ภารกิจกู้ชีพกลางหุบเขา

เจ็ด... หก... ห้า... เสียงนับถอยหลังของระบบดังก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท ราวกับเสียงเคาะระฆังแห่งความตายที่กำลังเร่งเร้าจังหวะการเต้นของหัวใจให้บีบตัวแน่นขึ้น เรย์กวาดสายตามองโซ่ตรึงวิญญาณสีดำสนิทที่พาดผ่านร่างของเอลาร่าและเหล่านักเรียนที่นอนหมดสติอยู่เบื้องล่าง พลังงานความมืดมิดระลอกแล้วระลอกเล่าแผ่ซ่านออกมาจากร่างของ 'ผู้บัญชาการสูงสุดกิลด์เงาโลหิต' บอสระดับภัยพิบัติที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า แรงกดดันมหาศาลนี้บดขยี้จนอากาศรอบตัวหนาทึบราวกับถูกหลอมด้วยตะกั่วร้อน สี่... สาม... "เรย์... อย่าสนใจฉัน..." เสียงแหบพร่าของเอลาร่าดังเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากที่ซีดเซียว ดวงตาคู่งามที่มักจะฉายแววเย่อหยิ่งและเฉียบคม บัดนี้กลับเจือไปด้วยความกังวลและร่องรอยของความอ่อนล้า เธอยกมือสั่นเทาขึ้นพยายามร่ายเวทป้องกัน แต่มันก็ไร้ความหมายเมื่อเผชิญหน้ากับกลไกเวทมนตร์ระดับโบราณที่กักขังวิญญาณพวกเขาไว้ สอง... ในวินาทีที่ความเป็นความตายทับซ้อนกันเป็นเส้นขนาน เรย์ไม่ได้ถอยหลัง เขากลับก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปาก ขณะที่สมองส่วนวิเคราะห์ประมวลผลข้อมูลนับล้านชุดในเสี้ยววินาที ข้อมูลสเตตัส จุดอ่อน และโครงสร้างพลังงานของโซ่ตรึงวิญญาณฉายชัดขึ้นในจอภาพโฮโลแกรมสีฟ้าที่ปรากฏตรงหน้า *หนึ่ง!* [ตรวจสอบพบการกระทำเงื่อนไขพิเศษสำเร็จในเสี้ยววินาทีสุดท้าย!] [ปลดล็อกสกิลลับขั้นสูงสุด: 'บั๊กแห่งการล้างบาง' (Glitch of Annihilation) สำเร็จ!] เปรี๊ยะ! เสียงคล้ายกระจกแก้วแตกละเอียดดังสนั่นหวั่นไหว พื้นที่รอบตัวของหุบเขาพันปีศาจบิดเบี้ยวเป็นคลื่นราวกับภาพบนหน้าจอโทรทัศน์ที่สัญญาณขาดหาย โซ่ตรึงวิญญาณสีดำที่ดูเหมือนจะไม่มีวันทำลายได้ กลับสลายกลายเป็นละอองแสงสีม่วงเข้มในพริบตาเดียว เรย์ไม่รอช้า เขาตวัดมือขวาที่ถูกห่อหุ้มด้วยพลังงานบั๊กอันปั่นป่วน ซัดเข้าใส่คลื่นพลังมืดของผู้บัญชาการสูงสุดอย่างเต็มแรง แรงปะทะสะท้อนกลับจนพื้นดินรอบกายยุบตัวลงเป็นหลุมลึก ต้นไม้ใบหญ้ารอบบริเวณระเบิดออกเป็นจุล เศษฝุ่นและควันสีดำตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ "บ้าน่า... เจ้ามนุษย์ชั้นต่ำ ไร้ค่าผู้นั้น ทำลายอาคมแห่งความมืดของข้าได้อย่างไร!" เสียงคำรามด้วยความเกรี้ยวกราดและไม่เชื่อสายตาของบอสระดับภัยพิบัติดังสะท้อนก้องหุบเขา มันถอยหลังไปสามก้าว ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองเรย์ราวกับเห็นปีศาจที่แท้จริง เรย์หอบหายใจเล็กน้อย เม็ดเหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้าคมคาย แต่แววตายังคงนิ่งสงบและเฉียบขาด เขาสบตากับร่างที่ทรุดลงของเอลาร่าที่ได้รับการปลดปล่อยจากการควบคุม รีบพุ่งเข้าไปประคองร่างเรียวบางนั้นไว้ทันที น้ำหนักตัวที่ทิ้งลงมาทำให้รู้ว่าเธอบาดเจ็บภายในไม่น้อย "คุณนี่นะ... ชอบฝืนทำอะไรเกินตัวอยู่เรื่อยเลยนะคะ" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเจือความระอาเล็กน้อย แต่แววตากลับฉายความห่วงใยอย่างปิดไม่มิด มือหนาประคองแผ่นหลังของอาจารย์สาวลึกลับอย่างทะนุถนอม พร้อมกับหยิบขวดโพชั่นฟื้นฟูพลังระดับสูงออกมาจากช่องเก็บของแล้วส่งให้เธอดื่ม เอลาร่าเม้มริมฝีปากแน่น ยอมรับโพชั่นนั้นแต่โดยดี รสชาติหวานล้ำและไออุ่นจากยาแผ่ซ่านไปทั่วร่างบรรเทาความเจ็บปวดลงได้มาก เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาซับซ้อนฉายชัด "นาย... ทำได้ยังไงกัน โซ่นั่นเป็นถึงเวทมนตร์โบราณที่ฉันแม้แต่จะแกะรอยยังทำไม่ได้เลยนะ" "ความลับค่ะ" เรย์ยิ้มมุมปากเบาๆ ก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับศัตรูที่กำลังรวบรวมไอความมืดระลอกใหม่ "แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาถามเคล็ดลับหรอกนะคะ เพราะดูเหมือนว่า 'แขกไม่ได้รับเชิญ' ตัวจริงจะเริ่มหมดความอดทนแล้วล่ะค่ะ" บรรยากาศโดยรอบกลับมาตึงเครียดขึ้นอีกครั้ง เมื่อผู้บัญชาการสูงสุดกิลด์เงาโลหิตแผ่ขยายจิตสังหารออกมารุนแรงกว่าเดิม เงาทับซ้อนนับร้อยผุดขึ้นจากพื้นดินล้อมรอบพวกเขาไว้ทุกด้าน นักเรียนที่หมดสติเริ่มส่งเสียงครางด้วยความเจ็บปวดจากพิษบาดแผลและไอความมืดที่ยังคงตกค้าง "เอลาร่า ไหวไหมคะ?" เรย์ถามเสียงเรียบ ขณะที่มือซ้ายกระชับการ์ดสีทองส่องประกายเรืองรองขึ้นเตรียมพร้อม "ไวส์สซิ... อย่าดูถูกกันให้มากนักเลยนะ เรย์" เอลาร่าฝืนยันกายลุกขึ้นยืนด้วยความช่วยเหลือจากเขา พลังเวทสีครามเริ่มหมุนวนรอบฝ่ามือเรียวบางอีกครั้ง ดวงตาส่งประกายความมุ่งมั่นระคนดุดัน "เด็กๆ เหล่านี้ฉันเป็นคนพามา ฉันไม่มีวันยอมให้ใครแตะต้องพวกเขาแม้แต่เส้นผมเดียว" การประสานสายตากันเพียงเสี้ยววินาทีระหว่างอดีตนักวิเคราะห์ผู้กุมความลับของระบบและจอมเวทอัจฉริยะผู้เย่อหยิ่ง ได้ก่อเกิดเป็นพลังใจและกลยุทธ์ไร้รอยต่อ เรย์ดีดนิ้วหนึ่งครั้ง โฮโลแกรมหน้าต่างระบบแสดงแผนผังภูมิประเทศและจุดอ่อนของกองกำลังเงาโลหิตปรากฏขึ้นกลางอากาศ "เป้าหมายคือการคุ้มกันนักเรียนถอยร่นไปยังจุดสกัดกั้นทางทิศเหนือค่ะอาจารย์ ฉันจะเปิดทางให้สามวินาที... วิ่ง!" สิ้นคำประกาศของเรย์ ระเบิดแสงจากสกิลบั๊กก็ถูกจุดชนวนขึ้นอีกครั้ง แสงสว่างเจิดจ้ากลืนกินพื้นที่สีดำมืดจนหมดสิ้น ทว่าในจังหวะที่พวกเขากำลังจะฝ่าวงล้อมออกไปได้นั้น พื้นดินเบื้องหน้ากลับสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม หลุมมิติสีดำขนาดมหึมาเปิดออกกลางอากาศอย่างไร้สัญญาณเตือน ร่างเงาลึกลับในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์—แตกต่างจากกิลด์เงาโลหิตอย่างสิ้นเชิง—ก้าวออกมาจากรอยแยกมิติช้าๆ พร้อมกับกลิ่นอายพลังอันบริสุทธิ์แต่ทรงอำนาจจนน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าบอสที่พวกเพิ่งปราบไปเสียอีก [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับวิกฤตสูงสุด: ตรวจพบตัวตนระดับ 'ผู้ดูแลระบบนอกรีต' นอกเหนือจากขอบเขตข้อมูลของโฮสต์!] [คำเตือน: เป้าหมายมุ่งตรงมาที่เรย์และเอลาร่า พร้อมกับประกาศิตพิพากษา... "พบข้อผิดพลาดในระบบโลกใบนี้ จำเป็นต้องรีเซ็ตและลบไฟล์ทิ้งทั้งหมดทันที!"] ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและตื่นเต้นไปกับตัวละครด้วยกันนะคะ!