ของขวัญจากมิติ

เสียงตบโต๊ะดังสนั่นจนถ้วยกระเบื้องบนตู้เกือบคว่ำ ใบหน้าเหี่ยวย่นของแม่สามีตระกูลจางบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว ดวงตาตี่เล็กจ้องเขม็งมาที่หลินฟางราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "นังสะใภ้ตัวดี! แกกล้าดียังไงถึงเอาเงินที่ควรจะเป็นของบ้านเราไปซื้อของไร้สาระพวกนี้หมด!" หลินฟางยังคงนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่ มือเรียวบางกำลังละเมียดละไมคีบเกี๊ยวซ่าทอดสีเหลืองทองกรอบอร่อยเข้าปาก รสชาติความหวานฉ่ำของเนื้อหมูกับกุ้งผสมผสานกับน้ำจิ้มรสเด็ดทำให้เธอแทบไม่อยากสนใจเสียงนกเสียงกาที่กำลังแผדแผดอยู่ตรงหน้า นางเอกสาวปรายตามองหญิงแก่ด้วยหางตา รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างไม่เกรงกลัว "เงินพวกนี้ฉันหามาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายของฉันเองค่ะคุณแม่ อีกอย่าง มันไม่ใช่เรื่องของคนนอกที่จะมาวุ่นวายกับทรัพย์สินของครอบครัวเรานะคะ" หลินฟางตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เชือดเฉือนทุกคำ ทำเอาแม่สามีถึงกับหน้าดำหน้าแดงด้วยความแค้นเคือง จางหยางที่เพิ่งก้าวเท้าเข้ามาในบ้านเห็นเหตุการณ์พอดี นายทหารหนุ่มร่างสูงใหญ่รีบสาวเท้ายาวๆ เข้ามาโอบไหล่ภรรยาคนสวยเอาไว้ทันที ดวงตาคมกริบกวาดมองมารดาด้วยแววตาเย็นชาจนแม่สามีต้องหดคอลงเล็กน้อย "แม่ครับ เลิกมารังiaฟางสักทีเถอะครับ เงินทุกหยอดที่ฟางหามา เขาเหนื่อยแทบตาย แม่มีสิทธิ์อะไรมาตะคอกใส่เขาครับ?" จางหยางเอ่ยเสียงเรียบแต่น่าเกรงขาม สมกับเป็นนายทหารผู้เกรียงไกรที่ยอมสยบให้ภรรยาแต่เพียงผู้เดียว หลินฟางแอบอมยิ้มในใจเมื่อเห็นสามีหนุ่มรีบแปลงร่างเป็นโบ้สายเปย์ปกป้องเธออย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มหันมาส่งสายตาออดอ้อนและเอ่ยถามภรรยาด้วยความเอาอกเอาใจ "ภรรยาจ๋า เหนื่อยไหมครับ? วันนี้อยากให้สามีช่วยทำอะไรอีกไหมครับ?" "ถ้าอยากช่วยจริงๆ ก็ไปช่วยฉันเก็บกวาดลานบ้านหน่อยค่ะ คุณสามี" หลินฟางปรายตามองยิ้มๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินเลี่ยงเข้าห้องนอนเพื่อปลีกตัวจากความวุ่นวาย ทันทีที่ประตูกลอนลงกลิต เสียงแจ้งเตือนใสๆ กังวานขึ้นในห้วงความคิดของหลินฟาง รอยยิ้มกว้างผุดขึ้นบนใบหน้าทันที *[ติ๊ง! ยินดีด้วยค่ะโฮสต์! แต้มความพึงพอใจและยอดขายทะลุเป้าหมาย มิติฟาร์มได้รับการอัปเกรดสู่ระดับที่ 3 สำเร็จ!]* แสงสีทองเรืองรองสว่างวาบขึ้นในมิติลับเบื้องหน้า หลินฟางกวาดสายตามองการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ พื้นที่สีเขียวขจีขยายกว้างออกไปสุดลูกหูลูกตา บ่อน้ำวิเศษส่งไอหมอกจางๆ ที่เต็มไปด้วยพลังงานบริสุทธิ์ แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของเชฟสาวเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด คือกอง อุปกรณ์การเกษตรสมัยใหม่จากโลกยุคอนาคตที่วางเรียงรายเป็นระเบียบเรียบร้อย ทั้งรถไถจิ๋วพลังงานไฟฟ้าอเนกประสงค์ เครื่องหยอดเมล็ดพันธุ์อัตโนมัติ โดรนสำรวจแปลงเกษตรขนาดเล็ก ไปจนถึงระบบรดน้ำอัจฉริยะที่ควบคุมด้วยพลังงานแสงอาทิตย์ "นี่มัน... สวรรค์ชัดๆ!" หลินฟางอุทานออกมาด้วยความตื่นตาตื่นใจ มือเรียวเอื้อมไปสัมผัสหน้าจอควบคุมโฮโลแกรมที่ลอยอยู่กลางอากาศ เทคโนโลยีเหล่านี้จะช่วยย่นระยะเวลาการทำงานในไร่นาให้ลดลงเหลือเพียงเสี้ยววินาที และผลผลิตที่ได้จะต้องเติบโตงอกงามจนสร้างความมั่งคั่งให้ครอบครัวของเธอได้อย่างรวดเร็วอย่างแน่นอน ในขณะที่หลินฟางกำลังเพลิดเพลินกับการสำรวจฟังก์ชั่นใหม่ในมิติ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นเบาๆ ตามด้วยเสียงทุ้มต่ำของสามีหนุ่มที่เอ่ยเรียกด้วยความห่วงใย "ฟางครับ... อยู่ข้างในหรือเปล่า? พี่ทำน้ำเต้าหู้ร้อนๆ กับปาท่องโก๋กรอบๆ มาให้รองท้องแล้วนะ เปิดประตูให้พี่หน่อยสิครับ" หลินฟางยิ้มรับความเอาใจใส่ของสามี เธอกดออกจากมิติลับแล้วเดินไปเปิดประตู กลิ่นหอมกรุ่นของน้ำเต้าหู้ถั่วเหลืองคั้นสดลอยเตะจมูกทันที ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังจะยื่นมือไปรับถ้วยจากมือจางหยางนั้น สายตากลับเหลือบไปเห็นเงาดำทะหึมาที่แอบซุ่มอยู่หลังพุ่มไม้หน้าต่างห้องนอน ร่างเงาปริศนานั้นกำลังถือวัตถุบางอย่างที่มีประกายวาววับสะท้อนกับแสงจันทร์... มีดสั้น! หัวใจของหลินฟางกระตุกวูบ สัญชาตญาณเตือนภัยกรีดร้องเสียงดังลั่น เธอรีบคว้าแขนสามีแล้วกระชากหลบวิถีพุ่งชนของวัตถุอันตรายที่ทะลุกระจกหน้าต่างเข้ามาปักคาอยู่บนเสาไม้เรือนอย่างเฉียดฉิว! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางสร้างความสุขและความร่ำรวยไปกับหลินฟางและจางหยางนะคะ!