การ์ดระดับสีขาวที่เปลี่ยนโลก

"ถ้าสุ่มได้ของขยะอีกครั้ง ฉันจะกดลบระบบนี้ทิ้งซะ เดี๋ยวนี้" ฉันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังหน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าอ่อนที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ ท่ามกลางซากปรักหักพังของอาคารร้างที่บอสระดับ 'อสรพิษเกล็ดเหล็ก' กำลังเลื้อยผ่านก้อนหินด้วยความเร็วสูง เสียงขู่ฟ่อและกลิ่นเหม็นเน่าจากพิษของมันบีบให้ฉันต้องถอยร่นเข้าไปในมุมอับของตึก เซนอสที่ยืนกอดอกพิงเสาปูนอย่างไม่สะทกสะท้านแสยะยิ้มบางๆ ภายใต้ฮู้ดสีดำสนิท "ใจเย็นหน่อยสิแม่สาวน้อย การ์ดระดับล่างก็มีค่าในตัวของมัน เหมือนกับหนูน้อยที่กำลังจะถูกงูกินนั่นแหละ... มันอาจจะดูไร้ค่า แต่ถ้ากลืนลงไปผิดจังหวะก็ถึงตายได้นะ" "คำคมไร้สาระเก็บไว้บอกตัวเองเถอะ" ฉันสะบัดมือเบาๆ เม็ดเหรียญทองคำเสมือนจริงในกระเป๋าเริ่มร่อยหรอ นี่คือโอกาสสุดท้าย หากการสุ่มครั้งนี้ยังได้เพียง 'ดาบไม้ผุ' หรือ 'ยาเติมพลังชั้นต่ำ' ฉันคงจบชีวิตลงที่นี่พร้อมกับความลับของรอยแยกมิติที่ยังไม่ถูกไขกระจ่าง นิ้วเรียวยาวกดลงบนปุ่ม 'สุ่ม' ที่สั่นระริกด้วยแสงสีขาวซีดจาง หัวใจของฉันเต้นเป็นจังหวะที่เยือกเย็นและหนักแน่น การ์ดใบหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า มันไม่มีประกายแสงสีทองของความหายาก ไม่มีรัศมีสีม่วงของไอเทมระดับตำนาน มีเพียงเส้นขอบสีขาวหม่นหมองที่ดูเหมือนเศษกระดาษใช้แล้ว [การ์ดทักษะ: 'กระพริบตาเปลี่ยนตำแหน่ง' (ระดับ: ปกติ)] [คำอธิบาย: สลับตำแหน่งสิ่งของหรือตัวผู้ใช้กับเป้าหมายในระยะ 3 เมตร (ใช้ได้ 1 ครั้งต่อการสุ่ม)] "ระดับสีขาว?" เซนอสหัวเราะร่า เสียงของเขาก้องสะท้อนในความเงียบงัน "เอาสิ ลิซ่า... สู้กับอสรพิษเกล็ดเหล็กด้วยทักษะระดับชาวบ้านนั่นดูหน่อยซิ ข้าอยากเห็นจริงๆ ว่าการตัดสินใจระดับอัจฉริยะของเจ้า จะเปลี่ยนขยะให้เป็นอาวุธระดับเทพได้อย่างไร" ฉันไม่ตอบโต้ สายตาของฉันจับจ้องไปที่ดวงตาสีแดงฉานของบอสที่กำลังพุ่งตัวเข้ามาด้วยความเร็วสูง ฟันแหลมคมของมันเงาวับเหมือนใบมีดโกน มันพร้อมที่จะฉีกกระชากฉันเป็นชิ้นๆ ในเสี้ยววินาที ฉันไม่ได้ถอยหนี... แต่ฉันกลับก้าวไปข้างหน้า ในจังหวะที่ขากรรไกรของอสรพิษอ้ากว้างเพื่อฝังเขี้ยวพิษ ฉันกดเปิดใช้งานการ์ดในวินาทีสุดท้าย—ไม่ใช่มุ่งเป้าไปที่ตัวเองหรือตัวมัน แต่เป็น 'เศษเหล็ก' ที่ตกอยู่ข้างหลังหัวของมัน *วูบ!* มวลอากาศบิดเบี้ยว ร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนตำแหน่งกับเศษเหล็กชิ้นนั้นในพริบตา ส่งผลให้ฟันแหลมคมของอสรพิษที่ควรจะงับคอฉัน กลับงับเข้าใส่แผ่นเหล็กหนาที่ฉันเพิ่งสลับไปวางไว้ในปากของมันแทน! เสียงฟันของมันกระทบเหล็กจนเกิดประกายไฟ กลิ่นไหม้คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ เจ้าอสรพิษชะงักงันด้วยความเจ็บปวด ฟันเขี้ยวอันภาคภูมิใจของมันหักสะบั้น ความโกรธเกรี้ยวทำให้มันดิ้นพล่านจนเสียหลัก ล้มลงกระแทกกับพื้นดินจนฝุ่นตลบ ฉันไม่รอช้า พุ่งตัวออกไปจากเงามืด มือข้างหนึ่งชักมีดสั้นที่ติดตัวมาแต่เดิมเสียบเข้าที่รอยแผลบริเวณดวงตาของมันอย่างแม่นยำ เลือดสีเขียวข้นสาดกระจายย้อมชุดเสื้อผ้าของฉันให้เปรอะเปื้อน แต่ฉันไม่สนใจ ความรู้สึกของการเผด็จศึกบอสตัวแรกด้วยกลยุทธ์ที่เหนือชั้นทำให้อะดรีนาลีนในตัวพุ่งพล่าน อสรพิษเกล็ดเหล็กสิ้นฤทธิ์ลงในวินาทีถัดมา ร่างมหึมาของมันสลายกลายเป็นละอองแสงสีฟ้าทิ้งไว้เพียงกล่องสมบัติใบเล็กๆ กลางซากปรักหักพัง "น่าสนใจ..." เซนอสเดินเข้ามาใกล้ รอยยิ้มของเขาดูเปลี่ยนไปจากความยียวนกลายเป็นความพึงพอใจที่ลึกลับ "เจ้าไม่ได้ใช้ทักษะเพื่อหนี แต่มันใช้มันเพื่อ 'จัดตำแหน่ง' ฆาตกรตัวจริงไม่จำเป็นต้องพึ่งพาพลังที่ยิ่งใหญ่ แค่รู้จักใช้จุดบอดเพียงนิดเดียว ก็เปลี่ยนชะตาของโลกได้แล้ว" ฉันเช็ดเลือดที่เปื้อนแก้มเบาๆ แล้วหันไปเผชิญหน้ากับเขาด้วยสายตาที่เย็นชาเหมือนเช่นเคย "อย่ามาทำเป็นยกยอฉัน เพราะฉันรู้ดีว่านี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น... ระบบของแกน่ะ มันไม่ได้สร้างมาเพื่อช่วยมนุษย์หรอกใช่ไหม?" ฉันก้าวเข้าไปหาเขาจนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่เซนติเมตร สัมผัสได้ถึงไอเย็นที่แผ่ออกมาจากตัวตนของชายผู้นี้ "ความจริงแล้ว นายต้องการให้ฉันสุ่มการ์ดพวกนี้ไปเพื่ออะไรกันแน่? เพื่อกำจัดบอส หรือเพื่อขุดคุ้ยความลับที่ถูกฝังอยู่ใต้รอยแยกนี้ตั้งแต่วันที่ครอบครัวฉันตาย?" เซนอสนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจของเขาปะทะกับใบหน้าของฉัน ดวงตาสีดำมืดสนิทคู่นั้นสะท้อนภาพใบหน้าของฉันที่เต็มไปด้วยความแค้น "ถ้าอยากรู้ความจริง... ก็จงสุ่มการ์ดใบต่อไปให้เจอสิ" เขาฉีกยิ้มกว้าง ก่อนจะใช้นิ้วชี้แตะที่หน้าผากของฉันเบาๆ "เพราะการ์ดใบต่อไปที่เจ้าจะได้รับ ไม่ได้มีไว้เพื่อฆ่าบอส... แต่มันมีไว้เพื่อฆ่า 'ความจริง' ที่เจ้าตามหาอยู่ยังไงล่ะ" ทันใดนั้น แสงสีดำที่ไม่เคยเห็นมาก่อนก็พุ่งออกมาจากกล่องสมบัติที่เพิ่งเก็บได้ แสงนั้นไม่ได้เป็นมิตร แต่มันกลับกรีดร้องราวกับเสียงวิญญาณที่ถูกจองจำนับพัน พร้อมกับหน้าต่างระบบที่เด้งขึ้นมาตรงหน้าด้วยตัวอักษรสีเลือดที่สั่นไหวอย่างรุนแรง [คำเตือน: ตรวจพบ 'การ์ดต้องห้าม' ในหมวดหมู่ของคุณ] [หากคุณยืนยันที่จะเปิดใช้งาน... ความเป็นมนุษย์ของคุณจะเปลี่ยนไปตลอดกาล] [คุณจะเลือก 'สุ่มต่อ' หรือจะ 'ทำลายระบบ' ในตอนนี้?] ฉันจ้องมองตัวเลือกตรงหน้า นิ้วของฉันสั่นเทาไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความตื่นเต้นที่สูบฉีดไปทั่วร่าง... การเดินทางที่แท้จริงได้เริ่มขึ้นแล้ว และไม่มีทางที่ฉันจะถอยหลังกลับไปได้อีก ลิซ่าคนเดิมตายไปแล้ว พร้อมกับความหวังที่จะใช้ชีวิตปกติ... เหลือเพียง 'การ์ดมาสเตอร์' ที่จะพลิกกระดานของโลกใบนี้ให้ราบเป็นหน้ากลอง การ์ดมาสเตอร์ลิซ่าหวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับก้าวที่สองของลิซ่านะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ