ท่านประธานหนุ่มเริ่มเดินหน้าจีบอดีตภรรยาตัวเอง

"เชิญค่ะ... เอาไปกองรวมกันไว้ตรงถังขยะด้านนู้นได้เลยนะคะ พนักงานส่งของทุกคน" เสียงหวานใสแต่เฉียบคมราวน้ำแข็งก้อนใหญ่ตกลงบนพื้นกระเบื้องหินอ่อนราคาแพงระยับดังขึ้น ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของบรรดาแขกเหรื่อและสื่อมวลชนที่มาร่วมงานประมูลอัญมณีการกุศลแห่งปี เอวาในชุดราตรีผ้าไหมสีแดงเพลิงเข้ารูป ขับเน้นทรวดทรงองค์เอวเย้ายวนใจจนละสายตาไม่ได้ เธอยืนกอดอกมองช่อดอกกุหลาบสีขาวบริสุทธิ์นับพันดอกที่ถูกจัดแต่งอย่างประณีตในรถเข็นคันใหญ่ถึงสามคัน ซึ่งถูกเข็นเข้ามากลางงานโดยพนักงานจัดดอกไม้ชื่อดังระดับประเทศ ช่อดอกไม้ราคาแพงลิบลิ่วที่ส่งตรงมาพร้อมกับการ์ดอวยพรลายมืออันคุ้นเคย... ของ *คริสเตียน* อดีตสามีผู้เคยประกาศกร้าวว่าเกลียดชังเธอนักหนา "คุณเอวาคะ... นี่คือดอกกุหลาบพันธุ์พิเศษ 'ไวท์จูเลียต' นำเข้าจากอังกฤษ ช่อละแสนกว่าบาท... ทั้งหมดนี่มูลค่าร่วมล้านเลยนะคะ จะให้ทิ้งจริงๆ หรือคะ?" ผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ของงานเอ่ยถามด้วยความเสียดายแทน เสียงกระซิบกระซาบของผู้คนรอบข้างเริ่มดังเซ็งแซ่ "ล้านเดียวเองเหรอคะ?" เอวาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ปรายตามองช่อดอกไม้พวกนั้นด้วยความรู้สึกสมเพชเวทนาจนแทบไม่อยากกวาดสายตาไปมองเป็นครั้งที่สอง "เสียพื้นที่ถังขยะเปล่าๆ งั้นแจกให้แขกในงานทุกคนเอาไปทำปุ๋ยต้นไม้ที่บ้านก็แล้วกันค่ะ ถือว่าฉันทำบุญทำทานให้ทานหมา... เอ๊ย ให้ทานคนแถวนี้ก็แล้วกันนะคะ" สิ้นคำพูดของเธอ เสียงสูดหายใจเข้าลึกๆ ก็ดังขึ้นทั่วทั้งห้องจัดเลี้ยง หลายคนถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ใครๆ ก็รู้ว่าดอกไม้เหล่านี้ส่งมาจากใคร คริสเตียน ประธานหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลแห่งอาณาจักรธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ผู้ที่คนทั้งเมืองต่างเกรงกลัวและก้มหัวให้ แต่ตอนนี้ อดีตภรรยาที่เขาเคยทอดทิ้งกลับเหยียบย่ำน้ำใจของเขาด้วยการเอาไปแจกเป็นปุ๋ยต้นไม้! "ใจร้ายจังเลยนะคะ... คุณอดีตภรรยา" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังดังขึ้นจากทางด้านหลัง พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิท ใบหน้าหล่อเหลาคมคายราวนรูปสลักปรากฏรอยยิ้มมุมปากที่เดาอารมณ์ไม่ได้ ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวคู่นั้นจ้องมองมาที่เอวาราวกับจะกลืนกิน คริสเตียนก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว กลิ่นน้ำหอมกลิ่นประจำตัวของเขายังคงเย้ายวนและทรงพลังเหมือนวันที่เธอยังนอนร่วมเตียง แต่วันนี้... มันไม่ได้ทำให้หัวใจดวงนี้สั่นไหวด้วยความรักอีกต่อไปแล้ว มีเพียงความรำคาญใจราวกับมีแมลงวันน่ารำคาญมาบินวนอยู่ใกล้ๆ เท่านั้น "อ้าว ท่านประธานคริสเตียนผู้สูงส่ง..." เอวาหันกลับไปเผชิญหน้ากับเขา รอยยิ้มพรายบนริมฝีปากอิ่มเคลือบทับด้วยความเย่อหยิ่งท้าทาย เธอยืนหลังตรง ไม้ก้มหัวให้แม้แต่น้อย "ลมอะไรหอบคุณมาถึงที่นี่คะ หรือว่างานประมูลการกุศลของมูลนิธิเด็กกำพร้าขาดแคลนเงินทุนจนต้องมาเดินเร่ขายหน้าตาแถวนี้?" คำพูดเชือดเฉือนที่พ่นออกมาอย่างไร้เยื่อใย ทำให้คริสเตียนชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาคมกริบไหววูบด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดที่เขาเองก็อธิบายไม่ถูก ผู้หญิงตรงหน้าในยามนี้ช่างแตกต่างจากเอวาคนเก่าที่เอาแต่ร้องไห้ฟูมฟายและคอยวิ่งตามอ้อนวอนขอความรักจากเขาลิบลับ เอวาในวันนี้... เปล่งประกายเจิดจ้า ร่ำรวย และมั่นใจในตัวเองจนน่าหลงใหล "ผมไม่ได้มาเดินเร่ขายหน้า... แต่ผมมาหา 'เจ้าของหัวใจ' ต่างหากล่ะครับ" คริสเตียนโน้มใบหน้าลงมาใกล้กระซิบข้างใบหูของเธอ เสียงทุ้มต่ำนั้นจงใจให้ได้ยินกันแค่สองคน ทว่าสายตากลับกวาดมองไปรอบห้องราวกับประกาศความเป็นเจ้าของ "ดอกไม้ถูกใจไหมครับ? ผมตั้งใจเลือกให้คุณโดยเฉพาะเลยนะ" เอวาหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน เธอถอยหลังห่างออกไปหนึ่งก้าวเพื่อเว้นระยะห่าง ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเรียวยาวปัดปกเสื้อสูทของเขาเบาๆ ราวกับปัดฝุ่นละอองสกปรก "ตั้งใจเลือกเหรอคะ? น่าเสียดายจัง... พอดีฉันแพ้ดอกไม้ราคาถูกน่ะค่ะ โดยเฉพาะดอกไม้ที่มาจากคน... ที่ขึ้นชื่อเรื่องความใจร้ายและเห็นแก่ตัว ฉันสูดดมเข้าไปมากๆ แล้วรู้สึกคลื่นไส้ อยากจะอาเจียนออกมาเสียให้ได้" ดวงตาสีนิลของคริสเตียนหรี่ลงเล็กน้อย ความกากร้าวและเย่อหยิ่งที่เคยมีเริ่มสั่นคลอนด้วยความไม่พอใจ แต่กระนั้น เขากลับไม่ได้โกรธเกรี้ยวเหมือนอย่างเคย กลับกัน หัวใจข้างในอกซ้ายกลับเต้นแรงขึ้นด้วยความรู้สึกท้าทาย... ผู้หญิงคนนี้ช่างน่าสนุกเสียจริง ยิ่งผลักไส เขากยิ่งอยากเข้าหา "ปากเก่งขึ้นเยอะเลยนะครับ... ตั้งแต่ได้ตำแหน่งเศรษฐีพันล้านคนใหม่มาเนี่ย ดูเหมือนคุณจะลืมไปแล้วสินะว่าเมื่อก่อนคุณเคยซบอ้อนวอนผมยังไงบ้าง" เขาเอ่ยเสียงต่ำพยายามกดดันเธอด้วยอำนาจมืดที่เขามี "อ๋อ... อดีตมันก็คืออดีตค่ะท่านประธาน" เอวายิ้มหวานหยาดเยิ้ม แต่แววตากลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก "คนฉลาดเขาไม่ขุดคุ้ยกองขยะขึ้นมาดมซ้ำหรอคะ จริงไหม? และที่สำคัญ... ตอนนี้ฉันรวยมาก มากจนสามารถซื้อบริษัทของคุณแล้วเอาไปเปิดเป็นคอกม้าให้สัตว์เลี้ยงของฉันวิ่งเล่นได้สบายๆ เลยล่ะค่ะ อยากลองเซ็นสัญญาขายให้ฉันดูไหมล่ะคะ?" การตบหน้าด้วยคำพูดและกองเงินกองทองทำเอาคริสเตียนถึงกับมุมปากกระตุก เขากัดกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นสันนูน ผู้หญิงคนนี้กล้าดียังไงมาหยามเกียรติเขาต่อหน้าธารกำนัลแบบนี้! ทว่า... ก่อนที่คริสเตียนจะได้เอachอะไรโต้กลับ เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์ที่บินวนต่ำเหนืออาคารจัดงานก็ดังสนั่นหวั่นไหว แรงลมจากใบพัดตีเอากระโปรงและเส้นผมของทุกคนในงานปลิวไสว ผู้จัดการจัดงานรีบวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาเอวาด้วยความตกใจ พร้อมกับโค้งคำนับจนแทบจะติดพื้น "คุณเอวาคะ! ... เอ่อ... คือว่ามีแขกวีไอพีระดับสูงสุด บินตรงมาจากตระกูลมาเฟียเก่าแก่ต่างประเทศ ขอลงจอดเฮลิคอปเตอร์ด่วนที่ลานดาดฟ้าของโรงแรมเรา เพื่อมาร่วมงานนี้... และ... และพวกเขาบอกว่า..." ผู้จัดการกลืนน้ำลายเอื้อมมือปาดเหงื่อ "พวกเขาบอกว่าอะไรคะ?" เอวาถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "พวกเขาบอกว่า... มารับ *ประธานเจ้าหน้าที่บริหารสูงสุด* ของกลุ่มทุนเอ็มไพร์โกลบอล... ซึ่งก็คือ... คือคุณเอวาค่ะ!" คริสเตียนหันขวับมามองหน้าอดีตภรรยาของตนทันที ดวงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงอย่างถึงที่สุด ในขณะที่เอวากลับยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ เธอหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทฝังเพชรแท้ไม่จำกัดวงเงินขึ้นมาควงเล่นในมืออย่างสบายใจ "อุ๊ย... สงสัยเครื่องบินส่วนตัวที่ฉันสั่งซื้อเป็นของขวัญวันหย่าจะมาส่งพอดีเลยค่ะ..." เอวาปรายตามองคริสเตียนที่ยืนแข็งทื่อเป็นหิน ก่อนจะเอ่ยประโยคสุดท้ายด้วยน้ำเสียงเย้ายวนใจ "ขอตัวไปรับของเล่นชิ้นใหม่ก่อนนะคะท่านประธาน... อ้อ! อย่าลืมเก็บกวาดเศษดอกไม้พวกนั้นออกจากงานให้เรียบร้อยด้วยนะคะ ฉันเกลียดขยะเปียกค่ะ" *-* (ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บของเอวานะคะ - ม่านหมอกโรแมนซ์)