ฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายสิบล้าน

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารสีดำสนิทลงบนโต๊ะไม้เนื้อดีดัง “ปัง!” สะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุมใหญ่ของบริษัทสื่อออนไลน์ชื่อดัง บรรยากาศภายในห้องที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวsะเยาะเย้ยและสายตาดูกลันแกล้งพลันเงียบกริบลงทันตาเห็น เฉินเหมยหลิงที่กำลังนั่งไขว่ห้างยิ้มเยาะด้วยความสะใจเมื่อครู่ ถึงกับหุบยิ้มแทบไม่ทัน ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววตื่นตระหนกขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนจะปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติแล้วเชิดคางขึ้นด้วยความถือดี “ฟ้องหมิ่นประมาท... เรียกค่าเสียหายสิบล้านหยวน?” เฉินเหมยหลิงทวนคำในเอกสารด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าเล็กน้อย แต่ยังพยายามแค่นหัวเราะออกมาเพื่อกลบเกลื่อนความประหม่า “หลินลี่อิน เธอคิดว่าแค่จ้างทนายโนเนมมาขู่ฉันแล้วฉันจะกลัวหรือไง? ข่าวที่ฉันปล่อยออกไป มันคือความจริงที่คนทั้งสังคมเขารู้กันต่างหากล่ะ ว่าสามีเด็กของเธอเคยเป็นแค่คนงานไร้ค่า ไต่เต้าขึ้นมาได้เพราะเกาะผู้หญิงกิน!” หลินลี่อิน ซึ่งกำลังนั่งไขว่ห้างจิบชาดอกไม้ในแก้วกระเบื้องเคลือบราคาแพงอย่างใจเย็น ค่อยๆ วางแก้วลงบนจานรองช้าๆ เสียงกระทบกันเบาๆ กลับสร้างแรงกดดันมหาศาลให้กับคนในห้อง ใบหน้าอันงดงามเฉิดฉายประดับด้วยรอยยิ้มเยาะหยันที่ไปไม่ถึงดวงตา ดวงตาคู่คมกวาดมองกลุ่มคนที่เคยรุมประชาทัณฑ์เธอในโลกออนไลน์อย่างเหยียดหยาม “ความจริงหรือคะ? เหมยหลิง... คำว่าความจริงในพจนานุกรมของเธอนี่มันช่างบิดเบี้ยวเสียจนน่าสมเพชจริงๆ นะคะ” ลี่อินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าเยือกเย็นจนคนฟังต้องสันหลังวาบ “สามีของฉัน ลู่เฉิงหยวน เขาใช้หยาดเหงื่อแรงงานและความสามารถระดับอัจฉริยะสร้างอาณาจักรธุรกิจขึ้นมาด้วยมือของเขาเอง ไม่เคยต้องแบมือขอเศษเงินใครเหมือนใครบางคนที่คอยแต่จะเกาะกระแสคนอื่นเพื่อสร้างเรตติ้งให้ตัวเอง” “เธอกล้าดียังไงมาว่าฉัน!” เฉินเหมยหลิงตบโต๊ะลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธเกรี้ยว ใบหน้าที่ผ่านการศัลยกรรมมาอย่างดีบิดเบี้ยวด้วยความอับอายเมื่อถูกจี้ใจดำต่อหน้าทีมงานและสื่อมวลชนที่เธอกระเตงมาเพื่อเหยียบย่ำลี่อินในวันนี้ “หลักฐานในอินเทอร์เน็ตหลาบตาขนาดนั้น ทุกคนเห็นร่วมกันว่าสามีเธอมีชู้! มีภาพถ่ายหลุดออกมาทนโท่ เธอต่างหากที่โง่เง่าจนดูไม่ออกว่าโดนสวมเขา!” “ภาพถ่ายตัดต่อฝีมือห่วยๆ ที่แม้แต่เด็กอนุบาลยังดูออกว่าใช้โปรแกรมโฟโต้ชอปเวอร์ชันโบราณนั่นน่ะเหรอคะที่เธอเรียกว่าหลักฐาน?” เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังขึ้นจากประตูห้องประชุมที่ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง ลู่เฉิงหยวนก้าวเข้ามาด้วยชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิท รัศมีคุกคามและความเย็นชาแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาราวกับประมุขผู้ทรงอิทธิพล ดวงตาคมกริบคู่นั้นกวาดมองเฉินเหมยหลิงราวกับเธอกำลังยืนอยู่ต่ำกว่าฝุ่นผงใต้รองเท้า หัวใจของเฉินเหมยหลิงกระตุกวูบ เธอไม่เคยเห็นลู่เฉิงหยวนในมุมนี้มาก่อน... ผู้ชายที่เคยเป็นแค่เป้าให้คนอื่นกลั่นแกล้ง วันนี้กลับมีพลังกดดันที่แม้แต่นักธุรกิจรุ่นใหญ่ยังต้องก้มหัวให้ “คุณ... คุณเฉิงหยวน...” เฉินเหมยหลิงกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก “ทีมทนายความระดับแถวหน้าของประเทศที่ภรรยาผมเป็นคนจ้างมา ไม่ได้มีไว้แค่ขู่เล่นๆ หรอกนะครับคุณเฉิน” ลู่เฉิงหยวนเดินตรงเข้าไปโอบไหล่บางของลี่อินอย่างทะนุถนอม สายตาที่เขามองเธอนั้นเต็มไปด้วยความรักและทะนุถนอมต่างจากลิบลับกับเวลาที่มองศัตรู “ทุกโพสต์ ทุกข้อความ และทุกสำนักข่าวที่แชร์ข้อมูลเท็จ ทำให้บริษัทของผมเสียหาย และที่สำคัญที่สุด... ทำให้ภรรยาผมต้องอารมณ์เสีย พวกคุณทุกคนเตรียมตัวขายบ้านขายรถเพื่อมาใช้หนี้สิบล้านหยวนนี้ได้เลยครับ” ทนายความมือหนึ่งสวมแว่นตาไร้กรอบ ขยับเนคไทเล็กน้อยก่อนจะก้าวออกมาข้างหน้า พร้อมกับเปิดแท็บเล็ตแสดงข้อมูลการเงินและหมายศาลที่ประทับตราอย่างถูกต้องตามกฎหมาย “เรียนคุณเฉินและผู้เกี่ยวข้องทุกท่าน ทางเราได้รวบรวมหลักฐานการหมิ่นประมาทด้วยการโฆษณา ทั้งทางแพ่งและอาญาเรียบร้อยแล้วครับ นอกจากค่าเสียหายสิบล้านหยวนแล้ว หากพบว่ามีการสมรู้ร่วมคิดกันสร้างหลักฐานเท็จ โทษจำคุกสูงสุดคือสามปี... และผมรับรองว่าคดีนี้ไม่มีการยอมความเด็ดขาดครับ” สิ้นคำพูดของทนายความ สีหน้าของทีมงานและผู้บริหารสำนักข่าวที่รับเงินมาปล่อยข่าวต่างพากันถอดสี บางคนถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปนั่งกองกับพื้น เพราะรู้ดีว่าอำนาจเงินของหลินลี่อินและการสนับสนุนเบื้องหลังของลู่เฉิงหยวนนั้นทรงพลังเพียงใด การต่อสู้กับพวกเขาก็ไม่ต่างอะไรกับการเอาไข่ไปกระทบหิน มีแต่แตกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี เฉินเหมยหลิงหน้าซีดเผือดเป็นไก่ต้ม มือไม้สั่นเทาจนถือโทรศัพท์มือถือแทบไม่อยู่ เธอมองหน้าลี่อินที่กำลังส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มกลับมาให้ด้วยความรู้สึกเหมือนตกนรกทั้งเป็น ความมั่นอกมั่นใจเมื่อครู่มลายหาย Wปสิ้น เหลือเพียงความหวาดกลัวที่เกาะกุมขั้วหัวใจ “ลี่อิน... ลี่อินเพื่อนรัก เราเคยเรียนมาด้วยกันนะ เธอยอมละเว้นให้ฉันสักครั้งไม่ได้เหรอ? ฉัน... ฉันแค่ล้อเล่นเอง!” เฉินเหมยหลิงเปลี่ยนท่าทีทันควัน ปรี่เข้าไปจะคว้าชายเสื้อของลี่อินด้วยความลิบลับ แต่ทว่า... ร่างสูงใหญ่ของลู่เฉิงหยวนก้าวเข้ามาขวางไว้ทันที พร้อมกับปัดมือของเธอออกอย่างไร้เยื่อใย “เพื่อนรักอย่างนั้นหรือคะ? ตอนที่เธอพยายามจะทำลายชีวิตฉัน เธอนึกถึงคำว่าเพื่อนบ้างไหม?” ลี่อินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ดวงตาคู่สวยจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความสมเพชเวทนา “จำไว้นะคะเฉินเหมยหลิง เงินสิบล้านหยวนอาจจะน้อยเกินไปด้วยซ้ำสำหรับการซื้อบทเรียนราคาแพงให้คนปากเสียอย่างเธอ” ลี่อินหยิบกระเป๋าถือแบรนด์เนมรุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นขึ้นมาคล้องแขน ก่อนจะหันไปพยักหน้ารัก “กลับกันเถอะค่ะคุณสามี ที่นี่อากาศเริ่มไม่ค่อยบริสุทธิ์แล้ว ฉันไม่อยากหายใจร่วมกับคนใกล้ล้มละลาย นานเกินไป” “ครับที่รัก” ลู่เฉิงหยวนตอบรับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่ทำเอาคนทั้งห้องแทบสำลักความอิจฉา ทั้งสองก้าวเดินเคียงคู่กันออกไปจากห้องประชุมอย่างสง่างาม ทิ้งให้เสียงกรีดร้องด้วยความสติแตกของเฉินเหมยหลิงดังไล่หลังมาไม่ขาดสาย แต่ทว่า... ในจังหวะที่ทั้งคู่กำลังจะก้าวขึ้นลิฟต์ส่วนตัวเพื่อลงไปยังชั้นจอดรถ เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าของลี่อินก็แผดเสียงดังขึ้น หน้าจอแสดงเบอร์โทรเข้าจากเลขานุการส่วนตัวของระบบเศรษฐีพันล้าน พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนฉุกเฉินที่ทำเอาฝีเท้าของเธอต้องชะงักกึก [แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: ตรวจพบความเคลื่อนไหวทางการเงินที่น่าสงสัยจากบัญชีลับของตระกูลเฉิน... พวกเขากำลังเตรียมการเคลื่อนย้ายทรัพย์สินครั้งใหญ่เพื่อหนีคดี และบุคคลที่อยู่เบื้องหลังการชักใยทั้งหมด ไม่ใช่ใครอื่น... แต่คือคนที่คุณคาดไม่ถึงที่สุด] ชาเขียวแก้วร้ายขอตัวไปจิบชาอุ่นๆ รอความสะใจในตอนต่อไปก่อนนะคะ!