แต้มต่อที่มองไม่เห็น

หน้าจอคอมพิวเตอร์สี่จอเรียงรายเป็นรูปโค้งบนโต๊ะทำงานกระจกนิรภัย แสงสีฟ้าสะท้อนลงบนดวงตากลมโตที่กำลังหรี่ลงอย่างใช้ความคิด นิ้วเรียวยาวพรมลงบนแป้นพิมพ์แมคคานิคอลเสียงดังรัวราวกำลังบรรเลงเพลงสงคราม รินรดาในชุดฮู้ดสีดำสนิทไม่ได้สนใจเสียงโทรศัพท์ที่สั่นระรัวอยู่ข้างกายแม้แต่น้อย ในเมื่อความพินาศของดนัยและบริษัทอสังหาฯ คู่แข่งกำลังแสดงผลแบบเรียลไทม์อยู่ตรงหน้า "คิดจะเล่นตุกติกกับเดอะดาร์กควีนเหอะ... ฝันกลางวันไปหน่อยมั้งคะ" รصินรดาแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคู่สวยพราวระยับด้วยประกายความสะใจเมื่อเห็นกราฟหุ้นของบริษัทคู่แข่งดิ่งเหวลงสู่ก้นเหอภายในเวลาไม่ถึงสามนาที บัญชีสำรองฉุกเฉินที่ดนัยแอบซุกซ่อนไว้ถูกเธอเจาะระบบและโยกย้ายเข้าสู่กองทุนการกุศลอย่างไร้ร่องรอย เหลือไว้เพียงหน้าจอสีดำสนิทพร้อมข้อความท้าทายสั้นๆ ที่เธอฝังไว้อย่างประณีต ประตูห้องทำงานส่วนตัวถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีชาคูลอดยี่ห้อดังระดับท็อปของคิรากรก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าดวงตาสีเข้มคมกริบกลับกวาดมองสถานการณ์รอบตัวอย่างรวดเร็ว เขายืนกอดอกพิงกรอบประตู มองหญิงสาวที่ยังคงนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้เกมing chair ตัวโปรดราวกับเจ้าหญิงผู้ครองบัลลังก์ "เธอทำอะไรลงรู้ตัวบ้างไหม รินรดา" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่ทรงพลังจนทำให้อากาศรอบตัวเย็นลงวูบหนึ่ง คิรากรหรี่ตามองหน้าจอที่แสดงโค้ดคำสั่งซับซ้อนซึ่งมีเพียงแฮกเกอร์ระดับโลกเท่านั้นที่ทำได้ รินรดาหมุนเก้าอี้กลับมาเผชิญหน้ากับคู่หมั้นหนุ่มที่ท่านประธานบริษัทอสังหาฯ ยักษ์ใหญ่ส่งมาคุมความประพฤติ เธอยกยิ้มมุมปากอย่างไม่เกรงกลัว รอยยิ้มนั้นทั้งยั่วเย้าและท้าทายในเวลาเดียวกัน ชนิดที่ทำให้ผู้ชายเย่อหยิ่งอย่างคิรากรต้องขมวดคิ้วมุ่นด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ที่ก่อตัวขึ้นในอก "ถ้าฉันไม่ทำ แล้วใครจะเช็ดก้นให้คุณล่ะคะคุณคิรากร? หรือว่าคุณชอบให้หมาลอบกัดอย่างไอ้ดนัยมันมาเลียแข้งเลียขาแล้วแทงข้างหลังคุณอยู่เรื่อย?" น้ำเสียงหวานใสแต่เชือดเฉือนพ่นออกมาราวกับมีดโกนอาบน้ำผึ้ง รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่มโดยไม่ยอมหลบสายตาคมคู่นั้นแม้แต่น้อย ความสูงที่ไล่เลี่ยกันทำให้กลิ่นน้ำหอมกลิ่นวู้ดดี้อ่อนๆ จากตัวเขาปะทะเข้ากับปลายจมูกเธอ คิรากรไม่ถอยหลังหนี เขากลับโน้มใบหน้าลงมาหาเล็กน้อย ดวงตาคู่คมจับจ้องริมฝีปากอิ่มที่กำลังขยับเถียงเขาฉอดๆ ความรู้สึกบางอย่างที่เขาพยายามกดทับไว้ภายใต้มาดซีอีโอนิ่งขรึมกำลังถูกสั่นคลอน ฝีมือการแฮกข้อมูลระดับวินาศสันตะโรเมื่อครู่... ไม่ใช่สิ่งที่ผู้หญิงทั่วไปจะทำได้ และมันทำให้หัวใจที่ด้านชาของเขาเต้นผิดจังหวะอย่างน่าหงุดหงิด "เธอชักจะอันตรายขึ้นทุกวันแล้วนะรินรดา" คิรากรเอ่ยเสียงพร่า มือหนายื่นออกไปปอยผมสีน้ำตาลเข้มที่หลุดรุ่ยลงมาปรกแก้มเนียนออกให้อย่างถือวิสาสะ สัมผัสอุ่นร้อนนั้นทำให้รินรดาชะงักไปชั่วขณะ เธอนิ่งอึ้งไปสามวินาทีพยายามดึงสติกลับมาแล้วปัดมือเขาออกทันที "อย่ามาแตะต้องตัวฉันตามอำเภอใจนะคะ! เราแค่หมั้นกันตามพินัยกรรมของคุณปู่ ไม่ได้แปลว่าคุณจะมาทำรุ่มร่ามใส่ฉันตอนไหนก็ได้!" รินรดาถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ใบหน้าเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอายที่ถูกรุกฆาตทางสายตา ซึ่งเธอกลบเกลื่อนมันด้วยการเชิดหน้าขึ้นสูง คิรากรหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นพร่าและเซ็กซี่เกินต้านทาน เขายกมือขึ้นจัดปกเสื้อสูทของตัวเองให้เข้าที่ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือราคาแพงขึ้นมาพลิกดูรายงานด่วนที่เพิ่งเด้งเข้ามาบนหน้าจอ มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจเมื่อเห็นว่าข้อมูลวงในที่รินรดาส่งให้เขาเมื่อคืนถูกนำไปใช้เล่นงานโครงการใหญ่ของดนัยจนพินาศย่อยับแบบไร้ทางสู้ "ฉันไม่ได้รุ่มร่าม... ฉันแค่กำลังสนใจในตัว 'ของเล่นชิ้นใหม่' ต่างหาก" คิรากรจงใจเน้นเสียงคำว่าของเล่นชิ้นใหม่เพื่อกวนประสาทคนตรงหน้า และมันก็ได้ผลชะงัดเมื่อรินรดาตวัดสายตาคมกริบส่งค้อนวงใหญ่มาให้ "ใครเป็นของเล่นของคุณกันคะ! ฝันไปเถอะไอ้ท่านประธานบ้าอำนาจ!" รินรดาแหวใส่เสียงดังลั่นห้อง ก่อนจะหันหลังกลับไปเตรียมปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์เพื่อตัดบทสนทนาอันตรายนี้ ทว่าก่อนที่นิ้วเรียวจะได้กดปุ่มปิดเครื่อง เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากระบบรักษาความปลอดภัยของคอนโดมิเนียมหรูชั้นบนสุดก็ดังขึ้นแทรกขัดจังหวะ หน้าจอหลักปรากฏภาพกล้องวงจรปิดที่ชั้นล็อบบี้ ร่างของดนัยในสภาพหัวฟัดหัวเหวี่ยงกำลังยืนโวยวายอยู่กับพนักงานรักษาความปลอดภัย พร้อมกับถือเอกสารบางอย่างในมือด้วยท่าทางเคียดแค้นสุดขีด "ดูเหมือนว่า 'แขกไม่速เชิญ' ของเธอจะมาถึงเร็วกว่าที่คิดนะ" คิรากรก้าวเข้าไปยืนซ้อนหลังรินรดาอย่างไร้ซุ่มเสียง ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอระหงจนขนลุกซู่ มือหนาวางทราบลงบนพนักพิงเก้าอี้กักตัวเธอไว้ในวงแขนอย่างแนบเนียน รินรดาตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นรำไม่เป็นจังหวะไม่ใช่เพราะกลัวดนัยที่อยู่ข้างล่าง แต่เป็นเพราะสัมผัสใกล้ชิดและกลิ่นกายสะอาดๆ ของคนที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังต่างหาก เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เอียงคอมองคิรากรที่โน้มหน้าลงมาจนริมฝีปากของเขาเฉียดผ่านใบหูเธอไปนิดเดียว "ปล่อยฉันนะ... เดี๋ยวฉันออกไปจัดการไอ้ขี้แพ้นั่นเอง" เธอพยายามดันอกแกร่งออก แต่คิรากรกลับยิ่งกระชับวงแขนให้แน่นขึ้น ดวงตาคมกริบมองตรงไปยังหน้าจอภาพกล้องวงจรปิดด้วยแววตานิ่งสนิทแต่แฝงไปด้วยความเหี้ยมเกรียม "ไม่ต้องหดหัวอยู่ในกระดองหรอ... เพราะอีกสามวินาทีข้างหน้า ฉันจะทำให้มันรู้ว่าคนที่มันบังجาญมาแตะต้อง 'คู่หมั้น' ของคิรากร ต้องชดใช้ด้วยอะไรบ้าง" คิรากรกดปุ่มเปิดไมค์อินเตอร์คอมเชื่อมต่อกับระบบเสียงของตึกทั้งอาคาร น้ำเสียงทรงอำนาจและเยือกเย็นเอ่ยประกาศกร้าวผ่านลำโพงจนก้องกังวานไปทั่วชั้นล่าง "รปภ. เชิญตัวแขกไร้มารยาทคนนั้นออกไปจากตึกของผมซะ... แล้วถ้ามันยังดึงดันจะอยู่ต่อ ก็แจ้งข้อหาบุกรุกและส่งหมายศาลเรียกค่าเสียหายสิบล้านบาทได้เลย" ภาพในจอมอนิเตอร์แสดงให้เห็นดนัยที่หน้าซีดเผือดลงทันตาเห็นเมื่อได้ยินเสียงประกาศนั้น ร่างท้วมของคู่แข่งทางธุรกิจทรุดฮวบลงคุกเข่าต่อหน้ากล้องวงจรปิดด้วยความสิ้นหวัง ขณะที่รินรดากลับเบิกตากว้างด้วยความคาดไม่ถึง เธองยหน้าขึ้นมองคิรากรที่กำลังจ้องมองผลงานของตัวเองด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น ชายหนุ่มก้มลงกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาหัวใจดวงน้อยสั่นไหววูบ "ทีนี้... ตาเธอต้องตอบคำถามฉันแล้วล่ะ รินรดา ว่าเธอไปเอาข้อมูลวงในระดับลับสุดยอดของดนัยมาจากไหน... หืม?" รักนะคะรี้ดเดอร์ทุกคน เตรียมตัวรับความฟินและสะใจในตอนต่อไปได้เลยค่ะ!