คืนบาปที่จำนน

กลิ่นซิการ์ราคาแพงผสมปนเปกับกลิ่นน้ำหอมหรูหราที่อบอวลอยู่ในห้องวีไอพีของคาสิโน ‘เดอะ ไดมอนด์’ ไม่ได้ทำให้รินรดารู้สึกมึนเมาเท่ากับสายตาคมกริบดั่งใบมีดของชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงข้าม เธอไม่ได้ถูกเชิญมาเพื่อเสี่ยงโชค แต่เธอถูกนำตัวมาเพื่อ ‘ชดใช้’ หนี้มหาศาลที่ครอบครัวเธอทิ้งไว้ให้เป็นภาระ คาร์ลอสในชุดสูทสั่งตัดสีดำสนิทนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ ร่างกายกำยำแผ่ซ่านด้วยรัศมีของนักล่าที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อให้แหลกคามือ แสงไฟสลัวภายในห้องทำให้ออร่าความเย็นชาของเขายิ่งดูน่าเกรงขามจนคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าแทบหยุดหายใจ “คุณมีเวลาตัดสินใจแค่สิบนาที” เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบงันที่กดดันเสียจนหัวใจดวงน้อยสั่นรัว เขาไม่ได้มองหน้าเธอ แต่กลับจ้องมองไปยังแก้ววิสกี้ในมือด้วยท่าทีเฉยเมย “เลือกว่าจะเดินออกจากที่นี่ไปพร้อมกับหนี้ก้อนโตที่ป๋าของคุณก่อไว้ ซึ่งแน่นอนว่าชีวิตที่เหลือของคุณคงไม่พอใช้คืน... หรือจะเซ็นสัญญาฉบับนี้ แล้วเป็นของเล่นของผมจนกว่าผมจะเบื่อ” รินรดากำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ ความเจ็บปวดเพียงน้อยนิดช่วยเตือนสติว่าเธอไม่ได้กำลังฝันร้าย แต่มันคือความเป็นจริงที่บีบคั้นคอหอยจนแทบสิ้นใจ เธอเงยหน้าขึ้น สบตากับดวงตาสีเทาเข้มที่ดูเหมือนจะอ่านทะลุปรุโปร่งถึงความหวาดกลัวที่เธอพยายามซ่อนไว้ “มันไม่มีทางเลือกอื่นเลยหรือคะ...” เธอพยายามเค้นเสียงให้มั่นคงที่สุด แม้ขาจะสั่นจนแทบยืนไม่อยู่ก็ตาม “ในโลกของคุณ... ศักดิ์ศรีมันไม่มีค่าเลยหรือไง” คาร์ลอสวางแก้วลงบนโต๊ะเสียงดัง ‘ปัง’ เขาผุดลุกขึ้นเต็มความสูง ก้าวเดินตรงมาหาเธออย่างช้าๆ ราวกับเสือที่กำลังต้อนกวางเข้ามุม รินรดาถอยหลังจนแผ่นหลังปะทะกับกำแพงห้องที่เย็นเยียบ กลิ่นกายผู้ชายที่ทรงพลังแผ่ซ่านเข้ามาจนเธอแทบขาดอากาศหายใจ มือหนาหยาบกร้านเชยคางเธอขึ้น บังคับให้เธอต้องรับสัมผัสจากเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ ปลายนิ้วโป้งของเขาคลึงเบาๆ ที่ริมฝีปากล่างของเธออย่างถือวิสาสะ ดวงตาของเขาวาวโรจน์ด้วยความปรารถนาที่ยากจะปิดบัง “ศักดิ์ศรีน่ะเหรอ?” เขาขยับใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกับผิวแก้ม “ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้ รินรดา... และสำหรับผม สิ่งที่ผมต้องการ ผมไม่เคยต้องร้องขอ ถ้าคุณอยากปกป้องครอบครัว ก็จงเรียนรู้ที่จะทำหน้าที่ของ ‘ของเล่น’ ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้” รินรดาสะอึกในลำคอ เมื่อร่างสูงใหญ่โถมเข้าประชิดจนแทบไม่มีช่องว่างให้เธอได้หายใจ ความรู้สึกก้ำกึ่งระหว่างความหวาดกลัวและความโหยหาที่ลึกซึ้งในจิตใต้สำนึกเริ่มก่อตัวขึ้น เธอเกลียดเขา แต่ในขณะเดียวกัน แรงดึงดูดของมาเฟียร้ายคนนี้ก็กำลังกัดกินความมั่นคงในจิตใจเธอไปทีละน้อย “ถ้าฉันยอม... คุณจะสัญญาใช่ไหมว่าจะไม่แตะต้องครอบครัวของฉัน” เธอถามด้วยเสียงสั่นเครือ แววตาที่จ้องมองเขานั้นเต็มไปด้วยความแค้นเคืองที่ผสมปนเปกับความจำนน คาร์ลอสแสยะยิ้มที่มุมปาก มือข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาโอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่นก่อนจะดึงเข้าหาตัวจนร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันจนไม่เหลือช่องว่าง หัวใจของรินรดาเต้นรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก เมื่อสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งและอันตรายที่แฝงอยู่ในตัวเขา “สัญญากับมาเฟียอย่างผมน่ะเหรอ?” เขาโน้มตัวลงมากระซิบข้างใบหู น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความวาบหวามจนขนลุกซู่ “ผมไม่ได้สัญญา... แต่ผมจะ ‘ทำ’ ให้คุณเห็น ว่าต่อจากนี้ไป ร่างกายและวิญญาณของคุณ... เป็นของผมแต่เพียงผู้เดียว” คาร์ลอสไม่รอคำตอบ เขาประทับจูบหนักหน่วงลงมาบนริมฝีปากเธออย่างดุดัน รสสัมผัสที่เต็มไปด้วยความต้องการและความป่าเถื่อนทำให้รินรดาเบิกตากว้าง เธอพยายามขัดขืนด้วยการดันแผงอกเขาออก แต่กลับกลายเป็นว่ายิ่งเธอดิ้นรน ร่างกายของเขาก็ยิ่งโอบรัดเธอแน่นขึ้นราวกับโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น มือใหญ่เริ่มเลื่อนไปตามส่วนโค้งเว้าของแผ่นหลัง สัมผัสที่ผ่านเนื้อผ้าทำให้เธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว ความเร่าร้อนที่เขาถ่ายทอดผ่านจูบช่างดูดดื่มจนเธอเริ่มสูญเสียการควบคุมตนเอง มือของเธอเผลอขยำเสื้อสูทของเขาไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว ในวินาทีที่เขากำลังจะพาเธอถลำลึกไปมากกว่านี้ ประตูห้องวีไอพีก็ถูกผลักเข้ามาอย่างแรงพร้อมกับร่างของชายชุดดำที่ดูร้อนรน “บอสครับ... มีคนลอบบุกรุกเข้ามาในคลังแสงของเราครับ!” คาร์ลอสผละออกจากริมฝีปากเธออย่างรวดเร็ว ดวงตาคมกริบเปลี่ยนเป็นความอำมหิตในชั่วพริบตา เขามองรินรดาด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา ก่อนจะคว้าข้อมือเธอไว้แน่นแล้วลากไปที่ประตู “จำไว้ว่านี่เป็นแค่จุดเริ่มต้น รินรดา” เขาพึมพำด้วยน้ำเสียงเย็นชา “คืนนี้ยังอีกยาวไกล... และคุณจะไม่มีวันได้หนีไปจากเงื้อมมือของผม ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินหาคุณก็ตาม” รินรดาถูกฉุดกระชากไปตามทางเดินแคบๆ ในใจหวาดหวั่นกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นข้างหน้า เพราะในขณะที่เขาลากเธอไปนั้น เธอเหลือบไปเห็นเงาร่างหนึ่งในมุมมืดของทางเดิน... คนที่เธอคิดว่าตายไปแล้วกำลังจ้องมองเธอด้วยสายตาเย็นเยียบราวกับจะบอกว่า ‘เธอไม่มีทางรอด’ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับความดิบเถื่อนในครั้งนี้ หวังว่าจะถูกใจความใจร้ายของคาร์ลอสนะครับ!