บทสรุปของจอมบงการ

กลิ่นคาวเลือดจาง ๆ ที่ปะปนมากับสายลมในห้องโถงใต้ดินชั้นลึกที่สุด ไม่ได้ทำให้เรย์รู้สึกสะทกสะทอานแม้แต่น้อย นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนด้ามการ์ดเวทมนตร์สีเงินยวงในมือเป็นจังหวะสม่ำเสมอ คล้ายกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังที่กำลังเคาะทำลายประสาทสัมผัสของสิ่งมีชีวิตเบื้องหน้า "ดูเหมือนว่างานปาร์ตี้อัปเกรดของฉัน จะมีแขกไม่ได้รับเชิญมาเยอะเกินไปหน่อยนะ" เรย์กล่าวพลางกระตุกยิ้มที่มุมปาก ดวงตาคู่นคมกริบสะท้อนแสงสีฟ้าเรืองรองจากหน้าต่างสถานะโปร่งแสงที่ลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ "เอลาร่า... พร้อมจะแสดงให้โลกเห็นหรือยังว่า 'เทพเจ้า' ของจริง เขาเล่นเกมกันยังไง?" สิ้นคำพูดนั้น ร่างระหงของเอลาร่าในชุดคลุมนักเวทสีชาดก็ก้าวออกมาเคียงข้าง เปลวเพลิงสีครามลุกโชนขึ้นรอบกายของเธอราวกับปีกของฟีนิกซ์ แววตาของหญิงสาวเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวและเชื่อมั่นในตัวบุรุษผู้ยืนอยู่เบื้องหน้า เธอไม่ได้มองว่าแผนการครั้งนี้มีความเสี่ยง เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา เรย์พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเขามักจะก้าวล้ำนำหน้าศัตรูไปเสมอหนึ่งก้าวเสมอ "อย่าพูดมากน่า เรย์ นายก็รู้ว่าฉันเกลียดการรอคอยเป็นที่สุด" เอลาร่าเอ่ยเสียงเรียบ แต่ริมฝีปากกลับยกยิ้มบางเบาที่เต็มไปด้วยความท้าทาย "อีกอย่าง... เจ้าตัวที่ซ่อนอยู่หลังม่านนั่น คงหมดความอดทนที่จะยำเละพวกเราเต็มทีแล้วล่ะคะ" ตึง! แรงกดดันมหาศาลระเบิดออกมาจากความมืดมิดเบื้องหลังบัลลังก์หินออบซิเดียน แรงโน้มถ่วงรอบบริเวณเพิ่มขึ้นจนหินพื้นห้องแตกร้าวเป็นทางยาว เงาร่างมหึมาค่อย ๆ ก้าวเดินออกมาจากความมืด แสงไฟจากคบเพลิงรอบห้องสั่นไหวและดับลงทีละดวง ราวกับความหวาดกลัวแผ่ซ่านไปทั่วสรรพสิ่ง นั่นไม่ใช่ฮันเตอร์ระดับสูงทั่วไป และไม่ใช่แค่มอนสเตอร์กลายพันธุ์... สิ่งที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือ 'มาสเตอร์โกลด์' ชายผู้เคยถูกจารึกชื่อว่าเป็นผู้ก่อตั้งสมาคมฮันเตอร์ยุคแรกเริ่ม ผู้ซึ่งควรจะเสียชีวิตไปจากสงครามรอยแยกมิติเมื่อสิบปีก่อน "น่าประทับใจจริง ๆ..." น้ำเสียงแหบพร่าแต่ทรงอำนาจดังสะท้อนก้องกังวาน "เด็กหนุ่มที่ถูกตราหน้าว่าเป็นขยะไร้ค่า ไต่เต้าขึ้นมาจนถึงจุดนี้ได้ด้วยระบบบั๊กปริศนา... เจ้าทำให้ฉันแปลกใจมากจริง ๆ เรย์" เรย์ไม่แม้แต่จะขยับตัว เขายังคงยืนกอดอก สายตาจดจ้องไปยังชายชราที่มีออร่าสีดำทมิฬปกคลุมทั่วร่าง สมองของอดีตนักวิเคราะห์ข้อมูลประมวลผลข้อมูลนับล้านชุดในเสี้ยววินาที ระบบวิเคราะห์ใต้จิตสำนึกทำงานอย่างบ้าคลั่งเพื่อหาจุดอ่อนของตัวตนระดับตำนานผู้นี้ *เป้าหมาย: อดีตประธานสมาคม คาเอล (ร่างดัดแปลงด้วยพลังงานมิติที่ 4)* *ระดับความอันตราย: SSS* *จุดอ่อน: แกนพลังงานที่หน้าอกซ้าย (ต้องทำลายด้วยการโจมตีซ้อนทับ 3 ชั้น)* "แปลกใจเหรอครับ... เอ้ย, แปลกใจงั้นเหรอคะ?" เรย์เกือบเผลอหลุดสำนวนเดิม ๆ ออกมา แต่ด้วยสัญชาตญาณและการควบคุมอารมณ์อันยอดเยี่ยม เขาจึงปรับน้ำเสียงให้ราบเรียบและเย้ยหยันตามสไตล์เดิม "สำหรับคนที่กบdดานอยู่เบื้องหลัง จัดฉากให้พวกฮันเตอร์ฆ่ากันเองเพื่อดูดซับพลังงานวิญญาณมาต่ออายุขัยของตัวเองอย่างคุณ การตกใจกับความจริงที่ว่า 'เหยื่อ' เดินมาเคาะประตูบ้านถึงที่... คงไม่ใช่เรื่องแปลกเท่าไหร่มั้งคะ" คาเอลหรี่ตาลง รังสีฆ่าฟันพวยพุ่งจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว "ปากกล้าดีนี่... คิดว่ามีระบบสكَดบั๊กอยู่ในมือแล้วจะเทียบชั้นกับผู้สร้างกฎของโลกใบนี้ได้งั้นรึ? โลกใบนี้มันก็แค่กระดานหมากรุกที่ฉันเป็นคนวางหมากทุกตัว ตั้งแต่แกยันพ่อแม่ที่ตายไปของแกด้วย!" คำพูดนั้นสะกิดต่อมบางอย่างในใจเรย์ แต่ทว่า... แววตาของเขากลับไม่มีความโกรธเกรี้ยวหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก "คุณพูดถูก... โลกนี้มันคือกระดานหมากรุก" เรย์ดีดนิ้วเบา ๆ การ์ดเวทมนตร์สีทองอร่ามสามใบปรากฏขึ้นบนฝ่ามือ หมุนวนด้วยความเร็วสูง "แต่เสียดายนะคาเอล... นายมันก็เป็นแค่หมากตัวหนึ่งที่คิดว่าตัวเองเป็นผู้เล่น และตอนนี้... ตาเดินสุดท้ายของนายก็มาถึงแล้วค่ะ" "เด็กอวดดี!" คาเอลคำรามลั่น พริบตานั้น ร่างของเขาก็หายวับไปจากสายตา ความเร็วระดับที่ฉีกกระชากมิติทำให้เอลาร่าเบิกตากว้าง เปลวเพลิงสีครามถูกจุดขึ้นเป็นโล่ป้องกันโดยสัญชาตญาณทันที ตูมมม! แรงปะทะมหาศาลส่งผลให้ร่างของเอลาร่ากระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว เลือดสีสดไหลซึมที่มุมปาก แต่เธอก็ยังยันตัวลุกขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว พร้อมกับร่ายเวทสนับสนุนส่งให้เรย์ทันทีโดยไม่ต้องเอ่ยปากขอ "เรย์ ระวัง! พลังงานของเขาเชื่อมต่อกับโครงข่ายระบบทั้งหมดในดันเจี้ยนนี้ การโจมตีปกติทำอะไรเขาไม่ได้!" เอลาร่าตะโกนเตือนท่ามกลางเสียงคำรามก้องของบอสใหญ่ เรย์พยักหน้ารับอย่างรู้ใจ เขาก้าวเท้าออกไปข้างหน้าด้วยท่าทีสุขุม การ์ดในมือทั้งสามใบหลุดลอยออกไปประสานกันกลางอากาศ ก่อเกิดเป็นวงแหวนเวทสีฟ้าครามซ้อนทับกันสามชั้น—นี่คือสกิลลับที่เขาเพิ่งปลดล็อกได้จากการคอมโบระบบบั๊กขั้นสุดยอด: *[Recursive Nullification (การลบล้างแบบวนซ้ำ)]* "นายคิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่านายเชื่อมต่อกับอะไร?" เรย์ยิ้มเย็นเยียบ ขณะที่วงแหวนเวทเริ่มหมุนสวนทางกัน เกิดเป็นสนามพลังดูดกลืนที่เข้ากัดกินออร่าสีดำของคาเอลอย่างรวดเร็ว "ระบบของนาย... มันก็แค่โค้ดดิ้งโบราณที่เต็มไปด้วยช่องโหว่ และฉันนี่แหละ... คือ 'โปรแกรมเมอร์' ที่จะมากำจัดไวรัสอย่างแกให้สิ้นซาก!" "อ่ากกก! บ้านน่า... เป้นไปได้ยังไง! แกทำลายระบบแกนกลางของฉันได้ยังไง!" คาเอลกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เมื่อพลังงานมหาศาลที่สะสมมานับสิบปีเริ่มรั่วไหลออกจากร่าง ร่างกายที่เคยเหี่ยวย่นกลับแก่ชราลงอย่างรวดเร็วจนน่ากลัว "เกม Over แล้วค่ะ, คุณอดีตประธาน" เรย์ประสานมือเข้าหากัน วงแหวนเวทพุ่งเข้าอัดกระแทกใส่แกนกลางที่หน้าอกซ้ายของคาเอลเต็มแรง เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่ากลางใจเมือง แรงลมกระโชกแรงพัดเอาฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณห้องโถงใต้ดิน เมื่อควันจางลง คาเอลทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้น ร่างกายสลายกลายเป็นละอองแสงสีดำและปลิวหายไปกับสายลมอย่างไร้ร่องรอย ชัยชนะตกเป็นของพวกเขาอย่างสมบูรณ์แบบ เอลาร่าถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เธอเดินเข้าไปใกล้เรย์ พร้อมกับเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงติดตลกว่า "นายเนี่ยนะ... เล่นใหญ่ตลอดเวลาเลยจริง ๆ หนี้บุญคุณครั้งนี้ฉันคงต้องใช้คืนด้วยการเลี้ยงมื้อค่ำชุดใหญ่ซะแล้วมั้งคะ" เรย์หันกลับมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้เธอ เป็นรอยยิ้มที่แตกต่างจากความเย็นชาเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง "ยินดีเสมอครับ—อุ๊ปส์... หมายถึง ยินดีเสมอค่ะ" เขารีบแก้คำพูดทันทีจนเอลาร่าหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลาย และความเงียบสงบเริ่มกลับคืนสู่ดันเจี้ยน หน้าต่างสถานะสีแดงฉานที่เรย์ไม่เคยเห็นมาก่อน ก็เด้งพรวดขึ้นมากลางอากาศโดยไม่มีปุ่มปิด และไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้าใด ๆ ทั้งสิ้น! *[Warning: ตรวจพบการเข้าถึงระบบจากภายนอกโครงข่ายมิติหลัก]* *[คำเตือนระดับ SSS: พบ 'ผู้ดูแลระบบตัวจริง' (True Administrator) กำลังล็อกอินเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์ที่คุณอยู่]* *[เวลาที่เหลือรอดก่อนระบบรีเซ็ตทั้งหมด: 00:10:05...]* ดวงตาของเรย์เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่มุมปากแข็งค้างไปในทันที เมื่อเสียงฝีเท้าอันคุ้นเคยแต่ไม่ควรจะอยู่ที่นี่ ก็ดังแว่วมาจากความมืดมิดเบื้องหลังประตูมิติที่กำลังเปิดออกอีกครั้ง... ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า" มาจนถึงตอนนี้ เตรียมใจรับมือกับบทสรุปที่แท้จริงในตอนต่อไปกันได้เลยนะคะ!