กลิ่นอายดินปืนและคราบน้ำมันเครื่องผสมผสานกับกลิ่นบุหรี่ราคาแพงลอยอบอวลอยู่ในห้องทำงานแคบๆ ของไซต์งานก่อสร้าง ทว่าสิ่งที่ร้อนระอุยิ่งกว่าอุณหภูมิกลางแดดแผดเผา คือบรรยากาศอันตึงเครียดระหว่างคนทั้งคู่ที่ยืนประจันหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร
ตราประทับลับสุดยอดบนแฟ้มเอกสารในมือของธรรศไม่ได้ทำให้รินรดaถอยร่นแม้แต่ก้าวเดียว ตรงกันข้าม หญิงสาวกลับเชิดหน้าขึ้น นัยน์ตาสีเข้มคู่นั้นวาวโรจน์ด้วยความท้าทาย เธอรู้ดีว่าเอกสารฉบับนี้คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่บริษัทยักษ์ใหญ่จากส่วนกลางตามหามาสามเดือนเต็ม และการที่มันมาอยู่ในมือของวิศวกรท้องถิ่นผู้มีอิทธิพล ย่อมหมายความว่าเกมการเมืองสกปรกในไซต์งานแห่งนี้ถูกเปิดเผยขึ้นแล้ว
"คุณเอาเอกสารของบริษัทมาไว้ที่นี่ได้อย่างไร... ธรรศ" น้ำเสียงของรินรดานิ่งสนิท ทว่าสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความโกรธที่ถูกกดทับไว้ใต้ท่าทีเยือกเย็น
ธรรศแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าราวกับเสียงคำรามของเสือร้ายที่กำลังหยอกเย้าเหยื่อ เขาโยนแฟ้มเอกสารนั้นลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ เสียงกระดาษกระทบพื้นผิวไม้ดังปึกใหญ่ ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ในชุดช่างสีซีดจะก้าวเข้ามาประชิดตัวเธออย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย
"ระวังปากหน่อย คุณวิศวกรคนสวย" ธรรศก้มตัวลงกระซิบชิดใบหูของเธอ กลิ่นกายบุรุษเพศที่เจือด้วยกลิ่นเหงื่ออ่อนๆ และความดุดันแผ่ซ่านจนรินรดารู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง "ที่นี่ไม่ใช่ห้องแอร์เย็นฉ่ำในกรุงเทพฯ ที่คุณจะมาชี้นิ้วสั่งใครก็ได้ เอกสารนี่น่ะเหรอ... มันก็แค่เศษกระดาษที่พวกคุณข้างบนมองไม่เห็นคุณค่า จนกระทั่งหมาป่าอย่างผมเก็บมันขึ้นมา"
รินรดารuse สองมือดันแผงอกกว้างของเขาไว้สุดแรงเมื่อร่างของธรรศรุกคืบเข้ามาจนแผ่นหลังของเธอแนบติดกับผนังห้องปูนเปลือย ความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อใต้ร่มผ้าทำเอาเธอร้อนวูบวาบไปทั้งร่าง แต่วินาทีนี้ศักดิ์ศรีและหน้าที่สำคัญยิ่งกว่าความหวั่นไหวแปลกประหลาดที่กำลังตีรวนอยู่ในอก
"คุณกำลังขโมยทรัพย์สินของบริษัท และใช้วิธีสกปรกบีบบังคับคนงานเพื่อปกปิดความผิด!" รินรดากล่าวหาอย่างไม่เกรงกลัว ดวงตากลมโตจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีสนิมที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์และพายุอารมณ์
ธรรศนิ่งงันไปชั่วขณะ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างเย้ยหยัน มือหนาหยาบกร้านเอื้อมขึ้นไล้เส้นผมที่หลุดลุ่ยข้างแก้มเนียนอย่างถือวิสาสะ แม้รินรดจะพยายามสะบัดหน้าหนี แต่ปลายนิ้วแข็งแกร่งก็ตรึงคางเธอมั่นให้สบตาเขาตรงๆ
"วิธีสกปรกงั้นหรือ?" ธรรศหัวเราะในลำคออีกครั้ง ดวงตาคมกริบกวาดมองริมฝีปากที่เม้มแน่นจนเป็นเส้นตรงของเธอ "ถ้าคุณอยากรู้ว่าวิธีสกปรกของจริงมันเป็นยังไง ทำไมไม่ลองมาคุยกันตัวต่อตัวคืนนี้ล่ะ... ที่ห้องพักคนงานท้ายไร่อ้อย รับรองว่าคุณจะได้เห็นเอกสารอีกหลายแผ่นที่ทำให้คุณต้องร้องขอชีวิต"
"คุณมันทุเรศ!" รินรดาสบถออกมาพร้อมกับเงื้อมือหมายจะตบหน้าคนอวดดี ทว่าธรรศรวดเร็วกว่า เขารวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้ด้วยมือเดียวได้อย่างง่ายดาย แรงบีบที่ข้อมือหนักหน่วงราวกับคีมเหล็ก ก่อนที่เขาจะดึงรั้งร่างบางเข้ามาประชิดจนไม่เหลือช่องว่างระหว่างกัน
ลมหายใจร้อนผ่าวของทั้งคู่ปะทะกันจนแทบหลอมละลาย รินรดารู้สึกได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวระคนหวาดหวั่น สัญชาตญาณดิบเถื่อนที่แผ่ออกมาจากตัวธรรศกำลังแผดเผาเกราะป้องกันอันเย็นชาของเธอจนแหลกสลาย แววตาของวิศวกรหนุ่มมาเฟียไม่ได้มีความโกรธเกรี้ยวหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงประกายไฟแห่งความปรารถนาอันดิบกระด้างที่จ้องจะกลืนกินเธอทั้งตัว
"ผมให้โอกาสคุณเดินออกไปจากที่นี่ตอนนี้... พร้อมกับจดหมายลาออกที่คุณเขียนเอง" ธรรศโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนริมฝีปากของเขาเฉียดผ่านแก้มเนียน น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าสั่นเปี่ยมด้วยแรงดึงดูดอันตราย "แต่ถ้าคุณยังดึงดันจะอยู่ที่นี่ต่อเพื่อสืบเรื่องนี้... คุณจะไม่มีวันได้เดินออกไปไหนอีกเลย รินรดа"
รินรดาสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ แม้ร่างกายจะสั่นเทาด้วยแรงอารมณ์ที่พลุ่งพล่านจากสัมผัสใกล้ชิด แต่นัยน์ตาของเธอยังคงแข็งกร้าวและดื้อรั้นไม่ยอมแพ้
"ฉันไม่กลัวคุณห้ามหรอก ธรรศ... ต่อให้คุณจะใช้วิธีไหนขับไล่ฉัน ฉันก็ไม่มีวันถอยเด็ดขาด!"
ธรรศยծมุมปากขึ้นเล็กน้อยอย่างถูกใจ นัยน์ตาสีสนิมลุกโชนด้วยไฟปรารถนาที่ยากจะควบคุม มือหนาที่ตรึงข้อมือเธอไว้เปลี่ยนเป็นเลื่อนมากุมรอบเอวคอดกิ่ว รั้งร่างเธอเข้ามาแนบแน่นจนเธอรับรู้ได้ถึงพละกำลังอันร้อนรุ่มของบุรุษเพศ เขาก้มลงกระซิบชิดริมฝีปากนุ่มที่สั่นระริกด้วยความตื่นกลัวและเร่าร้อน
"ดี... ถ้าอย่างนั้นก็เตรียมตัวรับมือกฎเหล็กของคนคุมงานคนนี้ให้ดีก็แล้วกัน"
ธรรศฝังรอยจูบหนักหน่วงลงบนริมฝีปากอิ่มของเธออย่างอุกอาจและเอาแต่ใจ รินรดเบิกตากว้างด้วยความตกใจก่อนที่สติสัมปชัญญะทั้งหมดจะพร่าเลือนไปในรสจูบอันดุดัน เร่าร้อน และไร้ซึ่งการปรานีใดๆ จากชายหนุ่ม ขณะที่มือเรียวของเธอกำลังจะพยายามทุบตีประท้วง เสียงเคาะประตูก็จนสนั่นหวั่นไหวพร้อมกับเสียงตะโกนกระหึ่มของลูกน้องคนสนิทที่หน้าห้อง
"ลูกพี่! แย่แล้วครับ! ทางสำนักงานใหญ่ส่งคนมาตรวจไซต์งานกะทันหัน กำลังจะถึงหน้าประตูแล้วครับ!"
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความเร่าร้อนนี้ร่วมกันนะครับ
วิศวกรถล่มขวัญ กับวิศวกรหญิงหน้าตาย•ตอนที่ 2
กฎเหล็กของคนคุมงาน
ผลงานโดย ธานินทร์แดนเถื่อน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ธานินทร์แดนเถื่อน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง วิศวกรถล่มขวัญ กับวิศวกรหญิงหน้าตาย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!