สอบคัดเลือกสุดโหดในเขาวงกตเหล็ก

“หลบไปทางซ้ายสามองศา ก้มต่ำ!” เสียงกระซิบเฉียบขาดของคีรินดังขึ้นพร้อมกับร่างของเขาที่พุ่งตัวผ่านเงาสีดำทะมึนของอสูรเหล็กกล้า กรงเล็บแหลมคมของมันฟาดผ่านอากาศไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร เสียงเหล็กกระทบกับผนังหินในเขาวงกตดังสนั่นจนเกิดประกายไฟสีฟ้าแลบแปลบปลาบ คีรินไม่ได้หยุดพัก เขาสไลด์ตัวไปตามพื้นหินที่เย็นเฉียบ สัญชาตญาณและการวิเคราะห์ ‘อัลกอริทึมการเคลื่อนที่’ ของศัตรูในหัวทำงานหนักหน่วงราวกับเครื่องจักรประมวลผลชั้นยอด เขาพบว่าอสูรตนนี้ไม่ได้โจมตีอย่างไร้ทิศทาง แต่มันใช้รูปแบบการคำนวณระยะทางแบบเส้นตรง หากเขาขยับตัวในมุมอับที่ระบบของมันไม่สามารถตรวจจับได้เพียงเสี้ยววินาที เขาก็จะรอด “นายจะพาเราไปตายหรือไง!” เซร่าตะโกนลั่นขณะที่เธอร่ายเวทป้องกันรอบตัวไว้แน่น มือเรียวบางสั่นเทาเล็กน้อยแต่แววตาของเธอยังคงจ้องมองผ่านความมืดมิดเพื่อหาช่องโหว่ “ถ้าเชื่อผม จงอย่าถอย” คีรินตอบกลับด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น เขาหยุดยืนนิ่งอยู่กลางทางแยกที่ไร้ทางออก รอบข้างคือผนังเหล็กที่สั่นสะเทือนตามจังหวะการเดินของอสูรที่ไล่ล่าพวกเขาทั้งสองมาตลอดครึ่งชั่วโมง เหตุการณ์เมื่อครู่ในโถงทางเดินแรกยังคงติดตา ทั้งกลุ่มผู้เข้าสอบที่มั่นใจในพลังเวทของตนต่างถูกอสูรเหล็กกล้าขยี้จนสิ้นซากเพียงเพราะพวกเขามั่นใจใน 'พลังทำลาย' มากเกินไป แต่สำหรับคีริน เขามองเห็นสิ่งที่แตกต่างออกไป—เขามองเห็นชุดคำสั่งที่ไหลเวียนอยู่ในไอเวทของอสูรเหล็กตัวนี้ มันคือรหัสลับที่ถูกถักทอขึ้นโดยผู้ออกแบบเขาวงกต *‘ถ้ามันเป็นอัลกอริทึม มันก็ย่อมมีจุดบอด’* คีรินหลับตาลง ภาพโครงสร้างของเขาวงกตปรากฏขึ้นในมโนภาพเสมือนแผนที่สามมิติ เขามองเห็นกระแสมานาที่ไหลเวียนผ่านกำแพงเหล็กเหล่านั้นเป็นเส้นใยสีทอง เขาจำลองสถานการณ์ในหัวนับพันครั้งในเวลาเพียงเสี้ยววินาที “เซร่า ใช้คาถากระจกเงาอัคนีเบี่ยงเบนความร้อนไปที่จุดศรีกราฟด้านบนซ้าย” คีรินสั่งการโดยไม่แม้แต่จะหันไปมอง “ทำไมต้องจุดนั้น? มันไม่มีพลังมานาไหลเวียนเลยนะ!” “นั่นแหละจุดบอด” คีรินกล่าวพลางหยิบก้อนหินเล็กๆ ขึ้นมา “มันเป็นจุดเชื่อมต่อของระบบหล่อเย็น ถ้าเราทำลายการไหลเวียนของมานาที่นั่นได้ โครงสร้างทั้งหมดของมันจะหยุดชะงัก” เซร่ากัดริมฝีปาก เธอไม่เข้าใจในสิ่งที่ชายหนุ่มพยายามจะสื่อ แต่สายตาที่เด็ดเดี่ยวและไร้ความหวาดหวั่นของคีรินทำให้เธอยอมตัดสินใจครั้งสำคัญ เธอประสานมือร่ายมนตร์บทหนึ่ง แสงสีเพลิงสว่างวาบขึ้นในมือ ก่อนที่เธอจะซัดพลังออกไปตามพิกัดที่คีรินระบุ *ตู้ม!* เสียงระเบิดกึกก้องสะท้อนไปทั่วเขาวงกต อสูรเหล็กที่กำลังพุ่งตรงมาหยุดชะงัก ร่างกายขนาดมหึมาของมันสั่นกระตุกก่อนจะทรุดลงกับพื้น เสียงกลไกภายในตัวมันกรีดร้องด้วยความผิดพลาดของรหัสต้นทาง คีรินไม่รอช้า เขาพุ่งตัวเข้าไปใกล้ร่างที่ไร้ทางป้องกันนั้น นิ้วมือของเขาสัมผัสที่ผิวเหล็กเย็นเฉียบของมัน สัมผัสถึงการไหลเวียนของเวทมนตร์ที่ถูกบิดเบือน “เริ่มกระบวนการแฮ็กระบบเวทมนตร์... สถานะ: กำลังเชื่อมต่อ” เขารู้ดีว่าเขากำลังทำสิ่งที่อันตรายที่สุด หากมีใครเห็นว่านักเรียนระดับบ๊วยอย่างเขาสามารถควบคุมอสูรเวทมนตร์ได้ ความลับของเขาจะถูกเปิดเผย แต่ในสถานการณ์ที่ความเป็นตายอยู่ตรงหน้า เขาไม่มีทางเลือกอื่น ในจังหวะที่เขากำลังจะแทรกซึมเข้าไปในแกนกลางของมัน ทันใดนั้น หน้าต่างสีน้ำเงินกึ่งโปร่งใสที่มองเห็นได้เพียงเขาคนเดียวก็เด้งขึ้นมากลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังกึกก้องในโสตประสาท [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจากแหล่งพลังงานภายนอกระดับสูง!] [ภารกิจลับระดับ SSS: ‘ผู้บงการรหัสลับแห่งเขาวงกต’ ถูกกระตุ้น] [คำเตือน: หากท่านก้าวผ่านเส้นแบ่งนี้ ท่านจะกลายเป็นเป้าหมายสูงสุดของสถาบัน] คีรินชะงัก รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขาขณะที่ดวงตาสีน้ำเงินเข้มสะท้อนแสงสีแดงฉานจากดวงตาของอสูรที่กำลังกลับมามีชีวิตอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้... ดูเหมือนมันจะไม่ใช่แค่สัตว์อสูรธรรมดาเสียแล้ว เพราะจู่ๆ พื้นที่โดยรอบก็เริ่มเปลี่ยนรูปร่างไป ผนังเหล็กเลื่อนลั่นราวกับเขาวงกตกำลังปรับเปลี่ยนผังเมืองใหม่ด้วยพลังอำนาจที่เหนือกว่าจอมเวทใดๆ ในโรงเรียนนี้ “คีริน... ดูนั่น!” เซร่าอุทานเสียงหลง นิ้วของเธอชี้ไปที่ใจกลางเขาวงกตที่เพิ่งเปิดออก ที่นั่นไม่ได้มีเพียงทางออก แต่มันคือบัลลังก์ศิลาสีดำสนิทที่มีร่างหนึ่งนั่งรออยู่—ร่างที่สวมชุดคลุมลึกลับและถือสมุดบันทึกเล่มสีเลือด ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นมองคีรินด้วยแววตาที่หยั่งรู้ถึงความลับทั้งหมดที่เขาพยายามปิดบังไว้ พร้อมกับกล่าวเสียงเรียบที่ทำเอาอากาศรอบข้างเย็นเยียบ “ยินดีต้อนรับสู่บททดสอบที่แท้จริง... ผู้รื้อถอนอัลกอริทึม” ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามร่วมเดินทางไปกับผมในบทที่สองนี้ครับ หากชื่นชอบความลุ้นระทึกของคีรินและเซร่า โปรดเป็นกำลังใจให้อาร์เธอร์มนตราสวรรค์ด้วยนะครับครับ