ขอท้าพิสูจน์

"ถ้ามั่นใจนักว่าระบบจับคู่ความรักบ้าบอของคุณมันแม่นยำนัก ทำไมไม่ลองเอาตัวเองมาพิสูจน์ดูล่ะ ลลิน" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของคีย์ดังแทรกผ่านความเงียบงันของห้องประชุมเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุด บรรยากาศรอบตัวเขากดดันจนแทบหายใจไม่ออก แววตาคมกริบราวกับสัตว์นักล่าจ้องมองตรงมายังหญิงสาวที่ยืนกอดอกเชิดหน้าท้าทายอยู่เบื้องหน้า ลลินแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ ดวงตากลมโตฉายแววเย้ยหยัน เธอไม่ได้สะทกสะท้านต่อออร่าความน่ากลัวที่แผ่ออกมาจากซีอีโอหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลเลยแม้แต่น้อย สำหรับเธอแล้ว คีย์ก็เป็นแค่ผู้ชายปากร้ายที่ชอบใช้เงินซื้อทุกอย่างเพื่อความสะใจก็เท่านั้น "คิดว่าฉันกลัวหรือไงคะ คุณคีย์?" ลลินก้าวเท้าเข้าไปประชิดโต๊ะทำงานกระจกใสอย่างไร้ความเกรงกลัว ปลายเลิฟลิ่งสีพีชอ่อนแตะเบาๆ บนขอบโต๊ะ ขณะที่ใบหน้าหวานเชิ่ดขึ้นสู้สายตา "อยากให้พิสูจน์ยังไงคะ? จะให้เขียนโค้ดแก้บั๊กหัวใจคุณ หรือจะให้ฉันเข้าไปรื้อระบบความเย่อหยิ่งในตัวคุณออกดีล่ะ?" จังหวะนั้นเอง มินตราที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ฝั่งตรงข้ามก็ทนไม่ไหว เธอผุดลุกขึ้นด้วยใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธจนเครื่องสำอางแทบปริแตก ไฮโซสาวส่งเสียงกรีดร้องในลำคออย่างเหลืออด "นี่เธอ! รู้ตัวไหมว่ากำลังคุยอยู่กับใคร! กล้าดียังไงมาพูดจาแบบนี้กับคุณคีย์!" มินตราพุ่งเข้ามาหมายจะคว้าแขนของลลินเพื่อสั่งสอน แต่กลับต้องชะงักกึกเมื่อเจอนัยน์ตาคมกริบของคีย์ที่ปรายตามองมาด้วยความรำคาญ "นั่งลง มินตรา" คีย์เอ่ยเสียงเรียบ แต่ทรงพลังพอกดให้ไฮโซสาวต้องถอยกลับไปนั่งตัวสั่นด้วยความแค้นเคือง ลลินปรายตามองมินตราแวบหนึ่งก่อนจะหันกลับมาสบตากับซีอีโอหนุ่ม "ว่ายังไงล่ะคะ? ตกลงว่าเงื่อนไขการพิสูจน์ของคุณคืออะไร ฉันไม่มีเวลามาเล่นเกมเด็กน้อยกับคุณหรอกนะ งานที่บริษัทฉันยังมีกองเป็นภูเขา" คีย์เหยียดยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้นักอ่านอย่างเราใจสั่นระทึก แต่มันแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ที่น่าหมั่นไส้ที่สุดในสามโลก เขากดอินเตอร์คอมบนโต๊ะเรียกเลขานุการส่วนตัวเข้ามาทันที "เตรียมสัญญาจ้างตำแหน่ง 'ผู้ช่วยส่วนตัวซีอีโอ' ฉบับพิเศษเข้ามา... แล้วบอกฝ่ายกฎหมายว่าคนที่จะมานั่งเก้าอี้นี้คือคุณลลิน" สิ้นคำสั่งนั้น ทั้งห้องประชุมก็ตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ มินตราเบิกตากว้างจนแทบหลุดออกจากเบ้า ส่วนลลินถึงกับหุบยิ้มฉับพลัน ความมั่นใจเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความประหลาดใจระคนฉุนเฉียว "ผู้ช่วยส่วนตัว?" ลลินทวนคำเสียงสูง "นี่คุณสติหลุดไปแล้วหรือไงคะ ถึงได้เอาโปรแกรมเมอร์มือหนึ่งมาเป็นเบ๊ส่วนตัว!" "ไม่ได้เป็นเบ๊สักหน่อย..." คีย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาประชิดตัวลลินอย่างรวดเร็ว กลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพงผสมกับความเย้ายวนเฉพาะตัวทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดไปเสี้ยววินาที "ฉันแค่ต้องการให้เธอมาพิสูจน์ความจริงใกล้ๆ ว่าระบบปัญญาอ่อนของเธอหน่ะ มันห่วยแตกและใช้การไม่ได้จริงอย่างที่ฉันคิด... หรือว่า... กลัวจนไม่กล้าพอที่จะรับคำท้าล่ะ?" คำพูดท้าทายนั้นกระตุ้นต่อมความเอาชนะในตัวลลินทันที หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ เธอเชิดหน้าขึ้นสู้สายตาที่อยู่ห่างกันเพียงคืบ หัวใจเจ้ากรรมดันเต้นผิดจังหวะจนน่าโมโห "ก็ได้ค่ะ!" ลลินกระแทกเสียงตอบรับด้วยความหมั่นไส้ "ถ้าฉันเข้าไปทำงานแล้วพิสูจน์ให้เห็นคาตาได้ว่าระบบของฉันมันแม่นยำร้อยเปอร์เซ็นต์ คุณต้องคุกเข่าขอโทษฉันกลางห้องประชุมนี้ และเลิกยุ่งกับโปรเจกต์ของฉันซะ!" "ตกลง" คีย์รับคำทันทีโดยไม่ต้องคิด ดวงตาพราวระยับด้วยความเจ้าเล่ห์ที่ซ่อนไว้ "แต่ถ้าเธอทำไม่สำเร็จ... เธอต้องเป็นแฟนฉันไปตลอดชีวิต" "ฝันไปเถอะค่ะ!" ลลินสะบัดหน้าหนีด้วยความหมั่นไส้สุดขีด เธอคว้ากระเป๋าถือคู่ใจแล้วหันหลังเดินดุ่มๆ ไปที่ประตูห้องด้วยความหงุดหงิด โดยไม่ทันสังเกตเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ระบายอยู่บนใบหน้าของซีอีโอหนุ่มผู้กุมชัยชนะไว้ตั้งแต่ยังไม่เริ่มเกม ทว่า... ในวินาทีที่มือเรียวกำลังจะเอื้อมไปเปิดประตูห้องทำงาน ทันใดนั้น ไฟทั่วทั้งเพนต์เฮาส์หรูหราก็ดับวูบลงพร้อมกัน บรรยากาศมืดสนิทปกคลุมไปทั่วบริเวณ ชั่วพริบตานั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนในกระเป๋าของลลินก็ดังขึ้นพร้อมกันสามครั้งติด *ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!* ลลินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยความงุนงัน หน้าจอแสดงผลข้อความแจ้งเตือนจากระบบที่เธอเป็นคนเขียนขึ้นมาเอง แต่สิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอกลับไม่ใช่โค้ดโปรแกรมหรือรายงานข้อผิดพลาด ทว่ามันคือข้อความปริศนาบรรทัดหนึ่งที่เขียนด้วยตัวอักษรสีแดงฉาน— *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการเข้าถึงจากบุคคลภายนอก... และเป้าหมายที่คุณกำลังจะพิสูจน์ คือเจ้าของรหัสผ่านลับที่คุณตามหามาตลอดสามปี]* ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ ขาทั้งสองข้างแข็งค้างราวกับถูกตรึงไว้กับพื้น เธอค่อยๆ หันกลับไปมองเบื้องหลัง ความมืดมิดทำให้มองไม่เห็นใบหน้าของคีย์ แต่เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่กำลังก้าวเข้ามาใกล้ พร้อมกับเสียงกระซิบพร่าที่ข้างหู ทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดกึกทันที "ยินดีต้อนรับเข้าสู่เกมของฉันนะ... คุณผู้ช่วยส่วนตัว" *** ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและอินไปกับความกวนประสาทแต่คลั่งรักนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ - เมล่อนโซดา