ชื่อเสียงที่เริ่มขยาย

"ถ้าคิดจะใช้รอยแยกมิติระดับนั้นมาข่มขู่พวกเราล่ะก็... เกรงว่าคงต้องทำการบ้านมาใหม่แล้วล่ะค่ะ" น้ำเสียงของเรย์ราบเรียบ ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก แม้ว่าเศษกระจกแห่งความว่างเปล่าจะร่วงหล่นราวกับหิมะมรณะรอบกายเขา ดวงตาคู่คมกวาดมองการจัดเรียงตัวของไพ่ทาโรต์สีทองที่ลอยวนอยู่กลางอากาศอย่างพินิจพิเคราะห์ สมองของเด็กหนุ่มประมวลผลความน่าจะเป็นนับพันรูปแบบในเสี้ยววินาที ขณะที่เอลาร่าก้าวขึ้นมาขนาบข้าง ร่างเพรียวในชุดเกราะหนังรัดรูปขยับตัวเข้าสู่ 'สแตนซ์' พร้อมรบอย่างไร้ที่ติ กล้ามเนื้อทุกมัดเกร็งตัวพร้อมปะทะ มือเรียวสวยกระชับดาบยาวคู่ใจจนข้อนิ้วขาวซีด บรรยากาศรอบตัวกดดันจนแทบหายใจไม่ออก ไอร้อนจากรอยแยกสีดำแผดเผาผิวหนังจนแสบแปลบ แต่นั่นยังไม่น่ากลัวเท่าตัวตนที่ก้าวออกมาจากหลังม่านมิติ เงาร่างในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ค่อยๆ เผยโฉมภายใต้แสงสลัว ใบหน้าภายใต้ฮู้ดถูกบดบังด้วยหมอกควันสีมุก ทว่ารอยยิ้มที่ยกขึ้นตรงมุมปากนั้นชัดเจนเสียจนบาดลึกเข้าไปในความรู้สึก ไพ่ทาโรต์สีทองอร่ามใบหนึ่งดีดตัวออกจากวงโคจร พุ่งตรงมาปักลงบนพื้นเบื้องหน้าเรย์ด้วยแรงมหาศาลจนพื้นหินแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ *การ์ดระดับตำนาน... พลังงานมานาที่ไหลเวียนอยู่รอบตัวเขามันเหนือกว่าฮันเตอร์แรงค์ A ทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด* เรย์คิดในใจ นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนสำรับการ์ดในมือเบาๆ เป็นจังหวะเพื่อเรียกสติ "น่าสนใจจริงๆ..." เสียงทุ้มต่ำราวกับก้องมาจากห้วงลึกของกาลเวลาเอื้อnเอ่ยออกมาจากร่างในชุดคลุม "เด็กหนุ่มไร้แรงค์ผู้ใช้เด็คกระจอกๆ กับอดีตองครักษ์ผู้ตกอับ... แต่กลับพลิกสถานการณ์ในดันเจี้ยนระดับหายนะได้ด้วยการคำนวณที่ไร้ที่ติ เจ้าทำให้ 'หอคอย' เริ่มสนใจในตัวเจ้าเข้าแล้วล่ะนะ เรย์" เอลาร่าหรี่ตาลง รังสีอำมหิตแผ่พุ่งออกจากร่างของอดีตองครักษ์สาวทันทีที่อีกฝ่ายเอ่ยชื่อเรย์ออกมาอย่างไร้ความเกรงกลัว "แกเป็นใคร และต้องการอะไรจากพวกเรา" น้ำเสียงของเธอนิ่งสนิท แต่แฝงไว้ด้วยความดุดันพร้อมสังหาร "ข้าเหรอ?" ร่างนั้นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะสะบัดมือเพียงครั้งเดียว ไพ่สีทองนับสิบลอยกระจายกลายเป็นละอองแสงระยิบระยับ "ข้าเป็นเพียงผู้สังเกตการณ์... และเป็นผู้ส่งสสารจากเบื้องบน นานมากแล้วที่กิลด์ใหญ่และพวกฮันเตอร์แถวหน้าผูกขาดสิทธิในการพิชิตดันเจี้ยน จนกระทั่งระบบ 'การ์ดมาสเตอร์' ของเจ้าเริ่มขยับขับเคลื่อน... รู้ไหมว่าตอนนี้ ชื่อเสียงของพวกเจ้าไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในซากปรักหักพังแห่งนี้อีกต่อไปแล้ว" สิ้นคำพูดนั้น หน้าต่างระบบสีฟ้าใสก็เด้งขึ้นตรงหน้าเรย์โดยไม่ต้องรอให้เอ่ยถาม ข้อมูลตัวเลขและกราฟสถิติจำนวนมากพรั่งพรูออกมาจนละลานตา [แจ้งเตือนระบบ: ชื่อเสียงของ 'การ์ดมาสเตอร์' ในเขตการปกครองที่ 4 พุ่งสูงขึ้น 340%] [ประกาศจากสมาคมฮันเตอร์อิสระ: มีคำสั่งลับระดับสูงให้จับตาดำเนินการกลุ่มของเรย์และเอลาร่า] [ท่านได้รับฉายาใหม่: 'นักพยากรณ์ไร้พ่าย' (Unbeaten Strategist) - เพิ่มอัตราการดรอปการ์ดหายาก 15%] เรย์กวาดสายตาอ่านข้อความเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหวาดกลัว เจือปนด้วยความท้าทายเสียด้วยซ้ำ การที่พวกฮันเตอร์อิสระเริ่มให้ความสนใจ ไม่ได้แปลว่าพวกเขาตกเป็นเป้าสังหารฝ่ายเดียว แต่มันหมายถึง 'โอกาส' ในการขยายอิทธิพล และการดึงตัวผู้เล่นคนอื่นเข้ามาสู่กระดานที่เขาเป็นผู้ชักใยต่างหาก "ดูเหมือนว่าความสงบสุขในการเก็บเลเวลเงียบๆ ของเราจะจบลงแล้วสินะคะ" เรย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงเจือความขบขันเล็กน้อย พลางเก็บสำรับการ์ดเข้ากระเป๋าคาดเอวอย่างใจAเย็น "มันเพิ่งเริ่มต้นต่างหากล่ะ เรย์" เอลาร่าผ่อนลมหายใจยาว เธอคลายมือออกจากด้ามดาบเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังไม่มีท่าทีจะจู่โจมในทันที แต่ดวงตาคู่สวยยังคงไม่ละไปจากร่างในชุดคลุมสีขาว "การที่มีคนกลุ่มใหญ่หันมามองเรา ย่อมหมายถึงสายตาที่จ้องจะแทงข้างหลังด้วยเช่นกัน" "ถูกต้องที่สุดค่ะเอลาร่า" เรย์หันไปสบตากับสหายคู่ใจ รอยยิ้มอบอุ่นและมั่นใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเด็กหนุ่ม "แต่ในเกมกระดานนี้ คนที่ถือไพ่เหนือกว่า... ไม่ใช่พวกมันหรอกนะคะ" ร่างในชุดคลุมสีขาวมองท่าทีที่สุขุมเกินวัยของทั้งสองคนแล้วก็ระเบิดเสียงหัวเราะก้องกังวาน "ช่างเป็นทัศนคติที่ยอดเยี่ยมจริงๆ สมกับที่เป็นผู้ถูกเลือก... จงจำคำของข้าไว้ เรย์ เมื่อประตูชั้นที่สิบเปิดออก เมื่อนั้นเจ้าจะได้รู้ว่าการ์ดที่แท้จริงที่พระเจ้าซ่อนเอาไว้... คืออะไร" วูบ! สิ้นเสียงนั้น ร่างในชุดคลุมก็สลายกลายเป็นฝุ่นละอองสีทอง ลอยหายไปกับสายลมแห่งความว่างเปล่า ทิ้งไว้เพียงรอยแยกมิติที่ค่อยๆ ปิดตัวลงอย่างช้าๆ บรรยากาศรอบกายกลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง ทว่าความตึงเครียดในอากาศยังคงหลงเหลืออยู่จางๆ เรย์ก้มลงมองพื้นดินที่ว่างเปล่า ที่ซึ่งไพ่ทาโรต์สีทองเคยปักอยู่ สิ่งที่หลงเหลือไว้คือการ์ดใบหนึ่ง—การ์ดสีดำสนิทที่ไม่มีลวดลายใดๆ นอกจากตัวเลขโรมันเลข 'XII' สลักอยู่ด้วยอักษรเวทมนตร์สีแดงฉาน "ไพ่ทาโรต์หมายเลขสิบสอง..." เรย์พึมพำเบาๆ ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังงานความมืดที่แฝงอยู่ภายใต้พื้นผิวของการ์ดใบนั้น เอลาร่าก้าวเข้ามาใกล้ ชะโงกมองการ์ดปริศนาในมือของเรย์ "เดอะแฮงด์แมน (The Hanged Man)... การเสียสละ การรอคอย หรือมุมมองที่กลับตาลปัตร ความหมายของมันไม่ค่อยน่าอภิรมย์เท่าไหร่เลยนะคะ" "บางที มันอาจจะไม่ใช่คำทำนายหายนะหรอกค่ะ" เรย์เงยหน้าขึ้น มองออกไปเบื้องหน้า ณ เบื้องล่างของซากปรักหักพังนั้น แสงไฟจากคบเพลิงนับร้อยดวงกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ เสียงฝีเท้าและเสียงพูดคุยเซ็งแซ่ดังแว่วมาตามสายลม กลุ่มฮันเตอร์อิสระระดับสูงจากกิลด์ต่างๆ กำลังมุ่งหน้ามายังจุดที่พวกเขาอยู่ เร็วเกินกว่าที่คาดการณ์ไว้เสียด้วยซ้ำ เรย์พลิกการ์ดในมือ ปัดฝุ่นออกเบื้องหน้าเบื้องตา รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นอีกครั้งเมื่อระบบส่งเสียงแจ้งเตือนครั้งใหม่ดังขึ้นในหัว [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ภารกิจต่อเนื่อง 'สายตาแห่งผู้ล่า' เริ่มต้นขึ้นแล้ว] [เงื่อนไข: หลบหนีการตามล่าของฮันเตอร์อิสระ 50 คน หรือ 'กวาดล้าง' ทั้งหมดเพื่อยึดครองพื้นที่เขตการปกครอง] [รางวัล: ปลดล็อกช่องใส่การ์ดพิเศษช่องที่ 3 และสิทธิ์ในการเข้าถึง 'ตลาดมืดแห่งมานา'] [คำเตือน: หากท่านเลือกกวาดล้าง ท่านจะกลายเป็น 'ศัตรูสาธารณะ' ของสมาคมฮันเตอร์ทันที] เรย์สูดหายใจเข้าลึกๆ กวาดสายตามองกองทัพฮันเตอร์ที่กำลังเคลื่อนพลเข้ามาปิดล้อมทุกเส้นทางหนี ก่อนจะหันไปสบตากับเอลาร่าที่พยักหน้ารับให้อย่างรู้ใจ โดยไม่ต้องเอ่ยคำพูดใดๆ ออกมาแม้แต่คำเดียว มือเรียวของนักวางแผนหนุ่มหยิบการ์ดสามใบสุดท้ายออกจากสำรับขึ้นมาคีบไว้ระหว่างนิ้ว พร้อมกับรอยยิ้มที่สว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของค่ำคืน "น่าสนุกจังเลยนะคะ... มาดูกันเถอะค่ะว่า ระหว่างพวกมันที่มากันเป็นกองทัพ กับพวกเราสองคน... ใครกันแน่ที่จะเป็นฝ่ายถูกล่า" [แจ้งเตือนพิเศษจากระบบ: ตรวจพบการเชื่อมต่อสัญญาณจากบุคคลนิรนาม... *คลิก* "ยินดีต้อนรับสู่เกมกระดานของฉันนะ เรย์... เจ้าหนูนักวางแผน"] *(ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับเด็คการ์ดของเรย์และเอลาร่านะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!)*