เงาตามตัว: พระเอกตามมาง้อถึงเกาะส่วนตัว

เสียงกระแทกของถ้วยเซรามิกราคาแพงลงบนโต๊ะหินอ่อนดัง *กริ๊ก* เบาๆ ทว่ากลับสร้างแรงสั่นสะเทือนในความรู้สึกของคนทั้งห้องได้อย่างน่าประหลาด เอวาไม่ได้แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงใหญ่ที่เพิ่งก้าวเข้ามาอย่างไร้ซ้ำซ้อน นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มภายใต้กรอบแว่นกันแดดทรงวินเทจยังคงจดจ่ออยู่กับแท็บเล็ตในมือ ปลายนิ้วเรียวยาวเลื่อนหน้าจอตรวจดูบัญชีรายรับของรีזורทหรูบนเกาะส่วนตัวแห่งนี้ด้วยความเพลิดเพลิน เม็ดเงินมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาทุกวินาทีคือเครื่องยืนยันชั้นดีว่า การตัดสินใจหย่าขาดจากสามีผู้เย็นชาในวันนั้น คือการลงทุนที่คุ้มค่าที่สุดในชีวิตของเธอ "ถ้าคุณคิดจะมาหาข้ออ้างเรื่องสิทธิ์การเป็นเจ้าของรีสอร์ต ฉันแนะนำให้หันหลังกลับไปซะ เพราะเอกสารทุกฉบับเซ็นถูกต้องตามกฎหมาย และทนายความส่วนตัวของฉันก็ต้อนรับเฉพาะแขกที่มีมารยาทเท่านั้นค่ะ" น้ำเสียงของเอวาราบเรียบ เย็นชา และเต็มไปด้วยความมั่นใจจนน่าหมั่นไส้ คริสเตียนยืนกอดอกนิ่ง ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องพักวีไอพีสุดหรูที่ถูกตกแต่งด้วยโทนสีขาวและไม้สักทอง บรรยากาศเงียบสงบและเป็นส่วนตัวจนแทบไม่ได้ยินเสียงคลื่นกระทบฝั่ง อดีตประธานหนุ่มผู้เคยเย่อหยิ่งและถือดีในศักดิ์ศรี บัดนี้ไม่มีมาดของนักธุรกิจหมื่นล้านหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย เสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนขึ้นถึงข้อศอกเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อสมชายชาตรี และที่สำคัญที่สุดคือ... ผ้ากันเปื้อนสีชมพูอ่อนลายลูกไม้ที่ผูกอยู่รอบเอวสอบของเขานี่แหละ ที่ทำให้ภาพลักษณ์ทั้งหมดพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง "ผมไม่ได้มาทวงรีสอร์ต..." คริสเตียนถอนหายใจเบาๆ น้ำเสียงที่เคยแข็งกร้าวกลับทุ้มนุ่มและเจือความอ่อนล้าอย่างเห็นได้ชัด "ผมมาทำหน้าที่... ตามคำสั่งของอดีตภรรยาต่างหากล่ะครับ" เอวาชะงักปลายนิ้วที่กำลังเลื่อนหน้าจอ เธอค่อยๆ ถอดแว่นกันแดดลง เผยให้เห็นดวงตากลมโตที่ฉายแววพิศวงระคนหมั่นไส้ "คุณพูดว่าอะไรนะคะ?" "ผมบอกว่า... ในเมื่อคุณประกาศกร้าวว่าเกาะนี้ต้อนรับเฉพาะแขกชั้นดี และปฏิเสธการดูแลจากพนักงานรีสอร์ตทั้งหมด เพื่อความเป็นส่วนตัวสูงสุด..." คริสเตียนก้าวเท้าเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานทีละน้อย กลิ่นกายหอมสะอาดผสมกลิ่นอายแดดอ่อนๆ ลอยมาแตะจมูก "ผมในฐานะ 'ผู้ถือหุ้นใหญ่' อีกคน จึงต้องมารับหน้าที่ดูแลความสะดวกสบายให้คุณด้วยตัวเองไงครับ" พูดจบ เจ้าของกลุ่มบริษัทอสังหาริมทรัพย์ระดับโลกก็ยกถาดกาแฟในมือขึ้น พร้อมกับวางจานขนมปังอบกรอบทาแยมสตรอว์เบอร์รีโฮมเมดลงตรงหน้าเธออย่างนอบน้อม ราวกับพ่อบ้านมืออาชีพที่ผ่านการฝึกฝนมาแรมปี เอวากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าสลับกับจานขนมปังด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ สมองประมวลผลไม่ทันว่าผู้ชายที่เคยสั่งให้เลขาไล่เธอออกจากห้องทำงานด้วยสายตาเย็นชาเมื่อหลายเดือนก่อน ไฉนวันนี้ถึงมายืนใส่ผ้ากันเปื้อนสีชมพู แล้วเสิร์ฟกาแฟให้เธอด้วยรอยยิ้มเจื่อนๆ แบบนี้ได้ "คุณ... เป็นบ้าอะไรไปแล้วคะ คริสเตียน?" เอวาเอ่ยถามเสียงสูง พยายามรักษามาดนางร้ายผู้ทรงอำนาจเอาไว้ "คิดจะใช้แผนตื๊อแบบนี้เหรอคะ? บอกไว้ก่อนนะว่ามันใช้ไม่ได้ผลกับฉันหรอก" "ผมไม่ได้บ้า..." คริสเตียนดึงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามออกมาแล้วหย่อนตัวลงนั่งโดยไม่ได้รับอนุญาต ดวงตาคมกริบมองสบตาเธอนิ่ง ลึกซึ้ง และเต็มไปด้วยความเว้าวอนที่เขาไม่เคยแสดงออกให้ใครเห็นมาก่อน "ผมแค่เพิ่งตาสว่าง... และตระหนักได้ว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมทำพลาดมหันต์แค่ไหนที่ปล่อยมือจากผู้หญิงที่เก่งและมีค่าที่สุดคนนี้ไป" หัวใจของเอวากระตุกวูบไปชั่วขณะ แรงดึงดูดบางอย่างระหว่างพวกเขายังคงทรงพลังเหมือนเดิม แม้เธอจะพยายามสร้างกำแพงน้ำแข็งขึ้นมาขวางกั้นมากแค่ไหน แต่สายตาคู่5นั้นก็รา와กับคีมเหล็กที่หลอมละลายทุกอย่างให้พังครืนลงมาได้อย่างง่ายดาย "สายไปแล้วค่ะ" เอวากัดริมฝีปากเบาๆ พยายามดึงสติกลับมา "ประตูระหว่างเรามันถูกปิดตายตั้งแต่วันที่เราเซ็นใบหย่าแล้วค่ะ คุณคริสเตียน" "งั้นผมก็จะเปิดมันใหม่..." คริสเตียนโน้มตัวไปข้างหน้า มือหนาวางทับลงบนหลังมือเรียวที่วางอยู่บนโต๊ะสัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนที่ส่งผ่านผิวเนื้อ "คุณอยากได้อะไร เกาะส่วนตัว เรือยอร์ช หรืออาณาจักรธุรกิจครึ่งหนึ่งของผม? บอกมาสิครับ เอวา... ผมยกให้คุณได้ทั้งหมด ขอแค่เพียง..." เขายังพูดไม่ทันจบ ประตูห้องพักวีไอพีก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยฝีมือของเลขาหนุ่มคนสนิทที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา "คุณคริสเตียนครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" เลขายืนหอบหายใจโยนรายงานฉบับหนึ่งลงบนโต๊ะ "เรือยอร์ชลำที่จอดเทียบท่าอยู่ฝั่งทิศตะวันตก... มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญบุกรุกขึ้นมาครับ!" คริสเตียนขมวดคิ้วมุ่นทันที แววตาเปลี่ยนจากความอ่อนโยนเป็นความเย็นชาดุดันในเสี้ยววินาที "ใครกล้าบุกรุกเกาะส่วนตัวของฉัน?" เลขาหน้าซีดเผือด กลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจะเอ่ยชื่อออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเทา "คุณชายรอน... ทายาทตระกูลมาเฟียตะวันออกครับ เขาบอกว่า... มาเพื่อสู่ขอ 'คุณเอวา' โดยเฉพาะครับ!" บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันตาเห็น เอวาเบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ ส่วนคริสเตียน... สันจรามของอดีสามีผู้คลั่งรักขบเข้าหากันจนเป็นสันนูน ดวงตาสองข้างวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างเป็นจุล ม่านหมอกโรแมนซ์ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามความฟินและความสะใจในตอนนี้นะคะ