ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

เสียงกระแทกของแฟ้มเอกสารบนโต๊ะไม้สักทองราคาแพงระยับดังสนั่นห้องทำงานกว้างขวาง รินลดา สะดุ้งเฮือก ร่างบางในชุดสูทเข้ารูปสั่นเทาเล็กน้อยไม่ใช่เพราะความหนาวเหน็บจากเครื่องปรับอากาศที่เร่งความเย็นจนต่ำกว่ายี่สิบองศา หากแต่เป็นเพราะไอสังหารแผ่ซ่านที่แผ่ออกมาจากบุรุษผู้ทรงอิทธิพลซึ่งนั่งไขว่ห้างอยู่หลังโต๊ะตัวนั้น คีริน ไม่ชายตามองเอกสารหนาเตอะตรงหน้า ดวงตาคมกริบดุจพญาอินทรีจดจ้องมองเหยื่อสาวนิ่งสนิท ราวกับต้องการจะเฉือนผิวเนื้อเธอกลืนกินเข้าไปทั้งตัว ใบหน้าหล่อเหลาคมคายราบบนความเย็นชา ไร้ซึ่งรอยยิ้ม ไร้ซึ่งความปรานีใดๆ โครงหน้าชัดเจนราวกับรูปสลักหินอ่อนชั้นดีที่ถูกหล่อหลอมขึ้นมาจากความมืดมนและอำนาจดิบเถื่อน "พี่ชายเธอผลาญเงินฉันไปแปดหลักในคาสิโน และตอนนี้... มันหนีหัวซุกหัวซุน ทิ้งภาระก้อนโตไว้ให้ผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเธอต้องรับผิดชอบ" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้น เรียบเรื่อยแต่น่ากลัวจนขั้วหัวใจสั่นสะท้าน มันไม่ใช่แค่คำพูดทวงหนี้ แต่มันคือประกาศิตแห่งความตายที่พร้อมจะบดขยี้อนาคตของใครก็ได้ให้แหลกคามือ รินลดาเม้มริมฝีปากแน่นจนซีดเซียว เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติและศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่ทั้งหมดกลับคืนมา แม้ขาเรียวภายใต้กระโปรงทรงแคบจะสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ แต่แววตาคู่สวยที่เงยขึ้นสบตากับเขากลับดื้อรั้นและไม่ยอมจำนน "ฉันไม่มีเงินสดก้อนใหญ่ขนาดนั้นหรอกค่ะ... เอ่อ... ครับ" รินลดาเผลอหลุดคำสามัญสำนัยเดิมออกไปเล็กน้อยเมื่อความกดดันถาโถม ก่อนจะรีบแก้ไขน้ำเสียงให้มั่นคงที่สุด "ฉันหมายถึง ฉันไม่มีทางหาเงินแปดหลักมาคืนคุณได้ภายในคืนนี้แน่ๆ แต่ฉันขอผ่อนชำระ..." "ผ่อน?" คีรินแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นเย็นเยียบจนบาดลึกเข้าเนื้อ "เธอคิดว่าบ่อนของฉันเป็นมูลนิธิการกุศลอย่างนั้นหรือ รินลดา? หหนี้สินก้อนนี้ไม่มีดอกเบี้ย แต่มีต้นทุนที่สูงกว่านั้น... และเธอก็คือสิ่งเดียวที่มีค่าพอจะชดใช้มันได้" สิ้นคำพูดนั้น ร่างสูงใหญ่ของมาเฟียหนุ่มก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาสาวเท้าก้าวเข้ามาหาเธอดั่งนักล่าที่กำลังต้อนเหยื่อจนมุม กลิ่นกายบุรุษอันทรงเสน่ห์ปะปนกับกลิ่นบุหรี่ราคาแพงและน้ำหอมกลิ่นไม้กฤษณาเข้มข้นโชยเข้าปะทะนาสิก จนรินลดาต้องถอยหลังกรูดไปจนแผ่นหลังบางชนเข้ากับบานประตูกระจกเบื้องหลังอย่างไร้ทางหนี "คุณจะทำอะไร..." เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อเงาของร่างสูงทาบทับปกคลุมเธอมิดชิด มือหนาเอื้อมมาตรึงกรอบประตูข้างศีรษะเธอไว้ กักขังเธอไว้ในวงแขนที่แข็งแกร่งดุจกำแพงเหล็ก คีรินโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกโด่งเกือบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนรดรินอยู่บนพวงแก้มเนียนนุ่ม แววตาคมกริบสำรวจเรือนร่างอรชรของเธออย่างจาบจ้วงและหิวกระหาย ราวกับเสือร้ายที่กำลังพิจารณาชิ้นเนื้ออันโอชะ "หนี้แปดหลัก... แลกกับการที่เธอต้องมาอยู่ในการดูแลของฉัน บนเตียงของฉัน และใต้ร่างของฉันทุกค่ำคืน... จนกว่าฉันจะพอใจ" ข้อเสนอที่ไร้ซึ่งความปรานีและเต็มไปด้วยสัญชาตญาณดิบเถื่อนถูกโยนใส่หน้าเธออย่างไม่ไยดี รินลดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจและโกรธเกรี้ยว มือเรียวพยายามจะผลักอกแกร่งออกห่าง แต่ทว่าร่างกายของเขากลับมั่นคงราวกับภูเขาผา "คุณมันบ้า! ฉันไม่ใช่สิ่งของที่จะเอามาใช้แลกเปลี่ยนหนี้สินพบพานอะไรของคุณนะ!" เธอตวาดเสียงสั่นด้วยความคับแค้นใจ น้ำตาคลอเบ้าด้วยความอึดอัดที่ไม่อาจหาทางออก คีรินไม่โกรธ กลับยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น นิ้วเรียวหยาบกร้านจากการจับอาวุธเอื้อมไปเชยคางมนของเธอขึ้นบังคับให้สบตา ปลายนิ้วนั้นลากไล้ผิวแก้มเนียนอย่างถือวิสาสะ สัมผัสร้อนผ่าวที่แนบลงมาทำให้ผิวเนื้อของรินลดาร้อนรุ่มราถูกไฟลน ความใกล้ชิดที่แนบแน่นจนเกินขอบเขตนี้ปลุกปั่นเร้าอารมณ์บางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ลึก "เธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ... รินลดา" เสียงกระซิบต่ำพร่าริมฝีปากของเขาชิดใบหูของเธอ ส่งกระแสความสั่นสะท้านวิ่งพล่านไปทั่วสันหลังจนขนลุกซู่ "เลือกเอาว่าจะยอมจำนนต่อฉันด้วยความเต็มใจ หรือจะให้ฉันใช้กำลังบังคับให้เธอนอนครางใต้ร่างฉันอย่างเร้าใจ... ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป" ในจังหวะที่หัวใจของรินลดากำลังเต้นระรัวราวกับกลองศึก ความตึงเครียดในห้องพุ่งสูงจนแทบขาดใจ ประตูห้องทำงานที่ปิดสนิทก็ถูกผลักเปิดผางอย่างแรงโดยบอดี้การ์ดคนสนิท พร้อมกับเสียงรายงานที่ทำให้ลมหายใจของคีรินสะดุดกุนิด "นายครับ... ทางด้านมาร์คัสส่งคนบุกเข้ามาล้อมโกดังสินค้าโซน B ของเราแล้วครับ!" ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนแรกของ "กับดักรักฉบับคาสโนว่ามาเฟีย" ร่วมเดินทางไปกับความเร่าร้อนและเกมอำนาจนี้ด้วยกันนะครับ