สกิลขยะที่โลกต้องจารึก

"คุณจะทำอะไรน่ะเรย์? นั่นมันคือดันเจี้ยนระดับเลวร้ายที่มือโปรยังไม่กล้าย่างกรายเข้าไปคนเดียวเลยนะ" เสียงของลิลลี่สั่นเครือเล็กน้อยผ่านระบบสื่อสารส่วนตัว เธอไม่ได้ห้ามเพราะความเป็นห่วงแบบไร้เหตุผล แต่เธอรู้ดีว่าค่าความเสถียรของดันเจี้ยน 'ซากปรักหักพังแห่งผู้ถูกลืม' ในเลเวลเริ่มต้นนี้ มันพังทลายจนแทบไม่เหลือชิ้นดี การเข้าไปคนเดียวในสภาพที่ไม่มีอาวุธระดับสูง คือการเอาชีวิตไปทิ้งชัดๆ เรย์ไม่ได้ตอบทันที เขาสูดลมหายใจลึก กลิ่นอับชื้นของหินเก่าแก่และละอองเวทมนตร์ที่บิดเบี้ยวปะทะเข้ากับจมูก มือของเขาสัมผัสรอยแยกของกำแพงที่เคยเปล่งประกายสีทองด้วยรหัสที่เขามองเห็นเพียงคนเดียว "มือโปรพวกนั้นใช้กำลังเข้าแก้ปัญหา แต่ผม... จะใช้ช่องโหว่ของความผิดพลาดครับลิลลี่" เขากระตุกยิ้มที่มุมปาก แววตาเย็นเยียบดั่งน้ำแข็งที่ถูกแช่มานับศตวรรษ นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนอากาศเป็นจังหวะเหมือนกำลังพิมพ์คำสั่งบางอย่างลงในใจกลางของจักรวาลนี้ ทันใดนั้นกำแพงหินขนาดยักษ์ก็สั่นสะเทือน เสียงกลไกเฟืองเหล็กบดขยี้กันดังลั่นราวกับมันกำลังโอดครวญเพราะถูกฝืนกฎการทำงาน *ตึ้ง!* **[ระบบตรวจพบ: ข้อผิดพลาดลำดับที่ 0042 - กฎฟิสิกส์ในดันเจี้ยนถูกละเมิด]** **[กำลังปรับสมดุล...]** "ไม่ต้องปรับหรอกครับ เพราะนั่นคือสิ่งที่ผมต้องการ" เรย์พึมพำ เขาพุ่งตัวเข้าไปในความมืดทันทีที่รอยแยกเปิดออกเพียงน้อยนิด การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วและเงียบเชียบราวกับเงาที่ไม่มีตัวตน เขาไม่ได้พกดาบหรือโล่ สิ่งที่เขามีคือ 'ไอเทมขยะ' ระดับ F ที่ใครต่างก็ทิ้งขว้าง ไม่ว่าจะเป็นแหวนพังๆ ที่มีค่าสถานะติดลบ หรือคทาไม้ผุที่มีรอยร้าว แต่เรย์มองเห็นสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็น... เขาเห็น 'เงื่อนไข' ที่ซ่อนอยู่หลังค่าสถานะเหล่านั้น ท่ามกลางโถงทางเดินที่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์ระดับอีลีท เรย์ไม่ได้พยายามจะหลบหลีก เขาเดินไปหยุดที่กลางห้องโถงที่ซึ่งบอสใหญ่ 'อัศวินไร้ศีรษะ' ยืนตระหง่านอยู่ "มองหาอะไรอยู่เหรอครับท่าน?" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ เขายกคทาไม้ผุขึ้นชี้ไปที่พื้นตรงเท้าของบอส แทนที่จะเล็งไปที่หัวใจ บอสยักษ์คำรามลั่นดาบใหญ่ฟาดลงมาหวังจะบดขยี้มดปลวกในสายตา แต่มันกลับหยุดชะงักกลางอากาศ เหมือนมีกำแพงล่องหนขวางกั้นไว้ เรย์ไม่ได้ป้องกันด้วยเวทมนตร์ แต่เขาใช้ 'ความล่าช้า' ของระบบที่เขาตรวจพบจากการอ่านโค้ดของดันเจี้ยน เขาบิดเบือนการหน่วงเวลาของค่าสถานะการโจมตี (Attack Lag) ให้กลายเป็นการค้างของโมเดลบอส "ระบบของคุณเขียนมาแย่มาก... ผมแค่ทำให้มันคิดว่าคุณกำลังโจมตี แต่ตัวละครของคุณกลับไปอยู่ที่พิกัดเดิมซ้ำๆ" เรย์ดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว สิ่งที่เกิดขึ้นตามมาคือภาพอันน่าเหลือเชื่อ บอสยักษ์ที่ทรงพลังกลับถูกตรึงไว้ด้วยบั๊กที่เรย์สร้างขึ้นเอง มันพยายามขยับตัว แต่ทุกครั้งที่ดาบฟาดลง มันจะดีดกลับไปที่จุดเริ่มต้นราวกับวิดีโอที่เล่นซ้ำไม่รู้จบ เรย์ค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้บอสมากขึ้นเรื่อยๆ เขาไม่ได้โจมตีรุนแรง แต่เขาใช้แหวนระดับ F ที่มีเอฟเฟกต์ 'สะท้อนความเสียหาย 0.1%' ของการโจมตีเป้าหมาย *ฉัวะ!* ทุกครั้งที่บอสพยายามจะฟาดฟันใส่พื้นที่ว่างเปล่า ความเสียหายมหาศาลที่มันควรจะทำได้ กลับย้อนกลับเข้าหาตัวเองตามกลไกของ 'บั๊ก' ที่เรย์ขยายผลให้ใหญ่ขึ้น ลิลลี่ที่เฝ้าดูผ่านจอมอนิเตอร์ลับแทบหยุดหายใจ เธอเห็นแถบเลือดของบอสระดับตำนานลดลงฮวบฮาบด้วยไอเทมที่ควรจะไม่มีค่าที่สุดในเกม "เรย์... นายทำแบบนั้นได้ยังไง? นั่นมันการเขียนทับซอร์สโค้ดแบบเรียลไทม์เลยนะ!" "มันคืองานศิลปะครับ ลิลลี่" เรย์ตอบขณะยืนมองบอสที่เริ่มแตกสลายลงต่อหน้า "โลกที่พังพินาศใบนี้ ต้องการคนจัดระเบียบใหม่ และผม... กำลังทำหน้าที่นั้น" เลือดของบอสกระเซ็นเปรอะใบหน้าของเขา แต่นั่นไม่ได้ทำให้เรย์สะทกสะท้าน เขายืนตระหง่านท่ามกลางซากปรักหักพังที่กำลังพังทลายลงตามกติกาของดันเจี้ยนที่ถูกทำลายทิ้ง ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้น แต่มันไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนสีฟ้าทั่วไปที่เขาคุ้นเคย แต่มันเป็นสีทองอร่ามที่สว่างจนเกือบจะแผดเผาสายตา **[แจ้งเตือนระดับสูงสุด: ระบบตรวจพบการแทรกแซงจากผู้ใช้งานที่ไม่ระบุตัวตน]** **[ท่านได้รับภารกิจระดับ SSS: กุญแจสู่บัลลังก์ที่สาบสูญ]** **[คำเตือน: หากยอมรับภารกิจนี้ ท่านจะกลายเป็นเป้าหมายหลักของระบบรักษาความปลอดภัยเซิร์ฟเวอร์...]** เรย์มองดูข้อความนั้นด้วยแววตาที่หรี่ลง เขาไม่ได้กดตอบรับทันที แต่กลับยิ้มที่มุมปากเหมือนรอคอยสิ่งนี้มาตลอดชีวิต ในตอนนั้นเอง ที่ประตูหลังโถงบอสที่ควรจะปิดตาย กลับมีเสียงฝีเท้าหนักๆ ก้าวเข้ามา แสงไฟจากคบเพลิงส่องให้เห็นเงาร่างของชายสวมหน้ากากเหล็กคนหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงปากประตู พร้อมกับดาบเล่มยักษ์ที่มีไอสีดำพุ่งออกมา "แกคือคนเดียวกับที่ทำให้ระบบต้องประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินสินะ" ชายคนนั้นเอ่ยเสียงเย็น "เสียใจด้วยนะที่ต้องบอกว่า... เกมนี้ไม่มีที่ว่างให้สำหรับพวก 'จอมปลอม' อย่างแกหรอก" เรย์เลิกคิ้วมองร่างนั้น ความมั่นใจของเขายังคงอยู่เช่นเดิม แม้ว่าอีกฝ่ายจะดูแข็งแกร่งกว่าบอสที่เขาเพิ่งพิชิตไปหลายเท่าตัว "คุณต่างหากที่ดูเหมือนจะเป็นคนแปลกหน้าสำหรับระบบนี้... หรือว่าคุณคือ 'บั๊ก' อีกตัวที่ระบบส่งมาจัดการผมกันแน่ครับ?" นิ้วของเรย์แตะลงบนหน้าจอเมนูโฮโลแกรม เตรียมจะพิมพ์ชุดคำสั่งใหม่ที่อันตรายยิ่งกว่าเดิม แล้วเรื่องราวทั้งหมดก็กำลังจะพลิกผันไปตลอดกาล... --- ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในโลกของรหัสและเวทมนตร์นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!