เปิดร้านค้าลับเฉพาะกิจ

กลิ่นหอมกรุ่นของเนื้อหมูสามชั้นเคี่ยวซอสแดงจนเปื่อยนุ่มกำลังละลายในปาก ลอยอบอวลตลบอบอวลอยู่ทั่วห้องครัวเล็กๆ ของบ้านตระกูลลู่ หลินว่านหลิงใช้ทัพพีไม้คนน้ำซุปเคี่ยวข้นสีอำพันในหม้อดินเผาอย่างใจเย็น ปลายลิ้นเรียวเล็กแตะชิมรสชาติความเค็มหวานที่กลมกล่อมพอดิบพอดี ดวงตากลมโตเป็นประกายด้วยความพึงพอใจเมื่อนึกถึงผลกำไรก้อนโตที่จะไหลเข้ากระเป๋าในค่ำคืนนี้ สำหรับยุค 70 ที่ข้าวปลาอาหารยังต้องปันส่วนและความบันเทิงมีจำกัด การแอบเปิด "ร้านค้าลับเฉพาะกิจ" ผ่านช่องทางส่งมอบสินค้าคุณภาพสูงในตลาดมืด จึงเปรียบเสมือนเส้นเลือดใหญ่หล่อเลี้ยงความมั่งคั่งของเธอและสามี "กลิ่นหอมขนาดนี้ หากหลุดลอดออกไปนอกรั้วบ้าน เกรงว่าพวกชาวบ้านหูไวตาไวคงได้มายืนออกันหน้าประตูอีกแน่ค่ะภรรยา" เสียงทุ้มต่ำคุ้นหูดังขึ้นพร้อมกับวงแขนแกร่งที่โอบกอดเอวบางจากด้านหลังอย่างคุ้นเคย ลู่จ้านเฉิงเพิ่งกลับจากการฝึกซ้อมทางทหาร กลิ่นอายความเป็นชายชาติทหารและเหงื่อจางๆ ผสมผสานกับกลิ่นหอมของอาหารทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นผิดจังหวะ ว่านหลิงแสร้งค้อนใส่สามีหนุ่มที่พักหลังมานี้ดูจะคลั่งรักเธอเสียจนไม่เกรงใจภาพลักษณ์นายทหารผู้เคร่งขรึมเลยแม้แต่น้อย "ถ้ากลัวคนอื่นได้กลิ่น ทำไมไม่ช่วยฉันยกสำรับนี้ไปเก็บไว้ในมิติลับเสียล่ะคะ คุณสามี" ว่านหลิงเอ่ยเสียงหวาน หันไปหยิกแขนล่ำสันเบาๆ อย่างหมั่นไส้ ลู่จ้านเฉิงหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี เขาก้มลงสูดดมความหอมจากซอกคอขาวเนียนของภรรยาฟอดใหญ่ จนเจ้าตัวต้องรีบดันอกกว้างออกด้วยความเขินอาย "อย่ามาฉวยโอกาสตอนงานยุ่งนะคะ เดี๋ยวออร์เดอร์ของคุณเฉินกับสหายกู่จะเสียหายหรอก" ออร์เดอร์ลับในค่ำคืนนี้ไม่ใช่เรื่องธรรมดา เนื่องจากเป็นสินค้าเกรดพรีเมียมจากมิติฟาร์ม ทั้งแป้งสาลีเนื้อละเอียด ไข่ไก่สดออร์แกนิก และหมูสามชั้นตุ๋นยาจีนสูตรลับที่ผ่านการปรุงรสอย่างพิถีพิถัน เพื่อส่งมอบให้แก่ลูกค้าประจำกลุ่มเล็กๆ ในเมืองที่มีกำลังซื้อสูงและรักษาความลับเป็นเยี่ยม โดยมีลู่จ้านเฉิงคอยทำหน้าที่เป็นกองกำลังคุ้มกันภัยเงา คอยตรวจตราเส้นทางปลอดสายตาผู้คนให้ เวลาล่วงเลยจนเข้ายามค่ำคืน ความมืดมิดปกคลุมไปทั่วหมู่บ้าน มีเพียงแสงดาวพราวระยับบนท้องฟ้า ลู่จ้านเฉิงในชุดเสื้อโค้ทสีเข้มพรางตา แบกหีบไม้บรรจุสินค้าล้ำค่าเดินนำหน้าภรรยาไปตามทางเดินแคบๆ หลังภูเขา สองข้างทางเงียบสงบ ได้ยินเพียงเสียงจิ้งรีดเรไรและเสียงฝีเท้าแผ่วเบา จุดนัดพบคือบริเวณซากโรงงานร้างท้ายเมือง ที่ซึ่งเงาร่างของชายวัยกลางคนสวมหมวกปีกกว้างกำลังยืนสูบบุหรี่รออยู่ด้วยความกระวนกระวาย เมื่อเห็นร่างทั้งสองก้าวออกมาจากความมืด สหายกู่ก็รีบถอดหมวกปาดเหงื่อบนหน้าผากทันที "คุณหลิน... คุณลู่ ในที่สุดก็มา สภาพอากาศช่วงนี้ช่างชวนให้ใจคอไม่ดีเอาเสียเลย" สหายกู่เอ่ยด้วยน้ำเสียงโล่งอก สายตาจ้องมองหีบไม้ในมือของลู่จ้านเฉิงเป็นมัน "ไม่ต้องห่วงค่ะสหายกู่ ของในนี้รับรองว่าคุณภาพเกินราคาเช่นเคย และความลับของเรายังคงปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์" ว่านหลิงแย้มยิ้มอย่างมั่นใจ เปิดฝาหีบไม้เผยให้เห็นห่อกระดาษไขบรรจุหมูตุ๋นร้อนๆ ที่ยังคงส่งกลิ่นหอมยั่วยวนใจ และไข่ไก่ฟองโตผิวเนียนเรียบที่หาไม่ได้จากที่ไหนในยุคนี้ สหายกู่สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อรับกลิ่นหอมนั้น ดวงตาเป็นประกายด้วยความตื่นตะลึง พ่อค้าเขี้ยวลากดินผู้นี้รู้ดีว่าสินค้าจากมือหลินว่านหลิงสามารถนำไปทำกำไรต่อได้มหาศาลแค่ไหน เขารีบหยิบปึกธนบัตรใบละสิบหยวนยัดใส่มือของลู่จ้านเฉิงอย่างไม่ลังเล "นี่ครับเงินสดตามตกลง และนี่คือข่าวกรองพิเศษตามที่เราสัญญาไว้..." สหายกู่กระซิบเสียงเบา แนบกระดาษแผ่นเล็กๆ พับไว้อย่างดีลงในอุ้งมือของหญิงสาว "ช่วงนี้มีคนจากเมืองหลวงเริ่มเข้ามาสืบเรื่องตลาดมืดในอำเภอเราแล้วนะครับ ระวังตัวกันด้วยล่ะ" ว่านหลิงรับกระดาษแผ่นนั้นมาเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อ รอยยิ้มบนใบหน้ายังคงนิ่งสงบ แต่ในใจกลับเริ่มคำนวณหมากตานี้อย่างรวดเร็ว ในขณะที่เธอกำลังจะเอ่ยปากอำลากลุ่มลูกค้าประจำ เสียงฝีเท้าฝูงใหญ่พร้อมกับแสงไฟฉายสาดส่องเข้ามาจากปากทางเข้าโรงงานร้างก็ทำลายความเงียบสงบลงในพริบตา! "102 ยืนนิ่งๆ อย่าขยับ! เจ้าหน้าที่ตรวจค้นตลาดมืด แจ้งว่าที่นี่มีการลักลอบค้าขายสินค้าผิดกฎหมาย!" เสียงตะโกนก้องกังวานด้วยความดุดัน พร้อมกับเงาร่างของเจ้าหน้าที่รัฐในเครื่องแบบหลายนายกรูเข้ามาปิดล้อมทุกเส้นทางหนี สหายกู่หน้าซีดเผือดเข่าทรุดลงไปกองกับพื้นด้วยความหวาดกลัว ลู่จ้านเฉิงก้าวมาบังภรรยาไว้ด้านหลังทันที ดวงตาคมกริบกวาดมองไปยังผู้นำกลุ่มเจ้าหน้าที่ที่เดินนำหน้าเข้ามาภายใต้แสงไฟฉาย ทว่า... เมื่อใบหน้าของนายตำรวจผู้ตรวจค้นปรากฏชัดเจนภายใต้แสงไฟ ดวงตาของลู่จ้านเฉิงก็หรี่แคบลงทันทีด้วยความตกใจระคนประหลาดใจ ส่วนหลินว่านหลิงที่ชะโงกหน้าออกมาจากไหล่กว้างของสามี กลับต้องเบิกตากว้างขึ้นด้วยความคาดไม่ถึง เมื่อพบว่าผู้นำหน่วยตรวจค้นในยามวิกาลผู้นี้... คือพี่ชายแท้ๆ ของเธอเองที่ควรจะประจำการอยู่ห่างออกไปนับพันลี้! "หลินว่านหลิง... เธอมาทำอะไรลับๆ ล่อๆ ที่นี่ตอนดึกดื่นแบบนี้!" — ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและคอยสนับสนุน "สวนส้มปลายฟ้า" เสมอมานะคะ