กลิ่นโอโซนเจือจางและไอเย็นเฉียบของไนโตรเจนเหลว คือสิ่งเดียวที่ยืนยันว่าการทดลองยังคงดำเนินต่อไปในระบบปิด
ตัวเลขความหนาแน่นของคลื่นควอนตัมบนจอโฮโลแกรมสีครามตรงหน้ากำลังเต้นเรหวาดเสียว กราฟเส้นโค้งสีแดงพุ่งทะยานผ่านขีดจำกัดความปลอดภัยที่ตั้งไว้ถึงสามร้อยเปอร์เซ็นต์ ทว่าสิ่งที่ทำให้คินขมวดคิ้วมุ่น ไม่ใช่ความผิดพลาดทางกายภาพของเครื่องเร่งอนุภาค หากแต่เป็นตัวเลขวินาทีที่ปรากฏอยู่มุมขวาบนของหน้าจอหลัก
*00:00:00:00*
มันไม่ใช่การนับถอยหลัง แต่มันคือการ "รีเซ็ต" รอบที่สิบเจ็ดของวัน
นิ้วเรียวยาวภายใต้ถุงมือกันความร้อนกดหยุดการทำงานของระบบแกนกลางทันที เสียงหึ่งต่ำของมอเตอร์ขับเคลื่อนแม่เหล็กไฟฟ้าค่อยๆ เงียบลง เหลือไว้เพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของเขาเองในห้องปฏิบัติการวิจัยชั้นใต้ดิน โครงสร้างสถาปัตยกรรมของห้องนี้ถูกออกแบบด้วยโลหะผสมไทเทเนียมสีเทาเข้ม ผนังทุกด้านฝังคริสตัลนำแสงเพื่อช่วยประมวลผลอัลกอริทึมระดับสูง แต่ในสายตาของคินเวลานี้ ทุกอย่างกลับดูบิดเบี้ยวราวกับภาพวาดสีน้ำมันที่ถูกน้ำหยดใส่
"ค่าความน่าจะเป็นในการเกิดความผันผวนของมิติเวลาที่ระดับความลึกนี้ควรเป็นศูนย์... ดร.เอลาร่า คุณกำลังซ่อนสมการส่วนไหนไว้กันแน่"
คินพึมพำกับความว่างเปล่า สายตาคมกริบกวาดมองผ่านแว่นตากรองแสงเพื่อวิเคราะห์ร่องรอยพลังงานที่หลงเหลือ เขามั่นใจในตรรกะและโครงสร้างโค้ดที่ตนเองเป็นคนเขียนขึ้นทุกบรรทัด ไม่มีทางที่ระบบจะเกิดบั๊กซ้ำซ้อนในรูปแบบเดิมถึงสิบเจ็ดครั้งติดต่อกันอย่างไร้สาเหตุ เว้นเสียแต่ว่า... มีใครบางคน หรืออะไรบางอย่างกำลัง "เขียนทับ" ข้อมูลชุดนั้นจากภายนอก
"คุณกำลังประเมินค่าความน่าจะเป็นต่ำเกินไปอีกแล้วนะ, คิน"
เสียงหวานนุ่มทว่าราบเรียบราดรดลงมากลางความเงียบ ดร.เอลาร่าก้าวออกมาจากเงาสลัวของเสาคริสตัลรองรับพลังงาน ชุดกาวน์สีขาวของเธอยับย่นเล็กน้อยบริเวณข้อศอก บ่งบอกถึงการทำงานข้ามคืนติดต่อกันหลายชั่วโมง ดวงตาสสีอำพันคู่นั้นมองตรงมาที่เขา เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและความลับบางอย่างที่เธอเลือกจะปิดตายไว้เบื้องหลังรอยยิ้มบางเบา
คินหันกลับไปเผชิญหน้ากับอาจารย์สาว พลางดันกรอบแว่นขึ้นเล็กน้อยด้วยท่าทางสุขุม "ตรรกะไม่เคยโกหกใครครับ, ดร.เอลาร่า ระบบนี้ถูกออกแบบให้คำนวณความน่าจะเป็นของดวงดาวในอีกสามร้อยปีข้างหน้า แต่วินาทีนี้ โค้ดส่วนคำนวณเวลาเกิดการวนลูปซ้ำด้วยรูปแบบที่สมบูรณ์แบบเกินไป... สมบูรณ์แบบจนเหมือนกับว่า มันเคยเกิดขึ้นมาแล้ว และกำลังถูกบังคับให้เกิดขึ้นอีกครั้ง"
เอลาร่าชะงักฝีเท้าลง ปลายรองเท้าหยุดห่างจากแผงควบคุมหลักเพียงก้าวเดียว เธอยกมือขึ้นทัดผมปรกใบหน้า ชั่ววินาทีนั้น คินสังเกตเห็นมือของเธอกำลังสั่นเทาเล็กน้อย—เป็นความสั่นเทาที่ไม่ได้เกิดจากความหนาวเย็นของห้องแล็บ
"ถ้าฉันบอกว่า นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เรายืนสนทนากันด้วยประโยคนี้ล่ะ" เอลาร่าเอ่ยเสียงแผ่วเบา ดวงตาสีอำพันจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเขา ราวกับกำลังมองทะลุผ่านตัวตนในปัจจุบันไปยังห้วงเวลาอื่น "นายจะยังเชื่อมั่นในตรรกะทางคณิตศาสตร์ของตัวเองอยู่ไหม, คิน"
ก่อนที่คินจะได้ทันเอ่ยปากแย้งด้วยทฤษฎีความน่าจะเป็นเชิงควอนตัม ประตูนิรภัยชั้นนอกของห้องแล็บก็ส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูงพร้อมกับแสงไฟฉุกเฉินสีแดงฉานที่กะพริบถี่รัว แรงสั่นสะเทือนระดับริกเตอร์ย่อมๆ แผ่ซ่านขึ้นมาจากพื้นคอนกรีตใต้ฝ่าเท้า
*ครืนนนม—!*
"เกิดอะไรขึ้น!" เซนที่เพิ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาทางช่องระบายอากาศฉุกเฉินตะโกนเสียงหลง ใบหน้าเปื้อนคราบน้ำมันเครื่องและเหงื่อกาฬ มือข้างหนึ่งถือประแจเลื่อนขนาดใหญ่ไว้แน่น สภาพของวิศวกรหนุ่มร่าเริงคนนี้ดูไม่สู้ดีนัก เสื้อช็อปวิศวะขาดวิ่นบริเวณหัวไหล่ "ระบบป้องกันรอบนอกของสถานีวิจัยจู่ๆ ก็เปิดใช้งานเองโดยไม่มีคำสั่งจากศูนย์กลาง! และที่แย่กว่านั้นคือ... พลังงานทั้งหมดกำลังถูกดึงดูดไปยังใจกลางห้องทดลองมิติที่นายดูแลอยู่, คิน!"
คินไม่รอช้า นิ้วมือทั้งสองข้างรัวลงบนแป้นพิมพ์โฮโลแกรมด้วยความเร็วสูง ภาพจำลองโครงสร้างพลังงานสามมิติปรากฏขึ้นกลางอากาศ พริบตานั้นเองที่หัวใจของนักคำนวณผู้เย็นชาถึงกับกระตุกวูบ
กราฟสีแดงที่เคยหยุดนิ่ง กลับพุ่งทะยานทะลุเพดานการวัดผลจนเกิดเสียงเตือนภัยระดับวิกฤต ดังระรัวเป็นจังหวะกระชั้นชิด
*[T-Minus : 00:00:03]*
*[Warning: Quantum Core Anomaly Detected]*
*[System Alert: Unauthorized Time-Loop Override by Unknown Entity]*
หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ข้อความรหัสปริศนาที่ไม่เคยปรากฏในฐานข้อมูลของมนุษยชาติค่อยๆ ถูกถอดรหัสขึ้นทีละตัวอักษรต่อหน้าต่อตาพวกเขาทั้งสามคน เอลาร่าเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ขณะที่เซนอ้าปากค้างพูดไม่ออกเมื่อเงาดำมหึมาบางอย่างเริ่มปรากฏขึ้นจากรอยแยกของมิติเวลาที่ฉีกขาดออกกลางห้องแล็บ
นั่นไม่ใช่ความผิดพลาดทางเทคนิค... แต่มันคือการมาเยือนของบางสิ่งที่เหนือความเข้าใจ และกำลังจะเปลี่ยนเส้นทางประวัติศาสตร์ของจักรวาลไปตลอดกาล
*[System Notice: กำลังเชื่อมต่อเข้าสู่ภารกิจลับระดับ SSS - เงื่อนไขการเอาชีวิตรอดเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้]*
---
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางข้ามเวลาและคำนวณความน่าจะเป็นไปพร้อมกับผมในตอนแรกนี้นะครับ
อัลกอริทึมพิทักษ์ดวงดาวกับสาวน้อยข้ามเวลา•ตอนที่ 1
ความน่าจะเป็นที่หนึ่ง
ผลงานโดย ควอนตัมคอร์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ควอนตัมคอร์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อัลกอริทึมพิทักษ์ดวงดาวกับสาวน้อยข้ามเวลา นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
