รอบคัดเลือกที่ไม่ธรรมดา

"ถ้าท่านยังบรรจงหั่นเนื้อกวางดาวหิมะบางเฉียบระดับมิลลิเมตรแบบนั้น เกรงว่าการแข่งขันรอบคัดเลือกประเภทการสนับสนุนคงจะจบลงก่อนที่เนื้อชิ้นนี้จะได้สัมผัสความร้อนนะครับ คุณคริส" เสียงหวานกึ่งหยอกเย้าของเซร่าดังขึ้น ทำลายความเงียบงันภายในเต็นท์เตรียมการแข่งขันหมายเลขเจ็ด จอมเวทสาวในชุดคลุมสีครามลึกลับโน้มตัวเข้ามาใกล้จนกลิ่นอายสมุนไพรเวทมนตร์จางๆ ลอยแตะจมูก ดวงตาคู่สวยพินิจพิเคราะห์การกระทำของชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความระคนเอ็นดูและขบขัน คริสชะงักมือที่กำลังถือมีดสั้นแล่เนื้อระดับตำนาน เขาสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อระงับอาการประหม่าที่มักเกิดขึ้นทุกครั้งยามที่หญิงสาวเข้าใกล้ในระยะประชิดแบบนี้ อดีตโปรเพลเยอร์หนุ่มตีสีหน้าให้เรียบเฉยที่สุด พยายามรักษามาดความเยือกเย็นเอาไว้ภายใต้กรอบของสุภาพบุรุษ "ความประณีตคือหัวใจสำคัญของการปรุงอาหารประเภทบัฟพลังครับ คุณเซร่า ถ้าความหนาของชิ้นเนื้อไม่เท่ากัน การดูดซึมมานาในช่วงที่ย่างบนเตาแร่เวทมนตร์จะเกิดความแปรปรวน ส่งผลให้ค่าสถานะที่ผู้เข้าแข่งขันจะได้รับมีความคลาดเคลื่อน... ผมไม่ได้ช้าอย่างไร้เหตุผลหรอกนะครับ" คริสตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ แต่ใบหูที่ขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อยนั้นไม่สามารถรอดพ้นสายตาของอาจารย์สาวผู้รู้ทันไปได้ เซร่าอมยิ้มมุมปาก นัยน์ตาสีไพลินพราวระยับด้วยประกายความคลั่งรักที่พยายามเก็บซ่อนไว้อย่างเต็มกลืน "โอ้? เป็นห่วงว่าผลลัพธ์ของข้าจะออกมาไม่สมบูรณ์แบบอย่างนั้นหรือครับ? ช่างเป็นความใส่ใจที่... อบอุ่นหัวใจเสียจริงนะ" เซร่าจงใจลากเสียงยาวในคำสุดท้าย ทำเอาคริสเกือบทำมีดหลุดมือ บรรยากาศรอบตัวพวกเขาในตอนนี้คือพื้นที่เตรียมพร้อมหลังเวทีการประลอง "มหกรรมนักรบไร้พ่าย" รอบคัดเลือกประจำปี ซึ่งจัดขึ้นภายในสนามประลองลอยฟ้าอันยิ่งใหญ่ของมหานครคาร์เดีย ผู้เล่นและ NPC ระดับสูงนับหมื่นคนกำลังส่งเสียงเชียร์กึกก้องอยู่ด้านนอก แรงสั่นสะเทือนจากเสียงคำรามของฝูงชนลอดผ่านผนังเวทมนตร์เข้ามาเป็นระยะ ทว่าภายในเต็นท์ส่วนตัวแห่งนี้ กลับเต็มไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของเครื่องเทศชั้น ฎ และความตึงเครียดของเกมการแข่งขันที่ผู้คนภายนอกไม่มีวันได้เห็น กติการอบคัดเลือกสายสนับสนุนระบุไว้ชัดเจน: ผู้เข้าแข่งขันต้องรังสรรค์อาหารหรือไอเทมบัฟที่ทรงพลังที่สุดภายในเวลาสามสิบนาที เพื่อมอบให้แก่ตัวแทนนักรบในการผ่านด่านทดสอบหุ่นเชิดเหล็กไหลยักษ์ กรรมการตัดสินคือนักปราชญ์อาวุโสสามท่านและระบบประเมินค่าพลังอัตโนมัติ ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ต่างเร่งรีบโยนวัตถุดิบลงหม้อต้มด้วยความกระวนกระวาย เสียงโครมครามของการผสมยาและการจุดไฟเวทมนตร์ดังระเบิดระเบิดเซנקมาเป็นระยะ ทว่ามุมของคริสกลับสงบนิ่งราวกับอยู่ในห้องครัวส่วนตัว คริสวางมีดลง เขากวาดสายตามองวัตถุดิบตรงหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์ ระบบคราฟต์เทพทรูในหัวส่งเสียงเตือนเบาๆ แสดงค่าความเข้ากันได้ของวัตถุดิบระดับตำนานสามชนิด: *เนื้อกวางดาวหิมะ* *เห็ดราตรีพันปี* และ *น้ำค้างรุ่งอรุณแห่งยอดเขาคานาอัน* "เอาล่ะครับ ได้เวลาเริ่มขั้นตอนสำคัญแล้ว" คริสพึมพำกับตัวเอง เขาไม่ได้ใช้เวทมนตร์ธาตุไฟรุนแรงในการปรุงเหมือนผู้เล่นคนอื่น แต่เลือกใช้ 'ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม' อาวุธคู่กายที่ถูกปรับแต่งให้ลดทอนแรงกระแทก มาใช้ในการทุบขึ้นรูปโครงสร้างโมเลกุลของเครื่องเทศให้แตกตัวอย่างละเอียดอ่อนทีละนิด ปัง! ปัง! เสียงค้อนกระทบกับเขียงหินเวทมนตร์ดังเป็นจังหวะจะโคน แม่นยำ และทรงพลัง ทุกครั้งที่ค้อนกระทบ ละอองแสงสีทองจางๆ ก็กระจายตัวออกราวกับละอองดาว คริสควบคุมอุณหภูมิความร้อนด้วยการถ่าย านพลังปราณผ่านด้ามค้อนอย่างประณีต กลิ่นหอมหวานปนเผ็ดร้อนเริ่มฟุ้งกระจายไปทั่วเต็นท์จนแม้แต่ผู้เข้าแข่งขันโต๊ะข้างๆ ยังต้องหันมามองด้วยความฉงน "เฮ้ ไอ้นั่นมันทำอะไรวะ? เอาค้อนมาทุบเนื้อเนี่ยนะ? จะซ่อมเกือกหรือไง?" เสียงสบถจากกิลด์ใหญ่ฝั่งตรงข้ามดังขึ้นด้วยความดูแคลน เซร่าปรายตามองผู้พูดด้วยแววตาเย็นเยียบเพียงเสี้ยววินาที รังสีอำมหิตระดับจอมเวทผู้กวาดล้างดันเจี้ยนเดี่ยวแผ่ซ่านออกไปจนคนผู้นั้นต้องรีบหันกลับไปสนใจหม้อของตัวเองแทบไม่ทัน คริสแอบเหลือบมองท่าทีของหญิงสาวแล้วลอบถอนหายใจเบาๆ ด้วยความระอาปนขอบคุณ "อย่าไปถือสาคนพวกนั้นเลยครับ คุณเซร่า สมาธิของคุณควรอยู่ที่การควบคุมมานาเพื่อรอรับอาหารจานนี้ดีกว่า" คริสกล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "ข้าฟังคำสั่งของท่านเสมออยู่แล้วครับ คุณสามี... อ้อ หมายถึง คุณคริสต่างหาก" เซร่าแกล้งพูดแก้คำด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ทำเอาคริสสำลักควันเครื่องเทศเบาๆ จนต้องแสร้งทำเป็นก้มหน้าก้มตาจัดจานต่อเพื่อกลบเกลื่อนใบหน้าที่ร้อนผ่าว ณ เวทีกลางแจ้ง สายตานับหมื่นคู่จับจ้องมาที่จอภาพเวทมนตร์ขนาดยักษ์ที่ฉายภาพการกระทำของคริสอย่างชัดเจน ผู้ชมบนอัฒจันทร์ต่างส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์เซ็งแซ่ เพราะวิธีทำอาหารของเขามันแปลกประหลาดเกินกว่าตำราเล่มไหนจะเคยบันทึกไว้ "ดูนั่นสิ! เขาเอาเนื้อย่างไฟอ่อนๆ แล้วพ่นไอเย็นใส่สลับกันไปมา มันจะกินได้จริงๆ หรือนั่น?" "นั่นมันเมนูอะไรกันวะ ค่าสถานะเบื้องต้นไม่ออกมาเลยสักนิด แบบนี้สอบตกชัวร์!" "ฮ่าๆ นึกว่าโปรเพลเยอร์จะแน่ ที่แท้ก็แค่คนมาสร้างจุดสนใจสินะ" เสียงหัวเราะเยาะและเสียงซุบซิบนินทาจากเหล่าผู้ชมดังระงม กรรมการอาวุโสทั้งสามท่านบนแท่นประเมินขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่แน่ใจ หนึ่งในนั้นเตรียมยกค้อนไม้เพื่อกดปุ่มตกรอบให้กับคริสอยู่รอมร่อ ทว่า ในวินาทีที่คริสวางก้านสมุนไพรชิ้นสุดท้ายลงบนจานสลัดเนื้อกวางดาวหิมะย่างสีทองอร่าม แสงสว่างวาบสีรุ้งก็ระเบิดขึ้นจากจานอาหารจนแสบตา! *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางดังขึ้นก้องกังวานไปทั่วสนามประลอง ไม่ใช่แค่เสียงธรรมดา แต่เป็นเสียงระฆังทองคำที่ดังติดต่อกันสามครั้ง ซึ่งเป็นสัญญาณเตือนการถือกำเนิดของไอเทมระดับ "ตำนานขั้นสูงสุด" ที่ไม่ได้ปรากฏมานานนับร้อยปีในเกม! "น...นั่นมันเสียงอะไรวะ?" เสียงวิจารณ์เมื่อครู่เงียบกริบลงในพริบตา บนหน้าจอเวทมนตร์ ข้อมูลของอาหารจานดังกล่าวปรากฏขึ้นเป็นตัวอักษรสีทองเรืองแสง: *[ชื่ออาหาร: สเต็กราชันกวางดาวหิมะแห่งปฐพี (Mythical Grade)]* *[คุณสมบัติพิเศษ: เพิ่มค่าพลังโจมตีทางกายภาพและเวทมนตร์ 300% เป็นเวลา 2 ชั่วโมง / ฟื้นฟูค่ามานาและHPเต็มพิกัดทันทีเมื่อใช้งาน / สลายสถานะผิดปกติทุกชนิด และ... (ซ่อนเงื่อนไข)]* กรรมการอาวุโสทั้งสามท่านถึงกับลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ด้วยความตกตะลึงจนปากอ้าค้าง ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองจานอาหารในมือของคริสราวกับเห็นภูตผีปีศาจ ฝูงชนรอบสนามตกอยู่ในความเงียบงันช็อกขีดสุด ก่อนที่เสียงเฮลั่นด้วยความคลั่งไคล้จะระเบิดขึ้นราวกับฟ้าผ่ากลางฤดูฝน คริสวางจานอาหารลงบนถาดอย่างใจเย็น เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับกล้องเวทมนตร์ด้วยแววตาเรียบเฉย ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้เซร่าที่กำลังแย้มยิ้มอย่างภาคภูมิใจ "เชิญครับ คุณเซร่า ได้เวลาแสดงให้พวกเขาเห็นแล้วว่า ความประณีตที่แท้จริงหน้าตาเป็นอย่างไร" คริสเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพตามแบบฉบับของสุภาพบุรุษ เซร่ารับจานอาหารนั้นมาถือไว้ รัศมีพลังเวทสีครามเข้มระเบิดออกจากร่างของนางจนพื้นสนามสั่นสะเทือน นางก้าวเดินไปเผชิญหน้ากับหุ่นเชิดเหล็กไหลยักษ์ที่สูงตระหง่านด้วยท่าทางสง่างาม ทว่า ในขณะที่เซร่ากำลังจะตักอาหารคำแรกเข้าปากเพื่อรับบัฟพลังทำลายล้างสนามประลองนั้นเอง ท้องฟ้าเบื้องบนที่เคยแจ่มใสก็พลันมืดครึ้มลงในพริบตาอย่างไร้สาเหตุ เมฆหมอกสีดำทมิฬม้วนตัวเข้าหากันเป็นเกลียวพายุขนาดยักษ์ตรงใจกลางสนามประลอง พร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณของผู้เล่นทุกคน *โฮกกกกก—!* ไม่ใช่เสียงของหุ่นเชิดเหล็กไหล... แต่เป็นเสียงคำรามของสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่ทรงพลังยิ่งกว่า บรรยากาศรอบตัวกดทับลงมาจนผู้เล่นนับหมื่นทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นทันทีด้วยแรงกดดันมหาศาล เซร่าหยุดชะงักมือที่ถือช้อน นางเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าด้วยแววตาที่เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดถึงขีดสุด ขณะที่ระบบส่วนกลางส่งเสียงแจ้งเตือนฉุกเฉินสีแดงฉานที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน *[ประกาศจากระบบส่วนกลาง: ตรวจพบการแทรกแซงจากดันเจี้ยนลับระดับหายนะ 'ราชันมังกรโบราณ' — ผู้เล่นทั้งหมดในพื้นที่ประลองถูกล็อคระบบออกจากเกมไม่ได้!]* --- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเคียงบ่าเคียงไหล่มาถึงตอนนี้กับ ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม นะครับ