ระบบสุ่มบั๊ก พลิกสถานะฮันเตอร์ไร้ค่าให้เป็นตัวตึง•ตอนที่ 9

ชื่อเสียงที่เริ่มขจรไกล

ผลงานโดย การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า
"ถ้าคุณก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว ความลับเรื่องโค้ดเนม 'ซีโร่' ในสถาบันแห่งนี้จะถูกส่งต่อไปยังสภาฮันเตอร์สูงสุดภายในสามวินาทีค่ะ" น้ำเสียงของเรย์ราบเรียบ ทว่าเฉียบคมราวกับใบมีดที่ถูกอาบด้วยความเย็นเยือก ดวงตาคู่คมจ้องมองร่างสูงโปร่งที่ก้าวพ้นเงาไม้ใหญ่ออกมาอย่างไม่เกรงกลัว แม้หัวใจในอกจะเต้นกระหน่ำรัวราخواณกลองศึก ทว่าภายนอกเขากลับควบคุมลมหายใจให้สม่ำเสมอได้อย่างน่าทึ่ง ร่างที่ยืนอยู่เบื้องหน้าไม่ใช่ใครอื่น... 'เคน' อดีตเพื่อนร่วมทีมระดับท็อปจากโลกเดิม ผู้ชายที่เคยสحبฐานข้อมูลลับของเขาไปขายให้กลุ่มทุนมืดจนนำมาซึ่งจุดจบอันน่าอนาถในคืนฝนพรำวันนั้น เคนชะงักฝีเท้า รอยยิ้มเยาะหยันที่มักประดับบนใบหน้าบิดเบี้ยวเล็กน้อย ดวงตาคู่คมกวาดมองเครื่องแบบฮันเตอร์ฝึกหัดของเรย์ตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความดูแคลนและคุ้นเคยอย่างประหลาด "ไม่เจอกันนานนะ เรย์... นายยังคงทำตัวเป็นพวกชอบขู่คนอื่นด้วยข้อมูลที่ไม่มีอยู่จริงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยสินะ" เคนเอ่ยพร้อมกับก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด แววตาส่อประกายความโลภและความสงสัยระคนกัน "ฉันตามรอยค่าความผันผวนของมานาที่ผิดปกติในเขตฝึกหัดระดับสามมาหลายวันแล้ว ไม่คิดเลยว่าคนที่ทำให้ระบบของสถาบันปั่นป่วนจนอาจารย์หัวหมุน จะเป็นไอ้สวะไร้ค่าที่เพิ่งถูกถีบตกแทงก์มาหมาดๆ" เรย์ไม่ตอบคำเขาสักคำ นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ ลงบนอากาศว่างเปล่า Interface สีฟ้าใสที่ปรากฏขึ้นมีเพียงเขากับระบบเท่านั้นที่มองเห็น [แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบตัวตนจากโลกคู่ขนาน 'เคน - ระดับฮันเตอร์ 4' ความเข้ากันได้ของข้อมูล 98.4%] [เงื่อนไขพิเศษเปิดใช้งาน: โค้ดบั๊ก 'Memory Echo' พร้อมทำงาน หากท่านทำการรีเซ็ตข้อมูลความทรงจำของเป้าหมาย จะได้รับแต้มสะสมพิเศษ 50,000 แต้ม และปลดล็อกทักษะ 'ดาบศาสตราไร้ลักษณ์'] ลิซ่า (การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า) ขอพาคุณผู้อ่านทุกท่านดำดิ่งลงไปในห้วงเวลาอันตึงเครียดนี้ด้วยกันนะคะ เพราะการเผชิญหน้าระหว่างอดีตและปัจจุบัน ไม่ได้เป็นเพียงแค่การสะبสางบัญชีแค้นเก่า แต่มันคือเดิมพันครั้งใหญ่ที่จะเปลี่ยนชะตากรรมของเรย์ในสถาบันแห่งนี้ไปตลอดกาลค่ะ "นายคิดว่าฉันเป็นคนเดิมที่ยอมให้นายเหยียบย่ำข้อมูลเพื่อไต่เต้าขึ้นไปอย่างนั้นเหรอ เคน?" เรย์เอ่ยเบาๆ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก แต่นัยน์ตากลับไร้ซึ่งความAมโอบอ้อมอารีใดๆ สิ้นเชิง ทันใดนั้นเอง บรรยากาศรอบตัวก็พลันหนาแน่นขึ้น แรงกดดันจากมานาสีครามเข้มแผ่ซ่านออกมาจากพุ่มไม้ด้านข้างอย่างกะทันหัน เอลาร่าก้าวออกมาจากความมืดพร้อมกับรอยยิ้มเย็นชาที่มุมปาก เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงจันทร์ รัศมีของจอมเวทอัจฉริยะระดับสูงกดทับจนเคนต้องถอยหลังกรูดด้วยความตกใจ "ดูเหมือนว่าค่ำคืนนี้จะมีแขกไม่ได้รับเชิญแวะมาเยี่ยมเยียนห้องเรียนส่วนตัวของฉันสินะคะ" อาจารย์สาวเอ่ยน้ำเสียงหวานหยด ทว่าแฝงไว้ด้วยจิตสังหารที่ทำเอาอุณหภูมิรอบบริเวณลดฮวบลงทันตาเห็น "เด็กฝึกหัดเคน... คุณคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์อะไรมายืนล้ำเส้นเขตหวงห้ามยามวิกาลแบบนี้คะ?" เคนหน้าถอดสีทันที เหงื่อกาฬผุดพรายเต็มกรอบหน้า เมื่อตระหนักได้ว่าตนเองกำลังเผชิญหน้ากับใคร เอลาร่าไม่ใช่แค่ajารย์ธรรมดา แต่เธอคือผู้ตรวจสอบความปลอดภัยระดับสูงของสภา หากเรื่องที่เขาแอบตามสืบเรื่องของเรย์ถูกรายงานขึ้นไป ความผิดฐานละเมิดกฎสถาบันจะทำให้เขาถูกขับไล่ออกทันที "ผม... ผมแค่ผ่านมาสำรวจเส้นทางฝึกซ้อมครับท่านอาจารย์ ไม่คิดว่า..." "ไม่ต้องแก้ตัวค่ะ" เรย์ตัดบทขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด เขาก้าวเข้าไปประชิดตัวเคนในระยะประชิด ชนิดที่ลมหายใจรดรินกัน ดวงตาสองคู่ประสานกันอย่างดุเดือด "เก็บปากของนายไว้ไปอธิบายกับคณะกรรมการวินัยพรุ่งนี้เช้าดีกว่านะคะ เพราะฉันได้ส่งหลักฐานการบุกรุกและพยายามขโมยข้อมูลวิจัยของอาจารย์เอลาร่าไปยังระบบส่วนกลางเรียบร้อยแล้ว" ดวงตาของเคนเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เขาอ้าปากพะงาบๆ จะเอ่ยปฏิเสธ แต่ทว่าเสียงแจ้งเตือนจากอุปกรณ์สื่อสารข้อมือของเขากลับดังขึ้นพร้อมกันสามครั้งติด *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!* [แจ้งเตือนระดับวิกฤต: ท่านถูกระงับสิทธิ์การเข้าถึงพื้นที่ฝึกซ้อมทั้งหมด เนื่องจากกระทำความผิดทางวินัยร้ายแรง] "นาย... นายมันปีศาจเรย์!" เคนคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว มือขวาชักดาบสั้นข้างเอวหมายจะพุ่งเข้าใส่เรย์เพื่อปิดปากในเสี้ยววินาทีแห่งความจนตรอก ทว่า เรย์กลับไม่แม้แต่จะขยับเขยื้อนหลบ เขายืนนิ่งราวกับรูปปั้นหิน พร้อมกับรอยยิ้มเยือกเย็นที่สลักลึกอยู่บนใบหน้า ในจังหวะที่คมดาบกำลังจะพุ่งเข้าถึงอก เอลาร่าก็สะบัดมือเพียงครั้งเดียว คลื่นมานาสีครามก็พุ่งเข้าตรึงร่างของเคนไว้กับพื้นดินอย่างแน่นหนาจนขยับไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียว เช้าวันรุ่งขึ้น ชื่อของ 'เรย์' นักเรียนทุนปีหนึ่งผู้สอบตก กลับกลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุดในบอร์ดประกาศของสถาบันฮันเตอร์เซนต์แพול ภาพเหตุการณ์ที่เขาใช้ไหวพริบจัดการฮันเตอร์รุ่นพี่ระดับ 4 อย่างเคนจนมุมภายในเวลาไม่ถึงหนาที ถูกเผยแพร่ผ่านคลิปบันทึกเหตุการณ์ของระบบสถาบัน ทำให้เหล่าฮันเตอร์รุ่นพี่และอาจารย์ต่างพากันจับตามองเด็กหนุ่มผมดำคนนี้ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งทึ่ง หวาดระแวง และสงสัยใคร่รู้ เรย์เดินก้าวผ่านโถงทางเดินหลักของสถาบัน สายตานับร้อยคู่พุ่งตรงมาที่เขา เสียงซุบซิบนินทาดังเซ็งแซ่รอบทิศทาง ทว่าเขากลับทำเพียงแค่ซุกมือไว้ในกระเป๋าเสื้อคลุม ก้าวเดินอย่างมั่นคงด้วยจังหวะที่สม่ำเสมอ [แจ้งเตือนจากระบบ: ชื่อเสียงของท่านในสถาบันบรรลุเงื่อนไข 'ดาวรุ่งพุ่งแรง' - สถานะพลังงานปัจจุบันอัปเกรดเป็นเลเวล 15] [ปลดล็อกฟังก์ชันใหม่: 'ตลาดมืดใต้ดินของระบบ' และ 'สิทธิ์ในการท้าประลองข้ามชั้นปี'] เรย์หยุดเดินเมื่อมาถึงหน้าประตูห้องบรรยายใหญ่ ทว่าก่อนที่เขาจะได้ผลักประตูเข้าไป เสียงฝีเท้าหนักแน่นคู่หนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยที่เอמהเรียกชื่อเขา "เจ้าหนู... นายสินะคนที่ทำให้ไอ้พวกสภาเด็กนักเรียนปั่นป่วนเมื่อคืนนี้?" เรย์ชะงักเท้า หันกลับไปมองตามเสียงเรียก ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มผมสีเพลิงผู้สวมเสื้อคลุมฮันเตอร์ระดับ S ก้าวออกมาจากมุมมืดของเสาหิน ดวงตาสสีอำพันคู่นั้นจ้องมองเขาด้วยความท้าทาย และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ บนอกเสื้อของชายคนนั้นมีตราสัญลักษณ์ 'หัวหน้าหน่วยพิฆาตอสูร' ประดับอยู่... ซึ่งเป็นคนเดียวกับคนที่เคยปฏิเสธที่จะร่วมทีมกับเขาในภารกิจแรกเมื่อสัปดาห์ก่อน! ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปกับเรย์และลิซ่านะคะ หวังว่าตอนนี้จะทำให้หัวใจของทุกท่านเต้นแรงไม่แพ้กัน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!
สารจากนักเขียน (การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบสุ่มบั๊ก พลิกสถานะฮันเตอร์ไร้ค่าให้เป็นตัวตึง นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%