มหาจักรพรรดิกิลด์อเวจี: ทะยานสู่จอมราชันย์เหนือจักรวาล•ตอนที่ 1

จุดกำเนิดจากเถ้าถ่าน

ผลงานโดย โอเวอร์ลอร์ดซีโร่
"นายคิดจริงๆ หรือว่าการทรยศครั้งนี้จะทำให้พวกนายขึ้นเป็นใหญ่ได้ในโลกที่กำลังล่มสลาย?" เสียงของผมแหบพร่า เลือดอุ่นๆ ไหลทะลักออกจากบาดแผลฉกรรจ์ที่หน้าอก กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วห้องโถงกิลด์ 'สกายลอร์ด' ที่เคยโอ่อ่า บัดนี้กลายเป็นเพียงสุสานที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง เบื้องหน้าของผมคือ 'อาเธอร์' หัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่ง เพื่อนรักที่ผมเคยไว้ใจที่สุด เขากำลังยืนควงดาบเล่มโปรดที่เปื้อนเลือดของผมด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน สายตาของเขาไม่ได้มีความรู้สึกผิดหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มีเพียงความโลภที่สะท้อนผ่านดวงตาคู่นั้น "ซีโร่ นายมันก็แค่ตัวหมากที่เก่งเกินไป" อาเธอร์เอ่ยพลางย่างสามขุมเข้ามาใกล้ "โลกนี้ไม่ต้องการจอมกลยุทธ์ที่ทำตัวเป็นคนดีหรอกนะ มันต้องการ 'อำนาจ' และ 'ความเด็ดขาด' ซึ่งนายไม่มี" ผมไม่ได้โต้ตอบ ผมเพียงแต่มองไปรอบๆ กองศพของพรรคพวกที่ถูกสังหารอย่างทารุณ เรนะ... รองหัวหน้ากิลด์ที่จงรักภักดีต่อผมจนนาทีสุดท้าย เธอนอนไร้วิญญาณอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้ แววตาของเธอที่จ้องมองมายังผมก่อนตายคือความเจ็บปวดที่ผมไม่อาจลืมเลือนได้ ความแค้นไม่ได้ระเบิดออกมาเป็นเสียงตะโกน แต่มันกำลังแผ่ซ่านไปทั่วกระดูกสันหลัง เย็นเยียบและคมกริบ ผมรวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้าย สอดมือเข้าไปในเสื้อคลุมเพื่อแตะสัมผัสกับ 'ผลึกแห่งกาลเวลา' วัตถุโบราณที่ผมได้มาโดยบังเอิญจากการสำรวจดันเจี้ยนระดับ SSS ที่ไม่มีใครกล้าแตะต้อง "งั้นเหรอ..." ผมแค่นหัวเราะ แม้เลือดจะสำลักออกมาเต็มปาก "ถ้าอย่างนั้น เรามาลองดูผลลัพธ์ของ 'อำนาจ' ที่นายใฝ่ฝันกันหน่อยเป็นไง" ผมบีบผลึกในมือจนแตกละเอียด! แสงสีเงินยวงสว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของห้องโถง แรงบีบคั้นของมิติกำลังบิดเบี้ยว อาเธอร์ชะงักกึกด้วยความตื่นตระหนก เขากรีดร้องเมื่อเห็นร่างของผมเริ่มแตกสลายกลายเป็นละอองดาว แต่ความกลัวของเขามันสายเกินไป "นี่ไม่ใช่จุดจบ แต่มันคือการเริ่มต้นชำระหนี้เลือดต่างหาก" โลกทั้งใบหมุนคว้าง ความมืดมิดกลืนกินสติสัมปชัญญะของผมไปจนหมดสิ้น ก่อนที่ความรู้สึกที่คุ้นเคยจะแล่นเข้าสู่สมอง... กลิ่นอายของอากาศที่บริสุทธิ์ เสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ และความรู้สึกถึงแผ่นหลังที่แนบไปกับเบาะเก้าอี้หนังราคาแพง ผมลืมตาขึ้น เพดานสีขาวสะอาดตา ปฏิทินดิจิทัลบนโต๊ะทำงานแสดงวันที่... วันที่ 15 มีนาคม สองปีก่อนที่หายนะจะเริ่มต้นขึ้น "หัวหน้าครับ? คุณเหม่ออะไรไปตั้งนาน?" เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหู ผมหันไปมองทันที หัวใจที่เคยหยุดเต้นไปแล้วในชาติก่อนกลับมาเต้นแรงอีกครั้ง เรนะ... เธอยืนอยู่ตรงนั้น สวมชุดสูททำงานเข้ารูป ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวลเหมือนเช่นทุกครั้งที่เห็นผมใช้ความคิดหนักเกินไป ผมไม่ได้ตอบในทันที ผมค่อยๆ ยกมือขึ้นสัมผัสใบหน้าของตัวเอง ผิวสัมผัสที่ไร้รอยแผลเป็น ความรู้สึกของร่างกายที่เปี่ยมไปด้วยพลังงาน นี่ไม่ใช่ความฝัน ทุกความทรงจำ ทุกความแค้น ทุกกลยุทธ์ที่ผมเคยเรียนรู้มา มันยังคงฝังแน่นอยู่ในสมอง [ระบบ 'Zero-Sum' เริ่มต้นการทำงาน] [ตรวจพบสถานะ: ผู้ย้อนอดีต] [เงื่อนไขพิเศษ: คุณได้รับโอกาสในการสร้างกิลด์ที่จะครอบครองเหนือจักรวาล] ข้อความสีฟ้าโปร่งแสงปรากฏขึ้นตรงหน้า ราวกับหน้าต่างสถานะของเกมออนไลน์ที่ไม่มีใครมองเห็นนอกจากผม มุมปากของผมค่อยๆ ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เรนะไม่เคยเห็นมาก่อน มันไม่ใช่รอยยิ้มของผู้บริหารที่สุขุมนุ่มลึก แต่มันคือรอยยิ้มของ 'ราชันย์' ที่กำลังหิวโหยชัยชนะ "เรนะ" ผมเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจที่ทำให้คนฟังถึงกับขนลุก "คะ... ค่ะ หัวหน้า?" เธอขยับตัวด้วยความประหม่า ดวงตาคู่สวยสบเข้ากับสายตาที่คมกริบของผม "ยกเลิกสัญญากับกิลด์สกายลอร์ดทั้งหมดภายในวันนี้ และเริ่มร่างแผนการจัดตั้งกิลด์ใหม่ของเราเสีย" เรนะชะงักไปครู่หนึ่ง เธอคงคิดว่าผมเสียสติไปแล้ว "แต่หัวหน้าคะ... เราเพิ่งเซ็นสัญญาควบรวมกิจการไปเมื่อเดือนก่อน ถ้าเราถอนตัวตอนนี้เราจะต้องสูญเสียเงินลงทุนไปมหาศาล และอาเธอร์..." "ช่างหัวสัญญานั่นเถอะ" ผมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินตรงไปยังหน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นเมืองหลวงในมุมสูง "อาเธอร์ไม่ใช่คู่แข่งที่ควรค่าแก่การเกรงใจอีกต่อไป และนับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป กิลด์ของเราจะไม่มีวันเป็นหมากให้ใครเดินอีก" ผมทอดสายตามองลงไปยังท้องถนนเบื้องล่าง ที่ซึ่งผู้คนกำลังดำเนินชีวิตตามปกติ โดยไม่รู้เลยว่าหายนะกำลังจะมาเยือนในอีกไม่ช้า แต่ครั้งนี้ ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป ผมจะสร้างรากฐานที่ไม่มีใครสั่นคลอนได้ และกวาดล้างทุกสิ่งที่เคยทำลายชีวิตผมให้สิ้นซาก ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัว [คำเตือน: ความเปลี่ยนแปลงของเหตุการณ์เริ่มส่งผลกระทบต่อกระแสเวลา] [ภารกิจเริ่มต้น: ยึดครองดันเจี้ยนเกิดใหม่ 'หอคอยแห่งเถ้าถ่าน' ภายใน 24 ชั่วโมง มิเช่นนั้นค่าสถานะทั้งหมดจะถูกลบ] ผมขมวดคิ้วเล็กน้อย หอคอยแห่งเถ้าถ่านงั้นหรือ? ในชาติก่อนสถานที่แห่งนี้ถูกค้นพบโดยกิลด์อันดับสอง และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้พวกมันขึ้นมาท้าทายกิลด์ของอาเธอร์ ดูเหมือนว่าการย้อนเวลากลับมาครั้งนี้ จะไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิดไว้เสียแล้ว เพราะดันเจี้ยนระดับ S ที่ควรจะเปิดอีกสองเดือน กลับปรากฏขึ้นในใจกลางเขตการปกครองของผมตั้งแต่วันแรก ผมหันกลับมาหาเรนะที่ยังคงยืนอึ้งอยู่ "เตรียมอาวุธให้พร้อม... คืนนี้ เราจะไปชิงสิ่งที่ควรจะเป็นของเราแต่แรกกลับมา" ขณะที่ผมกำลังจะก้าวออกจากห้อง เสียงโทรศัพท์ของผมก็ดังขึ้น หน้าจอแสดงชื่อผู้โทรเข้า... 'อาเธอร์' ผมปล่อยให้เสียงนั้นดังอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะกดรับและกรอกเสียงลงไปโดยไม่รอให้อีกฝ่ายได้พูดอะไร "อาเธอร์... นายรู้ไหมว่าการเล่นกับไฟน่ะ มันสนุกแค่ไหน?" ปลายสายเงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนที่เสียงหัวเราะเยือกเย็นของอาเธอร์จะดังตอบกลับมา "ดูเหมือนนายจะตื่นตัวเร็วกว่าที่ฉันคิดนะ ซีโร่... แต่เสียใจด้วยนะที่ต้องบอกว่า 'แผนการ' ของนายในวันนี้ มันถูกยกเลิกแล้ว" สิ้นเสียงของเขา เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้นจากชั้นล่างของตึกสำนักงาน แรงสั่นสะเทือนทำให้กระจกหน้าต่างแตกกระจาย และกลุ่มควันดำทะมึนเริ่มลอยฟุ้งขึ้นมาปกคลุมไปทั่วทางเดิน! ผมหวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับจุดเริ่มต้นแห่งการล้างแค้นของผมในครั้งนี้นะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่
สารจากนักเขียน (โอเวอร์ลอร์ดซีโร่)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง มหาจักรพรรดิกิลด์อเวจี: ทะยานสู่จอมราชันย์เหนือจักรวาล นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%