เสียงค้อนแรกในโลกเสมือน

"อัตราความหนาแน่นของคาร์บอนในแร่เหล็กดิบเกรดต่ำนี้อยู่ที่ร้อยละสองจุดสี่... หากใช้ไฟจากเตาถ่านธรรมดากลั่นด้วยอุณหภูมิคงที่ที่แปดร้อยองศาเซลเซียส คงต้องสูญเสียเนื้อโลหะไปไม่ต่ำกว่าสิบห้าเปอร์เซ็นต์เนื่องจากการเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันก่อนเวลาอันควร" กรพึมพำกับตัวเองเบาๆ ขณะที่ดวงตาสีดำสนิทภายใต้กรอบแว่นสายตาไร้กรอบกำลังกวาดมองข้อความโฮโลแกรมสีฟ้าใสที่ลอยเคว้งอยู่เบื้องหน้า ในโลกเสมือนจริงของ "Aethelgard Online" ที่ถูกขนานนามว่าเป็นดินแดนแฟนตาซีสมจริงระดับร้อยเปอร์เซ็นต์ สิ่งที่ผู้คนส่วนใหญ่มักจะทำทันทีเมื่อก้าวเท้าเข้าสู่เกมเป็นครั้งแรกคือการวิ่งโร่ไปที่สำนักทะเบียนอาชีพ เลือกเป็นนักดาบผู้กล้าหาญ จอมเวทผู้ร่ายมนตร์อลังการ หรือนักล่าสมบัติผู้รักอิสระ แต่สำหรับกร—ชายหนุ่มผู้มีงานอดิเรกเป็นการรื้อถอนและประกอบคอมพิวเตอร์ตั้งแต่อายุสิบขวบ—เป้าหมายของเขาตั้งแต่แรกเริ่มมีเพียงสิ่งเดียว นั่นคือการทำความเข้าใจสถาปัตยกรรมโค้ดเบื้องหลังระบบการสร้างไอเทม หรือที่เรียกกันในหมู่เกมเมอร์ว่า "สายคราฟต์" และในตอนนี้ เขากำลังยืนอยู่หน้าเตาหลอมโลหะเก่าคร่ำคร่าในเขตสลัมของเมืองเริ่มต้น เมืองลิมูส (Limous) บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยเสียงจอแจของผู้เล่นหน้าใหม่ที่กำลังวิ่งวุ่นรับเควสต์แรกจากNPC ทว่ากรกลับเลือกที่จะปลีกวิเวกมายังโรงตีเหล็กทรุดโทรมปลายซอย กลิ่นอับชื้นของสนิมและควันไฟจางๆ ลอยอวลอยู่ในบรรยากาศ ก๊อก... ก๊อก... เสียงเคาะไม้เบาๆ ที่กรอบประตูเรียกสติของกรให้หลุดจากการคำนวณสูตรเคมีในหัว เขาสะบัดข้อมือเบาๆ เพื่อปิดหน้าต่างสเตตัส แล้วหันไปมองผู้มาใหม่ ร่างของหญิงสาวในชุดคลุมนักบวชสีขาวหม่นที่ดูราวกับไม่ได้ซักมาสามเดือนกำลังยืนพิงกรอบประตู ใบหน้าของเธอเรียวสวยได้รูป ดวงตาสกลมองตรงมาที่กรด้วยประกายวิบวับซุกซน ผมสีเงินยวดยาวสยายถึงกลางหลังสะท้อนกับแสงไฟสีส้มจากเตาหลอมจนเกิดประกายระยิบระยับ แม้ภายนอกจะดูเหมือนผู้เล่นทั่วไป แต่สิ่งที่ทำให้กรต้องหรี่ตามองด้วยความระแวดระวังคือสัญลักษณ์รูปเฟืองไขว้สีทองประดับเพชรเม็ดเล็กที่ปกเสื้อ—สัญลักษณ์ของ "ผู้ดูแลระบบระดับสูง" ที่ไม่ควรจะปรากฏตัวในเขตเริ่มต้นเด็ดขาด "ยืนคำนวณตัวเลขน่าเบื่อพวกนั้นอยู่ตั้งนาน นายไม่คิดเหรอว่าบางที... เกมนี้มันอาจจะไม่ได้สร้างขึ้นมาด้วยหลักการฟิสิกส์ธรรมดาๆ ที่นายรู้จักหรอกนะ เจ้าหนูหน้าตาย" เสียงใสๆ ติดจะขี้เล่นเอ่ยขึ้น รอยยิ้มมุมปากของเธอบ่งบอกชัดเจนว่ากำลังสนุกกับการปั่นป่วนจิตใจของเขา กรขยับกรอบแว่นเล็กน้อย สีหน้าของเขายังคงนิ่งสนิทไร้คลื่นอารมณ์ราวกับรูปปั้นหิน แต่สมองกลับประมวลผลสถานการณ์อย่างรวดเร็ว NPC ระดับสูงหรือผู้เล่นลับคนนี้รู้ได้อย่างไรว่าเขากำลังคำนวณอะไรอยู่? การประมวลผลของเกม Aethelgard ใช้ระบบ AI อิสระที่เรียกว่า 'Hyper-Logic Engine' ซึ่งหมายความว่า NPC ทุกตัวจะมีปฏิกิริยาตอบสนองตามพฤติกรรมจริงของผู้เล่น แต่มันไม่ควรจะล่วงรู้ถึงกระบวนการคิดเชิงนามธรรมในสมองมนุษย์ได้ "ถ้าหมายถึงระบบความน่าจะเป็นของไอเทมดรอปหรืออัตราความสำเร็จในการตีบวก ผมคิดว่าทุกระบบย่อมมีตรรกะเบื้องหลังรองรับเสมอ ไม่มีอะไรที่เรียกว่าปาฏิหาริย์อย่างไร้เหตุผลหรอกครับ... คุณเซเลสเต้" กรเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพราบเรียบ แต่แฝงความนัยที่แสดงออกชัดเจนว่าเขารู้ตัวตนเบื้องต้นของอีกฝ่ายจากข้อมูลในแพตช์โน้ตลับที่เขาใช้เวลาศึกษามาแรมเดือน เซเลสเต้เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาฉายความประหลาดใจวูบหนึ่งก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มกว้าง เธอหัวเราะเบาๆ ในลำคอแล้วเดินตรงเข้ามาใกล้ จนกลิ่นหอมจางๆ คล้ายกลิ่นดอกไม้ป่าและสนเปียกฝนโชยเข้าจมูก "แหม... รู้จักชื่อฉันด้วยเหรอเนี่ย แสดงว่าทำการบ้านมาดีสินะ สมกับที่เป็นคนที่กดเลือกอาชีพ 'ช่างตีเหล็กฝึกหัด' ที่มีอัตราการรีสอร์ทต่ำที่สุดในประวัติศาสตร์สามปีของเซิร์ฟเวอร์เบต้า" เซเลสเต้กอดอกมองค้อนเหล็กขนาดใหญ่ในมือของกร "แต่น่าเสียดายนะ... นายอาจจะคำนวณเรื่องอุณหภูมิและสัดส่วนคาร์บอนได้แม่นยำราวมนุษย์จักรกล แต่สิ่งที่นายกำลังจะทำในอีกสามวินาทีข้างหน้า... ระบบฟิสิกส์ที่นายศรัทธนักหนากำลังจะพังทลายลงด้วยน้ำมือของตัวเอง" กรขมวดคิ้วมุ่น ไม่ใช่เพราะคำพูดขู่ขวัญของหญิงสาว แต่เป็นเพราะหน้าต่างแจ้งเตือนระบบที่จู่ๆ ก็เด้งขึ้นมาขวางหน้าโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย! [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบความผิดปกติในลำดับโค้ดคราฟต์ที่ [กร] กำลังดำเนินการ] [คำเตือน: วัตถุดิบ 'เศษเหล็กโบราณไร้ค่า' (Rusty Scrap Metal) กำลังทำปฏิกิริยากับพลังงานมานาอิสระที่ตกค้างในโรงตีเหล็ก] [เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: คุณลักษณะ 'มือสังหารเตาหลอม' ทำงาน!] กรก้มมองก้อนเหล็กสนิมเขรอะในมือที่ตอนนี้เริ่มเปล่งแสงสีม่วงเข้มออกมาทีละน้อย ความร้อนระอุที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นจากอุณหภูมิแปดร้อยองศาแผ่ซ่านผ่านถุงมือหนังจนรู้สึกได้ถึงความรุ่มร้อนที่แผดเผาผิวหนัง แต่นี่ไม่ใช่ความเจ็บปวดจากระบบความเสียหาย—มันคือความรู้สึกมีชีวิตชีวาของโลหะที่กำลัง "ตื่นขึ้น" "ดูเหมือนว่า... สิ่งที่ผมคำนวณไว้ จะมีตัวแปรเกินเข้ามาสินะครับ" กรพึมพำเบื้องหน้าแสงประหลาดที่สว่างวาบจนกลืนกินทัศนียภาพรอบตัว เซเลสเต้ถอยหลังไปหนึ่งก้าว รอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้าของเธอจางหายไป ถูกแทนที่ด้วยแววตาเป็นประกายลึกล้ำที่จับจ้องไปยังร่างของชายหนุ่ม [ระบบคราฟต์พิเศษเปิดใช้งาน: คุณได้รับสิทธิ์ในการเข้าถึง 'หอคอยบรรพกาล' ชั้นที่ 0] [ภารกิจระดับ SSS: 'เสียงค้อนแรกที่สั่นคลอนบัลลังก์แห่งปวงเทพ' ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!] ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปในโลกแห่งการตีเหล็กและเวทมนตร์ด้วยกันนะครับ