ภารกิจแรก: ถอนทุนคืน

"เศษเหล็กพวกนี้ ต่อให้กองสูงเท่าภูเขา ก็ขายไม่ได้แม้แต่เศษสตางค์เดียว..." เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของหัวหน้าทีมกวาดล้างดันเจี้ยนดังสะท้อนก้องไปทั่วซากปรักหักพังของดันเจี้ยนระดับ D ที่เพิ่งถูกเคลียร์เสร็จสิ้น กวินทร์และลูกน้องของมันต่างมองลงมายังคีย์ ธันวา ที่กำลังก้มตัวลงเก็บซากอาวุธขึ้นสนิมและเกราะหนังขาดวิ่นยับเยินเข้ากระเป๋าเป้ใบเก่า สายตาของพวกมันเต็มไปด้วยความสมเพชเวทนา ราวกับกำลังมองสุนัขข้างถนนที่กำลังแย่งชำแหละเศษกระดูก คีย์ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปโต้ตอบ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างเยือกเย็น นิ้วมือที่สวมถุงมือหนังเก่าๆ สัมผัสลงบนดาบหักที่เต็มไปด้วยคราบเลือดแห้งกรัง ในสายตาของพวกมัน สิ่งเหล่านี้คือขยะไร้ค่าที่เปลืองแรงงานในการแบกออกไป แต่ในสายตาของชายผู้เพิ่งได้รับ "ระบบธนาคารจักรวาล" เมื่อไม่กี่นาาทีก่อน... นี่คือทุนก้อนแรกในการทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกมันแย่งชิงไป "แบกออกไปให้หมดล่ะ ไอ้ฮันเตอร์ไร้ค่า เผื่อพรุ่งนี้แกจะเอาไปขายได้สักสิบบาท" เสียงหัวเราะเยาะดังไล่หลังตามด้วยเสียงฝีเท้าของกลุ่มฮันเตอร์ระดับสูงที่เดินจากไปอย่างไร้เยื่อใย ทิ้งให้คีย์และลินินอยู่ท่ามกลางความมืดมิดของดันเจี้ยนที่กำลังจะปิดตัวลง ลินิน หญิงสาวผู้มีเรือนผมสีเงินยวงและร่องรอยบาดแผลจากการต่อสู้บนใบหน้า คุกเข่าลงข้างกายเขา มือเรียวบางที่สั่นเทาเอื้อมมาแตะไหล่ของคีย์ด้วยความห่วงใย ดวงตาคู่นั้นสะท้อนภาพความเหนื่อยล้าและความเจ็บปวดที่ร่วมกันแบกรับมาตลอดหลายปี "คีย์คะ... ไม่สิ... คีย์ครับ เราเลิกเก็บของพวกนี้เถอะครับ ร่างกายคุณแย่มากแล้ว..." เสียงของลินินแผ่วเบา เต็มไปด้วยความร้าวราน เธอคืออดีตฮันเตอร์ระดับ S ที่ยอมลดตัวลงมาเคียงบ่าเคียงไหล่เขา จนกระทั่งถูกสมาคมปลดผนึกพลังและขับไล่ไสส่งเพียงเพราะปกป้องเขาจากคำกล่าวหา คีย์หันไปมองคู่ชีวิต ดวงตาคมกริบที่เคยหม่นหมองกลับเปล่งประกายคมปลาบราวกับดวงดาวในคืนเดือนมืด เขาเอื้อมมือไปกุมมือที่เย็นเฉียบของเธอไว้แน่น ถ่ายทอดความอบอุ่นและความมั่นคงที่เธอไม่ได้สัมผัสมานานแสนนาน "ลินิน เชื่อใจผมไหมครับ" น้ำเสียงของคีย์ทุ้มนุ่ม ทว่าหนักแน่นดั่งขุนเขา ลินินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างช้าๆ แม้จะไม่เข้าใจว่าเหตุใดชายหนุ่มผู้ไร้พลังในสายตาคนอื่น ถึงได้มีแววตาที่เปี่ยมด้วยอำนาจและความมั่นใจถึงเพียงนี้ "ผมสัญญาครับ ว่าเงินก้อนแรกที่เราจะได้จาก 'ขยะ' เหล่านี้ จะทำให้พวกมันที่หัวเราะเราเมื่อครู่... ต้องคุกเข่าร้องขอชีวิต" คีย์หันกลับมามองกองซากอาวุธและเศษแร่ไร้ค่าตรงหน้า ในจิตสำนึกของเขา หน้าจอสีทองอร่ามที่มนุษย์ธรรมดาไม่มีวันมองเห็นกำลังลอยเด่นอยู่ มันคืออินเทอร์เฟซของระบบมหาเศรษฐีจักรวาลที่เชื่อมต่อกับตลาดมืดและคลังแสงระดับจักรวาล [ตรวจพบไอเท็มขยะระดับต่ำ: ดาบเหล็กขึ้นสนิม 47 ชิ้น, เกราะหนังฉีกขาด 30 ชิ้น, ผลึกมานาเสื่อมสภาพ 112 ก้อน] [ต้องการเปิดใช้งานฟังก์ชัน "รีไซเคิลจักรวาล" หรือไม่?] [คำเตือน: การแปลงสภาพขยะระดับต่ำจะคำนวณมูลค่าตามดัชนีราคาตลาดสากลของจักรวาล] คีย์ไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขาส่งกระแสจิตตอบกลับในทันที *ดำเนินการ* พริบตา แสงสีฟ้าเจิดจ้าพุ่งวาบออกจากฝ่ามือของคีย์ กลืนกินกองซากขยะทั้งหมดตรงหน้าให้หายวับไปในอากาศอย่างไร้ร่องรอย ราวกับไม่เคยมีสิ่งนั้นอยู่มาก่อน ลินินถึงกับผงะถอยหลังด้วยความตกใจ ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก [กระบวนการรีไซเคิลเสร็จสิ้น...] [ระบบกำลังประเมินมูลค่า...] [คำนวณเสร็จสิ้น: ยอดเงินสดทั้งหมดถูกโอนเข้าสู่บัญชีธนาคารจักรวาลของท่านเรียบร้อยแล้ว] เสียงแจ้งเตือนก้องกังวานอยู่ในหัวของคีย์ พร้อมกับปรากฏตัวเลขยอดเงินที่ทำให้ลมหายใจของเขาแทบสะดุด [ยอดเงินคงเหลือปัจจุบัน: 54,200,000,000 เครดิตจักรวาล] [แปลงเป็นสกุลเงินท้องถิ่น (บาท): 1,850,000,000,000 บาท (หนึ่งล้านแปดหมื่นล้านบาทถ้วน)] ตัวเลขห้าศูนย์ยาวเหยียดปรากฏขึ้นตรงหน้า ทุนการศึกษาที่เขาเคยดิ้นรนหาแทบตาย หนี้สินมหาศาลที่สมาคมฮันเตอร์กดขี่ไว้ หรือแม้แต่ตึกระฟ้าของบริษัทกวินทร์... ทุกอย่างมีค่าเท่ากับเศษฝุ่นเมื่อเทียบกับเงินเกือบสองล้านล้านบาทที่เพิ่งเข้าบัญชีมาเมื่อครู่ คีย์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อควบคุมความตื่นเต้น หัวใจที่เคยเต้นช้าด้วยความสิ้นหวัง กลับมาเต้นรัวเร็วดั่งกลองศึก รอยยิ้มแห่งผู้ชนะระบายบนใบหน้าคมคายอย่างชัดเจน "คีย์... เกิดอะไรขึ้นคะ... เอ๊ย เกิดอะไรขึ้นครับ เมื่อกี้มัน..." ลินินพูดด้วยน้ำเสียงติดขัด ชี้ไปยังพื้นที่ว่างเปล่าที่เคยมีกองขยะสุมอยู่ คีย์ไม่ได้ตอบคำถามในทันที เขายกมือขึ้นลูบศีรษะของหญิงสาวอย่างอ่อนโยน ก่อนจะดึงเธอลุกขึ้นยืนเคียงข้างกัน ในจังหวะนั้นเอง เสียงสัญญาณเตือนภัยของดันเจี้ยนระดับ D ก็ดังสนั่นหวั่นไหว แสงไฟฉุกเฉินสีแดงฉานกะพริบถี่รัว พร้อมกับเสียงประกาศระบบอัตโนมัติที่ดังขึ้นแทรกแซง [ประกาศจากสมาคมฮันเตอร์: ตรวจพบความผิดปกติของมานาในดันเจี้ยนโซน 4 การผนึกกำลังพังทลาย ฉุกเฉินระดับ S!] [ประตูมิติยักษ์กำลังเปิดออก! ฮันเตอร์ทั้งหมดภายในดันเจี้ยนรีบอพยพด่วน!] ลินินหน้าถอดสีทันที เธอกำดาบสั้นในมือแน่น แรงกดดันมหาศาลที่แผ่พุ่งออกมาจากใจกลางดันเจี้ยนทำให้ลมหายใจติดขัด "นี่มันไม่ใช่ดันเจี้ยนระดับ D แล้ว... นี่คือรอยแยกมิติระดับ S! ทำไมสมาคมถึงปล่อยให้ข้อมูลผิดพลาดแบบนี้!" คีย์หรี่ตาลงมองความอลหม่านที่เกิดขึ้นเบื้องหน้า เสียงฝีเท้าและเสียงกรีดร้องของเหล่าฮันเตอร์ระดับกลางที่วิ่งหนีตายกันอลหม่านดังระงม พวกของกวินทร์ที่เพิ่งเดินออกไปก่อนหน้านี้กำลังติดอยู่ตรงทางออกหลักที่ถูกหินถล่มปิดตาย ในวินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง แสงไฟสปอตไลท์จากเฮลิคอปเตอร์หุ้มเกราะหรูหราพุ่งทะลุเพดานดันเจี้ยนที่พังทลายลงมา เสียงใบพัดตีลมคำรามกึกก้อง ร่างของกวินทร์ในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวออกมาจากกระเช้าเชือกโรยตัวลงมาด้วยใบหน้าซีดเผือก มันกำลังถือวิทยุสื่อสารตะโกนสั่งการลูกน้องด้วยความตื่นตระหนก "พวกแกใช้ระเบิดทำลายทางออกทำไมวะ! อยากตายกันหมดรึไง!" กวินทร์คำรามลั่น ก่อนจะหันมาเห็นคีย์และลินินที่ยืนอยู่อย่างสงบนิ่งท่ามกลางความโกลาหล ประธานสมาคมผู้เย่อหยิ่งแสะยิ้มเหยียดออกมาทันที แม้ในสถานการณ์คอขาดบาดตาย "อ้าว ไร้ค่าทั้งสองคนยังไม่ตายรึเนี่ย? ดีเลย... ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ช่วยเป็นเหยื่อล่อให้อสูรเงาตนนั้นทีสék ฉันจะให้เงินแกสักพันบาทเป็นค่าทำศพ!" กวินทร์หัวเราะลั่นอย่างได้ใจ โดยไม่รู้เลยว่า มัจจุราชที่แท้จริงไม่ได้มาจากอสูรเงาในดันเจี้ยน แต่กำลังยืนอยู่ตรงหน้ามันด้วยยอดเงินในบัญชีที่สามารถซื้อชีวิตมันได้ทั้งตระกูล คีย์ก้าวเท้าออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่างกายที่เคยดูผอมโซกลับแผ่รังสีอำมหิตที่กดดันจนกวินทร์ถึงกับหุบยิ้ม มือขวาของเขาสอดเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ต หยิบวัตถุดำสนิทที่ไร้ลวดลายแต่เปล่งประกายแสงสีทองจางๆ ออกมา มันคือ "แบล็กการ์ดอภิสิทธิ์จักรวาล" ที่เพิ่งถูกออกให้สดๆ ร้อนๆ กวินทร์ขมวดคิ้ว "แกถือเศษพลาสติกอะไรวะ..." คีย์ไม่ได้ตอบคำถาม เขายกการ์ดขึ้นในระดับสายตา ก่อนจะกดปุ่มยืนยันคำสั่งสุดท้ายผ่านจิตใต้สำนึก [ท่านต้องการใช้บริการ "กองกำลังรักษาความปลอดภัยพิเศษจักรวาล" หรือไม่?] [ค่าบริการ: 10,000,000,000 บาท] [ยืนยันการทำรายการ] *ติ๊ด!* เสียงรูดผ่านระบบอนุมัติวงเงินดังขึ้นอย่างกังวานและชัดเจน ท่ามกลางความเงียบงันที่ถูกตัดขาดจากเสียงรอบข้าง [อนุมัติวงเงินสำเร็จ ยินดีต้อนรับท่านประธานธนาคาร] [เงาฮันเตอร์ไร้เงา ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนนิยายเรื่องนี้ด้วยกันมา ณ ที่นี้นะครับ]