ทางแยกสู่ชิงแชมป์โลก

เศษซากข้อมูลดิจิทัลสีครามกำลังแตกกระจายราวกับแก้วที่ถูกทุบด้วยค้อนหนักๆ เสียงแจ้งเตือนของระบบในเกม *Chronos Online* ดังระรัวจนแทบแยกแยะความหมายไม่ได้ แต่เรย์ในเวลานี้ไม่ได้สนใจตัวเลขค่าประสบการณ์หรือไอเทمดรอปเกรดหายากที่กองอยู่ตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นจำลองของตัวละครกำลังจดจ้องไปยังกลุ่มผู้เล่นเจ็ดคนที่ยืนล้อมกรอบเขาอยู่ "น่าเสียดายจริงๆ นะครับเรย์... อุตส่าห์ผ่านดันเจี้ยนระดับตำนานมาได้ทั้งที แต่สุดท้าย ของรางวัลชิ้นนั้นก็ต้องตกเป็นของคนที่คู่ควรมากกว่า" เสียงทุ้มต่ำที่แฝงแววเยาะหยันดังมาจาก 'ฟลินน์' หัวหน้ากิลด์สวรรค์เบี่ยง ผู้เล่นแถวหน้าผู้ครอบครองฉายา 'หอกเพลิงทลายสวรรค์' การแต่งกายด้วยชุดเกราะเหล็กกล้าผสมเวทมนตร์สีทองอร่ามสะท้อนกับแสงไฟเรืองแสงของผนังถ้ำใต้ดิน ยิ่งขับเน้นให้เห็นถึงความห่างชั้นระหว่างผู้เล่นอิสระอย่างเขากับกิลด์ใหญ่อย่างชัดเจน เรย์ไม่ได้ขยับเขยื้อน เขายังคงยืนนิ่งอยู่ในท่าเตรียมพร้อม ปลายดาบสั้นในมือซ้ายยังคงมีละอองข้อมูลสีฟ้าลอยวนเวียนอยู่ สมองส่วนการวิเคราะห์ทำงานด้วยความเร็วสูง คำนวณความน่าจะเป็น อัตราคูลดาวน์สกิลของอีกฝ่าย และทางหนีทีไล่ในรัศมีสามร้อยเมตร สถานการณ์ตรงหน้าไม่ใช่แค่เรื่องของการแย่งชิงไอเทมระบบมอบให้ซึ่งเป็นกุญแจสำคัญสู่การแข่งขันชิงแชมป์โลกระดับเซิร์ฟเวอร์ แต่มันคือการ "ซื้อ" ผลงาน ฟลินน์ไม่ได้มาเพื่อฆ่าเขาให้ตายคาที่ แต่พวกมันต้องการให้เรย์เซ็นสัญญาโอนสิทธิ์การครอบครองไอเทมชิ้นนั้นให้แก่กิลด์สวรรค์เบี่ยงแลกกับการคืนสถานะนักกีฬาอีสปอร์ตระดับอาชีพที่เรย์เคยสูญเสียไปเมื่อสองปีก่อน ชื่อเสียง เงินทอง และการกลับไปยืนบนเวทีแสงสีเสียงที่เขาโหยหา... มันถูกวางกองอยู่บนข้อเสนอที่น่ารังเกียจนี้ "คุณคิดว่าความพยายามแรมเดือนของผมมีค่าแค่สัญญากระดาษแผ่นเดียวที่พวกคุณฉีกทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้งั้นเหรอครับ ฟลินน์" เรย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบแต่เย็นเยียบจนอีกฝ่ายชะงักไปชั่วขณะ ฟลินน์หัวเราะในลำคอ สีหน้าของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความมั่นอกมั่นใจ "โลกนี้ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยอุดมการณ์หรอกนะเรย์ นายก็รู้ดีนี่นา อดีตเด็กอัจฉริยะที่โดนตราหน้าว่าล้มเหลวเพราะยอมรับเงินใต้โต๊ะ... อ๊ะ หรือว่าแผลในใจมันยังไม่หายดี ถึงได้ยังทำตัวเป็นคนโลกสวยอยู่แบบนี้?" คำพูดนั้นสะกิดความทรงจำสีดำมืดของเรย์เข้าอย่างจัง ภาพเหตุการณ์ในวันนั้น วันที่เขาถูกใส่ร้ายว่าล้มบอลในการแข่งขันระดับประเทศ วันที่สายตาผิดหวังจากแฟนคลับและสหายร่วมทีมพาก nhau โถมเข้าใส่จนความมั่นใจทั้งหมดพังทลายลง มือที่ถือดาบสั่นเทาเล็กน้อย ความโกรธเกรี้ยวพลุ่งพล่านขึ้นมาในอก แต่นั่นแหละคือสิ่งที่ฟลินน์ต้องการ... พวกมันต้องการให้เขาขาดสติ เพื่อที่จะได้เข้าทางและบีบบังคับได้ง่ายขึ้น ในจังหวะนั้นเอง อุณหภูมิรอบตัวก็ลดฮวบลงอย่างกะทันหัน ละอองแสงสีขาวนวลเริ่มก่อตัวขึ้นช้าๆ ที่มุมมืดของถ้ำ ร่างเพชรในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวเดินออกมาอย่างไร้ซุ่มเสียง รองเท้าบูทกระทบพื้นหินก้องกังวานเบาๆ แต่กลับทำให้บรรยากาศรอบตัวกดดันจนผู้เล่นกิลด์สวรรค์เบี่ยงถึงกับต้องหันขวับไปมองด้วยความระแวง ริน... อาจารย์สาวผู้ลึกลับ ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มบางเบาที่มุมปาก ดวงตากลมโตคู่นั้นไม่ได้มีความหวาดกลัวต่อผู้เล่นระดับท็อปนับสิบคนเลยแม้แต่น้อย เธอกวาดสายตามองกลุ่มคนเหล่านั้นราวกับกำลังมองฝุ่นผงบนพื้นถนน "พวกคุณนี่เสียงดังกันเสียจริง รบกวนเวลาวิเคราะห์ข้อมูลของเด็กน้อยของฉันหมดเลยนะ" รินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงติดจะเย้าแหย่เล็กน้อย แต่กลับแฝงจิตสังหารอันบางเบาที่ทำให้ผู้เล่นสายแทงค์แถวหน้าของฟลินน์ถึงกับเหงื่อตก "ยัยผู้หญิงนี่เป็นใคร? เลเวลก็แค่เริ่มต้นไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงเข้ามาในเขตสงวนระดับสูงได้?" หนึ่งในลูกน้องของฟลินน์โวยวายขึ้น พร้อมกับยกโล่เวทมนตร์ขึ้นตั้งรับ เรย์เหลือบมองรินเล็กน้อย ความอบอุ่นสายหนึ่งไหลผ่านเข้ามาในหัวใจอย่างประหลาด ในเวลาที่เขาต้องเลือกระหว่างการยอมจำนนต่อชื่อเสียงจอมปลอมเพื่อแลกกับการพ้นจากข้อครหา กับการรักษาความถูกต้องและศักดิ์ศรีของนักวิเคราะห์เกม... การปรากฏตัวของเธอกลับทำให้เขารู้สึกว่า เขาไม่ได้ต่อสู้เพียงลำพังอีกต่อไป "รินครับ พวกมันมีระบบตรวจจับสัญญาณเวท ถ้าเราปะทะตอนนี้ โอกาสชนะมีไม่ถึงสิบเปอร์เซ็นต์" เรย์กระซิบเตือนด้วยความรอบคอบ "ใครบอกว่าจะปะทะกันแบบตรงๆ ล่ะ เรย์?" รินหันมาสบตาเขา แววตาคู่นั้นฉายแสงประกายระยิบระยับราวกับดวงดาว "นายลืมไปแล้วหรือไงว่าฉันบอกอะไรเกี่ยวกับ 'รอยรั่ว' ของระบบนี้?" ฟลินน์ขมวดคิ้วแน่นเมื่อเห็นทั้งสองคนกระซิบกระซาบกัน เขาเริ่มรู้สึกว่าสถานการณ์กำลังหลุดมือ "เลิกเล่นละครกันได้แล้ว! เรย์ นายมีเวลาอีกแค่สามวินาทีในการตัดสินใจ จะเซ็นสัญญากับเรา หรือจะให้พวกเราส่งนายกลับจุดเกิดพร้อมกับสูญเสียไอเทมชิ้นนั้นไปตลอดกาล!" หน้าต่างระบบสีแดงฉานเด้งขึ้นตรงหน้าเรย์ พร้อมกับนับถอยหลัง 3... 2... 1... นิ้วชี้ของเรย์อยู่ห่างจากปุ่มปฏิเสธเพียงไม่กี่มิลลิเมตร หากเขากดปฏิเสธ ชื่อเสียงที่เขาต้องการกู้คืนอาจจะมลายหายไปตลอดกาล แต่หากเขากดตอบรับ... วิญญาณของนักวิเคราะห์ผู้ยึดมั่นในความยุติธรรมคงต้องตายไปอย่างถาวร ทว่า ก่อนที่นิ้วนั้นจะแตะลงบนหน้าจอ รินกลับยื่นมือเรียวบางมาคว้าข้อมือของเขาไว้เบาๆ แรงสัมผัสที่อบอุ่นส่งผ่านถุงมือหนังเข้ามาถึงผิวเนื้อ "อย่าไปสนใจขยะพวกนั้นเลยครับเรย์... มาดูนี่สิ ฉันเพิ่งเจอช่องโหว่หมายเลข 404 ของแพตช์ล่าสุด" รินกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงซุกซน ก่อนจะเอื้อมมือไปแตะที่กลางอากาศเบาๆ *คลิก!* เสียงสัญญาณเตือนภัยดังสนั่นหวั่นไหว ไม่ใช่เสียงเตือนของผู้เล่นกิลด์สวรรค์เบี่ยง แต่เป็นเสียงแจ้งเตือนระบบระดับเซิร์ฟเวอร์ที่ดังขึ้นพร้อมกับรอยแยกสีดำสนิทที่ฉีกกระชากอากาศเบื้องหน้าของพวกเขาให้เปิดออกอย่างไร้เหตุผล แรงดูดมหาศาลดึงดูดทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวเข้าไปในความมืดมิด ฟลินน์และพรรคพวกเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อพื้นดินใต้เท้าเริ่มสลายกลายเป็นผุยผง และในวินาทีที่แสงสว่างสุดท้ายถูกกลืนหายไป ร่างเงาลึกลับขนาดมหึมาคู่หนึ่งก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นจากความมืดมิดเบื้องล่าง พร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปทั้งรากฐานของโลก *Chronos Online* - - - - - - - - - - ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับเรย์และอาจารย์รินในเส้นทางสายนี้ด้วยนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ!