สงครามน้ำลายในห้องประชุม

"ถ้าสมองของนายถูกออกแบบมาเพื่อทำลายความสวยงามของโปรเจกต์นี้ตั้งแต่นาทีแรก ผมว่าเราควรยื่นใบลาออกไปพร้อมกันเลยจะดีกว่านะ คุณธาม" เสียงทุ้มต่ำที่เย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลกของคณินดังขึ้นกลางห้องประชุมกระจกใสที่ดูจะร้อนระอุขึ้นมาทันที บรรยากาศภายในห้องเงียบเชียบจนได้ยินเสียงแอร์ทำงานหึ่งๆ มีเพียงมินตราที่นั่งทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่ข้างๆ ธาม เธอพยายามส่งสัญญาณมือให้เพื่อนสนิทลดดีกรีความร้อนแรงลง แต่ดูเหมือนธามจะไม่ได้รับข้อความนั้นเลย ธามวางปากกาลงบนโต๊ะเสียงดัง 'กริ๊ก' ก่อนจะเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีสบายอารมณ์ รอยยิ้มกวนประสาทที่มุมปากทำเอาคณินถึงกับขบกรามแน่น "โอ้โห แรงจังเลยนะครับคุณสถาปนิกผู้ยิ่งใหญ่" ธามเอ่ยพลางเลิกคิ้วกวน "ถ้าการที่ผมเสนอให้รื้อผนังโซนโถงทางเดินออกเพื่อรับแสงธรรมชาติคือการ 'ทำลายความสวยงาม' ผมก็ชักสงสัยแล้วสิว่าพิพิธภัณฑ์ที่นายวางแปลนไว้น่ะ ตั้งใจจะให้เป็นสถานที่จัดแสดงผลงานศิลปะ หรือจะสร้างเป็น 'คุกใต้ดิน' ไว้ขังตัวเองกับความอีโก้สูงปรี๊ดกันแน่?" "นั่นเรียกว่า 'คอนเซปต์มินิมัลลิสต์'" คณินกระแทกเสียงกลับ ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่ร่างโปร่งตรงหน้า "แสงแดดที่มากเกินไปจะทำลายงานจิตรกรรมในโซนนั้น นายทำเป็นดีไซเนอร์ แต่ดันไม่รู้เรื่องการรักษาผลงานศิลปะ... แบบนี้เขาเรียกมือสมัครเล่นหรือตั้งใจจะทำลายโปรเจกต์กันแน่?" "หึ มือสมัครเล่นเหรอ" ธามหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูเหมือนการดูแคลนเสียเต็มประดา "ก็นะ... คนที่วันๆ อยู่แต่กับเส้นตรงกับมุมองศาที่แข็งทื่อแบบนาย คงไม่มีวันเข้าใจหรอกว่าหัวใจของสถาปัตยกรรมจริงๆ มันคือ 'ความรู้สึก' ของคนที่เข้ามาเดิน ไม่ใช่แค่การทำตามตำราที่พวกสถาปนิกหัวโบราณเขาเขียนกันไว้" "นายว่าใครหัวโบราณ" คณินโน้มตัวลงมาหาอีกฝ่ายจนใบหน้าห่างกันเพียงไม่กี่คืบ กลิ่นน้ำหอมเย็นๆ เจือกลิ่นกระดาษเขียนแบบของเขากระทบเข้ากับจมูกของธาม แต่นั่นไม่ได้ทำให้ดีไซเนอร์หนุ่มถอยหนี ธามจ้องตอบด้วยดวงตาที่วาวโรจน์ไม่แพ้กัน "ใครที่รับความเห็นต่างไม่ได้ ก็คนนั้นแหละครับ" มินตราที่นั่งทนไม่ไหวอีกต่อไปจึงตัดสินใจกระแอมไอเสียงดัง "เอ่อ... คุณคณินคะ คุณธามคะ เรามาคุยเรื่องวัสดุพื้นที่จะใช้ในโซนกลางกันต่อเถอะนะคะ ก่อนที่ห้องนี้จะกลายเป็นสนามรบไปเสียก่อน" คณินถอนหายใจยาว พยายามระงับอารมณ์ที่พุ่งพล่าน เขาขยับตัวกลับไปนั่งท่าเดิมพร้อมกับตวัดสายตาไปมองแบบแปลนที่กางอยู่กลางโต๊ะ "เอาล่ะ ในเมื่อเราต้องร่วมงานกันในโปรเจกต์พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ ผมจะถือว่าเมื่อกี้คือความเห็นที่ไร้สาระของนาย... เราจะใช้หินอ่อนเกรดพรีเมียมตามที่ผมเลือก เพราะมันคุมโทนได้ดีที่สุด" "แต่ผมจะเอาหินขัดลายหินอ่อนที่ผสมใยไฟเบอร์" ธามสวนกลับทันควันโดยไม่ต้องคิด "นอกจากราคาจะถูกกว่าครึ่งแล้ว มันยังดูแลรักษาง่ายกว่าหินจริงตั้งเยอะ นายจะเอาเงินงบประมาณไปละลายเล่นเพราะความ 'อยากดูแพง' ของตัวเองไม่ได้หรอกนะ" "นี่นาย!" คณินกำลังจะโต้กลับ แต่ก่อนที่สงครามน้ำลายจะปะทุขึ้นอีกรอบ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับการปรากฏตัวของชายวัยกลางคนในชุดสูทเนี้ยบกริบ ปกรณ์เดินเข้ามาในห้องด้วยรอยยิ้มที่เคลือบไปด้วยความหวังดีจอมปลอม "ขอโทษที่ขัดจังหวะนะครับ พอดีผมผ่านมาเห็นห้องประชุมยังเปิดไฟอยู่ เลยนึกว่าสถาปนิกกับดีไซเนอร์คนเก่งของเรากำลังคุยกันเรื่องโปรเจกต์สำคัญ... เอ๊ะ หรือว่ากำลังคุยเรื่อง 'ความไม่ลงรอย' กันอยู่ครับ?" คำพูดของปกรณ์ทำเอาคณินและธามหันไปมองเป็นตาเดียว ทั้งคู่รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายความไม่ชอบมาพากลที่อบอวลมากับชายผู้นี้ ธามหรี่ตาลงเล็กน้อย ส่วนคณินนั้นใบหน้ากลับนิ่งสนิทกว่าเดิม ปกรณ์วางเอกสารฉบับหนึ่งลงบนโต๊ะตรงหน้าคณิน "พอดีผมมีข้อเสนอใหม่จากทางสภาฯ เกี่ยวกับผังโครงสร้างพิพิธภัณฑ์ที่อาจจะทำให้นายต้องรื้อสิ่งที่เพิ่งทำมาทั้งหมด... อ้อ และคุณธามครับ ผมว่าสไตล์ของนายกับคุณคณินน่ะ ถึงจะต่างกันมาก แต่ถ้าไม่เร่งปรับจูนให้เข้ากัน ระวังโปรเจกต์นี้จะถูกถอดชื่อออกทั้งคู่นะครับ เพราะท่านประธานเริ่มไม่พอใจกับข่าวลือที่ว่า... พวกคุณสองคนเอาแต่เถียงกันจนงานไม่เดิน" คณินนิ่งงันไปครู่หนึ่ง ก่อนจะคว้าเอกสารจากมือปกรณ์ขึ้นมาอ่าน ดวงตาของเขาสั่นไหวเล็กน้อยด้วยความตกใจ ขณะที่ธามก้มลงมองเอกสารแผ่นนั้นแล้วใบหน้าก็ถอดสีทันที "นี่มันอะไรกัน..." ธามพึมพำออกมาอย่างลืมตัว "แบบแปลนนี้มัน... มันไม่ใช่แบบที่ผมส่งให้หัวหน้าโครงการเลยนี่นา" คณินเงยหน้าขึ้นมองธาม สบตาคู่สวยนั้นด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอธิบาย ในจังหวะที่คนทั้งสองต่างรับรู้ได้ถึงกับดักครั้งใหญ่ที่เพิ่งถูกวางไว้ต่อหน้าต่อตา ทั้งคู่รู้ดีว่าจากนี้ไป สงครามน้ำลายจะเป็นเพียงเรื่องเล่นๆ เมื่อเทียบกับพายุใหญ่ที่กำลังจะถาโถมเข้ามาใส่พวกเขาเพียงลำพัง ขอบคุณที่ติดตามอ่านตอนแรกของ "ดีไซเนอร์หน้านิ่งกับสถาปนิกปากแจ๋ว" นะคะ แล้วมาลุ้นกันต่อในตอนถัดไปว่าทั้งสองคนจะจับมือกันฝ่าฟันวิกฤตนี้ไปได้อย่างไรค่ะ!