ทริปต่างจังหวัดกระชับมิตร (และประสาท)

ซองเอกสารสีน้ำตาลเข้มที่ถูกวางกระแทกบนโต๊ะทำงานด้วยแรงระดับที่ทำให้กาแฟดำในแก้วกระฉอกออกมาเล็กน้อย คือคำตอบทั้งหมดว่า "หลักฐานสำคัญ" ที่คุณปกรณ์ฝากมานั้นมีน้ำหนักมากพอจะทำให้บรรยากาศในห้องประชุมส่วนตัวของรีสอร์ตปลายทางระอุขึ้นมาทันที แทนคุณกอดอกมองเอกสารแผ่นนั้นสลับกับใบหน้าหล่อเหลาที่บึ้งตึงจนแทบจะเป็นเลขแปดของท่านประธานหนุ่ม คิมหันต์นั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้าม ดวงตาคมกริบกวาดมองข้อความในกระดาษด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก แต่เส้นเลือดที่ขมับข้างขวานั่นกำลังเต้นตุบๆ ฟ้องชัดว่าเจ้าตัวกำลังพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ความหงุดหงิดระดับ max "คุณปกรณ์นี่... ขยันหาเรื่องใส่ตัวดีแทค" คิมหันต์เค้นเสียงลอดไรฟัน น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือความหงุดหงิดอย่างไม่ปิดบัง "ส่งรูปบ้าอะไรมาตอนที่เรากำลังจะเริ่มเคลียร์โปรเจกต์ต่างจังหวัด" "ก็รูปที่คุณมินตราส่งมาฟ้องคุณไงครับ ว่าเราสองคน 'แอบมาสวีท' กันนอกสถานที่" แทนคุณย้อนเสียงใส รอยยิ้มที่มุมปากมีความกวนประสาทเคลือบอยู่เต็มพิกัด "แถมในซองนั้น... ถ้าผมตาไม่ฝาด มันคือเอกสารสรุปตารางบินกลับกรุงเทพฯ ของคุณมินตราที่ถูกยกเลิกกะทันหันด้วยไม่ใช่หรือครับท่านประธาน" คิมหันต์เงยหน้าขึ้นขวับ ดวงตาดุจพญาเหยี่ยววาวโรจน์ขึ้นมาวูบหนึ่ง "คุณกำลังจะบอกว่าผมรู้เห็นเป็นใจกับเรื่องนี้งั้นรึ แทนคุณ?" "ผมยังไม่ได้พูดสักคำ... แต่ถ้าคุณร้อนตัว แสดงว่ามันอาจจะมีมูลความจริงบางอย่างนะครับ" แทนคุณลอยหน้าลอยตาตอบ ยิ่งเห็นสีหน้าฮึดฮัดของคนตรงข้าม เขากยิ่งรู้สึกสนุกจนอยากจะแกล้งให้สติหลุดไปเลย "แต่ก็น่าเสียดายนะครับที่แผนการเซอร์ไพรส์ของคุณมินตราพังไม่เป็นท่า เพราะดันมาเจอหลักฐานชิ้นนี้ขัดขาเสียก่อน" "หุบปากไปเลยนะ แทนคุณ!" คิมหันต์ตบโต๊ะเบาๆ จนแทนคุณสะดุ้งเล็กน้อย แต่ก็ยังลอยหน้าลอยตากวนประสาทกลับไปได้ทันควัน "อ้าว ท่านประธานครับ จะมาพาลใส่ผมไม่ได้นะ คนที่ถือเอกสารมาส่งคือผม แต่คนที่มีปัญหาหัวใจรุงรังน่ะ... คือคุณต่างหาก" แทนคุณลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนให้เข้ารูป "ถ้าเคลียร์เอกสารตรงนี้เสร็จแล้ว ผมขอตัวไปดูห้องพักก่อนนะครับ หวังว่าทางรีสอร์ตคงไม่ใจร้ายจองห้องแบบเตียงเดี่ยวให้เรา 'กระชับมิตร' กันหรอกนะ" คำพูดประโยคสุดท้ายของแทนคุณแฝงความประชดประชันไว้อย่างเต็มเปี่ยม ซึ่งในขณะนั้น... เจ้าตัวยังไม่รู้เลยว่า ความปากดีของตัวเองกำลังจะพาเดินเข้าสู่ "หลุมพราง" ที่ธรรมชาติและโชคชะตาร่วมมือกันขุดรอไว้แล้ว ครึ่งชั่วโมงต่อมา ณ หน้าห้องพัก VIP สุดหรูของรีสอร์ตสไตล์โมเดิร์นลอฟท์ท่ามกลางขุนเขา แทนคุณยืนนิ่งค้างเป็นรูปปั้นหินอ่อนอยู่หน้าประตู เมื่อพนักงานต้อนรับสาวสวยโค้งตัวให้อย่างนอบน้อมพร้อมกับรอยยิ้มเจื่อนๆ "ขออภัยด้วยจริงๆ นะคะคุณแทนคุณ พอดีช่วงนี้เป็นไฮซีซั่นของรีสอร์ต ห้องพักแบบเตียงคู่โซน VIP เต็มหมดทุกห้องแล้วค่ะ ทางเราจึงทำการอัปเกรดห้องสวีทวิวพาโนรามาให้ท่านทั้งสอง แต่อาจจะต้อง... ใช้เตียงคิงไซส์ร่วมกันหนึ่งเตียงค่ะ" แทนคุณแทบสำลักอากาศหายใจเข้าปอดไม่ทัน เขากำลังจะอ้าปากปฏิเสธเสียงแข็ง แต่เสียงทุ้มคุ้นเคยที่ดังขึ้นจากด้านหลังก็ขัดขึ้นเสียก่อน "ดี... งั้นผมเอาห้องนี้" คิมหันต์เดินเข้ามาหยุดยืนซ้อนหลังในระยะประชิด กลิ่นน้ำหอมแบรนด์โปรดปะปนกับกลิ่นไอเย็นของภูเขาพัดเข้าจมูกจนแทนคุณต้องรีบก้าวถอยหลังหนี "ในเมื่อมันไม่มีทางเลือกอื่น เราก็คงต้องเป็น 'สุภาพบุรุษ' แชร์เตียงกันตามระเบียบ... คุณว่าจริงไหมล่ะ ดีไซเนอร์แทน" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่จงใจเน้นคำว่า *สุภาพบุรุษ* ทำเอาแทนคุณขนลุกซู่ เขาหันขวับไปมองค้อนใส่คนตัวสูงกว่าทันที "ผมเกรงใจท่านประธานครับ เชิญคุณนอนเตียงนั้นคนเดียวเถอะ เดี๋ยวผมไปเปิดห้องธรรมดาแยกข้างนอกเองดีกว่า" แทนคุณพูดพลางหันหลังจะเดินหนี แต่มีหรือที่คิมหันต์จะยอมปล่อยเหยื่อให้หลุดมือ หมับ! มือหนาคว้าข้อศอกเรียวไว้ได้ทัน ออกแรงดึงเบาๆ แค่ครั้งเดียวร่างบางก็เซถลาเข้าไปกระแทกกับแผงอกกว้างของอีกฝ่ายอย่างจัง คิมหันต์ใช้แขนอีกข้างโอบเอวสอบไว้โดยสัญชาตญาณ ก้มลงกระซิบชิดริมหูด้วยน้ำเสียงพร่าต่ำที่สั่นสะเทือนหัวใจคนฟัง "ห้องธรรมดาข้างนอกเต็มหมดแล้ว... หรือถ้าคุณอยากจะไปนอนขดตัวคุดคู้ที่โซฟาตรงล็อบบี้ให้ยุงป่าหามเล่น ผมก็ไม่ขัดศรัทธานะครับ" แทนคุณเงยหน้าขึ้นสบตา ปลายจมูกของทั้งคู่เกือบจะชนกันในระยะประชิด ความใกล้ชิดนี้ทำให้ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกันจนใจเต้นรำไม่เป็นจังหวะ แทนคุณพยายามจะผลักอกอีกฝ่ายออก แต่คิมหันต์กลับกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นไปอีก รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปากพระเอกหนุ่มทำให้แทนคุณรู้ทันทีว่า... เขาพลาดท่าเสียแล้ว "ปล่อยเลยนะ! ใครอนุญาตให้กอดผมฮะ" แทนคุณกัดฟันกรอด พยายามซ่อนความร้อนผ่าวที่ลามเลียขึ้นมาถึงใบหู "ผมไม่ได้กอด... ผมแค่กันไม่ให้คุณเดินสะดุดขาตัวเองต่างหาก" คิมหันต์เถียงหน้าตาย ดวงตาสีนิลพราวระยับด้วยความสนุกสนานยามได้แกล้งคนปากเก่งให้จนมุม "แต่ถ้าคุณยังดิ้นไม่เลิก... ผมอาจจะเปลี่ยนใจจากการ 'แชร์เตียง' มาเป็น 'ทำอย่างอื่น' แทนก็ได้นะ" "คุณคิมหันต์! ไอ้คนฉวยโอกาส!" แทนคุณแยกเขี้ยวใส่ด้วยความโมโห แต่มันกลับดูเหมือนลูกแมวขู่ฟ่อในสายตาของซีอีโอหนุ่มมากกว่าจะน่ากลัว คิมหันต์หัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ยอมปล่อยมือออกจากเอวบางแต่โดยดีก่อนจะเดินนำลิ่วเข้าไปในห้องพัก ปล่อยให้แทนคุณยืนกำหมัดแน่นหายใจฮึดฮัดอยู่หน้าประตูด้วยความแค้นเคือง สงครามระหว่างเขากับเจ้านายจอมเผด็จการไม่ได้จบลงแค่การปะทะคารม... แต่มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ เมื่อประตูห้องพักถูกปิดล็อกลง และพื้นที่สี่เหลี่ยมนี้มีเพียงเขากับคิมหันต์ตามลำพังตลอดสองคืนเต็ม! บรรยากาศในห้องพักกว้างขวางถูกคั่นกลางด้วยเตียงนอนคิงไซส์ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้อง แทนคุณเลือกที่จะเดินตรงดิ่งไปที่กระเป๋าเดินทางเพื่อหยิบเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยน แต่สายตาก็ยังไม่วายเหลือบไปมองร่างสูงที่ทิ้งตัวลงนั่งไขว่ห้างบนโซฟาตัวยาวด้วยท่าทางสบายอารมณ์ "คืนนี้คุณนอนฝั่งซ้าย ผมนอนฝั่งขวา... ห้ามล้ำเส้นเด็ดขาด เข้าใจไหมครับท่านประธาน" แทนคุณประกาศิตเสียงแข็ง พลางใช้นิ้วชี้คาดโทษ คิมหันต์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากร้ายกาจปรากฏขึ้นอีกครั้ง "ใครกำหนดล่ะครับ? บนเตียงนั่นไม่มีเส้นแบ่งเขตแดนเสียหน่อย... อีกอย่าง คนอย่างผมไม่ชอบนอนริมขอบด้วยสิ กลัวตกเตียง" "งั้นก็ไปนอนโซฟา!" "ไม่เอา... ผมปวดหลัง" คิมหันต์ตอบหน้าตาย พลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วก้าวเท้าเข้ามาหาแทนคุณทีละก้าว ๆ จนร่างบางต้องถอยหลังไปจนติดขอบเตียง "แต่ถ้าคุณกลัวว่าผมจะล้ำเส้น... ทำไมเราไม่มาตกลงกันดีๆ ล่ะครับว่า... ใครควรจะเป็นฝ่ายที่ต้องยอมแพ้ก่อน" แทนคุณใจเต้นรัวแรงยิ่งกว่าตอนอ่านรายงานการเงินติดลบ ดวงตากลมโตตวัดมองคนตัวสูงที่โน้มใบหน้าลงมาใกล้เรื่อยๆ ลมหายใจอุ่นร้อนรดรินอยู่บริเวณพวงแก้มจนแทบจะหลอมละลายความแข็งกร้าวทั้งหมดที่มี "ผมไม่มีวันยอมคุณหรอก... อ๊ะ!" ยังไม่ทันที่แทนคุณจะพูดจบประโยค คิมหันต์ก็จู่โจมด้วยการทิ้งน้ำหนักตัวลงนั่งบนเตียงข้างๆ พร้อมกับคว้าเอวบางให้ล้มลงไปนอนเคียงข้างกันบนฟูกนุ่มนิ่มในคราวเดียว! ความตกใจทำให้แทนคุณอ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างเมื่อพบว่าตอนนี้ใบหน้าของคิมหันต์อยู่ห่างจากเขาแค่เพียงคืบเดียวเท่านั้น ปลายจมูกโด่งรั้นเฉียดผ่านแก้มเนียนไปนิดเดียวจนขนลุกชัน "ปล่อยนะ... คุณคิมหันต์ เล่นบ้าอะไรเนี่ย!" แทนคุณพยายามดิ้นรนสุดแรง แต่แขนแกร่งของอีกฝ่ายกลับทำตัวราวกับคีมเหล็กที่ล็อกตัวเขาไว้แน่นหนา "ไม่ได้เล่นครับ... ผมเอาจริง" คิมหันต์กระซิบเสียงพร่า แววตาคมกริบทอดมองริมฝีปากเม้มแน่นของคนใต้ร่างด้วยประกายความรู้สึกที่ลึกซึ้งเกินกว่าจะควบคุม "และถ้าคุณยังดื้อดึงไม่เลิก... ผมอาจจะพิสูจน์ให้คุณเห็นตรงนี้เลยก็ได้ ว่าผมเป็น 'สุภาพบุรุษ' แค่ไหนเวลาอยู่บนเตียง" แทนคุณชะงักกึก หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความเงียบงันโรยตัวปกคลุมรอบกายท่ามกลางแสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟหัวเตียง เคมีที่ปะทะกันจนไฟลุกท่วมกำลังหลอมรวมความดื้อรั้นและหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะให้หลอมละลายเข้าหากัน แต่ทว่า... ในวินาทีที่ริมฝีปากของคิมหันต์กำลังจะเคลื่อนเข้าไปใกล้เป้าหมายอีกเพียงไม่กี่เซนติเมตร เสียงเคาะประตูก็รัวดังขึ้นขัดจังหวะอย่างไม่รู้กาลเทศะ! ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! "คุณคิมหันต์คะ! แทนคุณ! อยู่ข้างในหรือเปล่าคะ พอดีมินตามีเรื่องด่วนต้องคุยด้วยค่ะ!" เสียงหวานแหลมที่ตะโกนแทรกเข้ามาจากหน้าห้อง... ทำเอาคิมหันต์ชะงักค้าง ส่วนแทนคุณเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด!