ความจริงหลังม่านดันเจี้ยน

เสียงโลหะหนักหน่วงของกลไกโบราณบด "ครกด" เข้าหากันดังสะท้อนก้องกราบไปทั่วโถงหินออบซิเดียนสีดำสนิท ประตูบานยักษ์ที่สลักลวดลายประหลาดเปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นไอความร้อนระอุสีม่วงอมแดงพวยพุ่งทะลักออกมาปะทะใบหน้าของคินน์ ทว่า สิ่งที่ดึงดูดสายตาของเขาไม่ใช่พลังงานดิบอันมหาศาลที่กำลังแผดเผาบรรยากาศรอบตัวให้บิดเบี้ยว หากแต่เป็นร่างระหงของหญิงสาวในชุดคลุมสีเงินยวงที่ก้าวข้ามธรณีประตูออกมาอย่างมั่นคง เส้นผมสีรัตติกาลยาวสลวยสะท้อนกับแสงเรืองรองจากผนังดันเจี้ยน และใบหน้านั้น... ใบหน้าที่เขาฝังไว้ในความทรงจำสีเลือดเมื่อสามปีก่อน "รินะ...?" คำพูดหลุดลอดไรฟันของคินน์ออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าอย่างควบคุมไม่อยู่ นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้เอמהชื่อนี้ นานแค่ไหนที่ความรู้สึกผิดและการสูญเสียกัดกินหัวใจดวงนี้จนด้านชา รินะ คนรักที่หายสาบสูญไปในเหตุการณ์ถล่มดันเจี้ยนแรงก์ S วันนั้น คนที่กิลด์ประกาศว่าเสียชีวิตไปแล้วอย่างเป็นทางการ หญิงสาวหยุดฝีเท้าลง ห่างจากเขาเพียงไม่กี่ก้าว ดวงตาสองสีที่เคยสดใส บัดนี้กลับราบเรียบไร้ประกายความรู้สึก ราวกับมอง ภาชนะไร้ค่าชิ้นหนึ่ง "ไม่เจอกันนานนะ... คินน์" เสียงหวานที่คุ้นเคยเอ่ยขึ้น ทว่ามันกลับเย็นเยียบราวกับสายลมจากขุมนรก "นายยังคงโง่เขลาและดิ้นรนอยู่ในก้นบึ้งของความอ่อนแอเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน" คินน์ชะงักไปชั่วขณะ ความตกใจระลอกแรกถาโถมเข้าใส่หัวใจของเขาอย่างรุนแรง แต่ในเสี้ยววินาทีต่อมา ความเย็นชาเด็ดขาดแบบฉบับฮันเตอร์ผู้ผ่านความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วนก็เข้าควบคุมสติได้อย่างรวดเร็ว เขากวาดสายตามองสำรวจรินะตั้งแต่หัวจรดเท้า รอยแผลเป็นจางๆ ที่มุมปากของเธอหายไป รัศมีพลังมานาที่แผ่ออกมาจากตัวเธอบัดนี้ไม่ใช่ระดับแรงก์ S ธรรมดา แต่มันบริสุทธิ์และทรงพลังยิ่งกว่าฮันเตอร์ระดับสูงคนใดในสมาคมฮันเตอร์ "เธอไม่ได้รอดชีวิตจากเหตุการณ์วันนั้น... แต่เธอเลือกที่จะเดินเข้ามาในฝั่งนี้เอง ต่างหากใช่ไหม?" คินน์หรี่ตาลง น้ำเสียงของเขากลับมาเรียบสนิท แต่นัยน์ตากลับคมกริบราวกับใบมีด รินะมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไร้ซึ่งความอบอุ่นโดยสิ้นเชิง "ฉลาดขึ้นนี่... สมแล้วที่ระบบขยะนั่นเลือกนายเป็นผู้ถือครองเทคโอเวอร์ แต่คินน์ นายไม่มีวันเข้าใจหรอกว่าโลกใบนี้แท้จริงแล้วมันคืออะไร" เธอยกมือขึ้น แสงสีม่วงสว่างวาบขึ้นที่ปลายนิ้ว ก่อนจะสะบัดเบาๆ ส่งลำแสงพุ่งตรงเข้าใส่ผนังด้านข้างของห้องโถง *ครืนนน!* ผนังหินแกรนิตหนาก수ตารางเมตรเลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นห้องลับขนาดมหึมาที่ถูกซ่อนไว้หลังม่านมานา ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าทำให้แม้แต่คนใจแข็งอย่างคินน์ยังต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ เบื้องล่างไม่ใช่ห้องสมบัติ หรือห้องบอสอย่างที่ดันเจี้ยนทั่วไปควรจะเป็น แต่มันคือ "โรงงานขนาดมหึมา" ที่เต็มไปด้วยหลอดแก้วบรรจุของเหลวสีฟ้าเรืองแสงนับพันหลอด ภายในหลอดแก้วเหล่านั้นมีร่างของมนุษย์—ฮันเตอร์ชื่อดังหลายคนที่ประกาศว่าหายสาบสูญไปในดันเจี้ยนต่างๆ ทั่วโลก—กำลังลอยคออยู่ สายระโยงระยางนับร้อยเส้นเชื่อมต่อร่างของพวกเขาเข้ากับเสาพลังงานขนาดยักษ์ตรงกลางห้อง ซึ่งกำลังสูบฉีดมานาสีทองอร่ามออกไปผ่านรอยแยกมิติสีดำสนิทบนเพดาน "นี่มัน... อะไรกัน?" เสียงทุ้มต่ำของคินน์ลอดไรฟันออกมาด้วยความเดือดดาล "มองไม่ออกหรือไง?" เสียงของชายอีกคนดังแทรกขึ้นมาจากเงาดำด้านหลังของรินะ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำสนิทก้าวออกมาพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ย ผู้อำนวยการสมาคมฮันเตอร์แห่งชาติ "ฮันเตอร์โบราณ" ผู้กุมอำนาจสูงสุดในวงการ—ท่านประธานกิลด์เซออส เซออสตบมือเบาๆ สองครั้ง เสียงก้องกังวานสะท้อนไปทั่วห้องทดลองลับ "ยินดีต้อนรับสู่ความจริงของโลกใบนี้, คินน์" เซออดยิ้มเหี้ยมเกรียม "นายคิดจริงๆ หรือว่าดันเจี้ยนพวกนี้เกิดขึ้นมาเองตามธรรมชาติ? นายคิดว่าเกตที่เปิดขึ้นทั่วโลกคือภัยพิบัติจากต่างมิติอย่างที่สมาคมกรอกหูประชาชนมาตลอดงั้นเหรอ?" คินน์ไม่ตอบ เขากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ระบบเทคโอเวอร์ในหัวของเขากำลังส่งเสียงเตือนรัวเป็นสัญญาณสีแดงฉาน: *[คำเตือน! ตรวจพบพลังงานต่างมิติระดับพระเจ้ากำลังดูดกลืนมานาของโลก แหล่งกำเนิด: ห้องใต้ดินสมาคมฮันเตอร์]* "มันคือ 'ฟาร์ม' ต่างหากล่ะ" เซออสหัวเราะในลำคอด้วยความสะใจ ราวกับกำลังเฉลยคำตอบของข้อสอบที่ง่ายที่สุดให้เด็กฟัง "โลกของเราไม่ใช่ผู้ถูกล่า แต่โลกของเราคือ 'ปศุสัตว์' ที่ถูกเพาะพันธุ์เพื่อเก็บเกี่ยวพลังงานมานาส่งให้มิติเบื้องบน! และรินะ... ก็คือผู้จัดการฟาร์มมือหนึ่งที่ช่วยเราคัดเลือกวัตถุดิบชั้นดีมาตลอดสามปีนี้ยังไงล่ะ" คำพูดนั้นราวกับค้อนยักษ์ที่ทุบลงกลางศีรษะของคินน์ เขาสบตากับรินะอีกครั้ง หญิงสาวหลบสายตาเขาไปชั่วเสี้ยววินาที ก่อนจะกลับมาจ้องมองด้วยแววตาที่ว่างเปล่าเช่นเดิม "เธอทำแบบนี้ทำไม, รินะ?" คินน์เค้นเสียงถาม ความเจ็บปวดในอดีตถูกขุดคุ้ยขึ้นมาผสมปนเปกับความโกรธเกรี้ยวในปัจจุบัน "ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อตามหาเธอ ยอมแม้กระทั่งเอาชีวิตไปเสี่ยงในดันเจี้ยนแรงก์ต่ำเพื่อสะสมเงิน... แต่สิ่งที่ฉันได้รู้ในวันนี้คือเธอกลายเป็นคนขายวิญญาณให้พวกมันงั้นเหรอ?" "นายไม่มีทางเข้าใจโลกที่กว้างกว่านี้หรอก, คินน์" รินะส่ายหน้าช้าๆ "พลังที่นายมี... ระบบเทคโอเวอร์ดันเจี้ยนที่นายคิดว่ามันคือปาฏิหาริย์ แท้จริงแล้วมันก็เป็นเพียงแค่ 'เครื่องมือทดสอบ' ที่พวกเราโยนลงมาให้พวกเศษสไบแบบนายดิ้นรน เพื่อดูว่าใครจะมีคุณสมบัติพอที่จะเป็นเจ้าของฟาร์มคนต่อไป" เซออสหัวเราะลั่นห้อง "ถูกต้องที่สุด! และตอนนี้ เมื่อนายเดินมาถึงที่นี่ด้วยตัวเองแล้ว ประตูมิติก็จะสมบูรณ์แบบพอดี... เอาตัวมันไปเชื่อมต่อกับแท่นบูชาซะ!" สิ้นคำสั่งของเซออส ฮันเตอร์เงาทั้งสิบคนที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดก็พุ่งเข้าใส่คินน์พร้อมกันด้วยความเร็วแสง ดาบอาบมานาสีดำสนิทพุ่งตรงเข้าจุดตายหวังปลิดชีพเขาในพริบตา แต่คินน์กลับไม่แม้แต่จะขยับตัวหลบ มุมปากของชายหนุ่มหยักยิ้มขึ้น เป็นรอยยิ้มที่ทำให้เซออสและรินะต้องชะงักกึกด้วยความรู้สึกไม่ชอบมาพากล รอยยิ้มที่เย็นชา ไร้ความกลัว และเต็มไปด้วยอำนาจที่เหนือกว่าอย่างท่วมท้น "แกคิดว่าระบบขยะนี่... เป็นของที่พวกแกสร้างขึ้นมาเล่นๆ งั้นสินะ?" เสียงกระซิบแผ่วเบาของคินน์ดังขึ้น แต่มันกลับทรงพลังจนกดทับบรรยากาศทั้งหมดในห้องให้หยุดนิ่ง ทันใดนั้น หน้าจอสีทองอร่ามขนาดมหมหึมาก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศเหนือศีรษะของคินน์ ตัวอักษรสีแดงฉานสว่างวาบจนแสบตา: *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความพยายามในการแทรกแซงระบบแม่]* *[สถานะ: ปฏิเสธสิทธิ์การควบคุมทั้งหมดของ "สมาคมฮันเตอร์"]* *[คำสั่งพิเศษ: เปิดใช้งานโหมด "เจ้าของแท้จริง" (Absolute Takeover Mode)]* *[วงเงินปัจจุบัน: อนันต์ (Infinity Credits)]* เซออสเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด สีหน้าของผู้อำนวยการผู้กุมอำนาจเปลี่ยนเป็นซีดเผือดในพริบตาเมื่อเห็นตัวเลขบนหน้าจอระบบของคินน์ไม่ใช่จำนวนเงินธรรมดา แต่เป็นเครื่องหมายอินฟินิตี้ที่หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง "เป็นไปไม่ได้! นาย... นายเป็นใครกันแน่?!" เซออสแผดเสียงตะโกนออกมาอย่างลืมตัว คินน์ก้าวเท้าไปข้างหน้าร่างหนึ่ง แรงกดดันมหาศาลระดับแรงก์ SSS ระเบิดออกมาจากร่างของเขาจนพื้นหินใต้ฝ่าเท้าแตกร้าวเป็นใยแมงมุม เขามองหน้าเซออสและรินะด้วยแววตาของผู้พิพากษา "ฉันก็แค่... คนที่จะมาซื้อกิจการดันเจี้ยนทั้งหมดของพวกแกในวันนี้ยังไงล่ะ" คินน์ยกมือขึ้นแตะที่อากาศเบื้องหน้า แล้วกดปุ่มสีแดงเพลิงบนหน้าจอระบบด้วยปลายนิ้ว *ติ๊ง!* เสียงยืนยันการทำธุรกรรมดังขึ้นก้องกังวาน พร้อมกับแสงสีทองสว่างวาบที่กลืนกินห้องทดลองทั้งหมดจนมองไม่เห็นสิ่งใด ก่อนที่สติของทุกคนจะดับวูบลง เสียงประกาศจากระบบก็ดังขึ้นเป็นประโยคสุดท้ายในโสตประสาทของทุกคน: *[ยินดีด้วย คุณได้ทำการซื้อ "ดันเจี้ยนโลกทั้งใบ" เรียบร้อยแล้ว ขณะนี้คุณคือเจ้าของสัมปทานรายใหม่... และคำสั่งแรกของคุณคือ: ทำลายล้างทุกสิ่ง]* *** ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เงาฮันเตอร์ไร้เงา" เสมอมาครับ