ไข้หวัดกับความอ่อนโยนที่ซ่อนไว้

"ถ้าคิดจะล้มพับคามือผมตรงนี้... บอกไว้ก่อนเลยนะครับว่าผมไม่มีนโยบายอุ้มคุณส่งโรงพยาบาลฟรี ๆ หรอกนะ" น้ำเสียงหยันหย่อมที่คุ้นเคยดังลอดผ่านความมึนงงที่เกาะกุมสมอง แทนคุณพยายามกะพริบตาไล่ความพร่ามัว หยาดเหงื่อกาฬผุดซึมเต็มกรอบหน้าคมคาย ร่างกายที่เคยตึงตัวและพร้อมจะปะทะกับซีอีโอหนุ่มผู้เผด็จการทุกเมื่อยามนี้กลับไร้เรี่ยวแรง แม้แต่จะขยับนิ้วสักนิดยังเป็นเรื่องยากลำบาก ดวงตาสคมกริบของคิมหันต์ที่จ้องมองลงมาจากมุมสูงเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความตึงเครียดในเสี้ยววินาที เมื่อเห็นร่างโปร่งของดีไซเนอร์มือฉมังทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นห้องทำงานอย่างไร้การควบคุม สัญชาตญาณดิบที่ถูกเก็บซ่อนไว้ภายใต้ท่าทีนิ่งขรึมถูกกระชากกระชั้นให้หลุดรอดออกมา คิมหันต์ก้าวฉับ ๆ เข้ามาประคองร่างนั้นไว้ได้ทันก่อนที่ศีรษะจะได้กระแทกกับมุมโต๊ะทำงาน "คุณ..." เสียงเรียกแหบพร่าและสั่นเทาของแทนคุณเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากที่แห้งผาก "เงียบปากไปเลยครับ แทนคุณ!" คิมหันต์สวนกลับทันควัน น้ำเสียงที่เคยราบเรียบกลับเจือความร้อนรนอย่างปิดไม่มิด มือหนาที่ปกติมักจะใช้เซ็นแฟ้มเอกสารสำคัญพลิกตัวอีกฝ่ายขึ้นมาแนบอก สัมผัสได้ถึงความร้อนระอุที่แผดเผาผ่านเนื้อผ้าเชิ้ต "ตัวร้อนเป็นไฟขนาดนี้ ยังอวดเก่งนั่งแก้แบบเสื้อผ้าจนดึกดื่น... สมองคุณทำด้วยอะไร ถึงไม่รู้จักประเมินสังขารตัวเองบ้างเลยฮะ!" แทนคุณแค่น2 เสียงหัวเราะแห้งผากในลำคอ ดวงตาคู่คมที่มักจะฉายแววท้าทายตวัดมองหน้าเจ้านายหนุ่มอย่างดื้อรั้น "ถ้าผมไม่รีบ... งานของบริษัทคุณก็ไม่เดินสิครับ... ท่านประธานจอมเรื่องมาก" ให้ตายเถอะ... ในสถานการณ์ที่แทบจะหมดสติคาอกอยู่แล้ว คนตรงหน้าก็ยังอุตสาหะหาเรื่องต่อปากต่อคำได้ไม่เว้นแต่ละวินาที คิมหันต์ขบกรามแน่นจนสันนูนเด่นชัด ความโกรธที่ปะปนกับความห่วงใยตีรวนกันจนปั่นป่วนในอก เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ช้อนอุ้มร่างโปร่งขึ้นแนบอกด้วยความรวดเร็ว ท่ามกลางความตกใจของแทนคุณที่เผลอคว้าปกเสื้อสูทของเขาไว้แน่นโดยอัตโนมัติ "ปล่อยผมลงนะ... คิมหันต์! ผมเดินเองได้" "ถ้าไม่อยากให้ผมจับคุณโยนลงมาจากชั้นสี่สิบ... ก็อยู่นิ่ง ๆ ซะบ้างครับ!" คิมหันต์ตวาดเสียงเข้มแต่กลับกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว กลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวและไอร้อนจากตัวแทนคุณยิ่งทำให้หัวใจของซีอีโอหนุ่มเต้นรัวผิดจังหวะ เพนต์เฮาส์ส่วนตัวที่ตั้งอยู่ชั้นบนสุดของอาคารสำนักงานถูกใช้เป็นสถานที่หลบภัยชั่วคราว คิมหันต์วางร่างของแทนคุณลงบนเตียงนอนขนาดคิงไซส์อย่างระมัดระวัง แม้ปากจะบ่นกระพอดกระแปดไม่หยุดหย่อน แต่การกระทำกลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง "นอนลงไปครับ! ห้ามดื้อเด็ดขาด" แทนคุณกัดริมฝีปาก พยายามดันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง "ผมจะกลับห้องตัวเอง... ขืนอยู่ห้องคุณ เดี๋ยวข่าวลือแปลก ๆ ก็หลุดลอดออกไปอีก มินตรามาเห็นเข้าคงได้ตามอาละวาดผมไม่เลิกรา" คำพูดที่พาดพิงถึงคู่หมั้นทางธุรกิจทำเอาคิมหันต์ชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาคมเข้มหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจอย่างบอกไม่ถูก เขาแค่นเสียงลอดไรฟัน "ในสถานการณ์แบบนี้ คุณยังมีกะจิตกะใจไปห่วงเรื่องข่าวลือกับมินตราอีกเหรอครับ? ห่วงไข้หวัดที่กำลังกินหัวคุณอยู่ตอนนี้ดีกว่าไหม!" พูดจบ คิมหันต์ก็หันไปคว้ากล่องปฐมพยาบาลและอ่างน้ำอุ่นพร้อมผ้าขนหนูผืนเล็กที่ให้เลขาฯ จัดเตรียมไว้ให้อย่างรวดเร็วราวกับรู้หน้าที่ แทนคุณมองตามแผ่นหลังกว้างที่กำลังเดินกลับมาด้วยความรู้สึกประหลาดลึกซึ้งในอก ผู้ชายปากร้าย เย่อหยิ่ง และเอาแต่ใจตัวเองเป็นที่ตั้งคนนี้... กำลังจะทำหน้าที่พยาบาลจำเป็นให้เขาอย่างนั้นหรือ? ผ้าขนหนูชุบน้ำหมาด ๆ ถูกบรรจงเช็ดไล่ตามกรอบหน้า ลำคอระหง และช่วงไหปลาร้าอย่างเบามือที่สุด สัมผัสที่แตะลงบนผิวเนื้อร้อนผ่าวทำให้แทนคุณสะดุ้งเล็กน้อยโดยสัญชาตญาณ ดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองใบหน้าคมคายของคนที่กำลังตั้งอกตั้งใจเช็ดตัวให้อย่างเอาเป็นเอาตาย คิ้วเข้มขมวดมุ่นเข้าหากันเล็กน้อย ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่นราวกับกำลังอดกลั้นความรู้สึกบางอย่าง "มองอะไรครับ? หน้าผมมีรอยเปื้อนอะไรติดอยู่หรือไง" คิมหันต์เอ่ยถามโดยไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมอง แต่ใบหูที่ขึ้นสีแดงจัดกลับทรยศความนิ่ง "เปล่าครับ... แค่แปลกใจ" แทนคุณตอบเสียงแผ่วเบา ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอของอีกฝ่ายยามที่ขยับตัว "ไม่คิดว่าคนอย่างคุณ คิมหันต์ จะมีมุมคอยดูแลคนอื่นเป็นกับเขาด้วย นึกว่าในหัวคุณจะมีแต่เรื่องผลกำไรและตัวเลขในบัญชีเสียอีก" มือหนาที่กำลังถือผ้าขนหนูชะงักกึก คิมหันต์เงยหน้าขึ้นสบตาคู่สวยที่ฉายแววอ่อนล้าแต่ยังคงมีความดื้อรั้นเจืออยู่เต็มเปี่ยม ระยะห่างระหว่างใบหน้าของทั้งคู่ลดลงจนแทบไม่เหลือช่องว่าง ไออุ่นจากร่างกายของแทนคุณผสมผสานกับกลิ่นกายสะอาดสะอ้าน ทำให้สติของซีอีโอหนุ่มเริ่มกระเจิดกระเจิง "ผมไม่ใช่คนใจร้ายใจดำขนาดนั้นหรอกนะครับ, แทนคุณ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยกระซิบชิดริมหูดوความนุ่มนวลที่หลุดลอดออกมาจากปากของคนซึ้งยากทำให้หัวใจของคนฟังกระตุกวูบ "โดยเฉพาะกับคน... ที่ปากเก่งใส่ผมอยู่ทุกวันแบบคุณเนี่ย ถ้าตายคาห้องทำงานผมขึ้นมา ใครจะมาช่วยผมเถียงเรื่องแบบเสื้อผ้าล่ะจริงไหม" แทนคุณส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอ แม้จะรู้ว่าเป็นข้ออ้างกลบเกลื่อนความใส่ใจ แต่มุมปากหยักก็เผลอยกยิ้มขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ "ปากเสีย..." "แต่ก็ทำให้คุณยอมมองผมใกล้ ๆ แบบนี้ได้ไม่ใช่หรือครับ" คิมหันต์ยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้มีแค่ความกวนประสาทเหมือนทุกที แต่แฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ลึกซึ้งจนแทนคุณไม่กล้าแม้แต่จะสบตาตรง ๆ ยาเม็ดลดไข้และแก้วน้ำถูกยื่นมาตรงหน้า แทนคุณรับมาดื่มด้วยความจำยอม คิมหันต์ยังคงนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงไม่ยอมขยับไปไหน แม้เวลาจะล่วงเลยเข้าสู่ช่วงดึกสงัด ความเหนื่อยล้าเริ่มกัดกินเปลือกตาของซีอีโอหนุ่ม แต่เขากลับไม่มีทีท่าว่าจะยอมกลับไปนอนที่ห้องของตัวเองเลยแม้แต่น้อย "ทำไมไม่ไปนอนห้องคุณล่ะครับ? มานั่งเฝ้าผมอยู่แบบนี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ติดไข้จากผมหรอก" แทนคุณเอ่ยท้วงเสียงเบา ขณะนอนตะแคงมองหน้าคนที่กำลังนั่งพิงโซฟาข้างเตียงด้วยท่าทางเมื่อยขบ "ห่วงตัวเองให้รอดก่อนเถอะครับ..." คิมหันต์ตอบเสียงเรียบ แต่สายตาที่ทอดมองมากลับอบอุ่นเสียจนคนไข้รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งหน้ายิ่งกว่าพิษไข้ "ผมไม่ติดใครง่าย ๆ หรอก... อีกอย่าง ถ้าผมไม่อยู่แล้วใครจะคอยเช็ดตัวเวลาไข้คุณขึ้นสูงล่ะครับ" แทนคุณหลุบตาลงซ่อนความหวั่นไหวที่ตีรวนขึ้นมาในอก ความรู้สึกต่อต้านที่เคยมีพังทลายลงทีละน้อยภายใต้ความอ่อนโยนที่ถูกห่อหุ้มด้วยวาจาขวานผ่าซากของคนตรงหน้า จนกระทั่งเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของอีกฝ่ายเริ่มบ่งบอกถึงความอ่อนเพลีย แทนคุณจึงตัดสินใจขยับตัวเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด ดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมร่างให้กับซีอีโอหนุ่มที่เผลอหลับคาโซฟาไปทั้งชุดทำงาน ท่ามกลางความเงียบงันของค่ำคืนที่พายุไข้กำลังสงบลง หัวใจของทั้งสองดวงกลับเต้นสอดประสานกันอย่างเงียบเชียบ... โดยไม่มีใครรู้เลยว่า ความสงบสุขนี้กำลังจะพังทลายลงในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า แกร็ก! เสียงปลดล็อกประตูห้องเพนต์เฮาส์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบสงัด ตามด้วยเสียงฝีเท้าแผ่วเบาที่ก้าวล้ำเข้ามาด้านใน แทนคุณสะดุ้งสุดตัวรีบผุดลุกขึ้นนั่งด้วยความตกใจ ขณะที่คิมหันต์ลืมตาตื่นขึ้นมาทันทีด้วยสัญชาตญาณนักล่า ร่างเพรียวระหงของมินตรา คู่หมั้นสาวที่ถือวิสาสะไขประตูเข้ามาด้วยคีย์การ์ดสำรองยืนนิ่งค้างอยู่ตรงธรณีประตู ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง เมื่อเห็นภาพดีไซเนอร์คู่ปรับกำลังนั่งอยู่บนเตียงนอนของคู่หมั้นหนุ่ม ในขณะที่สภาพของคิมหันต์ก็ดูยุ่งเหยิงไม่แพ้กัน! ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "นาโนบอทมาสเตอร์" มาโดยตลอดนะครับ!