เสียงเคาะกระจกเบาๆ สองครั้งดังขึ้นจากปลายนิ้วของริน ตัดสินบรรยากาศที่ตึงเครียดภายในห้องซ้อมเสมือนจริงให้ขาดสะบั้นลงทันที แสงไฟนีออนสีฟ้าอมม่วงจากหน้าจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่สะท้อนลงบนดวงตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยความนิ่งสงบ เธอไม่ได้สนใจข้อเสนอระดับทำลายล้างที่เพิ่งเอ่ยออกไปเมื่อครู่แม้แต่น้อย รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากของเธอกลับทำให้เรย์รู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่บนปากเหวที่ไร้ก้นบึ้ง
"ในเมื่อคุณรู้อดีตของที่นี่แล้ว... สนใจจะลองเข้ามาเป็น ‘ต้นแบบ’ ให้กับโปรเจกต์ทำลายล้างตัวเองของเกมนี้ดูหน่อยไหมครับ?"
คำถามนั้นยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของเรย์ เม็ดเหงื่อกาฬผุดขึ้นตามไรผมของชายหนุ่ม แม้ว่านี่จะเป็นโลกภายในเกม VRMMO ที่ถูกออกแบบมาเพื่อความบันเทิง แต่ความกดดันที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวตนของรินนั้นสมจริงเสียยิ่งกว่าสนามแข่งอีสปอร์ตระดับโลกที่เขาเคยพ่ายแพ้มาเสียอีก
เรย์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของข้อมูลดิจิทัลที่เจือจางอยู่ในอากาศ เขาหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นการกลบเกลื่อนความตื่นตระหนก "โปรเจกต์ทำลายล้างตัวเองงั้นหรือครับ? ฟังดูเป็นงานอดิเรกที่ไม่ค่อยเข้ากับคุณรินเอาเสียเลยนะ"
"โลกใบนี้ไม่ใช่เกมธรรมดา เรย์" เสียงหวานนุ่มแต่เยียบเย็นเอ่ยตอบอย่างไม่รีบร้อน นิ้วเรียวยาวกดลงบนแผงควบคุมเบาๆ หน้าจอตรงหน้าก็สลายกลายเป็นละอองแสงสีทอง ก่อนจะรวมตัวกันใหม่เป็นแผนที่สามมิติขนาดมหึมาของเขตแดนโซนที่เจ็ด "สนามแข่งรอบคัดเลือกโซนในวันนี้ ไม่ใช่แค่การชิงตั๋วเพื่อผ่านเข้ารอบลึก แต่มันคือการคัดกรอง ‘ชิ้นส่วน’ ที่ระบบหลักต้องการกำจัดทิ้ง หากคุณก้าวพลาดแม้แต่ก้าวเดียว ตัวละครที่คุณปั้นมาหยาดเหงื่อแรงกายจะถูกรีเซ็ตอย่างถาวร... รวมถึงความทรงจำของคุณในโลกนี้ด้วย"
ดวงตาของเรย์หรี่แคบลง สมองส่วนวิเคราะห์เริ่มทำงานด้วยความเร็วสูง ข้อมูลการเคลื่อนไหวของบอสมอนสเตอร์ ค่าความหน่วงของเซิร์ฟเวอร์ และรูปแบบการโจมตีของกิลด์คู่แข่งนับร้อยถูกดึงขึ้นมาประมวลผลในเสี้ยววินาที หากสิ่งที่รินพูดเป็นความจริง การแข่งขันรอบคัดเลือกโซนที่จะเริ่มขึ้นในอีกสามนาทีข้างหน้านี้ จะไม่ใช่การแข่งขันอีสปอร์ตทั่วไป แต่มันคือสนามประลองเอาชีวิตรอดที่เดิมพันด้วยจิตวิญญาณ
"เข้าใจแล้วครับ" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่กลับมามั่นคงอีกครั้ง เขาสวมหมวกนีโอวีอาร์ (Neo-VR Headset) กลับเข้าที่เดิม แสงไฟสีฟ้าสว่างวาบขึ้นที่กรอบแว่นตา "ถ้าการเป็น ‘ต้นแบบ’ ของคุณมันแลกกับการที่ผมจะได้พิสูจน์ว่าอดีตของผมไม่ได้ถูกกำหนดไว้แค่ความพ่ายแพ้... ผมก็ยินดีจะเล่นเกมนี้ให้คุณดูสักตั้ง"
รินไม่ได้กล่าวคำชมเชยใดๆ เธอกลับหันหลังให้และทิ้งท้ายด้วยประโยคสั้นๆ ก่อนที่ร่างของเธอจะเริ่มโปร่งแสงและเลือนหายไปในระบบ "งั้นก็แสดงให้ฉันเห็นสิว่า อดีตอัจฉริยะผู้ร่วงหล่นคนนั้น จะพลิกกระดานที่ตายสนิทนี้อย่างไร... เริ่มต้นการแข่งขันรอบคัดเลือกโซน ณ บัดนี้"
*ติ๊ง!*
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นตัดผ่านโสตประสาท ร่างของเรย์ถูกดึงดูดเข้าสู่ใจกลางสนามประลอง ‘โคลอสเซียมแห่งศิลาโบราณ’ ทันที แรงโน้มถัดเปลี่ยนผ่านอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายของดินปืน เสียงคำรามกึกก้องของฝูงชนนับแสน และแสงแฟลชจากกล้องถ่ายทอดสดเสมือนจริงสาดส่องเข้ามาจนแสบตา
นี่คือเวทีระดับโซน ผู้เล่นแถวหน้าจากทั่วทุกมุมโลกนับหมื่นคนยืนประจันหน้ากันอยู่ในลานกว้าง บรรยากาศเต็มไปด้วยจิตสังหารและความกระหายชัยชนะ หน้าจออินเทอร์เฟซแสดงผลเวลาถอยหลังสีแดงฉานกระพริบเตือนตรงมุมขวาบน
*3... 2... 1... START!*
เสียงระฆังเริ่มต้นการแข่งขันดังขึ้นราวกับอสุนีบาต ผู้เล่นกลุ่มแรกพุ่งเข้าปะทะกันอย่างดุเดือด ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ เรย์ไม่ได้รีบร้อนพุ่งออกไปแนวหน้าเหมือนผู้เล่นคนอื่นๆ เขายืนนิ่งอยู่บนแท่นหินสูง สองมือไขว้หลัง สายตากวาดมองความโกลาหลเบื้องล่างด้วยความเยือกเย็น
ในฐานะนักวางแผนจอมวิเคราะห์ เขารู้ดีว่าการเปิดฉากปะทะกันอย่างไร้ระเบียบในวินาทีแรกมีแต่อัตราการสูญเสียสูง สิ่งที่เขาต้องทำไม่ใช่การแสดงความโดดเด่น แต่เป็นการ ‘อ่านจังหวะ’ ของสนาม
"ทางด้านซ้าย... กิลด์ราชันย์โลหิตกำลังใช้รูปแบบการตั้งรับแบบฟาลังซ์เพื่อบีบพื้นที่" เรย์พึมพำกับตัวเอง ดวงตาจับจ้องไปที่กลุ่มผู้เล่นเกราะหนักที่กำลังเคลื่อนตัวอย่างเป็นระเบียบ "แต่จุดอ่อนของพวกมันอยู่ที่การหมุนเวียนแนวหลังที่ช้าเกินไป 0.4 วินาที"
ทันใดนั้นเอง ลูกศรเวทมนตร์นับร้อยดอกก็พุ่งแหวกอากาศตรงมายังจุดที่เรย์ยืนอยู่ ผู้เล่นจากทีมคู่แข่งสังเกตเห็นการยืนเด่นเป็นเป้าหมายของเขาและพยายามจะกวาดล้างเขาออกจากการแข่งขันตั้งแต่เนิ่นๆ
เรย์ไม่แม้แต่จะขยับตัวหนี เขารอจนกระทั่งลูกศรเวทมนตร์เข้ามาใกล้เพียงคืบเดียว ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย—นี่คือจังหวะที่สมาธิพุ่งถึงขีดสุด
*ฟึบ!*
ร่างของเรย์ก้าวหลบไปทางขวาอย่างเฉียดฉิวในเสี้ยววินาที แรงลมจากการเคลื่อนที่ผ่านทำให้เส้นผมของเขาปลิวไหว ลูกศรเวทมนตร์พุ่งเลยผ่านไปปักลงบนแท่นหินเบื้องหลังจนแตกละเอียด ในขณะเดียวกัน นิ้วมือของเขาก็กดใช้งานสกิลสนับสนุนเฉพาะตัวที่รินเคยแนะนำให้ปรับแต่ง ‘วิถีแห่งเงา’
แสงสีดำทมิฬพาดผ่านพื้นดิน สะท้อนไปยังจุดอ่อนของกิลด์ราชันย์โลหิตที่เขาวิเคราะห์ไว้เมื่อครู่ ทันใดนั้น แนวป้องกันที่แข็งแกร่งราวกับกำแพงเหล็กของอีกฝ่ายก็เกิดอาการสะดุดกึกอย่างกะทันหันราวกับเฟืองจักรที่ถูกขัดขวางด้วยเศษหินชิ้นเล็กๆ
เสียงฮือฮาดังขึ้นจากอัฒจันทร์ผู้ชม เหล่าแคสเตอร์ผู้บรรยายเกมต่างตะโกนออกมาด้วยความตกใจเมื่อเห็นผู้เล่นไร้สังกัดคนหนึ่งสามารถสร้างความปั่นป่วนให้กับกิลด์ใหญ่ได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว
เรย์ยกยิ้มขึ้นที่มุมปาก การต่อสู้เพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น และเขาก็เริ่มสนุกกับบทบาท ‘ต้นแบบ’ นี้แล้วเสียด้วย
ทว่า ในขณะที่สถานการณ์กำลังดำเนินไปตามแผนที่เขาวางไว้ จู่ๆ หน้าจอระบบทั้งหมดก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานอย่างไร้สาเหตุ เสียงเตือนภัยที่ดังแสบแก้วหูก็ดังขึ้นซ้อนทับเสียงเชียร์ของผู้คนในสนาม
*แจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบความผิดปกติระดับ SSS! สิทธิ์การควบคุมสนามแข่งถูกแทรกแซงจากผู้ใช้งานนิรนาม...*
เรย์ชะงักฝีเท้า หัวใจกระตุกวูบเมื่อข้อความตัวอักษรสีเลือดปรากฏขึ้นตรงหน้า ท่ามกลางความอลหม่านนั้น พื้นดินเบื้องล่างกำลังแยกตัวออก ร่างเงาสีดำสนิทนับร้อยพุ่งทะยานขึ้นมาจากรอยแยก พร้อมกับเสียงกระซิบที่ดังแว่วเข้ามาในโสตประสาทของเขา—เสียงที่เขาไม่มีวันลืม
"ยินดีต้อนรับสู่บททดสอบที่แท้จริงครับ... เรย์"
ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้เรย์มา ณ ที่นี้นะครับ
เซียนเกมสายวิเคราะห์กับอาจารย์สาวในเงามืด•ตอนที่ 13
การแข่งรอบคัดเลือกโซน
ผลงานโดย แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนเกมสายวิเคราะห์กับอาจารย์สาวในเงามืด นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!