ตอนที่ 1: ย้ายเข้าหอพักราคาประหยัดกับระบบแจ้งเตือนสุดป่วน

"สัญญาเช่าฉบับนี้... ไม่มีข้อความซ่อนเร้นหรือเงื่อนไขตุกติกใช่ไหมครับ คุณป้า" กันต์ (กันตพัฒน์) ชายหนุ่มวัยยี่สิบเอ็ดปี ผู้มีดวงตากลมโตคมกริบฉายแววความฉลาดรอบคอบและไหวพริบเป็นเลิศ ทว่าใบหน้ากลับเรียบเฉยรา2กับรูปปั้นหินอ่อน เอ่ยถามขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องพักขนาดกะทัดรัด กลิ่นอับชื้นของกระดาษเก่าและฝุ่นผงคละคลุ้งอยู่ในอากาศยามวิกาลที่นาฬิกาบอกเวลาตีสองสิบห้านาที แสงไฟนีออนกะพริบติดๆ ดับๆ จากเพดานสาดส่องลงมากระทบกับกระดาษสัญญาแผ่นบางในมือ หญิงชราเจ้าของหอพัก "อนันตศิริ" ไม่ได้ตอบคำถามในทันที รอยยิ้มของเธอบิดเบี้ยวไปจนเกือบถึงใบหู ดวงตาฝ้าฟางสีขาวขุ่นจ้องมองทะลุร่างของนักศึกษาหนุ่มราวกับจะสูบกินวิญญาณ "ไม่มีหรอกพ่อหนุ่ม... ราคาเดือนละพันห้าร้อยบาท รวมค่าน้ำค่าไฟแล้ว หอพักใจกลางเมืองแบบนี้ หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้วนะจ๊ะ ยกเว้นเสียแต่ว่า... เธอจะทนเสียงรบกวนยามดึกดื่นไม่ได้" เสียงแหบพร่าคล้ายกระดาษทรายถูกับพื้นไม้ดังลอดไรฟันเหลืองเกรอะกรัง กันต์ถอนหายใจเบาๆ ภายในใจลอบคำนวณตัวเลขในบัญชีธนาคารที่เหลืออยู่เพียงสามร้อยบาทถ้วน ค่าเทอมงวดสุดท้ายที่จ่อคอหอย และค่าใช้จ่ายจิปาถะ ทำให้เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพยักหน้ารับอย่างจำยอม "ตกลงครับ ผมเซ็น" ปลายปากกาหมึกซึมราคาถูกจรดลงบนกระดาษ ทันทีที่เส้นหมึกตัวสุดท้ายลากบรรจบกัน บรรยากาศรอบกายก็เกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน อุณหภูมิภายในห้องลดฮวบลดลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว กลิ่นอับชื้นแปรเปลี่ยนเป็นกลิ่นคาวเลือดจางๆ ที่ลอยมาจากท่อระบายน้ำ *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณดิจิทัลใสวกวนดังขึ้นในโสตประสาท ไม่ใช่เสียงจากโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อ แต่เป็นภาพหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสที่ลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศเบื้องหน้าดวงตาของกันต์โดยตรง [ยินดีต้อนรับผู้จัดการหอพักฝึกหัด: กันตพัฒน์] [ระบบบริหารจัดการหอพักมรณะ (Mortal Dormitory Management System) ทำการเชื่อมต่อสำเร็จ] [ภารกิจแรกเริ่มต้นขึ้น: "ต้อนรับผู้เช่าห้อง 404 ที่มาเคาะประตูในยามวิกฤต" - เวลาจำกัด: 5 นาที] [บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียวิญญาณและกลายเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างตึก] กันต์กะพริบตาสองครั้งอย่างรวดเร็ว สมองอันปราดเปรื่องประมวลผลสถานการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว ไม่มีอาการตื่นตระหนกตกใจจนเสียกระบวน มีเพียงความรู้สึกเหนื่อยหน่ายที่ฉายชัดขึ้นบนใบหน้า "ให้ตายสิ... นี่ผมเซ็นสัญญาเช่าห้อง หรือเซ็นสัญญาขายวิญญาณให้พวกพนักงานออฟฟิศนรกกันแน่เนี่ยครับเนี่ย" กันต์บ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนที่เขาจะได้คิดหาทางหนีทีไล่ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งอย่างเป็นจังหวะ *ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...* ตามมาด้วยเสียงกระซิบแหบพร่าที่ลอดผ่านช่องใต้ประตูเข้ามา "คุณคะ... เปิดประตูให้ฉันหน่อย ฉันหนาวเหลือเกิน..." กันต์สูดหายใจเข้าลึกตั้งสติ มือขวาเอื้อมไปจับลูกบิดประตูเหล็กที่ขึ้นสนิม ขณะที่มือซ้ายเตรียมดึงยันต์กระดาษที่แอบหยิบติดกระเป๋ามาตั้งแต่สมัยมัธยมขึ้นมาตั้งรับ แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ประตูห้องพักฝั่งตรงข้าม (ห้อง 403) ก็เปิดผางออกอย่างรุนแรง ร่างเพรียวบางในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนและกางเกงสแลคเข้ารูป ผมยาวสลวยมัดรวบไว้เป็นหางม้าอย่างทะมัดทะแมง อาจารย์ริน (ดร.รินรดา) อาจารย์สาวผู้เชี่ยวชาญด้านมานุษยวิทยาและอาคมแห่งมหาวิทยาลัยเดียวกัน ก้าวเท้าออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉยเย็นชา ในมือขวาถือมีดอาคมโบราณที่เปล่งแสงสีทองจางๆ "อย่าเพิ่งเปิดประตูนะคุณกันต์" เสียงนุ่มทุบกังวานเอדเตือนด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงอำนาจ "ถ้าคุณเปิดออกไปตอนนี้ สิ่งที่จะเข้ามาไม่ใช่ผู้เช่า... แต่มันคือสิ่งแปลกปลอมระดับ C ที่ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นอายเลือดของป้าแก่คนนั้นที่คุณเพิ่งทำสัญญาด้วยเมื่อครู่" กันต์ชะงักมือที่กำลังจะหมุนลูกบิด หันไปมองอาจารย์สาวรุ่นพี่ที่มักจะปรากฏตัวในสถานที่แปลกๆ เสมอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถามมากมาย "อาจารย์ริน... ทำไมอาจารย์ถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะครับ หรือว่า..." "ใช่... ฉันคือผู้ดูแลอาวุโสของหอพักแห่งนี้ และตอนนี้ คุณเพิ่งกลายเป็นลูกน้องคนใหม่ของฉันในระบบเวรกรรมนี้เรียบร้อยแล้ว" อาจารย์รินปรายตามองหน้าจอสีฟ้าที่ยังคงลอยเด่นอยู่ ก่อนจะแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "เตรียมตัวให้ดีล่ะ เพราะเสียงเคาะประตูเมื่อครู่... มันเป็นเพียงแค่การซ้อมมือของชั้นที่ 1 เท่านั้น" เสียงเคาะประตูดังขึ้นรัวเร็วกว่าเดิม แรงกระแทกมหาศาลทำให้บานประตูไม้สั่นสะเทือนจนฝุ่นร่วงกราว และในวินาทีนั้นเอง หน้าจอระบบสีฟ้าก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนระดับวิกฤตที่เด้งขึ้นมาทับซ้อนกัน [แจ้งเตือนด่วน: ตรวจพบรอยแยกมิติระดับ A บริเวณบันไดหนีไฟชั้น 4] [เป้าหมายพิเศษปรากฏตัว: "อดีตผู้จัดการหอพักคนที่แล้ว" กำลังเดินขึ้นมาหาคุณด้วยความอาฆาตแค้น] [เงื่อนไขเอาชีวิตรอด: ร่วมมือกับอาจารย์รินปิดผนึกประตูก่อนเที่ยงคืนนี้ มิฉะนั้น...] ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนแรกด้วยนะครับ ขอให้สนุกกับการเดินทางในตึกสำนักงานผีสิงแห่งนี้ครับ