กับดักที่ไม่ได้ตั้งใจ

กลิ่นอับชื้นของห้องใต้ดินผสมผสานกับกลิ่นคาวสนิมเหล็กจาง ๆ คือสิ่งแรกที่ปลุกประสาทสัมผัสของธามให้ตื่นตัว ไม่ใช่เสียงนาฬิกาปลุก หรือแสงแดดยามเช้าอันแสนน่าเบื่อ สถาปนิกหนุ่มพยายามขยับข้อมือที่ถูกพันธนาการไว้ด้วยกุญแจมือเหล็กกล้าเข้ากับพนักเก้าอี้โซฟาหนังแท้ราคาแพง แรงเสียดสีทำให้ผิวเนื้อบริเวณนั้นแสบร้อนจนต้องสูดปากเข้าหาไรฟัน "ตื่นแล้วสินะครับ คุณสถาปนิกคนเก่ง" น้ำเสียงทุ้มต่ำ เยียบเย็น และเปี่ยมไปด้วยอำนาจคุกคามดังขึ้นจากมุมมืดของห้องกว้างสไตล์เพנט์เฮาส์หรูหราที่ถูกดัดแปลงให้กลายเป็นเซฟเฮาส์ไร้ทางออก ธามเงยหน้าขึ้นขวับ ดวงตาสีเข้มฉายแวววาวด้วยความโกรธเกรี้ยวและไม่ยอมจำนน แม้ว่าสภาพของเขาในตอนนี้จะตกเป็นรองอย่างเห็นได้ชัด เสื้อเชิ้ตสีขาวที่เคยรีดเรียบยับยู่ยี่ กระดุมหลุดลุ่ยไปสองเม็ดเผยให้เห็นไหปลาร้าและผิวเนื้อเนียนที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะการหายใจหอบกระชั้น ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มก้าวพ้นเงาสลัวออกมา แสงไฟนีออนสีส้มสลัวสาดกระทบใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยสันกรามคมชัดและดวงตาคู่นคมดุจเหยื่อล่าเนื้อ คีริน... ผู้ชายที่เขาเกลียดชังเข้าไส้ ผู้ชายที่ใช้อำนาจมืดเหยียบย่ำทุกตารางนิ้วของความถูกต้อง และตอนนี้... มันกำลังยืนมองเขาด้วยสายตาของนักล่าที่กำลังจดจ้องเหยื่อในกรง "นาย... พาฉันมาที่นี่ทำไม คีริน!" ธามเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตากลมโตจ้องเขม็งไปยังร่างสูงที่หยุดยืนค้ำหัวอยู่ตรงหน้า "ฉันเป็นพยานในคดี ไม่ใช่แฟ้มเอกสารบนโต๊ะทำงานมืด ๆ ของแกที่จะลักพาตัวมากักขังตามอำเภอใจแบบนี้ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!" คีรินไม่ตอบทันที มาเฟียหนุ่มยกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา คู่นั้นมันเต็มไปด้วยความเย้ยหยันและประกายไฟปรารถนาที่ถูกจุดขึ้นอย่างเงียบงัน เขาก้มตัวลงช้า ๆ จนใบหน้าห่างกันเพียงคืบ กลิ่นกายบุรุษผสมน้ำหอมราคาแพงและกลิ่นบุหรี่จาง ๆ ลอยเข้าแตะจมูกของธามจนหัวใจดวงน้อยกระตุกวูบอย่างห้ามไม่อยู่ "พยานปากสำคัญ... ที่กำลังจะเอาชีวิตของผมไปแขวนไว้บนเส้นด้าย คุณคิดจริง ๆ หรือครับว่าผมจะปล่อยให้คุณเดินลอยชายไปขึ้นศาลตามอำเภอใจ" คีรินกระซิบเสียงพร่าชิดริมฝีปากของคนอวดดี ลมหายใจอุ่นร้อนปัดป่าkอยู่ข้างแก้มใส "รินรดาคงเตือนคุณไม่ทันสินะ ว่าอย่าเล่นกับไฟ... แต่ดูท่าทางคุณจะชอบความร้อนเสียด้วยซ้ำ" "อย่าเอาผู้หญิงคนนั้นมาอ้างกับฉัน!" ธามสะบัดหน้าหนีสัมผัสคุกคาม หัวใจเต้นรำด้วยความระส่ำระสายไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะแรงดึงดูดประหลาดที่ระเบิดขึ้นระหว่างคนทั้งคู่ "ฉันทำตามหน้าที่ ยื่นหลักฐานทุจริตโครงการก่อสร้างของพวกแกให้ตำรวจ ถ้าแกคิดจะฆ่าฉันก็ทำซะ อย่ามาเล่นเกมทุเรศ ๆ แบบนี้!" "ฆ่าคุณเหรอ?" คีรินหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นพร่าและดึงดูดอย่างน่าประหลาด นิ้วแกร่งเอื้อมขึ้นเชยคางมนของธามให้หันกลับมาสบตาอย่างบังคับ "ผมไม่เคยคิดจะทำลายของสวยงามราคาแพง... แต่ผมชอบที่จะ 'ครอบครอง' และ 'ลงทัณฑ์' คนดื้อรั้นด้วยวิธีของผมเองมากกว่า" ปลายนิ้วหยาบกร้านลูบไล้กรอบหน้าเนียนอย่างถือวิสาสะ ธามพยายามเบือนหน้าหนีและพ่นคำด่าทอใส่หน้าอีกฝ่าย แต่คีรินกลับใช้มืออีกข้างตรึงต้นคอระหงไว้แน่น แรงกดดันมหาศาลทำให้สถาปนิกหนุ่มต้องเผยริมฝีปากออกด้วยความอึดอัด และในวินาทีนั้นเอง... ริมฝีปากร้อนผ่าวก็ทาบทับลงมาอย่างไร้การปรานี มันไม่ใช่จูบแห่งความอ่อนโยน แต่มันคือการประกาศิตและการลงทัณฑ์ ธามเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ร่างกายแข็งทื่อก่อนจะพยายามบิดเร้าขัดขืนสุดกำลัง ริมฝีปากถูกบดขยี้ด้วยความเร่าร้อนและดุดัน รสชาติของความโกรธเกรี้ยวและแรงปรารถนาผสมปนเปกันจนแทบขาดใจ คีรินแทกลิ้นร้อนเข้ามาตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ มือหนาเลื่อนลงมาบีบเอวคอดกิ่วผ่านเนื้อผ้าจนธามต้องหลุดเสียงครางประท้วงในลำคอด้วยความวาบหวามที่แล่นพล่านไปทั่วสันหลัง สัมผัสอันตรายนี้... กำลังกัดกินสติสัมปชัญญะของเขาไปทีละน้อย แรงต่อต้านเริ่มอ่อนยวบลงตามอุณหภูมิร่างกายที่พุ่งสูงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ คีรินถอนริมฝีปากออกช้า ๆ ปล่อยให้ธามหอบหายใจโกยกอากาศเข้าปอดอย่างกระหาย ดวงตาคมกริบกวาดมองริมฝีปากบวมเจ่อและรอยแดงระเรื่อบนพวงแก้มของคนใต้ร่างด้วยความพึงพอใจ นิ้วโป้งเกลี่ยเช็ดคราบน้ำสีใสที่มุมปากให้อย่างเบามือ ราวกับซาตานที่กำลังชื่นชมผลงานชิ้นเอกของตัวเอง "เกมเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นครับ... ธาม" คีรินกระซิบเสียงพร่าชิดใบหูที่ขึ้นสีแดงก่ำ "คุณจะต้องอยู่ที่นี่ ในเซฟเฮาส์นี้... กับผม จนกว่าผมจะพอใจ" ก่อนที่ธามจะได้อ้าปากด่าทอหรือหาทางหลบหนี เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งตามด้วยเสียงบิดลูกบิดประตู คีรินขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความขัดใจที่ช่วงเวลาความเป็นส่วนตัวถูกขัดจังหวะ เขายืดตัวขึ้นเต็มความสูง หันไปมองทางประตูก่อนที่รอยยิ้มเยียบเย็นจะปรากฏขึ้นบนมุมปากอีกครั้งเมื่อเห็นร่างของใครบางคนก้าวเข้ามาในห้อง ธามหันมองตาม และลมหายใจของเขาก็ต้องสะดุดกึกเมื่อเห็นใบหน้าของผู้มาใหม่ชัดเจน— ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมดำดิ่งไปในวังวนเสน่หาอันตรายนี้ด้วยกันนะครับ