เสียงเตือนจากระบบ SSS

"ยินดีต้อนรับสู่การทดสอบรอบที่สอง... ผู้เล่นหมายเลขศูนย์" เสียงทุ้มต่ำราวกับก้องกังวานมาจากความว่างเปล่า ปลุกประสาทสัมผัสทุกส่วนของเรย์ให้ตื่นตัวถึงขีดสุด บรรยากาศรอบตัวในห้องทดลองใต้ดินของสมาคมฮันเตอร์ไม่ได้เงียบสงบอีกต่อไป อากาศเริ่มบิดเบี้ยวเป็นระลอกคลื่นสีคราม ความกดอากาศต่ำมหาศาลกดทับลงบนบ่าจนแทบหายใจไม่ออก เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นตามไรผมของอดีตนักวิเคราะห์หนุ่มผู้กุมชะตากรรมที่พลิกผัน เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย สมองอันชาญฉลาดทำงานด้วยความเร็วสูงเพื่อประเมินสถานการณ์ตรงหน้า ข้อมูลจากระบบสุ่มบั๊กในหัวฉายวาบขึ้นมาเป็นตัวเลขและสถิติยิบย่อย เขารู้ดีว่าการทดสอบรอบที่สองนี้ไม่ใช่การจำลองสถานการณ์จำยอมแบบดาษดื่น แต่มันคือสนามรบจริงที่ออกแบบมาเพื่อคัดกรอง 'สิ่งแปลกปลอม' เช่นตัวเขาออกไปจากระบบ "ระวังตัวด้วยนะคะ เรย์!" เสียงของเอลาร่าดังแทรกความตึงเครียดขึ้นมา อาจารย์สาวลึกลับก้าวเท้ามาประชิดแผ่นหลังของเขาอย่างรวดเร็ว ปลายคฑาในมือสั่นระริกเล็กน้อยบ่งบอกถึงความไม่ปกติของกระแสมานาโดยรอบ เปลวเพลิงสีม่วงอ่อนล้อมรอบตัวเธอไว้เป็นเกราะป้องกันชั้นยอด ดวงตาคู่สวยฉายแวววิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด "เขตอาคมรอบตัวเรากำลังถูกกัดกร่อน... นี่ไม่ใช่การทดสอบของมนุษย์แล้ว" เรย์ไม่ตอบคำถามในทันที เขายังคงจ้องมองความว่างเปล่าเบื้องหน้าซึ่งเริ่มปรากฏรอยปริแตกสีดำสนิทราวกับกระจกที่กำลังจะแตกละเอียด สายตาสาดส่องมองหาจุดอ่อนของโครงสร้างมานาที่บิดเบี้ยว นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนอากาศเบื้องหน้าราวกับกำลังพิมพ์โค้ดลับบางอย่างลงบนคีย์บอร์ดที่มองไม่เห็น "พวกมันไม่ได้ต้องการทดสอบเราครับ... เอ้ย, ไม่ใช่ค่ะ" เรย์เผลอหลุดปากแก้ไขคำพูดตัวเองเบาๆ เมื่อนึกถึงสถานการณ์คับขัน "พวกมันต้องการ 'รีเซ็ต' พื้นที่นี้ต่างหาก สิ่งที่เรากำลังเผชิญหน้าอยู่คือระบบป้องกันอัตโนมัติระดับสูงที่ถูกตั้งค่าให้ทำลายล้างทุกสิ่งที่อยู่นอกเหนือสมการ" ในฐานะอดีตนักวิเคราะห์ข้อมูลที่ถูกหักหลังและโยนทิ้งราวกับเศษสวะในโลกเก่า เรย์เข้าใจกลไกเหล่านี้ดีกว่าใคร การที่ระบบสุ่มบั๊กมอบโอกาสให้เขารอดชีวิตมาได้ ไม่ได้แปลว่าเขาปลอดภัยจากเงื้อมมือของผู้สร้างระบบ การทดสอบรอบที่สองนี้จึงเป็นเหมือนการพิสูจน์ว่า เขามีค่าพอที่จะมีตัวตนอยู่ต่อ หรือเป็นแค่ความผิดพลาดที่ต้องถูกกำจัดทิ้ง ครืนนน! พื้นห้องสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยปริแตกสีดำขยายวงกว้างขึ้นพร้อมกับเสียงกรีดร้องโหยหวนของมิติที่ฉีกขาด สัตว์อสูรเงาทมิฬรูปร่างประหลาดนับสิบตัวค่อยๆ ก้าวเท้าออกมาจากความมืดมิด ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองมาที่พวกเขาทั้งสองด้วยความกระหายเลือด กลิ่นอายความตายแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณจนลมหายใจกลายเป็นไอเย็น เอลาร่าสูดลมหายใจเข้าลึก and รวบรวมสมาธิ บทเวทมนตร์บทใหญ่ถูกร่ายขึ้นอย่างรวดเร็วริมฝีปากบางพึมพำคาถาโบราณที่สืบทอดกันมาในหมู่จอมเวทชั้นสูง "วิหกเพลิงดารา จงจุติ!" สิ้นเสียงหวาน สัตว์อ้างว้างแห่งเปลวเพลิงพุ่งทะยานออกจากปลายคฑา แผดเผาฝูงอสูรเงาเบื้องหน้าจนแหลกสลายไปในพริบตา แต่ทว่า... จำนวนของพวกมันกลับเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวทุกครั้งที่ถูกกำจัด "การโจมตีทางกายภาพและเวทมนตร์ทั่วไปทำอะไรพวกมันไม่ได้หรอกค่ะอาจารย์" เรย์เอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงสุขุม เยือกเย็นสวนทางกับสถานการณ์ตรงหน้า สายตาคมกวาดมองรูปแบบการเคลื่อนไหวของพวกมัน "พวกมันไม่ใช่สิ่งมีชีวิต แต่เป็น 'ข้อมูลขยะ' ที่ระบบขับออกมา หากเราทำลายพวกมันโดยไม่แก้ที่ต้นทาง เราจะไม่มีวันหมดแรงสู้กับมันแน่ๆ" "แล้วนายมีแผนอะไรล่ะ เรย์?" เอลาร่าหันมาถาม ดวงตาคู่สวยประกายความเชื่อมั่นอย่างเต็มเปี่ยม แม้สถานการณ์จะคับขันเพียงใด เธอก็ยังเลือกที่จะฝากความหวังไว้ที่ชายหนุ่มผู้นี้เสมอ เรย์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและความเจ้าเล่ห์แบบฉบับนักวิเคราะห์มืออาชีพ "เราต้องใช้บั๊กที่ผมเพิ่งค้นพบเมื่อครู่นี้... ย้อนศรข้อมูลกลับไปที่ศูนย์กลางของมัน" มือขวาของเรย์ยกขึ้นกลางอากาศ หน้าต่างสีฟ้าใสที่เต็มไปด้วยตัวอักษรและโค้ดประหลาดปรากฏขึ้นตรงหน้า นิ้วมือของเขากดลงไปบนหน้าต่างนั้นอย่างรวดเร็วและแม่นยำ เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เงียบหายไปนานเริ่มส่งเสียงติ๊ดถี่ๆ รัวเร่งเร้าหัวใจให้เต้นระส่ำ [ตรวจพบความพยายามในการแทรกแซงระบบหลัก...] [ผู้เล่นหมายเลขศูนย์กำลังทำการเข้าถึงรหัสผ่านระดับสูง...] [คำเตือน: การกระทำนี้มีความเสี่ยงต่อความเสียหายทางกายภาพอย่างถาวร ยืนยันการดำเนินการหรือไม่?] เรย์ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขากดปุ่มยืนยันด้วยความเด็ดเดี่ยว ทันใดนั้น พลังงานมหาศาลสีทองอร่ามก็พวยพุ่งออกจากร่างของเขา แผ่ขยายออกไปปกป้องเอลาร่าและสะกดข่มฝูงอสูรเงาทมิฬให้หยุดนิ่งอยู่กับที่ราวกับถูกแช่แข็งในกาลเวลา นี่คือช่วงเวลาแห่งการเดิมพัน... การปลดล็อกทักษะแรกที่ซ่อนอยู่ใต้ก้นบึ้งของระบบสุ่มบั๊กกำลังจะเริ่มต้นขึ้น กระแสมานาในร่างกายของเรย์หมุนวนด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงดังหวีดหิว ผิวหนังเริ่มมีรอยแตกร้าวเรืองแสงสีทองออกมาจากภายใน ความเจ็บปวดรวดร้าวราจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ แล่นพล่านไปทั่วทุกอณูประสาท แต่เขากัดฟันแน่น ไม่ยอมเปล่งเสียงร้องออกมาแม้แต่น้อย สายตายังคงจับจ้องไปที่หน้าต่างระบบซึ่งกำลังเปลี่ยนแปลงรูปร่างอย่างรวดเร็ว [ระบบกำลังทำการประเมินทักษะใหม่...] [กระบวนการเสร็จสิ้น 90%... 95%... 100%] [ยินดีด้วย! ท่านปลดล็อกทักษะระดับตำนาน: "หัตถ์พระเจ้าผู้สร้างบั๊ก (God's Debugger Hand)" สำเร็จ] แสงสีทองสว่างวาบเจิดจ้าจนแสบตา กลืนกินทุกสรรพสิ่งในห้องทดลองให้ตกอยู่ในความขาวโพลนชั่วขณะ ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนอันน่าสะพรึงกลัวจะดังแทรกเข้ามาในโสตประสาทของเรย์และเอลาร่าพร้อมกัน ราวกับระฆังแห่งความตายที่ถูกเคาะขึ้นจากขุมนรก [ประกาศฉุกเฉินจากระบบหลัก:] [ตรวจพบการตื่น ฯ ของสิ่งมีชีวิตนอกเหนือขอบเขตมาตราส่วน... ภัยคุกคามระดับ SSS กำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่พิกัดปัจจุบัน] [นับถอยหลังการทำลายล้าง: 10... 9... 8...] ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านตอนที่ 7 นี้นะคะ แล้วมาลุ้นระทึกไปพร้อมกันในตอนหน้าค่ะ!