กลิ่นอับชื้นของกระดาษเก่าและสนิมเหล็กตีเข้าจมูกทันทีที่บานประตูเหล็กกล้าใต้พื้นห้องเก็บของถูกผลักเปิดออก รินยืนนิ่งอยู่หน้าทางลง แสงไฟฉายคาดหัวส่องกราดลงไปตามขั้นบันไดปูนที่ผุกร่อนจนเห็นโครงสร้างเหล็กขึ้นสนิม ด้านล่างนั้นคือสถานที่ที่สารวัตรอาทิตย์ไม่มีวันนึกถึง และเป็นจุดที่เขาเก็บซ่อนความลับทั้งหมดเกี่ยวกับการตายของครอบครัวเอาไว้
เด็กหนุ่มสูดลมหายใจลึกเพื่อปรับจังหวะการหายใจ ก่อนจะก้าวเท้าลงไปทีละขั้น เสียงรองเท้าผ้าใบกระทบกับพื้นปูนก้องกังวานในความเงียบงัด รินกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องใต้ดินขนาดกว้างเท่าตัวบ้าน โครงสร้างสถาปัตยกรรมถูกดัดแปลงอย่างชาญฉลาด ผนังด้านหนึ่งเต็มไปด้วยชั้นวางเซิร์ฟเวอร์ขนาดใหญ่ที่มีเสียงพัดลมระบายอากาศดังฮัมเบาๆ ราวกับลมหายใจของสัตว์ประหลาดจักรกล
"ระบบ... ทำการสแกนพื้นที่และประเมินความสมบูรณ์ของโครงสร้าง" รินพึมพำกับตัวเองเบื้องต่ำ
[ติ๊ด! กำลังวิเคราะห์... พื้นที่ใต้ดินรหัส B-07 ความชื้น 65% อุณหภูมิ 22 องศาเซลเซียส ตรวจพบระบบรักษาความปลอดภัยอิเล็กทรอนิกส์แบบออฟไลน์ 3 จุด และ... สัญญาณชีพจรที่ไม่รู้จักบริเวณมุมอับสายตา 1 จุด]
เสียงแจ้งเตือนจากระบบในหัวทำให้ดวงตาคมกริบของรินหรี่ลงเล็กน้อย เขากระชับปืนพกขนาดสั้นที่เพิ่งได้รับมาจากสารวัตรอาทิตย์ขึ้นมาถือไว้ในมืออย่างระมัดระวัง แม้เขาจะเป็นเพียงนักสืบพาร์ทไทม์และเด็กหนุ่มมัธยมปลาย แต่ทักษะการวิเคราะห์และสัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่ผ่านการฝึกฝนผ่านคดีวิปลาสมาหลายคดี ทำให้เขารู้ว่าเวลานี้ความลังเลคือความตาย
รินก้าวเดินเลาะไปตามชั้นวางเอกสารคดีเก่าๆ ที่ถูกรวบรวมมาตั้งแต่สมัยที่พ่อของเขายังเป็นตำรวจสืบสวน มือเรียวยาวเอื้อมไปสัมผัสแฟ้มคดีปกสีน้ำตาลที่คุ้นเคย กระดาษแต่ละแผ่นข้างในบันทึกเรื่องราวของเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย รอยนิ้วมือ และภาพถ่ายสถานที่เกิดเหตุที่เต็มไปด้วยปริศนา ทุกอย่างถูกโยงเข้าหากันด้วยเส้นด้ายสีแดงบนกระดานไวท์บอร์ดขนาดใหญ่กลางห้อง
"แกซ่อนอะไรไว้กันแน่... พ่อ" รินพึมพำ ดวงตาคู่นั้นสะท้อนแสงสีฟ้าจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่กำลังแสดงผังโครงสร้างองค์กรลับที่อยู่เบื้องหลังคดีฆาตกรรมต่อเนื่องทั้งหมด
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเบาหวิวราวกับแมียกย่างกรายก็ดังขึ้นจากมุมมืดด้านหลังชั้นวางเซิร์ฟเวอร์!
รินไม่รอช้า เขาหมุนตัวกลับพร้อมกับยกกระบอกปืนเล็งตรงไปยังต้นเสียงทันที สติและความนิ่งสงบถูกดึงมาใช้ในเสี้ยววินาที
"ใคร!" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ราบเรียบเอถามออกไปอย่างระมัดระวัง
เงาร่างหนึ่งก้าวออกมาจากความมืด แสงไฟจากหน้าจอเซิร์ฟเวอร์สาดกระทบใบหน้าของคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น เส้นผมสีดำสนิทรุ่ยระยา และดวงตาคู่คมที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันและรอยยิ้มมุมปากอันเป็นเอกลักษณ์ รินเบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ เพราะคนๆ นี้ไม่ควรจะอยู่ที่นี่... และไม่มีทางรู้ว่าทางลับนี้อยู่ที่ไหน
"นายมาช้าไปหน่อยนะ ริน... เด็กน้อยผู้ไขปริศนา" เสียงนุ่มนวลแต่แฝงด้วยความอันตรายเอ่ยขึ้น พร้อมกับที่บุคคลปริศนาก้าวเข้ามาในรัศมีแสงไฟ เผยให้เห็นรอยสักรูปงู Ouroboros ที่ข้อมือข้างขวา—สัญลักษณ์เดียวกันกับที่ปรากฏในแฟ้มคดีวิปลาสทุกคดี
บรรยากาศในห้องใต้ดินลดฮวบลงจนแทบหายใจไม่ออก รินขบกรามแน่น สมองประมวลผลอย่างรวดเร็วถึงความเป็นไปได้ทั้งหมด ความเชื่อมโยงระหว่างเบาะแสที่เขาตามหามาตลอดกับบุคคลตรงหน้ากำลังต่อจิ๊กซอว์เข้าด้วยกันอย่างน่ากลัว
[แจ้งเตือนด่วน! ตรวจพบเป้าหมายระดับภัยคุกคาม SSS: "ผู้ชักใยแห่งเงา" ปลดล็อกเงื่อนไขความจริงของคดีครอบครัว ระบบกำลังทำการดาวน์โหลดข้อมูลลับขั้นสูงสุด... 98%... 99%...]
หน้าจอคอมพิวเตอร์หลักกะพริบเป็นสีแดงฉาน พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นห้อง และก่อนที่รินจะได้เหนี่ยวไกเพื่อป้องกันตัว หน้าจอก็ปรากฏภาพวิดีโอวงจรปิดจากบ้านของเขาเอง... ภาพเคลื่อนไหวแบบเรียลไทม์ที่แสดงให้เห็นร่างของ "สารวัตรอาทิตย์" กำลังถูกจ่อด้วยปากกระบอกปืนจากเงาลึกลับอีกคนหนึ่งที่ยืนอยู่ด้านหลัง!
แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ!
แฟ้มคดีวิปลาสกับนักสืบพาร์ทไทม์•ตอนที่ 17
สืบจากห้องใต้ดิน
ผลงานโดย แฟ้มคดีลับ007
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (แฟ้มคดีลับ007)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง แฟ้มคดีวิปลาสกับนักสืบพาร์ทไทม์ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!