วันวานที่ไม่มีเขา

“ถ้าคุณคิดว่าการกลับมาของตัวเองจะเปลี่ยนอดีตที่พังทลายให้กลายเป็นโอกาสได้ ผมว่าคุณคิดผิดถนัดครับริน” น้ำเสียงของอดีตคนรักที่เคยนุ่มนวลบัดนี้กลายเป็นความเย็นชาที่บาดลึก รินรดาวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะไม้โอ๊คเบาๆ จังหวะการกระทบกันของแก้วกับจานรองไม่ได้ดังก้องมากนัก แต่มันเพียงพอที่จะสื่อถึงความหนักแน่นในใจของเธอ เธอเงยหน้าขึ้นมอง ‘พฤกษ์’ ชายผู้เคยเป็นทุกอย่างในชีวิตวัยสาวของเธอ—คนที่เคยทำให้เธอเชื่อว่าความรักคือความนิรันดร์ ก่อนจะพบว่ามันเป็นเพียงภาพลวงตาที่กัดกินตัวตนของเธอจนหมดสิ้น “ฉันไม่ได้มาเพื่อรื้อฟื้นอดีตค่ะพฤกษ์” รินรดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ดวงตาคู่สวยจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหลบเลี่ยง “ที่ฉันนัดคุณมาวันนี้ ก็เพื่อจบสิ่งที่ยังค้างคา และเพื่อให้คุณเข้าใจว่า ต่อจากนี้... ในพื้นที่ของฉัน จะไม่มีที่ว่างสำหรับคนในความทรงจำที่ไม่ได้เติบโตไปพร้อมกับฉันอีกต่อไป” พฤกษ์แค่นหัวเราะในลำคอ เขาเอนหลังพิงเก้าอี้ด้วยท่าทีหยิ่งผยองตามนิสัยเดิมที่เคยเป็นมา “หมายความว่ายังไง? จะบอกว่าผมไม่โตพอ หรือจะบอกว่าคุณเจอคนใหม่ที่... ดีกว่า?” รินรดาไม่ตอบ เธอเพียงแค่หยิบซองเอกสารสีน้ำตาลวางลงบนโต๊ะ มันไม่ใช่จดหมายรัก แต่มันคือบันทึกข้อตกลงและหลักฐานเกี่ยวกับทรัพย์สินที่พวกเขาเคยทำร่วมกันในสมัยคบหา ซึ่งเธอได้จัดการสะสางจนเรียบร้อยในเชิงกฎหมายและจริยธรรมทั้งหมด เธอไม่ได้ต้องการเงินทอง เธอแค่ต้องการความเป็นไท “ชีวิตไม่ได้มีการจัดลำดับว่าใครดีกว่าใครหรอกค่ะพฤกษ์” รินรดากล่าว พลางรวบผมที่ตกลงมาปรกใบหน้าทัดหูอย่างใจเย็น “แต่ชีวิตคือการเรียนรู้ที่จะปล่อยวางสิ่งที่เป็นพิษ และรักษาคนที่พร้อมจะเดินไปข้างหน้ากับเราอย่างให้เกียรติ ซึ่งสำหรับเราสองคน... มันจบลงตั้งแต่วันที่คุณเลือกหันหลังให้ความเชื่อใจของฉันแล้ว” ความเงียบเข้าปกคลุมโต๊ะอาหารที่ดูหรูหราแต่กลับไร้ความหมาย บรรยากาศรอบข้างที่เคยดูอบอุ่นกลับกลายเป็นความอึดอัดที่ชวนหายใจไม่ออก พฤกษ์จ้องมองรินรดาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป มันมีความประหลาดใจ ความไม่ยอมรับ และลึกๆ คือความเสียดายที่เขามองเห็นได้จากรอยยิ้มจางๆ ของเธอ “คุณเปลี่ยนไปมากนะริน... ดูเย็นชาขึ้น” “ไม่ได้เย็นชาค่ะ แค่เห็นคุณค่าของเวลามากขึ้นเท่านั้นเอง” รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอไม่รู้สึกถึงแรงดึงดูดใดๆ จากชายตรงหน้าอีกต่อไป หัวใจของเธอเหมือนแก้วที่เคยแตกละเอียด แต่วันนี้มันถูกหลอมใหม่ด้วยความเข้าใจและการรักตัวเองที่มากกว่าเดิม “หวังว่าเอกสารนั่นจะทำให้เราไม่ต้องพบกันอีกนะคะ ลาก่อนค่ะพฤกษ์” เธอหันหลังเดินออกจากร้านกาแฟ ก้าวผ่านประตูไม้บานใหญ่สู่แสงแดดจ้าข้างนอก ความรู้สึกเบาหวิวเหมือนยกภูเขาออกจากอกเกิดขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน สำหรับรินรดา นี่ไม่ใช่ชัยชนะที่เธอมีต่อพฤกษ์ แต่มันคือชัยชนะที่เธอมีต่อ ‘อดีตของตัวเอง’ ทว่า ในจังหวะที่เธอกำลังจะก้าวขึ้นรถที่จอดรออยู่ฝั่งตรงข้าม ร่างสูงใหญ่ที่คุ้นตาในชุดสูทสีเข้มก็ก้าวออกมาจากมุมตึก ดวงตาสีเข้มของธันวาจ้องมองมาที่เธออย่างสื่อความหมาย เขาไม่ได้เอ่ยทักในทันที แต่แววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยนั้นทำให้รินรดาชะงักฝีเท้า “คุณมานานแล้วเหรอคะธันวา?” เธอถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงอย่างไม่ตั้งใจ ธันวาเดินเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำหอมที่ดูอบอุ่นเหมือนไอแดดในช่วงเย็นของเขาทำให้ความตึงเครียดในกายของเธอผ่อนคลายลง เขาไม่ได้ตอบคำถามนั้น แต่กลับเป็นฝ่ายตั้งคำถามที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ “ถ้าผมบอกว่าผมเห็นทุกอย่าง... คุณจะรู้สึกว่าถูกคุกคามไหมครับ?” ธันวาถามพลางสบตาเธออย่างจริงใจ มือหนาเอื้อมมาหยิบปอยผมที่เธอยุ่งเหยิงจัดให้เข้าที่อย่างเบามือ “แต่ที่ผมเดินออกมาตอนนี้ ไม่ใช่เพราะจะมาแสดงความเป็นเจ้าของ... แต่อยากมาบอกว่า ผมภูมิใจในตัวคุณมากนะที่จัดการเรื่องนี้ได้เด็ดขาดขนาดนี้” คำพูดเพียงไม่กี่คำของธันวาทำให้นัยน์ตาของรินรดาร้อนผ่าว เธอผ่านความเจ็บปวดมามากมายจนเกือบจะลืมไปว่าการมีใครสักคนอยู่เคียงข้างและพร้อมจะรับฟังโดยไม่ตัดสินนั้นเป็นอย่างไร แต่ก่อนที่เธอจะได้เอ่ยคำขอบคุณ ความรู้สึกประหลาดก็แล่นเข้ามาในหัวใจ เมื่อธันวาหันไปมองรถคันหรูที่เพิ่งแล่นจากไปของพฤกษ์ด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไปจากความอบอุ่นกลายเป็นความเรียบตึง “มีบางอย่างที่คุณอาจจะยังไม่รู้เกี่ยวกับอดีตคนรักของคุณ... และเรื่องนี้อาจจะทำให้การตัดขาดครั้งนี้ ไม่ได้จบลงง่ายอย่างที่คิด” ธันวาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดภาพบางอย่างให้เธอดู ภาพถ่ายลับที่บันทึกเหตุการณ์ในอดีตที่เธอไม่เคยล่วงรู้มาก่อน ความจริงที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ความรักจอมปลอมที่พฤกษ์เคยมอบให้ “ดูนี่สิริน... คนที่ทำลายชีวิตคุณจริงๆ ในตอนนั้น ไม่ใช่แค่ความไม่เข้าใจของเรา แต่มันคือเกมที่เขาตั้งใจวางไว้ตั้งแต่ต้น” ในวินาทีที่สายตาของรินรดากระทบเข้ากับหลักฐานในหน้าจอ ร่างของเธอก็สั่นสะท้านขึ้นมาทันที อดีตที่เธอพยายามลบมันทิ้งด้วยความใจเย็น กลับกลายเป็นกับระเบิดที่พร้อมจะระเบิดขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้... มันอันตรายกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้หลายเท่าตัวนัก หวังว่าตอนที่ 6 นี้จะทำให้คุณรี้ดที่รักใจเต้นแรงไปพร้อมกับรินรดานะคะ แล้วพบกันตอนหน้าค่ะ ด้วยรักจากใจ ดาริกาส่องแสง