การเดินทางสู่ป่าอาถรรพ์

"ถ้าคิดว่าขโมยของในมิติลับของฉันไปแล้วจะลอยนวลได้ ป้าสมรก็คงประเมินสมองของหลานสาวคนนี้ต่ำเกินไปหน่อยล่ะครับ" รินรดากระแทกกระป๋องสเปรย์ไล่ผีไอทีลงบนโต๊ะไม้จนเกิดเสียงดังสนั่น หน้าจอแท็บเล็ตในมือเธอกำลังกะพริบแสงสีแดงวาบ ร่องรอยพลังงานไสยศาสตร์สีดำทมิฬที่ป้าสมรใช้มนต์ดำกระชากเอาวัตถุดิบชั้นดีและเครื่องรางในสต็อกของเธอไปเมื่อคืน ยังคงทิ้งลายพิมพ์ดิจิทัลและกลิ่นอายสาบสางไว้บนเรดาร์วิญญาณที่เธอกับสิงหาช่วยกันเขียนโปรแกรมขึ้นมา ในห้องครัวที่ตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของ "แกงคั่วหอยขมใบชะพลู" ฝีมือของสิงหา ทหารหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองกำลังยืนง่วนอยู่หน้าเตาถ่าน เขาตักแกงร้อนๆ ใส่ชามดินเผาอย่างระมัดระวัง ก่อนจะหันมามองภรรยาด้วยสายตาที่เจือความกังวลแต่เด็ดเดี่ยวไม่แพ้กัน "ริน คุณแน่ใจนะว่าเราจะแกะรอยตามสัญญาณนั้นไปตอนนี้เลย ข้าวเที่ยงเพิ่งจะตั้งโต๊ะเองนะครับ ผมกลัวว่าคุณจะหิวเสียก่อน" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างอ่อนโยน พร้อมกับวางชามแกงคั่วควันฉุยลงตรงหน้า กลิ่นหอมของกะทิเคี่ยวกับพริกแกงเผ็ดและใบชะพลูสดเตะจมูกจนท้องไส้ปั่นป่วน แต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่มีเวลามานั่งเอร็ดอร่อยกับมื้อเที่ยงแน่ๆ รินรดาสูดกลิ่นหอมเข้าปอดลึกๆ แววตาคมกริบฉายแววเจ้าเล่ห์ตามประสาแม่ค้าออนไลน์สายสตรอง "กินสิครับ ทำไมจะไม่กิน แต่เราจะพกแกงหม้อนี้ไปกินเบรกแตกกันในดงดิบอาถรรพ์ต่างหาก ป้าสมรคิดว่าซ่อนแหล่งพลังงานไว้ลึกสุดยอดในป่าหลังหมู่บ้านแล้วเราจะหาไม่เจอหรือไง เครื่องสแกนคลื่นความถี่ไสยศาสตร์ผสมจีพีเอสรุ่น 'หมอผีซิ่ง 4.0' ของฉันล็อกพิกัดแม่นยำยิ่งกว่าจีพีเอสทหารของคุณเสียอีก" สิงหายิ้มมุมปากอย่างเอ็นดู เขาเอื้อมมือไปหยิบปืนลูกซองยาวคู่ใจที่ลงอาคมอักขระขอมโบราณไว้ทุกกระเบียดนิ้วมาพาดบ่า ก่อนจะหยิบกระติกน้ำแข็งและห่อใบตองใส่หมูทอดกระเทียมพริกไทยที่รินรดาเพิ่งหยิบออกมาจากมิติลับสดๆ ร้อนๆ "งั้นก็ลุยกันครับ ปล่อยให้คนแก่โลภมากใจบาปได้ใจนานเกินไป เดี๋ยวชาวบ้านเขาจะหาว่าสามีทหารคนนี้ปล่อยให้เมียต้องเหนื่อยอยู่คนเดียว" การเดินทางสู่ป่าอาถรรพ์เริ่มต้นขึ้นเมื่อรถกระบะขับเคลื่อนสี่ล้อของสิงหาพุ่งทะยานฝุ่นตลบเข้าสู่เขตป่าดิบชื้นหลังหมู่บ้าน ความหนาทึบของแมกไม้และหมอกจางๆ ที่ลอยอวลอยู่เรี่ยพื้นดินทำให้บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนเป็นความเงียบงันชวนขนลุก เสียงจิ้งหรีดเรไรร้องระงมราวกับกำลังส่งสัญญาณเตือนภัยผู้บุกรุก ยิ่งรถแล่นลึกเข้าไปเท่าไหร่ สัญญาณเรดาร์ในแท็บเล็ตของรินรดาก็ยิ่งส่งเสียงร้องถี่ขึ้นเท่านั้น หน้าจอแสดงผลกราฟิกรูปกะโหลกสีแดงกะพริบรัว บ่งบอกว่าพวกเขาเข้าใกล้ "จุดศูนย์กลางพลังงานมืด" ที่ป้าสมรใช้ทำพิธีไสยศาสตร์ดูดกลืนโชคลาภของชาวบ้านเข้าไปทุกที "จอดตรงนี้แหละพี่สิงหา ทางข้างหน้า รถไปต่อไม่ได้แล้ว" รินรดาสั่งเบรก เธอเก็บแท็บเล็ตใส่กระเป๋าคาดอกจากนั้นหยิบสมาร์ทโฟนรุ่นพิเศษที่ติดตั้งแอปพลิเคชัน 'ยันต์เกราะเพชรดิจิทัล' ขึ้นมาเปิดใช้งาน ทันใดนั้น แสงสีทองเรืองรองก็แผ่ขยายออก รอบตัวพวกเขาเหมือนมีบาเรียใสๆ คุ้ม กันภูตผีปีศาจป่า ทั้งสองก้าวเท้าเดินลัดเลาะผ่านพงหญ้าคาและเถาวัลย์หนาทึบ กลิ่นอายความตายและกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยมาตามสายลม สิงหาเดินนำหน้าด้วยท่าทีระแวดระวัง สายตาสอดส่องไปรอบทิศทาง มือขวาจับด้ามปืนแน่น พร้อมเหนี่ยวไกได้ตลอดเวลา ประสบการณ์ในสนามรบสอนเขาว่า ศัตรูที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่กระสุนปืน แต่คือสิ่งมองไม่เห็นที่ซ่อนอยู่หลังความมืด "พี่สิงหา... หยุดก่อน" รินรดากระซิบเบาๆ พร้อมกับดึงชายเสื้อสามีไว้ เธอนั่งยبطลงกับพื้นดิน ใช้ปลายนิ้วแตะลงบนดินที่ชื้นแฉะ "พลังงานตรงนี้หนาแน่นมาก ของที่ป้าสมรขโมยไปจากมิติลับของฉัน... มันถูกนำมาใช้เป็น 'เชื้อเพลิง' ในพิธีบูชายانيบางอย่างที่โคตรจะอัปมงคล" เบื้องหน้าของพวกเขาผ่านม่านใบไม้หนาทึบ คือลานกว้างกลางป่าลึก ลานดินโล่งเตียนที่ถูกล้อมรอบด้วยต้นไม้ใหญ่โค่นล้มแปลกประหลาด ตรงกลางลานมีกองกระดูกสัตว์และกองกุมารทองดินเผานับสิบตัววางรายล้อมแท่นบูชาเก่าแก่ แสงไฟสีเขียวอมฟ้าพวยพุ่งขึ้นมาจากหลุมลึกตรงกลาง และที่ตรงนั้น... ร่างของป้าสมรในชุดผ้าถุงสีดำกำลังนั่งหลับตาพึมพำคาถาอยู่หน้ากองไฟ โดยมีร่างโปร่งแสงของหมอผีเถื่อนยืนซ้อนหลังคอยชักใยควบคุมมือของนางให้เทผงกระดูกลงในหม้อดิน รินรดากำหมัดแน่นด้วยความโกรธเกรี้ยว เมื่อมองเห็นวัตถุดิบทำขนมและเครื่องรางของขลังนับร้อยชิ้นที่เธอเก็บสะสมไว้ ถูกโยนลงไปเผาไฟเพื่อสังเวยวิญญาณชั่วร้ายอย่างไม่ใยดี "บังAจนักนะยายป้าแก่..." รินรดากระซิบเสียงลอดไรฟันด้วยความโมโห แต่ก่อนที่รินรดาจะได้งัดไม้เด็ดในมิติลับออกมาถล่มพิธีมาร จู่ๆ ลมพายุหมุนลูกใหญ่ก็พัดโหมกระหน่ำเข้ามาในลานพิธีอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เปลวไฟสีเขียวอมฟ้าดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิด และในความเงียบสงัดนั้น เสียงหัวเราะแหบพร่าของผู้หญิงแก่คนหนึ่งก็ดังสะท้อนก้องมาจากความมืดเบื้องหลังพวกเขา—ไม่ใช่เสียงของป้าสมรที่กำลังนั่งทำพิธีอยู่ข้างหน้า! "มาเร็วกว่าที่คิดนะ... นังหนูตัวแสบ กับไอ้ทหารหน้าโง่ผัวแก"