รหัสลับในโทรศัพท์เก่า

นิ้วเรียวยาวของรินเคาะลงบนพื้นโต๊ะไม้เนื้อแข็งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เสียง "ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก..." นั้นดังแข่งกับเสียงเครื่องปรับอากาศเก่าๆ ในห้องทำงานสารวัตรอาทิตย์ บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้า ข้อมูลดิจิทัลจำนวนมหาศาลกำลังถูกประมวลผลผ่านอัลกอริทึมที่เขาเขียนขึ้นเอง เพื่อสกัดเอาแก่นสารสำคัญออกจากไฟล์เสียงและข้อความขยะนับพันรายการที่กู้คืนมาจากโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าของเหยื่อ นี่ไม่ใช่แค่โทรศัพท์มือถือธรรมดา แต่มันคือ "กล่องดำ" ที่บันทึกจุดเริ่มต้นของความวิปลาสทั้งหมด "นายแน่ใจนะริน ว่าเจ้าเครื่องรุ่นโบราณนี่จะมีเบาะแสอะไรมากกว่าที่พวกเราเห็นในรายงานสำนวนคดีของกองปราบ?" สารวัตรอาทิตย์เอ่ยถามขึ้นทำลายความเงียบ มือหยาบกร้านจากการผ่านสนามรบมาโชกโชนยกแก้วกาแฟดำขึ้นจิบ สายตาคมกริบมองเด็กหนุ่มรุ่นหลานที่กำลังจดจ่ออยู่กับการถอดรหัส แม้ภายนอกสารวัตรจะดูเก๋าเกมและยึดติดกับวิธีการสืบสวนแบบดั้งเดิม แต่ลึกๆ แล้วเขาก็ยอมรับในความสามารถระดับอัจฉริยะของริน ที่มักจะมองเห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งคนอื่นมักมองข้ามเสมอ "ความจริงมักจะซ่อนอยู่ในจุดที่คนเราคาดไม่ถึงที่สุดครับสารวัตร" รินตอบโดยไม่ละสายตาจากหน้าจอ แววตาสีเข้มสะท้อนแสงสีฟ้าจากจอคอมพิวเตอร์ "ฆาตกรอาจจะทำลายฮาร์ดดิสก์หลัก ทิ้งโทรศัพท์เครื่องนี้ลงในแม่น้ำเพื่ออำพรางคดี แต่เขาลืมไปว่า หน่วยความจำสำรองบนคลาวด์รุ่นเก่าที่ผูกกับอีเมล์ขยะ... ไม่เคยถูกลบไปจริงๆ" หน้าจอคอมพิวเตอร์ปรากฏกราฟิกจำลองโครงข่ายความสัมพันธ์ ตัวอักษรสีเขียววิ่งพรืดบนพื้นหลังสีดำ ก่อนที่หน้าจอจะแสดงผลลัพธ์สุดท้ายออกมาเป็น "แผนผังอาชญากรรม" สามมิติ ที่มีความซับซ้อนราวกับใยแมงมุม รินสูดหายใจเข้าลึกๆ เขารู้สึกได้ถึงอะดรีนาลีนที่สูบฉีดไปทั่วร่าง เมื่อเส้นสายโยงใยบนหน้าจอเริ่มเชื่อมโยงชื่อ วันเวลา และสถานที่เข้าด้วยกัน มันไม่ใช่การฆาตกรรมสุ่มสี่สุ่มห้า แต่มันคือ "พิมพ์เขียว" ขององค์กรลับบางอย่างที่ใช้เมืองนี้เป็นสนามเด็กเล่น "ดูนี่สครับสารวัตร" รินชี้ไปที่จุดตัดสำคัญบนแผนผัง "จุดสีแดงพวกนี้ไม่ใช่แค่สถานที่เกิดเหตุ แต่เป็นพิกัดของการทำธุรกรรมทางการเงิน และการส่งมอบข้อมูลลับ... ต้นทางของแผนผังนี้ไม่ได้มาจากในประเทศ แต่มันถูกส่งต่อมาจากเบอร์โทรศัพท์หมายเลขหนึ่งที่ถูกบันทึกไว้ด้วยรหัสผ่านสี่หลัก" สารวัตรอาทิตย์โน้มตัวเข้าไปใกล้จอภาพ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันจนเป็นปม เมื่อเห็นชื่อและรหัสลับที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ดวงตาของนายตำรวจเฒ่าเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ "นี่มัน... หมายเลขของคนที่ควรจะตายไปในคดีเมื่อห้าปีที่แล้วไม่ใช่หรือไง?" บรรยากาศในห้องสืบสวนเย็นเยียบลงทันตาเห็น ความเงียบงันเข้ามาปกคลุมชั่วขณะ รินหันไปสบตากับสารวัตรอาทิตย์ เคมีและความเข้าใจอัน ทันใดนั้นเอง หน้าจอคอมพิวเตอร์ทั้งหมดก็ดับวูบลงพร้อมกัน ไฟฉุกเฉินสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นแทนที่ เสียงสัญญาณเตือนภัยดัง "ตี๊ด... ตี๊ด... ตี๊ด..." แผדจ้าแสบแก้วหู ข้อความเตือนภัยสีแดงฉานปรากฏขึ้นบนหน้าจอที่เหลืออยู่เพียงเครื่องเดียว พร้อมกับตัวเลขถอยหลังที่กำลังนับถอยหลังอย่างรวดเร็ว [ระบบตรวจพบการเจาะข้อมูลจากภายนอก... คำเตือน: ไฟล์ข้อมูลทั้งหมดกำลังถูกลบในอีก 10 วินาที... เป้าหมายการเข้าถึง: รหัสลับระดับ SSS ได้ถูกกระตุ้นแล้ว] แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ!