เซอร์ไพรส์จากทิวา

เสียงเปิดประตูห้องสโมสรนักศึกษาที่ดังปึงปังจนบานกระจกฝ้าสั่นสะเทือน ไม่ได้ทำให้คนที่กำลังง่วนอยู่กับคัตเตอร์ในมือสะดุ้งสะเทือนเท่ากับประโยคตอกหน้าหงายที่เพิ่งลอยละลิ่วเข้ามาในโสตประสาท "พาย! อาจารย์เรียกประชุมด่วนเรื่อง... อุ๊ย! ขอโทษที ฉันเข้ามาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่าเนี่ย?" น้ำเสียงของเพื่อนสาวตัวดีลากยาวชวนหมั่นไส้เสียจนพายต้องตวัดสายตาคมกริบมองค้อนควับ ร่างบางในชุดเสื้อชอปคณะสถาปัตย์ที่เปื้อนคราบกาวตราช้างและฝุ่นดินสอขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือเรียวผลักแว่นตากรอบบางขึ้นสันจมูกด้วยท่าทางเอาเรื่อง ขณะที่สมองกำลังประมวลผลคำพูดของยัยมีนเมื่อครู่ อาจารย์เรียกประชุมด่วน? ในเวลาสามทุ่มตรงเนี่ยนะ? "แกตาฝาดหรือเปล่ามีน ดึกป่านนี้เนี่ยนะอาจารย์จะเรียกประชุม ใครเขาลุกขึ้นมาตรวจโมเดลตอนนี้ถ้าไม่ใช่พวกบ้างานใกล้ส่งทีสิส" พายสวนกลับทันควัน น้ำเสียงติดจะหงุดหงิดนิดๆ เพราะงานตัดโมเดลตึกเรนเดอร์ยักษ์ตรงหน้ากำลังจะพังไม่เป็นท่าอยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะไอ้โครงสร้างรับน้ำหนักบ้าๆ ที่เธอคำนวณพลาดไปสามมิลลิเมตร "เอ้า! ก็ฉันเดินสวนกับอาจารย์ธน เกียร์เปื้อนกาวใจ ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะคะ