พบคนแปลกหน้าที่น่าสงสัย

เสียงโลหะกระทบหินดังกังวานเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ท่ามกลางกลิ่นอายของสนิมเหล็กและไอความร้อนที่คุกรุ่นอยู่ในช่องเก็บของมิติ คริสกำลังใช้ค้อนเหล็กกล้าตีขึ้นรูปแร่ทองแดงดิบที่เพิ่งขุดได้จากเหมืองร้าง แม้จะเป็นเพียงไอเทมระดับต่ำในป่าผู้เริ่มต้น แต่ด้วยทักษะติดตัวของอดีตโปรเพลเยอร์ผู้รอบคอบ เขากลับพิถีพิถันทุกองศาของการตอก จนได้ "สนับเข่าทองแดงขัดเงา" ที่มีค่าสถานะสูงกว่าไอเทมทั่วไปในตลาดถึงสามเท่าตัว "อืม... ความทนทานยังขาดไปอีกนิดหน่อย ถือว่าน่าผิดหวังสำหรับมือใหม่อย่างฉันสินะครับ" คริสพึมพำกับตัวเองเบาๆ พลางใช้ผ้าเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบบริเวณป่าทึบที่เงียบสงบผิดปกติ เสียงแมลงป่าและลมหายใจของสัตว์อสูรระดับต่ำเงียบหายไปนานเกินกว่าเหตุ ความผิดปกตินี้ทำให้สัญชาตญาณนักกีฬาอีสปอร์ตของเขาตื่นตัวขึ้นในทันที *กรอบแกรบ...* เสียงกิ่งไม้หักดังมาจากพุ่มไม้หนาทึบเบื้องหน้า คริสไม่รอช้า มือขวาคว้าด้ามค้อนกระชับแน่น ขณะที่มือซ้ายเตรียมเรียกใช้วหน้าไม้เวทมนตร์ที่เพิ่งคราฟต์เสร็จหมาดๆ ดวงตาสีเข้มหรี่ลงจ้องมองเป้าหมายในความมืดครึ้มของเงาไม้ "ใครกันครับ ออกมาเสียดีๆ" น้ำเสียงนิ่งเรียบแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้น ทว่าสิ่งที่ก้าวออกมาจากพุ่มไม้กลับไม่ใช่สัตว์อสูรกลายพันธุ์อย่างที่คาดคิด ร่างผรียวบางในชุดคลุมสีดำสนิทปักลวดลายดาราจักรขยับเข้ามาใกล้ แสงสลัวจากคบเพลิงเวทมนตร์สะท้อนให้เห็นเส้นผมสีเงินยวดยวงยาวสลวยและดวงตากลมโตสีม่วงเข้มที่ฉายแววเจ้าเลื้อยระคนสนุกสนาน เซร่า... จอมเวทสาวผู้ลึกลับที่เคยสร้างความปั่นป่วนในเซิร์ฟเวอร์เบต้าเทสต์ ยืนกอดอกมองเขาด้วยรอยยิ้มมุมปาก "แหมๆ ทักทายอาจารย์ผู้มีพระคุณด้วยอาวุธเล่มโตแบบนั้น มันเสียมารยาทนะคะคุณอดีตแชมป์โลก" เซร่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงติดตลกและเย้าแหย่ ดวงตาสีม่วงคู่สวยกวาดมองสำรวจเรือนร่างของคริสตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่ร้อนแรงเกินกว่าความสัมพันธ์ของ 'อาจารย์และลูกศิษย์' จะรองรับไหว คริสชะงักไปเล็กน้อย รีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อซ่อนใบหน้าที่เริ่มขึ้นสีแดงจางๆ เขากระแอมเบาๆ ในลำคอแล้วปรับน้ำเสียงให้กลับมาเยือกเย็นดังเดิม "คุณมาทำอะไรที่นี่ครับ เซร่า? ป่าผู้เริ่มต้นนี่ไม่ใช่ที่สำหรับคนระดับคุณมาเดินเล่นแก้เบื่อหรอกนะ" "อ้าว พูดจาแบบนี้หมายความว่าไงคะ หรือว่าคุณ... เป็นห่วงฉันกันแน่?" เซร่าก้าวเข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็ว ระยะห่างระหว่างทั้งสองลดลงจนคริสได้กลิ่นหอมจางๆ คล้ายดอกไม้ป่าลอยมาแตะจมูก เธอโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนดวงตาแทบจะสบประสานกัน "หืม? ใบหูแดงแจ๋เลยนี่คะ คริส... นายเนี่ย ปากแข็งไม่เปลี่ยนเลยนะ" "ผมไม่ได้... ผมแค่..." คริสถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยอัตโนมัติ หัวใจเต้นรำไม่เป็นจังหวะอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในแมตช์การแข่งขันระดับล้านดอลลาร์ เขาพยายามดึงสติกลับมาแล้วยกค้อนขึ้นกั้นกลางระหว่างเขากับหญิงสาว "รักษาระยะด้วยครับ! เรามีงานต้องทำ อย่ามาเล่นไม่รู้เวลานะครับ" เซร่าหัวعิเบาๆ อย่างชอบใจ ท่าทีขקיกขجلและพยายามทำเป็นดุของชายหนุ่มตรงหน้าคือความบันเทิงที่ดีที่สุดในเกมนี้สำหรับเธอแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าของจอมเวทสาวค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความจริงจังขึ้นทีละน้อยเมื่อเธอมองข้ามไหล่ของคริสไปยังลานโล่งด้านหลัง "เล่นสนุกพอกล่ะนะ คริส นายคิดจริงๆ เหรอว่าความเงียบผิดปกตินี้มันเกิดจากฝีมือของพวกสลัดป่าเลเวลห้า?" เซร่าเอ่ยเสียงต่ำ บรรยากาศรอบตัวพลันเย็นเยียบลงอย่างฉับพลัน ความกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากตัวเธอจนผืนหญ้าใต้เท้าเริ่มปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็งบางๆ คริสขมวดคิ้วแน่น สัญชาตญาณเตือนภัยกรีดร้องลั่นในหัว เขารemember ข้อมูลจากบอร์ดเกมที่ว่า *'เขตแดนลับระดับทุติยภูมิ'* ไม่เคยปรากฏในป่าผู้เริ่มต้นมาก่อน *ตึง! ตึง! ตึง!* พื้นดินใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับแผ่นดินไหว ฝูงนกป่าแตกตื่นบินหนีขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมกัน ท้องฟ้าเหนือป่าผู้เริ่มต้นที่เคยเป็นสีครามสดใส กลับถูกย้อมด้วยกลุ่มควันสีดำทมิฬในพริบตา ระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานกระพริบวาบขึ้นตรงหน้าของคริสติดต่อกันเป็นชุด พร้อมกับเสียงสังเคราะห์ของระบบที่ดังขึ้นในหัวอย่างเยือกเย็น [ระบบตรวจพบความผิดปกติของข้อมูลระดับวิกฤต!] [ผู้เล่นคริส และ ผู้เล่นเซร่า ได้ก้าวเข้าสู่เขตอาคมต้องห้าม: "สุสานอสูรบรรพกาล"] [เงื่อนไขลับถูกกระตุ้น: บอสลับระดับตำนาน "ราชันมังกรไร้เงา" กำลังจะตื่นจากการหลับใหลในอีก 10 วินาที...] ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านตัวอักษรบทนี้ไปด้วยกันนะครับ ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม