ชัยชนะที่มาพร้อมกับศัตรูเพิ่ม

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอายมานาเข้มข้นที่ยังคงอบอวลอยู่ในห้องใต้ดินของสมาคมนักล่าเขตสาม ยังไม่จางหายดี เสียงปรบมือช้าๆ และจงใจเยาะเย้ยก็ดังขึ้นจากความมืดตรงมุมห้อง เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย สัมผัสความกดดันระดับสูงที่แผ่พุ่งออกมาจากร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสั่งตัดพิเศษ ปีกหมวกสีดำเงาก로서บังใบหน้าครึ่งซีกไว้ แต่รอยยิ้มมุมปากที่เหยียดยาวนั้นฟ้องชัดเจนว่าผู้มาใหม่ไม่ได้มาเพื่อแสดงความยินดีกับชัยชนะอันน่าตื่นตะลึงในรอบคัดเลือกเมื่อครู่ "ไม่เลวเลยนี่เด็กน้อย... เอาชนะโกเล็มเหล็กไหลขั้นสี่ด้วยการคำนวณวงจรรูนแค่เสี้ยววินาที แถมยังตบหน้าคณะกรรมการด้วยการใช้ช่องโหว่ของระบบเลเวลมาบลัฟใส่กันแบบนั้น" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น พร้อมกับก้าวเท้าออกจากเงื้อมเงาของเสาหิน เรย์สังเกตเห็นสัญลักษณ์รูปงูกลืนหางที่ปักอยู่บนปกเสื้อสูท นั่นคือตราสัญลักษณ์ของ 'กลุ่มการค้าเฮลิออส' กลุ่มทุนผู้ทรงอิทธิพลที่คุมตลาดประมูลไอเทมและควบคุมสมาคมย่อยถึงเจ็ดแห่งในเขตปกครองนี้ รินขยับตัวเข้ามาบังด้านข้างของเรย์โดยสัญชาตญาณ แววตาสีเทาคู่สวยฉายแววเย็นเยียบจนอุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลง มือเรียวบางแตะอยู่ที่ด้ามมีดสั้นพลังจิตใต้รอยพับเสื้อคลุม "ถอยไปซะ ถ้าไม่อยากให้แขนข้างนั้นใช้งานไม่ได้ไปตลอดชีวิต" น้ำเสียงของเธอนิ่งเรียบแต่ทรงพลังพอที่จะทำให้ผู้คุ้มกันด้านหลังชายคนนั้นชักมือเข้าออกจากการเตรียมชักอาวุธ ชายในชุดสูทยกมือขึ้นห้ามลูกน้อง รอยยิ้มบนใบหน้าขยายกว้างขึ้นจนน่าขนลุก "ใจเย็นก่อนแม่สาวน้อยจากตระกูลวาลคิริย์... ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อหาเรื่อง เราเป็นนักธุรกิจ ย่อมมองเห็นคุณค่าของ 'สินค้า' ที่หายาก" สายตาคมกริบเบนกลับมาที่เรย์ซึ่งยืนกอดอกพิงผนังด้วยท่าทีสบายๆ ตรงกันข้ามกับสถานการณ์ตึงเครียด "เธอชื่อเรย์สินะ เด็กหนุ่มผู้ใช้สกิลบั๊กที่ไม่มีใครแกะรอยได้... สนใจมาเซ็นสัญญากับเราไหมล่ะ? อยากได้เรตติ้งเท่าไหร่ ทรัพยากรระดับไหน หรือแม้แต่ข้อมูลลับของหอคอยชั้นที่สิบ... ฉันหาให้เธอได้หมด" เรย์หัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่เต็มไปด้วยความขบขันแต่นัยน์ตากลับไร้ซึ่งความสนุกสนาน "ข้อเสนอน่าสนใจดีครับ... เอ๊ย... น่าสนใจดีค่ะ" เขาเผลอหลุดสำนวนเดิมออกมานิดหน่อยก่อนจะแก้คำพูดในใจอย่างรวดเร็ว พร้อมกับส่งยิ้มกวนๆ กลับไป "แต่เสียดายจัง พอดีฉันไม่ชอบเป็นลูกน้องใคร ยิ่งพวกชอบเอาเปรียบคนอื่นผ่านระบบผูกขาดตลาด ยิ่งไม่ใช่สไตล์ของฉันเลยสักนิด" บรรยากาศในห้องดิ่งวูบลงทันที ความกดดันระดับมหาอำนาจกดทับลงมาจนพื้นหินใต้ฝ่าเท้าเริ่มร้าวเป็นทางยาว ชายสวมหมวกหรี่ตาลง รอยยิ้มจางหายไปจากใบหน้า เหลือเพียงความเยียบเย็นแบบนักล่า "ปฏิเสธเร็วจังนะ... รู้ไหมว่าการปฏิเสธเฮลิออสในเมืองนี้ หมายความว่าเธอจะก้าวเดินออกไปอย่างไร้แผ่นดินจะกลบหน้า และไอเทมระดับตำนานที่เธอเพิ่งครอบครอง จะกลายเป็นสมบัติสาธารณะที่ใครก็แย่งไปได้" "ขู่กันแบบนี้ ระวังความดันขึ้นนะคะคุณลุง" เรย์เอ่ยสวนกลับด้วยน้ำเสียงลอยชาย มือขวาเคาะเบาๆ ที่หน้าจอโฮโลแกรมใสที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ซึ่งมีเพียงเขาคนเดียวที่มองเห็น รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากเมื่อระบบประมวลผลคำขอเสร็จสิ้นพอดี *ติ๊ง! [ท่านได้ทำการ 'แฮก' ข้อมูลทะเบียนทรัพย์สินของกลุ่มการค้าเฮลิออสเรียบร้อยแล้ว]* *[ตรวจพบข้อมูลลับ: บัญชีลับการฟอกเงินและการค้ามนุษย์มานา ถูกเตรียมพร้อมสำหรับการกระจายสู่สาธารณะใน 3... 2... 1...]* ดวงตาของชายสเบย์เบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจเมื่อสมาร์ตโฟนในกระเป๋าเสื้อสูทของเขาเริ่มสั่นระรัวพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนรัวเป็นชุด หน้าจอของลูกน้องทุกคนสว่างวาบขึ้นพร้อมกันด้วยเอกสารลับที่ควรจะถูกเก็บไว้ในเซิร์ฟเวอร์ความปลอดภัยสูงสุด "แก... แกทำอะไรลงไป!" เสียงของชายคนนั้นขาดห้วง ความมั่นใจทั้งหมดพังทลายลงในพริบตาเมื่อรู้ว่าอำนาจที่ตนถือครองกำลังจะมลายหายไปเพราะฝีมือของเด็กหนุ่มมัธยมปลายคนนี้ "ก็แค่แลกเปลี่ยนข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ ตามประสาคนรักความยุติธรรมค่ะ" เรย์ยักไหล่ ก่อนจะคว้าข้อมือของรินแล้วออกตัววิ่งพุ่งทะยานออกทางประตูฉุกเฉินท่ามกลางเสียงโวยวายและเสียงระგึมของระบบเตือนภัยที่ดังสนั่นหวั่นไหว พวกเขาวิ่งลัดเลาะผ่านตรอกซอกซอยแคบๆ ของเขตการค้า จนกระทั่งมาหลบอยู่ในโกดังร้างแห่งหนึ่ง รินหอบหายใจเล็กน้อยแต่สายตายังคงมองเรย์ด้วยความทึ่งปนระอา "นายเล่นของใหญ่เกินไปแล้วนะเรย์... ทีนี้พวกมันไม่ปล่อยเราไว้แน่" "ก็ปล่อยให้ตามมาสิคะ ยิ่งพวกมันส่งคนมามากเท่าไหร่ เลเวลของฉันก็ยิ่งอัพไวขึ้นเท่านั้น" เรย์ยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี แต่ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับต้องค้างเติ่ง เมื่อจู่ๆ แสงไฟนีออนรอบโกดังก็ดับวูบลงพร้อมกันทั้งหมด ความมืดมิดเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เสียงปรบมือสามครั้งจะดังขึ้นจากด้านบนคานเหล็กของโกดัง *ตบ... ตบ... ตบ...* "ฉลาดมาก... แต่ประเมินศัตรูต่ำไปหน่อยนะ เจ้าหนู" เสียงหวานใสแต่เย็นยะเยือกจนกระดูกสันหลังวาบสะท้านดังขึ้น พร้อมกับร่างระหงในชุดคลุมสีขาวสะอาดตาที่ทิ้งตัวลงมาจากความสูงสิบเมตรอย่างไร้เสียง เธอสวมหน้ากากครึ่งหน้าลายผีเสื้อสีทอง และในมือเรียวเรียบนั้นกำลังถือดาบยาวเรืองแสงสีฟ้าครามที่ปลดปล่อยจิตสังหารระดับผู้บัญชาการกองทัพออกมาเต็มพิกัด— ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับเรย์และรินใน7ตอนนี้นะคะ!