กวาดซื้อหุ้นจนค่ายคู่แข่งสะเทือน

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารบนโต๊ะประชุมไม้สักทองราคาแพ็ดดังสนั่นหวั่นไหว สะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุมใหญ่ของ "เฟייหยางกรุ๊ป" บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ที่กำลังฮึกเหิมถึงขีดสุด "หลินลี่อิน! เธอคิดว่าเงินสกปรกของเธอกลุ่มนี้ จะมาซื้อศักดิ์ศรีของพวกเราได้งั้นเหรอ?" เสียงแหลมสูงของเฉินเหมยหลิงดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่บิดเบี้ยว เธอในชุดสูทสีขาวสะอาดตากำลังยืนค้ำหัวด้วยท่าทางเหนือกว่า โดยมีบอร์ดบริหารรุ่นเก๋าอีกหลายชีวิตพยักหน้าสนับสนุนอยู่ด้านหลัง สายตาทุกคู่ที่มองมายังร่างระหงของหลินลี่อินเต็มไปด้วยความเหยียดหยามและสมเพชเวทนา ราวกับเธอนั้นเป็นเพียงตัวตลกที่เดินเข้ามาหาที่ตายในถ้ำเสือ ในสายตาของพวกมัน หลินลี่อินก็ยังคงเป็นคุณหนูตกอับผู้ใช้เงินอย่างไร้สมองเพื่อประชดชีวิต หลังจากที่สามีหนุ่มของเธอถูกพวกมันบีบคั้นจนเกือบหมดอนาคตในวงการธุรกิจ ลี่อินไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวแม้แต่น้อย เธอนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ด้วยท่าทางสบายราวกับกำลังจิบชาอยู่ในสวนหลังบ้าน ใบหน้ารูปไข่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบາแต่ทรงพลัง ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะช้าๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายด้วยแววตานิ่งสงบที่ลึกล้ำจนน่ากลัว "ศักดิ์ศรีเหรอคะ? เหมยหลิง... คนอย่างเธอมีสิ่งนั้นหลงเหลืออยู่จริงๆ หรือคะ ถึงกล้าเอามาพูดหน้าตาเฉย" น้ำเสียงหวานใสแต่เย็นเฉียบดังขึ้นบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "บริษัทที่กำลังจะล้มละลายเพราะโครงการพังไม่เป็นท่าอย่างเฟยหยางเนี่ยนะ ที่เธอกล้าเรียกว่ามีศักดิ์ศรี?" "ปากดีนักนะ! ต่อให้เธอจะรวยมาจากไหน แต่หุ้น 51% ในมือของพวกเราคือเกราะเหล็กที่ไม่มีวันถูกเจาะทะลุ!" ประธานกรรมการอาวุโสผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุดตะคอกขึ้นด้วยความโกรธจัด ใบหน้าเหี่ยวย่นแดงก่ำด้วยความโมโห ลี่อินเพียงแค่ยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้เฉินเหมยหลิงรู้สึกหนสันหลังวาบอย่างไม่มีสาเหตุ "เกราะเหล็กงั้นเหรอคะ? งั้นก็ลองเช็คหน้าจอแท็บเล็ตตรงหน้าพวกคุณดูสิคะ ว่าตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้นกับระบบซื้อขายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์กันแน่" สิ้นคำพูดของเธอ เสียงแจ้งเตือนข้อความจากโทรศัพท์มือถือและแท็บเล็ตของคณะกรรมการทุกคนในห้องก็ดังระรัวขึ้นพร้อมกันราวกับนัดหมาย ใบหน้าของพวกมันที่เคยแดงก่ำด้วยความโกรธ ค่อยๆ ถอดสีทีละน้อยจนกลายเป็นสีซีดขาวเหมือนกระดาษ มือที่ถืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อเห็นตัวเลขคำสั่งซื้อล็อตใหญ่ระดับมหึมาที่ทะลักเข้ามาแบบไม่ยั้งมือ เม็ดเงินมหาศาลถูกฉีดเข้าสู่ระบบในเสี้ยววินาทีเพื่อกวาดซื้อหุ้นทุกล็อตที่หลุดออกมาสู่ตลาด จนกราฟราคาพุ่งทะยานขึ้นฟ้าในพริบตา และชื่อของผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่ที่ปรากฏขึ้นบนระบบบล็อกเชนอย่างเป็นทางการ ก็ทำให้ห้องประชุมทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า *หลินลี่อิน* ชื่อนี้สว่างวาบขึ้นในฐานะผู้ถือหุ้นใหญ่ 51% อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด! "เป็นไปไม่ได้! เป็นไปได้ยังไง!" เฉินเหมยหลิงกรีดร้องออกมาสติหลุด เธอโถมตัวเข้าใส่โต๊ะประชุม ดวงตาเบิกโพลงด้วยความคลุ้มคลั่ง "เธอเอาเงินมาจากไหนมากมายขนาดนี้! บริษัทมูลค่าหมื่นล้าน... เธอกวาดซื้อซื้อมันหมดในเวลาไม่ถึงสิบนาทีได้ยังไงกัน!" "เงินจากไหนน่ะเหรอคะ?" ลี่อินลุกขึ้นยืนช้าๆ ปรับสูทสีดำสนิทของตนเองให้เรียบร้อย แรงกดดันจากรัศมีอำนาจที่เธอแผ่ออกมาทำให้ผู้บริหารรุ่นเก๋าหลายคนถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปนั่งพิงพนักเก้าอี้ "ก็มาจากสามีที่พวกคุณเคยเหยียบย่ำ และจากระบบที่พวกคุณไม่มีวันเอื้อมถึงยังไงล่ะคะ" ในวินาทีนั้นเอง ประตูห้องประชุมก็เปิดผางออกอย่างแรง ลู่เฉิงหยวนก้าวเข้ามาด้วยชุดสูทสั่งตัดเข้ารูป ท่าทางนิ่งขรึมและทรงพลัง แววตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองผู้บริหารที่เคยกลั่นแกล้งเขาด้วยความเย็นชา รัศมีของมหาเศรษฐีหนุ่มเบอร์หนึ่งในปัจจุบันแผ่ขยายจนทุกคนในห้องแทบไม่กล้าหายใจแรง เฉินเหมยหลิงทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นพรมอย่างไร้เรี่ยวแรง น้ำตาแห่งความพ่ายแพ้ไหลพรั่งพรูออกมาเมื่อตระหนักว่าเธอกลายเป็นผู้แพ้ราบคาบ และอำนาจทั้งหมดในมือได้มลายหายไปในพริบตา ลี่อินเดินเข้าไปยืนเคียงข้างสามีหนุ่ม เธอประสานมือเรียวของตนเข้ากับฝ่ามืออุ่นของเขาอย่างแนบแน่น ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบข้างหูหญิงสาวที่กำลังร่ำไห้สะอึกสะอื้นอยู่แทบเท้า "เกมนี้... ฉันบอกแล้วนะคะ ว่าเธอไม่มีวันชนะฉันหรอกค่ะ" ทว่า ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังจะปิดฉากลงด้วยชัยชนะอันงดงาม เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของลู่เฉิงหยวนก็สั่นเตือนขึ้นมา หน้าจอแสดงเบอร์โทรเข้าจากบุคคลปริศนาที่ถูกตั้งค่าการแจ้งเตือนไว้ในระดับฉุกเฉินสูงสุด เฉินเหมยหลิงที่กำลังร้องไห้ฟูมฟายอยู่ จู่ๆ ก็เงยหน้าขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มบิดเบี้ยวที่น่าขนลุก เธอหัวเราะออกมาเบาๆ ทั้งน้ำตา "คิดว่าชนะแล้วงั้นเหรอ... หลินลี่อิน... เธอยังไม่รู้หรอว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังฉันจริงๆ!" รอยยิ้มบนใบหน้าของลี่อินชะงักค้างไปชั่วพริบตา เมื่อสายตาคมกริบของเฉินเหมยหลิงหันไปมองหน้าจอโทรศัพท์ในมือของลู่เฉิงหยวนที่กำลังสว่างวาบด้วยชื่อที่ไม่ควรจะปรากฏขึ้นมา ณ เวลานี้... ขอบคุณที่ร่วมเดินทางในเส้นทางความรวยนี้กับชาเขียวแก้วร้ายนะคะ!