้อยเส้นพุ่งสวนกลับมาหมายจะฉีกกระชากพวกเขากลางอากาศ แต่ทว่า— *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของคินน์อย่างเฉียบพลัน [ระบบเทคโอเวอร์ดันเจี้ยน ทำงานสมบูรณ์ 100%] [ตรวจพบการแทรกแซงจากสิ่งมีชีวิตต่างมิติ: ทำการล็อกเป้าหมายด้วยอำนาจมหาเศรษฐีระดับสูงสุด] [ท่านต้องการใช้สิทธิ์ 'ซื้อขาด' มิตินี้และทำลายภาชนะของศัตรูทันทีหรือไม่? (ค่าใช้จ่าย: 1,000,000,000 เครดิต)] คินน์เหลือบมองหน้าจอโฮโลแกรมสีทองที่ลอยอยู่ตรงหน้า มุมปากของเขาหยักยิ้มขึ้นอย่างเย้ยหยัน เงินสดและอำนาจในมือของเขานี่แหละ คือสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลกใบนี้ เขากดปุ่มยืนยันผ่านสมาร์ตโฟนสีดำสนิทในมือซ้ายอย่างไร้ความลังเล "ซื้อครับ" ทันใดนั้น ท้องฟ้าจำลองภายในดันเจี้ยนระดับ S ก็สว่างวาบขึ้นด้วยแสงสีทองอร่ามมหาศาล แรงกดดันมหาศาลระดับที่ทำให้มิติสั่นสะเทือนกดทับลงบนร่างของสัตว์ประหลาดตรงหน้าจนมันทรุดฮวบลงคุกเข่า เสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังลั่นไปทั่วบริเวณ ร่างของมาร์คเริ่มแตกสลายเป็นผุยผงทีละน้อย ดวงตาสีดำสนิทเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกขีดสุดเมื่อพบว่าอำนาจที่มันภาคภูมิใจกำลังถูกลบหายไปในพริบตาด้วยพลังแห่งทุนนิยมขั้นสุดยอด "แก... แกทำอะไรกับร่างนี้... แกเป็นใครกันแน่!" เสียงคำรามสุดท้ายดังขึ้นก่อนที่ร่างนั้นจะสลายกลาย เป็นละอองแสงสีทอง แต่ทว่า... ก่อนที่ละอองแสงจะจางหายไปจนหมด รอยแยกมิติบานใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิมนับสิบเท่าก็เปิดผ่าออกกลางอากาศเหนือหัวของพวกเขา เสียงฝีเท้าหนักๆ ของบางสิ่งบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่ากำลังก้าวเดินออกมาจากความมืดมิด คินน์หรี่ตาลงทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยอย่างประหลาด—กลิ่นอายของบุคคลที่เขาเคยคิดว่าตายไปแล้ว... คนที่อยู่เบื้องหลังการทรยศทั้งหมดเมื่อสามปีก่อน เงาดำร่างสุดท้ายก้าวพ้นรอยแยกออกมา พร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ที่ดังสะท้อนก้องกังวานในความเงียบงัน "เก่งมาก... ลูกศิษย์ตัวน้อยของฉัน" คินน์ยืนนิ่งสนิท ลมหายใจสะดุดกึก ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี เมื่อบุคคลที่ยืนอยู่เบื้องหน้าภายใต้แสงจันทร์สีเลือด คือคนที่เขาไม่มีวันลืมเลือนไปชั่วชีวิต ...อาจารย์ผู้ทรยศ และผู้บงการที่แท้จริงของสมาคมฮันเตอร์! -------------------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ!