กลิ่นอายความร้อนระอุของเหล็กกล้าที่หลอมละลายยังคงคุกรุ่นอยู่ในบรรยากาศ ทว่าความเงียบงันกลับเข้าปกคลุมพื้นที่กว้างใหญ่เบื้องหน้าราวกับเวลาถูกหยุดไว้ด้วยคมดาบ
กรยืนนิ่งค้างอยู่ในท่าถือค้อนตีเหล็กคู่ใจ ลมหายใจของเขายังคงหอบถี่ตามจังหวะการทำงานของระบบจำลองร่างกายในโลก VRMMO เม็ดเหงื่อเสมือนจริงไหลย้อยลงตามกรอบหน้า ก่อนจะหยดลงกระทบกับพื้นผิวหินแกรนิตที่แตกละเอียดเป็นจุล แรงกระแทกจากการปะทะครั้งสุดท้ายเมื่อสักครู่ยังคงสั่นสะเทือนอยู่ในความรู้สึก แต่นั่นเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่กำลังปรากฏขึ้นตรงหน้า
ร่างมหึมาของบอสใหญ่ประจำดันเจี้ยนชั้นที่ 50—"ราชันมังกรจักรกลทมิฬ"—ค่อยๆ แตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีฟ้าครามผสมประกายไฟสีทอง เกล็ดเหล็กกล้าหนาหนักที่เคยสร้างความปวดหัวให้กับกิลด์ใหญ่ทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ บัดนี้กำลังร่วงหล่นและสลายตัวไปอย่างไร้แรงต้านทาน
"อืม... คำนวณความเสียหายพลาดไปนิดเดียว เกือบทำให้ค่าความทนทานของค้อนเล่มนี้ลดลงเกินขีดจำกัดปลอดภัยเสียแล้วสิครับ"
กรพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยตามนิสัย ขณะที่ดวงตาสีเข้มใต้กรอบแว่นโลหะกวาดมองตัวเลขสถิติความเสียหายที่ยังคงลอยค้างอยู่กลางอากาศ เขายกมือขึ้นปัดหน้าต่างสถานะที่ไม่จำเป็นทิ้งอย่างคุ้นชิน ความรอบคอบและนิสัยชอบวิเคราะห์ความคุ้มค่าทุกลำดับขั้นตอนคือสิ่งที่ทำให้เขายืนหยัดอยู่ ณ จุดนี้ได้ในขณะที่ผู้เล่นคนอื่นล้ม
"เจ้าเด็กนี่... ปากบอกว่าคำนวณพลาด แต่เมื่อกี้จังหวะสับค้อนลงที่จุดอ่อนใต้ข้อต่อเกราะอกนั่น มันคมคายจนข้ายังต้องทึ่งเลยนะรู้ไหม"
เสียงหวานใสแต่แฝงด้วยความเย่อหยิ่งและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ดังขึ้นจากด้านหลัง เซเลสเต้ อาจารย์สาวลึกลับในชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ตัดกับลวดลายอักขระโบราณสีทอง เธอก้าวเท้าเข้ามาใกล้ด้วยท่าทีสบายอารมณ์ แม้ว่าสภาพรอบกายจะเต็มไปด้วยซากปรักหักพังจากการต่อสู้ก็ตาม เธอยื่นมือเรียวบางมาเคาะเบาๆ ที่ไหล่ของเขา
"ถ้าไม่ได้คำใบ้เรื่องจังหวะการระบายความร้อนของแกนพลังงานจากอาจารย์ ผมคงต้องเสียเวลาซ่อมอุปกรณ์นานกว่านี้ครับ ขอบคุณครับ" กรตอบกลับตามมารยาท โดยไม่ลืมหันไปโค้งศีรษะให้อย่างสุภาพตามแบบฉบับสุภาพบุรุษ แม้จะรู้ทันว่ารอยยิ้มของอีกฝ่ายมักซ่อนเงื่อนงำอะไรบางอย่างไว้เสมอ
"หึๆ รู้จักข้าขึ้นมาบ้างแล้วนี่ ปากบอกหน้าตาย แต่ใจจริงเจ้าก็พึ่งพาข้าตลอดไม่ใช่หรือไง" เซเลสเต้หัวคิกคักอย่างอารมณ์ดี ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับยามมองไปยังเบื้องหน้า
เบื้องหน้าของทั้งคู่... บัดนี้ความมืดมิดถูกแทนที่ด้วยความสว่างวาบอันเจิดจ้า หน้าจอระบบขนาดมหึมาสีทองอร่ามปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงดนตรีเฉลิมฉลองก้องกังวานไปทั่วทั้งดันเจี้ยน เป็นเสียงท่วงทำนองที่ผู้เล่นนับล้านใฝ่ฝันจะได้ยิน แต่มีเพียงไม่กี่คนในประวัติศาสตร์ของเกมที่จะได้สัมผัสมันด้วยตาตนเอง
*[ประกาศจากระบบส่วนกลาง]*
*[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น 'กร' และผู้ติดตาม 'เซเลสเต้' ที่สามารถโค่น 'ราชันมังกรจักรกลทมิฬ' (Boss ระดับ World Mythic) ได้เป็นกลุ่มแรกของเซิร์ฟเวอร์!]*
*[เงื่อนไขพิเศษ: บรรลุการเคลียร์ดันเจี้ยนด้วยกระบวนท่าการคราฟต์และต่อสู้แบบผสมผสาน (Craft-Combat Hybrid) สมบูรณ์แบบ 100%]*
ตัวหนังสือสีทองวิ่งยาวเหยียดพร้อมกับเอฟเฟกต์พลุไฟเสมือนจริงที่พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจำลองของดันเจี้ยน ข้อมูลความสำเร็จระดับประวัติศาสตร์ถูกประกาศกระจายไปยังบอร์ดสนทนาของทุกเมืองในเกมโดยอัตโนมัติ ชื่อของกรพุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งของตารางจัดอันดับผู้เล่นทรงคุณค่าทันทีแบบไร้ข้อกังขา
กรยืนนิ่งอ่านข้อความเหล่านั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไร้ซึ่งอาการกระโดดโลดเต้นดีใจอย่างที่ควรจะเป็น ทว่าลึกๆ ในแววตากลับสะท้อนประกายความภาคภูมิใจและความโล่งอกออกมาอย่างปิดไม่มิด หยาดเหงื่อที่แห้งเหือดไปแลกมาด้วยความพยายามนับร้อยชั่วโมงในการคำนวณสูตรแร่ การตีขึ้นรูปอาวุธทีละชิ้น และการวางแผนรับมือกับบอสตัวนี้อย่างรัดกุม
"หน้าตาแบบนั้นหมายความว่ายังไงกัน เจ้าเด็กหัวแข็ง อุตส่าห์สร้างชื่อเสียงสะเทือนไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ทั้งที น่าจะทำหน้าให้มันตื่นเต้นกว่านี้หน่อยสì" เซเลสเต้เอ่ยทักพร้อมกับเอียงคอด้วยความหมั่นไส้เล็กน้อย
"ความตื่นเต้นไม่ได้ช่วยให้ค่าความทนทานของไอเทมที่เสียหายกลับคืนมาหรอกครับอาจารย์ สิ่งที่ผมสนใจตอนนี้คือรางวัลชดเชยและวัตถุดิบระดับตำนานที่ดรอปต่างหากครับ ว่าแต่วัตถุดิบเกล็ดมังกรจักรกลชิ้นนั้น... ผมคงต้องขออนุญาตนำไปตีขึ้นรูปเป็นเกราะป้องกันให้คุณและสหายร่วมรบคนอื่นๆ ก่อนนะครับ" กรเอ่ยตอบอย่างมีเหตุผล พร้อมกับชี้ไปยังกองวัตถุดิบเรืองแสงที่กองอยู่บนพื้น
เซเลสเต้ชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยแววตาอ่อนโยนที่ฉายชัดขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนที่เธอจะหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "ตามใจเจ้าเลยพ่อช่างตีเหล็กผู้รอบคอบ อยากทำอะไรก็ทำ ข้าแค่... ดีใจที่ได้เห็นเจ้าเติบโตมาถึงจุดนี้ต่างหาก"
บรรยากาศรอบตัวอบอวลไปด้วยความอบอุ่นและความสำเร็จอันน่าประทับใจ ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้มลายหายไปสิ้น ทว่าในขณะที่กรกำลังจะก้าวเข้าไปเก็บกวาดไอเทมรางวัลทั้งหมดลงในกระเป๋าเดินทางมิติ ระบบที่ควรจะสงบลงหลังจากการประกาศชัยชนะ กลับส่งเสียงเตือนแปลกประหลาดขึ้นมาอีกครั้ง
*ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...*
ไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนชัยชนะสีทองอันคุ้นเคย แต่เป็นเสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานที่ดังระรัวด้วยความถี่สูงจนน่าอึดอัด หน้าต่างระบบสีทองที่เคยสว่างไสวเมื่อครู่พลันเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ก่อนที่ข้อความปริศนาจะปรากฏขึ้นกลางอากาศด้วยตัวอักษรบิดเบี้ยวราวกับถูกกัดกร่อน
*[คำเตือนระบบ: ตรวจพบร่องรอยการแทรกแซงจาก 'รหัสลับภายนอก' โลกที่ 0]*
*[กระบวนการเคลียร์ดันเจี้ยนไม่สมบูรณ์... กำลังดึงข้อมูลผู้เล่นเข้าสู่พื้นที่เขตหวงห้ามระดับ SSS]*
*[ข้อผิดพลาด: ผู้เล่น 'กร' และ 'เซเลสเต้' คือเป้าหมายที่ถูกเลือกโดย...]*
หน้าจอดับวูบลงทันที พร้อมกับพื้นเบื้องล่างที่แตกยุบตัวลงอย่างฉับพลัน กรดึงแขนของเซเลสเต้ไว้ตามสัญชาตญาณ ทว่าทุกอย่างรอบตัวกลับร่วงหล่นลงสู่ความมืดมิดอันไร้ก้นบึ้ง... และเสียงกระซิบอันคุ้นเคยที่ดังมาจากเบื้องลึกของห้วงมิติ ก็ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของอาจารย์สาวลึกลับแข็งค้างไปในทันที
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม" มาโดยตลอดนะครับ
เซียนคราฟต์หน้าตายกับยายอาจารย์สายป่วนในเกม VR•ตอนที่ 27
เสียงแจ้งเตือนแห่งชัยชนะ
ผลงานโดย ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนคราฟต์หน้าตายกับยายอาจารย์สายป่วนในเกม VR นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!