เกมที่ไม่มีผู้ชนะ

กลิ่นอายของกาแฟคั่วเข้มผสมผสานกับความตึงเครียดในอากาศ จนแทบจะทำให้ลมหายใจของคนในห้องนี้ติดขัด "คุณคิดจริงๆ หรือรวินท์ ว่าเอกสารชุดนี้จะรอดพ้นสายตาของผมไปได้" เสียงทุ้มต่ำอันทรงอำนาจเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน คีรินนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้สีดำสนิท แววตาคมกริบราวกับพญาอินทรีที่กำลังจ้องมองเหยื่อในกรงขัง บนโต๊ะทำงานตัวใหญ่มีแฟ้มสีน้ำตาลที่บรรจุความลับอันดำมืดในอดีตของเธอกางออกอยู่ มันคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่หากหลุดออกไป ชีวิตการเป็นสถาปนิกแถวหน้าของเธอคงพังทลายไม่เป็นท่า รวินท์กัดริมฝีปากจนห่อเลือด ความเย่อหยิ่งและศักดิ์ศรีที่เธอพยายามปกป้องมาตลอดกำลังถูกบดขยี้ด้วยมือของผู้ชายคนนี้ เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นความสั่นไหวในอก ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นสู้สายตาเขาอย่างไม่เกรงกลัว "คุณมันใช้วิสกีนอกรีต คีริน... เอาอดีตที่มันจบไปแล้วมาเป็นเครื่องมือขู่กรรโชก มันทุเรศสิ้นดี" เธอเค้นเสียงลอดไรฟันด้วยความโกรธจัด มุมปากของอัลฟ่าหนุ่มกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา มันคือรอยยิ้มของนักล่าผู้สนุกสนานกับการเห็นเหยื่อดิ้นรน คีรินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้สูทสั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอทีละก้าว แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจนรวินท์ต้องถอยหลัง กระทั่งแผ่นหลังบอบบางชนเข้ากับผนังห้องกระจกเย็นเฉียบ คีรินไม่ปล่อยให้เธอมีช่องว่าง เขาใช้มือหนาทาบลงบนกระจกโอบล้อมร่างของเธอไว้ กลิ่นกายหอมสะอาดผสมกับกลิ่นอายความดุดันเฉพาะตัวพุ่งเข้าปะทะประสาทสัมผัส จนหัวใจของสถาปนิกสาวเต้นรัวระรัวอย่างควบคุมไม่อยู่ "ปากเก่งดีนี่รวินท์..." คีรินก้มหน้าลงกระซิบชิดใบหู เสียงทุ้มต่ำพร่าพร่าสั่นประสาท "แต่ความอวดดีของคุณมันไม่ได้ช่วยให้เอกสารพวกนี้หายไปหรอกนะ คุณมีทางเลือกแค่สองทาง... หนึ่งคือสูญเสียทุกอย่างที่สร้างมา หรือสอง... ยอมทำตามคำสั่งของผมแต่โดยดี" "คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่ คีริน!" รวินท์หันมาเผชิญหน้า ดวงตาคู่สวยคลหน่วยน้ำตาแต่เธอพยายามกลั้นมันไว้ ไม่ยอมอ่อนแอให้เขาเห็นเด็ดขาด "ต้องการให้ฉันเป็นสายให้คุณในบริษัทของพศินอย่างนั้นเหรอ? คุณก็รู้ว่ามันสกปรกแค่ไหน!" "หึ สำหรับผม เกมนี้ไม่มีคำว่าสกปรก มีแต่ผู้ชนะกับผู้แพ้" คีรินใช้ปลายนิ้วหยาบกร้านเชยคางเธอขึ้นบังคับให้สบตา "และคุณ... ถูกกำหนดให้เป็นผู้แพ้ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในห้องนี้แล้วรวินท์" สัมผัสจากปลายนิ้วของเขาร้อนผ่าวราวกับเปลวไฟ ส่งกระแสความวาบหวามแล่นพล่านไปตามผิวเนื้อจนเธอเผลอสะท้าน รวินท์เม้มปากแน่น ความโกรธแค้นและแรงดึงดูดทางเพศที่ผสมปนเปกันอยู่ภายในอกกำลังกัดกินสติสัมปชัญญะของเธอ ความใกล้ชิดนี้มันอันตรายเกินไป ร่างกายของเธอทรยศต่อสมองอีกแล้ว มันโหยหาความอบอุ่นจากอ้อมแขนของปีศาจตนนี้ ทั้งที่รู้ว่ายิ่งเข้าใกล้ก็ยิ่งแหลกสลาย "ถ้าฉันยอม..." เสียงของเธอกลั้วความสั่นเครือเล็กน้อย "คุณจะมั่นใจได้ยังไงว่าจะไม่ทำลายฉันทีหลัง" "ความเชื่อใจไม่ใช่สิ่งที่ผมมีไว้แจกทานรวินท์" คีรินโน้มใบหน้าลงมาใกล้ขึ้น จนลมหายใจร้อนผ่าวรดรินอยู่บนพวงแก้มเนียน "แต่คุณไม่มีสิทธิ์ต่อรอง... ทางเดียวที่คุณทำได้ตอนนี้ คือการพิสูจน์ให้ผมเห็นว่าคุณมีประโยชน์มากพอที่จะแลกกับความลับนั้น" สิ้นคำพูด ร่างสูงก็โน้มริมฝีปากลงมาครอบครองเรียวปากอิ่มของเธอทันที โดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ปฏิเสธ รวินท์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอกำหมัดแน่นพยายามจะทุบอกเขาเพื่อผลักไส แต่สัมผัสอันชำนาญและดุดันกลับทำให้แรงต่อต้านของเธอมลายหายไปในพริบตา รสจูบทั้งดุดันและร้อนแรงราวกับจะแผดเผา ลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ รวินท์ครางอือในลำคอ สมองขาวโพลน ร่างกายอ่อนยวบลงจนต้องใช้มือคว้าปกเสื้อสูทของเขาไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว อุณหภูมิในห้องพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดประสานกับเสียงหัวใจที่เต้นโครมคราม คีรินผละริมฝีปากออกช้าๆ อย่างอ้อยอิ่ง ปล่อยให้เธอยืนหอบหายใจโกกอากาศเข้าปอด ดวงตาคมกريบจ้องมองริมฝีปากบวมเจ่อและใบหน้าที่แดงก่ำด้วยความพึงพอใจ มือหนาลูบไล้เส้นผมยาวสลวยอย่างถือสิทธิ์ "พรุ่งนี้... เก้าโมงเช้าที่ไซต์งานโปรเจกต์ใหม่ หวังว่าคุณจะมาพร้อมกับคำตอบที่ทำให้ผมพอใจนะรวินท์" เขาผละตัวออกห่าง ปล่อยให้เธอเป็นอิสระจากพันธนาการทางกาย แต่ทว่าโซ่ตรวนทางใจกลับล่ามเธอไว้แน่นหนาเสียยิ่งกว่าเดิม รวินท์ทรุดตัวลงพิงผนังกระจกอย่างหมดแรง ปลายปากกาที่เคยตวัดวาดลวดลายสถาปัตยกรรมอย่างมั่นคง บัดนี้กลับสั่นไหวรุนแรงราวกับชีวิตกำลังจะพังทลายลงในไม่ช้า ทว่า... ในวินาทีที่เธอกำลังจะตั้งสติได้ เสียงฝีเท้าหนักแน่นของใครอีกคนก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องทำงาน เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งก่อนที่บานประตูจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างสูงของพศินก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเลื้อ and เอกสารลับอีกแฟ้มในมือ ซึ่งทำให้เลือดในกายของรวินท์เย็นเฉียบลงทันที ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่ห้วงมืดแห่งปรารถนานี้ด้วยกันนะครับ