ทางเลือกของซีอีโอคลั่งรัก

เสียงปรบมือในห้องประชุมใหญ่ของอาณาจักร ‘คิมหันต์กรุ๊ป’ ควรจะเป็นเสียงแห่งความสำเร็จของโปรเจกต์มิลเลนเนียม แต่วินาทีนี้ บรรยากาศกลับเย็นยะเยือกเสียยิ่งกว่าห้องเก็บศพ เมื่อเอกสารลับที่ถูกปล่อยออกไปโดยฝีมือของมินตราและกลุ่มผู้ถือหุ้นหัวเก่า ถูกกางหราอยู่บนโต๊ะยาว ตัวเลขมหาศาลและความเข้าใจผิดที่จงใจบิดเบือน ถูกใช้เป็นเครื่องมือประจาน ‘แทนคุณ’ ดีไซเนอร์มือฉมังผู้ยืนอยู่กลางห้อง สายตานับสิบคู่มองมายังร่างโปร่งด้วยความเคลือบแคลง บ้างก็ซุบซิบดูแคลน บ้างก็รอคอยการพิพากษาจากประธานหนุ่ม แทนคุณยืนหลังตรง ใบหน้าเรียบเฉย ปากเก่งๆ ที่มักจะเถียงคิมหันต์ฉอดๆ ปิดสนิท ไม่ใช่เพราะหวาดกลัว แต่เพราะความผิดหวังระAคนเย้ยหยันในเกมการเมืองสกปรกเหล่านี้ต่างหาก เขาไม่ได้ทำอะไรผิด และเขาจะไม่ยอมก้มหัวให้ใครเหยียบย่ำศักดิ์ศรีเด็ดขาด “คุณแทนคุณ ในฐานะหัวหน้าทีมดีไซน์ คุณจะอธิบายเรื่องงบประมาณที่รั่วไหลนี้ว่าอย่างไรครับ หรือจะยอมรับแต่โดยดีว่าคุณใช้ตำแหน่งหน้าที่เอื้อประโยชน์ให้คนนอก” เสียงของกรรมการอาวุโสคนหนึ่งดังขึ้น ทำลายความเงียบด้วยน้ำปาล์มเคลือบยาพิษ แทนคุณสูดหายใจเข้าลึก เตรียมจะอ้าปากสวนกลับให้หงายเงิบไปข้างหนึ่งตามวิสัย แต่ทว่า... “พอได้แล้วครับ” น้ำเสียงทุ้มต่ำ ทรงอำนาจ และเยียบเย็นจนน่าขนลุกดังขึ้นขัดจังหวะ คิมหันต์ที่นั่งเงียบมาตลอดหัวโต๊ะ ค่อยๆ เงີYหน้าขึ้น แววตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องประชุมด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่พุ่งจนทุกคนต้องกลืนน้ำลาย ปกรณ์ที่นั่งอยู่ข้างๆ ถึงกับขยับแว่นด้วยความเครียด เขารู้ทันทีว่าเจ้านายตัวดีกำลังจะทำเรื่องบ้าบิ่นอะไรบางอย่าง เพราะดวงตาคู่นั้นมันไม่ใช่สายตาของนักธุรกิจผู้เยือกเย็นอีกต่อไป แต่มันคือสายตาของหมาป่าคลั่งที่พร้อมจะฉีกกระชากทุกคนที่กล้าแตะต้อง ‘ของหวง’ “ท่านประธานครับ พวกเราแค่ต้องการความโปร่งใส…” กรรมการคนเดิมพยายามแย้ง “ความโปร่งใสเหรอครับ?” คิมหันต์แค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากหนา ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปลดกระดุมสูทตัวนอกออกอย่างไร้ความปรานี “ในเมื่อพวกคุณอยากได้ความจริงนัก ผมก็จะมอบให้” ชายหนุ่มหยิบแฟ้มเอกสารอีกชุดขึ้นมา โยนลงบนโต๊ะกลางห้อง เสียงกระดาษกระทบพื้นผิวดังปึ้งจนสะดุ้งกันทั้งบาง “นี่คือหลักฐานการทุจริตย้อนหลังสามปีของพวกคุณเอง ทั้งเบียดบังงบประมาณบริษัท และการปล่อยข่าวกรองให้คู่แข่ง เพื่อบีบให้บอร์ดบริหารชุดนี้มีอำนาจเบ็ดเสร็จ... สนุกมากไหมครับที่เล่นละครตบตาผมมาตลอด” เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นในห้องประชุมทันที หน้าของบรรดาผู้ถือหุ้นหัวเก่าซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด มินตราที่นั่งมุมห้องถึงกับหน้าถอดสี รีบลุกขึ้นยืนค้านเสียงหลง “คุณคิมคะ! อย่าเอาเรื่องไม่จริงมากล่าวหากรรมการนะคะ พวกเขาหวังดีกับบริษัท—!” “หุบปากครับ คุณมินตรา” คิมหันต์หันไปมองคู่หมั้นทางธุรกิจด้วยสายตาสมเพชระอา “คุณคิดว่าผมไม่รู้เหรอว่าคุณกับใครร่วมมือกันทำลายชื่อเสียงของแทนคุณ เพื่อบีบให้ผมต้องแต่งงานด้วยตามพินัยกรรมบ้าๆ นั่น... ฝันไปเถอะครับ” แทนคุณเบิกตากว้างเล็กน้อย หันขวับไปมองแผ่นหลังกว้างของคนที่ยืนอยู่ข้างกาย หัวใจที่เคยด้านชาต่อความอยุติธรรม กลับกระตุกวาบขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ความซึนเดระ ปากร้าย และชอบออกคำสั่งของเจ้านายหนุ่มคนนี้ หายวับไปกับตา เหลือเพียงความปกป้องอย่างดุดันที่พุ่งชนทุกสิ่งเพื่อเขา “ท่านประธานจะพูดพล่อยๆ แบบนี้ไม่ได้นะครับ! ถึงคุณจะเป็นซีอีโอ แต่ถ้าคุณใช้อำนาจตามอำเภอใจเพื่อปกป้องเด็กเส้นคนนี้ บริษัทจะพังพินาศ!” กรรมการอาวุโสลุกขึ้นโวยวายด้วยความจนตรอก คิมหันต์มุมปากกระตุกยิ้มเย็นชา เขาปลดป้ายชื่อตำแหน่ง ‘ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร’ บนอกเสื้อสูทออกอย่างไม่ลังเล วางมันลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น “ถ้าการรักษาบริษัทนี้แลกกับการที่ผมต้องยืนดูพวกคุณรังแกคนของผม... ผมก็ไม่สนหรอกครับ” คิมหันต์ประกาศกร้าว เสียงก้องกังวานไปทั่วห้องประชุมที่เงียบกริบ “ณ วินาทีนี้ ผมขอประกาศลาออกจากตำแหน่งซีอีโอของคิมหันต์กรุ๊ปอย่างเป็นทางการ!” ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมชั่วขณะ ไม่มีใครคาดคิดว่าผู้ชายบ้างาน บ้าความสมบูรณ์แบบ และรักอาณาจักรนี้ยิ่งกว่าชีพ จะยอมทิ้งบัลลังก์ที่สร้างมากับมือ เพียงเพื่อปกป้องชื่อเสียงของดีไซเนอร์คนหนึ่ง ปกรณ์กุมขมับทันที พึมพำเบาๆ กับตัวเอง “ให้ตายเถอะ… หมาโบ้คลั่งรักของจริงเว้ยเฮ้ย งานนี้บรรลัยของแท้” มินตราหน้าซีดเผือดสั่นเทา สติหลุดกระเจิง “คุณคิม… คุณบ้าไปแล้วเหรอคะ!” “ผมมีสติครบถ้วนดีครับ” คิมหันต์ไม่แม้แต่จะชายตามองเธอ ร่างสูงก้าวเดินผ่านโต๊ะประชุมตรงไปยังร่างโปร่งที่ยืนนิ่งอึ้ง แทนคุณเงยหน้าขึ้นสบตาคู่คมที่ฉายแววเด็ดเดี่ยวและอ่อนโยนลงยามมองมาที่เขา “คุณคิม…” แทนคุณเอ่ยเสียงแผ่ว ความรู้สึกบางอย่างจุกแน่นอยู่ในลำคอ จนคำพูดร้ายๆ ที่เคยเตรียมไว้ใช้สวนกลับเลือนหายไปหมดสิ้น “คุณ… ลาออกทำไม บ้าหรือเปล่า” “ผมไม่เคยมีสติเท่านี้มาก่อนหรอกครับ แทนคุณ” คิมหันต์เอื้อมมือไปคว้ามือเรียวบางของอีกฝ่ายมากำไว้แน่น ฝ่ามืออุ่นจัดถ่าย1ทอดความมั่นคงและความรู้สึกทั้งหมดที่อัดแน่นในใจ “บริษัทผมสร้างใหม่ได้ แต่ถ้าผมเสียคุณไปเพราะความโง่เขลาของตัวเอง… ผมคงไม่มีหน้าไปยืนมองกระจกได้อีกแล้ว” บรรยากาศในห้องประชุมถูกแช่แข็งด้วยความโรแมนติกที่ปะทะกับดราม่าเดือดพล่าน เคมีระหว่างซีอีโอผู้สละบัลลังก์กับดีไซเนอร์ปากเก่งพุ่งทะยานจนแทบระเบิด แทนคุณเม้มริมฝีปากแน่น ดวงตาคู่สวยร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ความรู้สึกพ่ายแพ้ต่อความคลั่งรักของคนตรงหน้าแล่นริ้วไปทั่วร่าง ทว่า... ก่อนที่แทนคุณจะได้เอื้อnคำตอบใดๆ ออกไปเพื่อทำลายกำแพงความซึนของอีกฝ่าย เสียงปรบมือช้าๆ และกวนประสาทก็ดังขึ้นจากหน้าประตูห้องประชุมที่ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท “โอ้โห… ช่างเป็นฉากรักสละบัลลังก์ที่น่าประทับใจเสียจริงครับ ลูกพี่” ร่างสูงโปร่งของ ‘บุคคลที่ไม่ได้รับเชิญ’ ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ยในดวงตาคมปลาบ ใบหน้านั้นคล้ายคลึงกับคิมหันต์จนน่าตกใจ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์เพทุบาย “พี่คิม… ไม่คิดเลยนะว่าพี่จะยอมทิ้งทุกอย่าง เพียงเพราะผู้ชายคนเดียว… แย่จังเลยนะครับ พอดีผมเพิ่งเซ็นสัญญาซื้อหุ้นใหญ่ที่สุดในมือบอร์ดชุดเก่า… ตอนนี้ คนที่มีอำนาจสูงสุดตัวจริงในคิมหันต์กรุ๊ป… คือ ‘ผม’ ต่างหากล่ะครับ” คิมหันต์ขมวดคิ้วแน่น รังสีอำมหิตพุ่งทะยานขึ้นอีกครั้งเมื่อมองหน้าผู้มาใหม่ ขณะที่แทนคุณหันขวับไปมองด้วยความตกใจสุดขีด ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและใจฟูไปกับความคลั่งรักของท่านประธานด้วยกันนะครับ!