เมื่อศิลาถูกท้าทาย

“คิดว่าพาพวกเศษสวะจากเมืองหลวงมาเหยียบย่ำถึงถิ่นนี้แล้ว ข้าจะต้องก้มหัวให้พวกท่านหรือไงกันเจ้าคะ ป้าสะใภ้!” เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของลินินดังสะท้อนก้องไปทั่วลานตากเมล็ดกาแฟ ท่ามกลางแสงคบเพลิงที่วับWamสลับกับเงาตะคุ่มของบุคคลปริศนาที่เพิ่งก้าวออกมาจากความมืดมิด นัยน์ตาคมกริบของหญิงสาวไม่ได้มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับทอประกายระยับราวกับแม่ค้าหน้าเลือดที่กำลังมองเห็นเหงื่อเม็ดโตบนหน้าของลูกค้ารายใหญ่ บุคคลที่ยืนอยู่หลังป้าสะใภ้ไม่ใช่ใครอื่น แต่คือ ‘คุณชายรองตระกูลหลี่’—ญาติผู้พี่ฝั่งมารดาของลินิน ผู้ที่เคยใช้อำนาจมืดกว้านซื้อที่ดินราคาถูกและพยายามฮุบสูตรลับเบเกอรี่ในมิติลับของนางเมื่อชาติก่อน ชายหนุ่มสวมอาภรณ์แพรไหมเนื้อดี แม้จะดูเลอะฝุ่นดินบ้านนอกอยู่บ้าง แต่รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมบนใบหน้านั้นยังคงน่ารังเกียจไม่เปลี่ยน “ปากกล้าดีนี่ นังเด็กเหลือขอ ลินิน!” คุณชายรองหลี่แค่นIเสียงลอดไรฟัน สายตากวาดมองไปรอบไร่กาแฟดริปที่ตอนนี้กำลังส่งกลิ่นหอมกรุ่นของคั่วเมล็ดกาแฟอาราบิก้าคละคลุ้งไปทั่ว “คิดไม่ถึงเลยล่ะสิ ว่าข้าจะตามมาถึงดินแดนกันดารนี่ได้ ที่ดินผืนนี้ เมล็ดกาแฟชั้นเลิศพวกนี้ และ... มิติลับที่เจ้าซ่อนเอาไว้ ทุกอย่างจะต้องเป็นของตระกูลหลี่!” ป้าสะใภ้ยิ้มเยาะจนแก้มแทบปริ นางเชิดหน้าขึ้นสูงอย่างได้ใจ “ใช่แล้ว! คายความลับเรื่องการแปรรูปกาแฟกับสูตรขนมปังในมิติออกมาซะดีๆ ไม่อย่างนั้น... วันนี้อย่าหาว่าพวกเราไม่เตือน!” สิ้นคำสั่งของคุณชายรอง เงาดำทมิฬนับสิบชีวิตที่ซ่อนตัวอยู่หลังแนวต้นกาแฟก็พากันก้าวออกมา พร้อมอาวุธครบมือ ทั้งดาบเล่มโตและหน้าไม้ติดพิษ บรรยากาศรอบไร่ในยามวิกาลเย็นเยียบลงทันตาเห็น ความกดดันแผ่ซ่านจนแทบหายใจไม่ออก ทว่า ลินินกลับไม่สะท้าน นางเพียงแต่ยกมือขึ้นปัดเศษฝุ่นบนเสื้อผ้าอย่างใจเย็น ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม “พวกท่านนี่ช่างขยันขันแข็งเสียจริง ดึกดื่นมืดค่ำเช่นนี้ยังอุตส่าห์ลงทุนเดินทางมาเป็น ‘ปุ๋ยชั้นดี’ ให้กับไร่กาแฟของสามีดิฉัน... ช่างมีน้ำใจงามเสียจริงนะคะ” “ปากดีนัก! จัดการเผาไร่ให้ราบคาบ! เอาตัวนังนี่ไป!” คุณชายรองหลี่สะบัดมือสั่งการด้วยความโกรธเกรี้ยว *ฉับพลัน!* ก่อนที่พวกโจรรับจ้างจะทันได้ขยับตัวเข้าประชิด ร่างสูงใหญ่ของศิลาที่ยืนนิ่งเงียบราวกับรูปปั้นหินมาโดยตลอดก็ก้าวออกมายืนบังหน้าภรรยาเอาไว้ ไหล่กว้างและแผ่นหลังที่ผ่านสนามรบมาโชกโชนแผ่รังสีสังหารอันน่าสะพรึงกลัวออกมาจนพวกมันต้องชะงักฝีเท้า มือหนากำด้ามดาบคาตานะเก่าคร่ำคร่าข้างกายแน่น ดวงตาคมกริบดั่งพญาอินทรีจ้องมองกลุ่มคนเบื้องหน้าด้วยความเย็นชา “ใครกล้าก้าวเข้ามาในเขตไร่ของภรรยาข้า...” ศิลาเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ กังวานก้องราวกับเสียงคำรามของสัตว์ป่า “ก้าวเดียว... คือความตาย” บรรยากาศหยุดชะงักไปชั่วขณะ ลูกน้องมือสมัครเล่นของตระกูลหลี่ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อเผชิญหน้ากับจิตสังหารของอดีตนายทหารผู้เลื่องชื่อ แม้ไร้กองกำลังหนุนหลัง แต่ลำลำพังแค่ศิลาคนเดียวก็ให้ความรู้สึกเหมือนกำแพงเหล็กที่ไม่มีวันพังทลาย “กลัวอะไรกัน! มันมีแค่คนเดียว รุมมันเข้าไป!” คุณชายรองหลี่แผดเสียงสั่งด้วยความหัวเสีย การปะทะเริ่มต้นขึ้นในเสี้ยววินาที ศิลาพุ่งทะยานออกไปราวกับสายฟ้าแลบ ดาบในมือวาดผ่านความมืดเป็นประกายแสงสีเงินยววง ท่วงท่าการต่อสู้ทั้งเฉียบขาดและไร้ความปราณี ทุกการโจมตีแม่นยำและเด็ดขาด สมกับฉายา ‘ศิลาไร้พ่าย’ ในอดีต เสียงเหล็กกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว, เสียงร้องโหยหวนของโจรรับจ้างดังระเบิดขึ้นเป็นระยะ ในขณะที่สามีกำลังกวาดล้างศัตรูอยู่เบื้องหน้า ลินินก็ไม่ได้นิ่งดูดาย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปาก นางแอบดึงจิตเข้าไปในมิติลับของตนเอง พริบตาเดียว เมล็ดกาแฟดิบเกรดพรีเมียมคั่วบดละเอียดจำนวนมหาศาลก็ถูกหยิบออกมาในมือ ก่อนจะซัดมันใส่หน้าพวกโจรที่พยายามอ้อมมาลอบกัดทางด้านหลัง *“อ๊าก! ตาฉัน! แสบตา!”* โจรคนหนึ่งกรีดร้องลั่นเมื่อผงกาแฟคั่วเข้มข้นปลิวเข้าตาเต็มๆ ตามด้วยการโดนเตะตัดขาอย่างแม่นยำจากหญิงสาวผู้สวมรองเท้าหนังบู้ท “ค้าขายกับฉันน่ะ ขาดทุนย่อยยับแน่ๆ ค่ะ พวกไม่เจียมตัว” ลินินหัวเราะคิกคักอย่างอารมณ์ดี ขณะที่มือข้างหนึ่งหยิบขวดแก้วบรรจุกาแฟสกัดเย็นผสมไซรัปสูตรพิเศษขึ้นมาจิบราวกับกำลังชมการแสดงละครสัตว์ การต่อดำเนินไปเพียงไม่กี่อึดใจ กองโจรนับสิบชีวิตก็นอนโอโอยระเกะระกะอยู่เต็มพื้นไร่ คุณชายรองหลี่หน้าซีดเผือด ขาสั่นพับด้วยความหวาดกลัว ป้าสะใภ้ถึงกับทรุดฮวบลงไปนั่งกองกับพื้นเมื่อเห็นสามีและบริวารพ่ายแพ้อย่างไม่เป็นท่า ศิลาเดินสาวเท้าเข้ามาใกล้คุณชายรองหลี่ทีละก้าว รอยเท้าเหยียดย่ำลงบนพื้นดินที่เปื้อนเขม่าควัน ดาบในมือมีหยดเลือดไหลหยดลงพื้นช้าๆ สร้างความกดดันมหาศาลจนคุณชายรองต้องถอยหลังก้นจ้ำเบ้า “จะ... เจ้า... แกกล้าทำร้ายคนจากตระกูลหลี่เรอะ! รู้ไหมว่าเบื้องหลังของฉันคือใคร!” คุณชายรองหลี่เสียงสั่นเครือ พยายามอ้างอำนาจมาข่มขู่ “ข้าไม่สนว่าเบื้องหลังของท่านจะเป็นใคร...” ศิลาหยุดยืนตรงหน้าอีกฝ่าย ก้มมองด้วยสายตาเยียบเย็นราวกับมองมดปลวก “แต่ที่นี่... คือเขตหวงห้าม และผู้หญิงคนนั้น... คือภรรยาที่ข้าเอาชีวิตเข้าแลกก็ปกป้องได้” ลินินเดินเข้าไปใกล้สามี มือเรียวแตะเบาๆ ที่ต้นแขนของเขาเชิงปราม นางกวาดสายตามองคุณชายรองและป้าสะใภ้ที่สภาพดูไม่จืดด้วยรอยยิ้มเย็นชา “อยากได้สูตรกาแฟและมิติลับของฉันนักใช่ไหมคะ?” ลินินโน้มตัวลงกระซิบกระซาบน้ำเสียงหวานหยด “น่าเสียดายจัง... ของดีแบบนั้น มีไว้ให้คนฉลาดและขยันทำมาหากินอย่างพวกเราครอบครองเท่านั้น ส่วนพวกปลิงที่รอจ้องจะสูบเลือดสูบเนื้อคนอื่น... เหมาะกับการเป็นปุ๋ยหมักบำรุงต้นกาแฟพันธุ์โรบัสต้าไร้น้ำยามากกว่านะคะ” ป้าสะใภ้เบิกตากว้างด้วยความตื่นกลัว “นัง... นังสารเลว แกกล้าดียังไง—” “จัดการโยนพวกมันออกไปให้พ้นเขตไร่ค่ะพี่ศิลา แล้วก็... บอกยามหน้าหมู่บ้านด้วยว่า ถ้าพวกมันกล้ากลับมาเหยียบที่นี่อีก ให้ปล่อยสุนัขพันธุ์ดุที่เพิ่งซื้อมาใหม่ต้อนรับได้เลย” ลินินสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด ศิลาพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย ก่อนจะหิ้วคอเสื้อของคุณชายรองหลี่และป้าสะใภ้โยนออกไปนอกเขตรั้วไร่อย่างไม่ใยดี ท่ามกลางเสียงโวยวายและเสียงร้องระงมที่ค่อยๆ เลือนหายไปในความมืด เมื่อความสงบกลับคืนมาอีกครั้ง ลินินถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก กลิ่นหอมกรุ่นของเมล็ดกาแฟคั่วที่ลอยมาตามลมช่วยชะล้างบรรยากาศอันน่าหงุดหงิดเมื่อครู1ให้หมดไป นางหันกลับมาส่งยิ้มหวานหยดย้อยให้กับสามีหนุ่มผู้ยืนนิ่งสงบ “เหนื่อยหน่อยนะคะสามีของฉัน... เพื่อเป็นการปลอบขวัญ คืนนี้ฉันจะชง ‘เอสпрессоช็อตพิเศษ’ ราดบนไอศกรีมวานิลลาโฮมเมดในมิติลับให้คุณทานเป็นมื้อดึกดีไหมคะ?” ศิลายกยิ้มมุมปากเล็กน้อย แววตาคลั่งรักฉายชัดขึ้นในความมืด เขาเอื้อมมือไปโอบเอวบางของภรรพาดึงเข้ามาแนบชิด “ไม่ว่าอะไรที่เธอทำ... พี่ก็ชอบทั้งนั้น” ทว่า ในขณะที่ทั้งสองกำลังจะเดินกลับเข้าไปในบ้านพักเพื่อดื่มด่ำกับบรรยากาศแสนหวาน ทันใดนั้นเอง... เสียงเคาะประตูรั้วหน้าไร่ก็ดังขึ้น *ก๊อก ก๊อก ก๊อก*—ไม่ใช่เสียงเคาะธรรมดา แต่เป็นจังหวะสามครั้งติดและเว้นช่วงตามรหัสลับโบราณที่ลินินเคยใช้ติดต่อกับ ‘สมาคมพ่อค้าตลาดมืด’ เมื่อครั้งอดีต ลินินชะงักฝีเท้า หัวใจกระตุกวูบ รหัสนี้... มีเพียงผู้เดียวในโลกที่รู้ และบุคคลผู้นั้นควรจะตายไปตั้งแต่ห้าปีก่อนในเหตุการณ์เพลิงไหม้ตระกูลเดิมของนางแล้วมิใช่หรือ? ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "เบเกอรี่มิติต่างโลก" มาโดยตลอดนะคะ!